20-08-14

h)dagboekpoezie tussen 2007 en 2014

 

 

WP_20140614_11_58_56_Smart.jpg

 

FILOVIEWPICTURES  : spiercel, waterdruppel, onderwaterchalets ?

 

h) Dagboekpoëzie vanaf 2007

 

Dit is ons Leven

 

Dit is jouw Leven.

 

Teruggeven onmogelijk.

 

Zijn heeft vele redenen.

 

Er doorheen en beleven.

 

Het zware op tijd achter laten.

 

Omvormen tot het ware van binnen.

 

Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom.

 

Afzondering en reünie.

 

Maar steeds uitwisseling.

 

Zij het met wijsheid gewogen.

 

Zij het uit toorn geboren.

 

Terecht of onterecht.

 

Uit liefde en blesserende zegen.

 

Bless your blessings.

 

--------------------------octo

 

 

 

 Roodborstje noem je

Veel meer dan met je naam.

 

Duik je al eens op.

 

Op een uitgekozen moment.

 

Op een tafeltje in herfstzon.

 

Maar elders ook, altijd onverwacht.

 

Lijkt wel of je blijft staan of hangen.

 

Om dialoog aan te gaan.

 

Die korte momenten tussen ons.

 

Even geluk in mij met jou vangen.

 

En vrijer kan dan niet.

 

Je staart en je staartje.

 

Oogjes en pikkebekkje zo fijn.

 

Met al je opgepoetste kleuren.

 

Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn.

 

Je lijkt wel een postbode uit de hemel.

 

Spaarzaam met ook jouw unieke lied.

 

Ons aan domheid van onrust herinnert.

 

Ons met je danspasjes op een andere voet zet.

 

Voor je weer je hoofdje draait.

 

Om je volgende luchtduik uit te meten.    Octo

 

zo tussen mensen van niet alle dagen

 

zijn gelijkenissen te vinden met die van alle dagen

 

ook tinten en zijn van elke variteit van mens

 

al zoals fruitsoorten tot in alle hoeken van de wereld verspreid

 

creaties van natuur, cultuur, maar ook veelzijdigheid van manieren om

 

met zieleroerselen om te gaan in die soms onbewuste

 

betrachting van allen om korter bij de innercommunicatie te raken

 

 

 

Zijn dat zich niet teveel uitput in teveel ballastwaarden en louter wiskundige filosofie.

 

Zich niet uitputten in teveel beweging, alleen maar om tot stilstand te komen.

 

Octo eeind april 2012 na Kretareis

 

 

 

Eindelijk likt de zon me weer

 

tafel houten balkon

 

dak ondergroeit

 

netwerk van takken

 

in alle levensdomeinen

 

zullen toch weer bloemen, bloeien, groeien

 

wijl zon korter bij dan nu in 't noorden

 

me likt, in porien smelt

 

wijl de zee 2400 keer

 

aankomt, vertrekt

 

aangetrokken door het sterrenstelsel

 

teruggegooid door de aarde

 

geluiden brengen je in zalig berusten

 

uitzuiveren, verstaan

 

hoop opdoen voor 't vergaan

 

dat weer alles zal worden doorgegeven

 

om telkens weer het ontstaan

 

geboren te doen worden

 

op basis van de vorige informatie

 

zoals kosmische krachten kunnen

 

de mens, het verlengstuk dat begrijpt

 

of dat zou moeten en willen

 

lucht zo zuiver

 

drijft van zee en bergen

 

door al mijn kanalen

 

en wakkert de idealen aan

 

dooft de brandhaarthjes van pessimisme

 

verstrikt de emotionele schaduwkant

 

steekt het vuur voor verlichting en inzicht aan

 

maakt op langere termijn

 

ook hongerig naar aardse eten

 

octo  na Kretareis

 

 

 

 

 

 

 

Zinnen Zetten.

Vlammende tinten haren uit het Noorden
Amazone van soms uit het zuiden
Met haar strakke pakje modieus, bosgewadengewijs
Oh zo warme ondergrond van lachen
Gerijpt door jaren mensenervaring
Getekend ook wel
Altijd dapper doordoen
De mouwen opstropen, de handen er uit
Liever dan gedragen te worden
Duiken soms in pijn
Die de hare niet hoeft te zijn
Ze zwerft op wegen, wijl ze tussendoor levenslopen verbindt.
Barst dan de zon' s lievelingsdochter uit haar coulissen
Als haar schaduwen wijken en alle spots in de vele kleuren
van haar ogen alle irissen er in doen ontwaken...
ben je blij dat je haar kent.
Gij allen die een tijd samen spoort,
behandel haar waardig !
In dees of 't gene oord...
of de wraakgeest zal U vinden.

 

 

 

Fijnzinnig wezen

 

Begaan met Begrijpen Boetseert het zijn leven.

 

Weg van het onbegrip der volwassenen,

 

die de eigen uitdagingen niet begrepen, de pijnen, onbewust vaak doorgaven.

 

De wereld was zo groot, de weg naar zelfstandigheid lag open.

 

Immer als reisgezel de onbegrepene willen bijstaan .

 

Als ook de ruimte en de landschappen die de aarde bood.

 

Werken aan mensen en situaties in nood.

 

Vanwege de eigen fijnmazigheid zelf in lage luchtdrukperiodes  geraken.

 

Zich weer rechten en er weer staan vol nieuwe ideeën.

 

Met op de hoede zijn voor euforie en overschatting.

 

Haar grootste bondgenoot, de elegantie waar mee ze haar passen zet.

 

Het meisje dat ze in zich wist te bewaren.

 

Haar wedervaren en weder varen.

 

Haar link met mooie plekjes om wonen en speelse verwondering om de dingen.

 

Haar liaison met cultuur.

 

Fijnzinnigheid die de uitdaging met breekbaarheid aanging.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oosterse sferen

 

zij had duidelijk een voorkeur voor

 

dit type man

 

dat alle vrouwen als zijn zusters zag

 

behalve misschien 2

 

zijn moeder en wie weet...

 

zij misschien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het ligt tussen de dennebomen

 

het licht tussen de dennebomen

 

is wat je zoekt

 

wat je soms nodig hebt

 

het ligt, hangt...,  zomaar tussen de bomen aanwezig te zijn

 

het is

 

jij bent

 

het wordt

 

wij zijn

 

allen

 

afzonderlijk

 

 één

 

nu

 

later

 

en altijd weer opnieuw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vader fysica en moeder chemie

 

Overgrootpa BibBang keek naar zijn dochter Straling,

 

hoe ze verliefd werd op beeld atoom, hem, het worden wou

 

fotonen floten haar om de oren

 

er kwamen moleculen van

 

Oma Mater, Planeet, vond haar draai rond Ster Zon 

 

ze smolten hun goedjes in mekaar

 

en hun kleinkinderen

 

de eerste celletjes waren klaar

 

Ma Organo in zee, deed het nog steeds volgens XX

 

Organos werden organismos

 

en toen kwam 't systeem van Pa XY

 

samen kropen ze aan land

 

om aan hun recentere kunstwerken te beginnen

 

nu is alles precies af

 

dacht de familie natuur

 

er is genoeg voor ieder

 

maar zie ze daar en daar toch zitten vechten om meer

 

gedenk, het principe van de cel,

 

was oorspronkelijk

 

delen

 

vlieg redt vlieg

 

rand van vijver

 

insecten in over ijver

 

ééntje lag in ’t water

 

stokje er in en weer aan land

 

twee minuten later

 

een koperen vlieg op rug in water aanbeland

 

een andere met een zoefvlucht

 

raakte haar en deed haar kantelen

 

en zij kwam ook weer vliegend aan land

 

waar de kip koos tussen dan eens gras en dan wat graan

 

maar met die vlieg raakte ook zij van de vijverbaan

 

en een mens keek toe en voelde

 

alle wortels in het bos zo goed aan

 

voor hij dacht, geniet maar

 

wie weet is het binnenkort niet gedaan

 

dit bestaan

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

haiku voor m’n verjaardag : 

 

 

 

als wolken glijdt het leven

 

 in kleuren van zwart, wit, grijs

 

 en alle tinten blauw

 

 

 

fv

 

én :

 

“ een beetje warmte en een beetje zon is het beste wat ik je kan wensen

 

koester het licht en hou het licht in deze wereld en tussen mensen”

 

 

 

fv

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

stadsmusje

 

  • op een stadstrotoir , een piepjonge mus aanbeland
    ze keek onzeker naar mij en ik blij naar haar
    “hee jong dink, weet je wel waar je bent aanbeland” ?
    “deze wereld staat op veel plaatsen in brand” !
    Het zeespiegelnivo, het bijenbestand. Het kon haar niet veel schelen.
    Voor haar was ’t hier allemaal neig interessant.
  • Ik kan bijna vliegen, schudden met mijn kont
  • Was oh zo blij toen ik m’n eerste wormpje vond
  • Kan me niet schelen dat mijn voorouders dino’ s waren
  • Wil alleen later een nestje en wat aaren
  • Liefdes verliezen en zielen die heengaan
  • Grote liefdes verliezen.
  • Staat kort bij zielen die heengaan.
  • Of bij zij die niet kunnen of mogen komen
  • Levens die men een stukje of veel moet afstaan.
  • Ze dan hier en daar nog herkennen.
  •  
  • Liefdes verliezen.
  • Negeren soms, redenen uitvinden…
  • Over waarom het zo moest.
  • En soms kloppen ze.
  • Verdriet en weemoed met dezelfde en andere inhoud.
  • Opluchting soms, maar van wie of wat of wanneer ?
  • Men denkt, na deze, geen deel lijden meer.
  • Terwijl het vuur soms nog wat na smeult.
  •          Relaties.
  • Altijd op andere toonhoogten, dimensies.
  • Andere situaties van noden van anderen.
  • Van de eigen verhalen ook.
  • Moeten ervaringen ons nog komen bezoeken ?
  • Moet men er zelf nog naar op zoek ?
  • De gevoelige snaren van mooie en unieke raakpunten.
  • Blijven herinneringen met het hart verbinden.
  •  
  • Grote liefdes verliezen.
  • Staat kort bij zielen die heengaan.
  • Verdriet en geluk en middenmoot, nooit dezelfde inhoud met die of die.
  • En voor passie zijn er ook zeven kleuren en tonen.
  • En vele liedjes in zeven stijlen.
  • De eenvoud van de witte ridder en de prinses.
  • Naar het land van  mythen en legenden verwezen de dag van vandaag.
  • Pipi Langkous en Peter Pan bestaan niet in de volwassenen wereld.
  • Indien er twee het blijven kunnen, het weze hen gegund.
  • Hou vast en geniet…en kies voor mekaar.
  • Complexere situaties…minder goed hanteerbaar.
  •  
  • Grote liefdes verliezen.
  • Staat kort bij zielen die heengaan.
  • Hoe ouder men wordt, soms hoe zwaarder de optelsom.
  • En op de duur…
  • Licht blijven, altijd licht proberen blijven.
  • We waren het, zijn het en blijven het…
  • Althans letterlijk en in filosofische zin.
  • Tussen mekaar hangt af van dag tot dag.
  • Na al die ontelbare, niet meer verwoordbare periodes.
  •  
  • Grote liefdes die weer vriendschap proberen zijn.
  • Opluchting en ook wel een beproeving.
  • Zoals bij alles dat men niet is gewoon.
  • De bio negeren, valt te leren of integreren of niet.
  • Men is gewoon ook niet meer wie  men was toen men losliet.
  • Weet niet zeker wat te houden.
  • De eigen voorvaderlijke spelingen.
  • Het vervolg dat men er zelf aan breide.
  • Alle steken die men wel moest laten vallen.
  • Want breien aan het leven doe je niet alleen.
  • Het niet gemaakt zijn door het verleden…
  • Voor het volgen van een te sterk stramien…
  • Ondanks de brede schouders en een zee aan begrip…
  • Ondanks verdragen en weinig of geen last van jaloezie…
  • Raar bij wie wel en bij wie niet en wanneer.
  • Goede vrienden… en worden als kinderen en wijzen.
  •  
  • Grote liefdes verliezen.
  • Zoals de vreugde, nodig om via de kunst.
  • Weer dichter bij de ziel te geraken.
  • Maar het lijkt meer op dichter bij de geest geraken.
  • Die van iemand die men niet meer verstoren kan.
  • En houdt van blije dingen.
  • Wetend dat het leven meer met mensen voorheeft
  • …dan alleen romantiek en allerhande passie.
  •  
  • De huidnood
  • Lang geleden in een ver land.
  • Een aanraking was magisch.
  • Hand die je arm kort streelde.
  • Een kus, identiteitskaart van de bioziel.
  • Alle balletten der naaktheid geproefd.
  • De groei van je geest, onze ook bevorderd.
  • Toen haalde de schaduw van ’t verleden
  • En zij die niet graag hadden wat we deden ons in.
  • Vernauwden ons tot en langzaam verdween de roes.
  • Om toch nog vrienden hoogtepunten te kennen.
  • En dan op een dag is men te lang alleen.
  • Alsof alles wat ooit werd gedacht en gevoeld nog ergens is.
  • Zo weet je dat dan weer bij het horen van een mooie song.
  • Om te vermijden dat je bioziel langzaam wordt uitgehold.
  • Is sterkte en bezig zijn met de geest en de kunst geboden.
  • ’t Lijkt wel of huid voortaan verboden voor je is.
  •  
  •  
  • 57 jaar, baah, een tussenstopje 1954 2011 2054
  • Eerst wat wensen
  • Ons zorgend,
  • Al wat ouder maske
  • Is jarig…nee vandaag worden we niet meewarig
  • Kussen, geschenken, een klein kadooke,
  • Voor bij het ochtendboke.
  • Ik wens je zoveel klein geluk.
  • Kleinkindergeluk.
  • Onverwachte gunstige evoluties…
  • In wat nu nog problemen lijken.
  • Octaaf
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Dan een gedicht : getiteld 17de verjaardagsgedicht
  •  
  • Na 56 jaren in dit leven
  • Begint nu je laatste jeugd
  • Wat je hebt weg te geven,
  • Vertaal het in vreugd !
  • Dat deze je moge brengen…
  • Menig moment innerlijk geluk.
  • Dat niets, niemand je zachte verenge
  • Met iedere lach gaat er wat minder stuk
  • En doen wij en anderen dat ook…
  • Dan ben je binnen 44 jaar geen knook i
  •  
  • octo
  •  

 

88 jarige moeder, oma, 

 

11x8, proficiat en dankjewel

 

1924 .O.    StOk, het oude lemen huizekke, een tweede meisje erbij

 

                   Meer een Germaanse, aan Mediteraner zus haar zij.

 

            8.    Achter de ploeg in Neerlinter in ’t huurhuis, kon ze het paard al laten trekken

 

                   Later zouden de meiskes en noorderling Jef en zuiderser Sylvie hun eigen huis betrekken.

 

          16.   ZEStien, al veel gezien met al die kennissen, buren, ooms en tantes en neven en nichten.

 

                  Vele vertellingen heeft ze ons gedaan, over al die mensen en hun plichten en zwichten.

 

                  De oorlog begon ook  in dat jaar.  En eindigde met een goe lief.

 

                  Ne brave hardwerkende jongen, echt haar gerief.

 

                  Hij  uit een oorlogsdorp, zij geraakt door een stukje wapentuig.

 

                  In die tijd, net zoals nu, op een ander was ’t hier heel ruig.

 

                  Maar toen konden ze beginnen verkeren, zes jaar lang

 

                  En laten zien welke noten ze nog hadden op hunnen zang.  

 

                  Ze kon haar Frans van in haar schooltijd in de Walen.

 

                  Op ’t gemeentehuis in Neerlinter wist ze altijd haar gelijk te halen.

 

            24.Ze liet zich overhalen om mee in ’t fruit te gaan werken op een boerderij

 

                  Ze trouwde er met de oudste zoon, samen dag in dag uit, trouw, zij aan zij.

 

                  Elke denkbare tuin –en boerenstiel kreeg ze onder de knie.

 

                  Het bedrijf groeide en van kamionette kwam een kamion of 2 in de fruitcompagnie.

 

                  Van 5 uur ’s morgens voor de meesten hun werk de leveringen van fruit noteren

 

                 Zeker in honderd boekskes, en van evenveel mensen en families kon ze nu dingen leren.

 

                 Een geluk dat haar schoonmoe bijsprong aan de pot  en pan

 

                 Want altijd was er zoveel en meer te doen bekan.

 

                 Na vier jaar tijd voor de eerste kleine meid

 

                 Nu ook al ver bekend vanwege haar gezonde voeding en heelprodukten en vlijt.

 

          32. Tegen 4x8 was het tijd voor een zoon met een 8 in zijn naam.

 

                 En toen hij acht was, had ze hem ook al in een steeds groter ploeg van ‘werken’ staan.

 

                 Vermits man, vaak naar buitenland met het fruit, deelde Gerardinneke de lakens uit.

 

                 Altijd zat iedereen in ’t veld of op de grootmarkt in Mechelen met tonnen fruit, fruit, fruit.

 

                 Met werkvolk en eigen familie ondereen aan één tafel op de noen,

 

                Dat waren nog eens schafttijden, voor ieder die leute en werken had vandoen.

 

                Op haar 36 jaar in 1960 werd haar huidige schutsengel geboren

 

                Haar derde kind, een meisje liet flink, zoals ze toen al was, van zich horen.

 

                Ook zij vond na haar loonjaren in  ‘t fruit en de  fruitcommerce haar weg.

 

                En tot op vandaag, nee, pak ze daar maar ni weg.

 

          40.  1964 ondertussen, alles moest groter en groter,harder werken om mee te kunnen samen

 

                Slepen en sleuren en dragen, hoe meer alles op wielen ging, hoe meer kilo’s er bijkwamen

 

               Frigo’s werden bijgebouwd en meer volk aangenomen

 

               ’t ene seizoen in ’t andere, nooit een maand zonder fruit, ni aan vakanties toegekomen toen

 

               Maar een reden tot scheiden, was dat nog niet toen, welk ook een seizoen

 

               Je zeurde gewoon niet en deed wat je verondersteld was te doen.

 

         48. 1972, alle sporen van de oude boerderij zelf al jaren verdwenen ondertussen

 

               De zaak,een drukke fruitkwekerij, sorteerdershal,handel met den bompa al ten ruste.

 

                Nadat Gerardine voor hem had gezorgd dat hij een waardig levenseinde kreeg,

 

               Als eerste in een reeks van vijf oude mensen, bracht ze veel geluk in hun levenseind teweeg.

 

               Jaren zijn we soms dagen ’s nachts soms mee opgestaan toen het willen leven stokte…

 

               Tot de andere kant van ’t leven aan de deur klopte.

 

        56.  Ons ma moest naar de kliniek voor haar strenge maar goede hartje, zonder omwegen

 

               Hier en daar wat af en bij en ze kon er als een echte Vancampenhout weer tegen

 

               Ze was nu al twee keer grootmoeder geworden ook en tegen de tijd van ’t pensioen

 

               Zorgde ze al eens voor die of die kapoen.

 

        72. Wat genieten met haren René, een uitstapje en hier en daar, nog iets doen met fruit

 

               Maar na enkele jaren, was ook dit liedje uit.

 

               Zeven mooie, moeizamere jaren doch, kon ze zelf nog met wat hulp voor hem zorgen.

 

               Van toen af hebben we haar altijd trager zien gaan, eerst met stok en pikkel

 

               Dan achter het karreke aanlopen op ’t gemak en dan zelf in dat vehikel

 

               Gekookt en gezorgd heeft ze, tot ze echt niet meer kon.

 

               In den hemel krijgt ze voorzekers een plaats op ’t balkon.

 

       80. In 2004 werd ze tachtig en al een jaar was René er niet meer, waar was de tijd ?

 

              Aan opgeven dacht ze echter niet, ondanks de jaar na jaar mindere mobiliteit.

 

              Ieder jaar zorgde ze voor eenieders verjaardag en alle jaren een lekker feest.

 

              Waar nooit iemand tegen zijn goesting is bij geweest.

 

             En nog dagelijks heeft ze haar nuchtere of plezante kritiek op de actualiteit

 

             En op of ge nu al wel  of niet alleen en met wie zijt.

 

             Ondertussen na jaren ononderbroken zorgen van vooral onze jongste zus,

 

             Staat ze ook op goede voet met elke verpleeg- en huishoudengel van ’t sociaal krus.

 

            Nee, met z’n allen onderschatten we niet de pijnen die de Dafalgan bestrijd

 

             …dat ze er nog dagelijks mag bijzijn en horen is ons allen van te veel ‘weid’(waarde)

 

           Gerardinneke, je was en bent hier heel goe bezig op aarde.

 

           Je kent de verhalen van heel veel mensen, over wel en wee en cenze

 

           Je komt ook heel graag nog onder de mense

 

           Al laat het nog in een auto geraken heel veel over te wensen.

 

           Ge zijt nog altijd één uit de duizend, zonder pretence.

 

96.      Wie zal het zeggen…of we je tegen dan met zijn twee

 

           Nog dagelijks in je eigen bedje bij jou thuis te slapen mogen leggen.

 

         

 

Octaaf 8

 

2012 blogs

 

Graag schrijf je

 

voel je

 

denk je

 

over, aan, de...

 

zinnen van het leven

 

Je vult aan met

 

wat partijen, kerken, mensen...

 

niet zeggen ...en legt verbanden

 

je probeert het mooi in te kleden

 

zodat zin aanvoelbaarder wordt

 

voor hier en daar enkele enkelingen

 

die ook met het ik en samen leven

 

op zoek naar de stilte en de pracht

 

naar de laatste kerk, de innerlijke mens ondermeer

 

juweel door hoogten en laagten gevormd

 

met de logica van het mystiek onverwoordbare

 

zowel als de ratio

 

co

 

NB filmpje van 'Kabaaltent' met teveel decibels, juist achter een kerk  volgt later, alvast een foto (comeback oude radios)

 

Je kan rustig naar de radio luistern of naar ergens gaan waar het kabaal het kabala-gehalte bij wijze van spreken overtreft

 

Zich amuseren is heel ok, maar neemt men nog wel voldoende de tijd voor verdieping ?

 

Merelsnaren

 

Wekken me 's morgens

 

De valavond daarvoor

 

Bij thuiskomst uit schemer

 

Verwittigen ze me al

 

Laat je gaan

 

Hun taal is makkelijk te ontcijferen dan

 

Nadat je 's morgens de dromen...

 

van je oogbollen wreef

 

Ze zingen in iedere taal

 

In't dialect, in 't verwante Zweeds, dan weer

 

"Morning, moring Poëet, ben je klaar.

 

2x 3x 4x

 

"Morning" "Morning", op zoek naar ware waar... waar ?

 

Hun noten vertellen van de echtheid van het leven

 

Niet zomaar voor even..

 

voor even altijd...

 

en morgen in ' Frans, 't Spaans?

 

of Chinees en Russisch, maar dat wordt eerst ...

 

weer nieuwe dingen leren

 

octo

 

 

 

 

 

 

 

Opstaan.

 

Zes na Zes.

 

Ben je nog niet failliet

 

dan ga je nog niet op de fles.

 

 

 

Vroeger ging je er onder door

 

als d'oogst mislukte

 

't kweken van de beesten tegensloeg

 

als ziekten niet stopten

 

als 't weer oorlog werd

 

 

 

Nu,

 

moet 16, niet 11 percent worden gehaald

 

maakt men de olie duur om oorlogen uit te lokken

 

moeten te veel papieren in orde zijn

 

moet alles in 't groot, de één zijn brood...

 

...is niet de ander zijn speculatie

 

 

 

nu,

 

ga je failliet omdat banken geen banken zijn

 

elders, door oorlog en heel veel honger ...

 

niet alleen door 't weer

 

nu,

 

hier...ook door die relatieproblemen...

 

die dat allemaal meebrengt

 

en het willen hebben en doen van teveel

 

niet te vergeten

 

belgie, land met de grootste prijsstijgingen, ’t wordt duur om uw hol te verwarmen en wassen (sorry voor de dubbele bodems)  octo de blogkunstenaar

 

 

 

citaten,

 

Een training in inzicht en resistentie, is het leven.

 

Mekaar kunnen uitstaan en weten hoe met mekaar omgaan, kan je leren

 

Er zijn altijd speciale, gewone redenen waarom mensen niet met mekaar om kunnen.

 

De hele strenge winter, na lentewerk beschouwd, een echte prestatie achter de rug.

 

Geen slaaf van het geld worden en dan sterven.

 

Denk aan 'n personage uit je leven, ’n bib  met boeken, hoofdstukken opent zich.

 

Hoe hoger wijsheid, hoe meer intensiteit van observatie, kalmte, hoe rijper de raad.

 

Zo'n vreemd voorgevoel over anderen of jezelf, waar komt dat van ?

 

Soms onthouden we alleen de dialogen die we verkeerd interpreteerden.

 

Analyseren wat er werkelijk gebeurde, gebeurt soms op lange termijn, achteraf.

 

Positief leren denken heeft soms eigen conflicten nodig.

 

Teveel afgedreven van waarmee je meer zou moeten bezig zijn, schaadt dat niet ?

 

Bestaan, altijd in functie van de energie die je  achterliet, altijd weer opwekt.

 

De ziel in een biologisch huis, embryo van, transformator naar een spirituele wereld

 

Ratio en Logica worden nogal een verliefd op Muze, Fantasie en baren inspiratie.

 

Waarom zou een eerste indruk toch vaak zo belangrijk zijn ?

 

Heb je soms ook dat gevoel dat iets heel grappigs staat te gebeuren ?

 

Blijven doen waar je een hekel aan hebt, heeft zelden voordelen.

 

Uit vrije wil iets beslissends en ingrijpends doen, krachtig iets.

 

Als je je té goed voelt, komt de polariteit daarvan al gauw om de hoek kijken.

 

Wat gebeurt,  gebeurt op tijd op de schaal van evolutie.

 

Ineens kan er iets totaal vergeten opduiken ,des te beter nét je dat nodig hebt.

 

Oriënteren op eigen sterkte om de eigen koers te kunnen aanhouden.

 

Je kan anderen wenken geven, het stuur van hun fiets hebben ze zelf vast.

 

Soms verbergt men info voor je, soms verberg je best zelf een beetje.

 

Kennis, rode loper voor de spiritualiteit.

 

Gewicht loslaten door lachen, observeren, douchen, bewegen, toilet....

 

Heerlijk als je gedachten niet stokken en alles zomaar door je vloeit.

 

Waanzin is soms een crash van vliegen op te grote hoogte of te lang kruipen op grond

 

Afstand en samen weg afleggen, beide nodig.

 

Interactie in hoe dingen tot stand komen door mensen, opmerkelijk fenomeen.

 

Beelden die uitgroeien tot symbolen van, tekens van het zijn.

 

Intuwitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt.

 

Interpretatie van gebeurtenissen en emoties en gevoelens, een levensopdracht.

 

Je inner-communicatie op punt stellen, voorwaarde voor een spirituele visie.

 

Niet uitgesproken woorden en leren luisteren zijn partners.

 

Intuïtieve en spirituele analyses raken mekaar.

 

Zoals het weer veranderen ook stemmingen door allerlei factoren.

 

Het positieve voorbereiden van momenten en hun personen dient de dialoog.

 

Een goed gevoel proberen vast houden maakt veel meer mogelijk.

 

Vragen stellen aan jezelf, aan anderen, op het hoger bewuste gericht.

 

In relaties de mogelijkheden duidelijk van de moeilijkheden onderscheiden.

 

Een zin vol woorden kan een praktische, psychologische en spirituele waarde hebben.

 

Ook woorden zijn symbolen van het dagdagelijkse tot het spirituele.

 

Ruimte en tijd, veel relatiever dan we zouden kunnen veronderstellen.

 

Positieve dingen in de richting van anderen sturen, zelfs zonder opdrachten te aanvaarden.

 

Gewoon kracht vragen helpt, wanneer ze ontbreekt.

 

De genezende werking van juiste beeldvorming en inzichten, er zijn geen studies over.

 

In elke periode van je leven verwek je in waar je dan mee bezig bent.(zijn kunt)

 

Gedachteöverdracht zonder woorden wordt mogelijker bij intenser bestaan.

 

Geheel der gebeurtenissen en toestanden, onlosmakelijk met evolutie personages.

 

Het DNA, waar het verleden woont en werkt

 

Hoog inzetten om iets te bereiken, zelfs al gaat het per stap en is de top voor anderen

 

Via al die personages in je leven begrijp je het totale plaatje meer en meer of minder en minder.

 

Een zoeker naar zin is eigenlijk een detective.

 

Magisch magnetisme, duiven vinden hun weg terug zonder gps.

 

Alles als een remix van het vorige, met steeds weer meer bewustzijn en skills.

 

Dood. Als je in je eindstation voor de 'zee' afstapt en niet verder kan, ben je nog ergens.

 

Straling.Fysische,chemische,bio,denk,ziele,kunst,geestesWERELD.Straling.Eenheid.

 

Laat ons niet mekaars vulkaan zijn die ons belet van te vliegen.

 

Barst maar eens goed uit dat het over is.

 

Begrijp wie je bent en dat je voor een stuk bent wat en wie je naar hebt gezocht.

 

Het zijn is kleiner en neemt toch meer plaats in dan de grove materie.

 

Zekerheden kunnen zo eenvoudig zijn, elk kent zijn eigen geaardheid in feite.

 

Evolutie van straling tot onze ziel en weer geest, straling. Heilige drievuldigheid.

 

Werp het dopje van een citroen in water en je ziet de zon en kringen der planeten.

 

Zijn plantenzaadjes in de lucht zich bewust waar ze naar toe moeten om te aarden ?

 

Zin en ziek hebben meer met mekaar te maken dan men denkt.

 

Leven, levens, voortdurend voorbereid.

 

Op takken van de boom van verontwaardiging kunnen scheuten van inzicht uitschieten.

 

To be or not to be, but what is to be ?

 

vervolg

 

Oppassen met aannemen van haast onmogelijke werken.

 

Ook jij bent een stuk van de oplossing.

 

Doen wat je voelt dat ok is, moment per moment.

 

Dichter bij spirituele raken is facetten van de ziel van het totale bestaan doorleven.

 

Verbinden van de eerste indruk met de voorlopig laatste...doorlopende analyses.

 

't Meeste confronterende waarheid te verwerken, grootste kans op verdringen.

 

Ongemakken zijn er niet om op anderen af te wentelen.

 

Karma zoekt altijd evenwichten tijdens dit leven zelf, we proberen het door te geven.

 

Kennen alle personages de betekenis van de stukken waarin ze spelen ?

 

Emotioneel is dit een zowel gevaarlijke als hemelse wereld.

 

Produceert onze biozielspirit niet betere stoffen om kalmte te bereiken dan pillen ?

 

Je weet maar wie je bent als je weet waar je vandaan komt.

 

Van jongs af aan weten wat voor je ligt, zo werkt het niet, al kloppen vermoedens eens.

 

Die en die ga je tegenkomen en dat en dat ervaren, geleidelijk weten waarom.

 

Dood. Uiteenvallen elementen. Straling. Genetische verbondenheid. Uitwisseling ?

 

Leven is dagelijkse voorbereiding van verbetering van het kwalitatieve bestaan.

 

Niet te doen, alle inspiratie proberen te onthouden, dat zoekt zijn wegen wel.

 

Wijsheid komt niet alleen op een top, ook bij het dalen, stijgen, rusten, bezinnen... .

 

Dromen, soms surrealistische remix, kunstwerkjes mét en zonder boodschap.

 

Mensen, op hun best als je de stukjes onopgeloste negativiteit niet merkt.

 

Aarde...hiernamaal...daarnamaals...altijd een NU is een eenvoudiger voorstelling.

 

Bestaat 'tijd' alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelen ?

 

Het verleden, 'heengegane', altijd één in het repeteren (NU)van de volgende show.

 

Zowel de geletterde als de ongeletterde snappen niet alle structuren.

 

Energie is ook : uiten woorden, handelen, geloof in het mooie en goede, hoop,... .

 

Inzicht dat tot +Energie leidt, wordt gedeeld, uitgewisseld, ervaren, niet zomaar afgetapt

 

Je kan en hoeft niet iedereens leed aan te kunnen.

 

Onnodig blijven slikken zonder te leren...ach kom nou !

 

Te dit en te dat, veelal op te lossen door TEvreden.

 

'Waar is de nacht alweer naartoe, 'denk je al eens bij het morgenlicht.

 

Elk ontwaken is een kans op een vervolg.

 

Iemand aan je zijde willen en je alleen aan jezelf intreseren...is bijna leegte.

 

In het boek van 't al is elke mens een hoofdstuk.

 

Jezelf tot leven wekken is de wortels van je angsten uittrekken en inzichten planten.

 

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad.

 

Vanuit de beweegredenen van velen neemt men aan het leven deel.

 

Je hebt het of je hebt het niet of nauwelijks je kan het wel leren verwerven. Wat ?

 

De zin van het zinvolle, soms nauwelijks te achterhalen, onzin is soms duidelijker. Worden is ervaren door observeren en handelen of niet handelen, door de juiste woorden of het gepaste zwijgen, door leren luisteren...heel gunstig voor alle gedachten die leiden tot juiste inzichten in functie van goede doelen tijdens het proces van interpreteren van de onevenwichten.

 

Is alles dan toch te gek voor woorden ?

 

'Relier' is zich bijvb.verbinden met het geheel van 'zijn',kerken maakten er 'religion' van.

 

Las al eens wat onthechting aan alles en veel in, de natuur wacht buiten op je.

 

Ervaren observeren, becommentariëren, los van druk der omstandigheden.Opgave !

 

Gezondheid is een onderschat geluk.

 

Wens op tijd wat veiligheid en goede dingen voor mensen om je heen.

 

wijsheidjes meegeven ?

 

Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je echt bent te willen en kunnen beleven, hoe beter je het nu leert sturen. Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es)in. Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal weer eens begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we van uit een evenwicht echt handelen of besluiten nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen (hoe tegenstrijdig dit aanvankelijk lijken kan.

 

Wie kan voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meest antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

 

octoäanse wijsheid 20-21ste eeuw

 

-de waarheid komt uit vele hoeken en moet dagelijks een beetje samenvloeien

 

-is er een energie die de hele evolutie van straling tot cel en wij niet heeft nodig gehad ? straling misschien…wat is ze ?

 

iets dat 'geen inhoud' benaderd ontploft, de basis van de bigbang, keiner of gelijk aan nul kan niet, alles wat is, wil niet NIETS zijn, vandaar dat het nihilisme geen goed beeld heeft van het zijn...de grandiose evolutiereis van straling naar atoom naar cel enz...eindigt ook voor een stuk weer in straling...die waarschijnlijk de bron is vh onbestemd verlangen waarvan hier sprake http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

 

.

 

 

 

Remedie ter voorkoming verstoorde harten

 

Laat de kinderen hun onschuld

 

De huismoeders in evenwicht

 

De huisvaders met rust

 

De ouderen in hun vrede

 

De kringlopen uit het verleden

 

herhalend of doorbrekend

 

is dit niet voor eenieder een makkie.

 

Laat niet teveel zwaars op je nek

 

of wankelen doet die anders rustige innerlijke plek.

 

Veel ligt vast, weinig kan al eens worden doorbroken.

 

Tijdelijk of meer permanent...

 

altijd op weg naar het woord 'content'.

 

Maar soms zonder zichzelf nog te kennen.

 

 zonneschijn

 

schijn maar zon

 

op het schijnbare en het echte

 

op de herwonnen deugdzaamheid

 

van de hij en zij ziel

 

op alle onnodige en nodige omwegen

 

op het niet opofferen van integriditeit

 

op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit telkens anders te zeggen

INHOUDSTABEL VORIGE :

 

h) Dagboekpoëzie vanaf 2007

 

 

 

inhoud : 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

h) Dagboekpoëzie vanaf 2007

 

 

 

 

 

 

 

Dit is ons Leven

 

 

 

 

 

 

 

Roodborstje noem je

 

 

 

 

 

 

 

zo tussen mensen van niet alle dagen

 

 

 

 

 

 

 

Eindelijk likt de zon me weer

 

 

 

 

 

 

 

Zinnen Zetten

 

 

 

 

 

 

 

Oosterse sferen

 

 

 

 

 

 

 

fijnzinnig wezen

 

 

 

 

 

 

 

Het ligt tussen de dennebomen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vader fysica en moeder chemie

 

 

 

 

 

 

 

vlieg redt vlieg

 

 

 

 

 

 

 

stadsmusje

 

 

 

 

 

 

 

Liefdes verliezen en zielen die heengaan

 

 

 

 

 

 

 

  • De huidnood

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • 57 jaar, baah, een tussenstopje 1954 2011 2054

 

 

 

 

 

 

 

getiteld 17de verjaardagsgedicht

 

 

 

 

 

 

 

11x8, proficiat en dankjewel

 

 

 

 

 

 

 

2012 blogs

 

 

 

 

 

 

 

Merelsnaren

 

 

 

 

 

 

 

Opstaan.

 

 

 

 

 

 

 

citaten,

 

 

 

 

 

 

 

Remedie ter voorkoming verstoorde harten

 

 

 

 

 

 

 

Eindelijk er acht-er gekomen !

 

 

 

 

 

 

 

na de dood

 

 

 

 

 

 

 

ode aan een punt

 

 

 

 

 

 

 

voortijdig testament

 

 

 

 

 

 

 

Het verdriet om zijn broer

 

 

 

 

 

 

 

God zij dank, ‘god’, dat zijn de anderen

 

 

 

 

 

 

 

Je ziel zit ook bij wie je ze gaf, geeft,zult geven

 

 

 

 

 

 

 

Nood aan vrouw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Over de maat. Overmaat

 

 

 

 

 

 

 

Je ziel zit ook bij wie je ze gaf,geeft,zult geven

 

 

 

 

 

 

 

The heat is gone

 

 

 

 

 

 

 

New couple

 

 

 

 

 

 

 

Left my wood one day

 

 

 

 

 

 

 

Back in my wood

 

 

 

 

 

 

 

De oude god

 

 

 

 

 

 

 

Gedicht voor de allumetten

 

 

 

 

 

 

 

vriendschap-liefde

 

 

 

 

 

 

 

Welk verhaal blijft er te vertellen ?

 

 

 

 

 

 

 

ze’s nog geen zestig

 

 

 

 

 

 

 

http://www.youtube.com/user/octois/videos   vocaal voorgedragen

 

 

 

 

 

 

 

vriendschap-liefde

 

 

 

 

 

 

 

Er was eens een kip

 

 

 

 

 

 

 

Kleinnootjes

 

 

 

 

 

 

 

De hellen van onmensdom

 

 

 

 

 

 

 

kameraad Arabier    

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag kwam er

 

 

 

 

 

 

 

OCTAO

 

 

 

 

 

 

 

SCHOENEN

 

 

 

 

 

 

 

Routine

 

 

 

 

 

 

 

Reis

 

 

 

 

 

 

 

Wezens

 

 

 

 

 

 

 

Nieuwsankers

 

 

 

 

 

 

 

Windstil Windspel

 

 

 

 

 

 

 

Letterkes maken

 

 

 

 

 

 

 

Ga zitten en vertel me je verhaal

 

 

 

 

 

 

 

Internationale gasten uit de hele wereld

 

 

 

 

 

 

 

zijn beruchtste vers

 

 

 

 

 

 

 

Flip konijn

 

 

 

 

 

 

 

Erotisch Ballet in acht gedichten

 

 

 

 

 

 

 

 jongste citaat

 

 

 

 

 

 

 

Reiger in Regen

 

 

 

 

 

 

 

Europe united in Minerals

 

 

 

 

 

 

 

Dit is ons Leven

 

 

 

 

 

 

 

In order to :

 

 

 

 

 

 

 

New pages

 

 

 

 

 

 

 

 Roodborstje noem je

 

 

 

 

 

 

 

té dicht voor een dichter

 

 

 

 

 

 

 

zo tussen mensen van niet alle dagen

 

 

 

 

 

 

 

De stilte die om antwoorden vraagt

 

 

 

 

 

 

 

De stilte die antwoorden geeft

 

 

 

 

 

 

 

Genetische genegenheid

 

 

 

 

 

 

 

Vermijd slapeloze nachten e levende steen

 

 

 

 

 

 

 

vierkant in de lucht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

voortijdig testament

 

 

 

 

 

 

 

kijk toch eens hoe je doet

 

 

 

 

 

 

 

Zanguur of klaagmuur—intens gedicht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In order to :

 

 

 

 

 

 

 

top van het opstoken

 

 

 

 

 

 

 

Losing Loves

 

 

 

 

 

 

 

ZEN, Zinnen Zetten

 

 

13-07-14

g)in memoriam

 

WP_20140613_14_51_11_Smart.jpg

 

g) In memoriam

afscheid van een wijs en goed man

afscheid van een verzoener van mensen

afscheid van een werker, een doener

afscheid van een vredebrenger, geen oorlog maar FRUIT uitvoeren

afscheid van een hagelander die ontelbare bomen bloeien liet

afscheid van een mens die geloofde in vrouw en familie

afscheid van een medemens die mensen doorgronden kon

afscheid van een iemand die het goede in iedereen beloonde

afscheid van een ondernemer die werk schiep

afscheid van een gelovig man in vele vormen

afscheid ...en toch geen afscheid, maar een  her-verwelkomen

verwachting hem in onze geest nog dikwijls te ontmoeten

verwachting hem in gedachten sterkte te vragen

verwachting hem nog dikwijls te citeren

verwachting om van zijn gepast leren zwijgen te leren

verwachting zijn heilzame invloed verder te zetten

verwachting zijn lessen aan het moderne leven door te geven

verwachting van zijn goed doen verder te willen geven

verwachting van ons aan zijn daadkracht op te trekken

verwachting van een steeds betere wereld

verwachting van hem in ons eindstation weer te zien

-voor pa

 

+Waarom, waarom alleen verdriet...laten we ons ook verheugen...want zij die haar hele leven lang licht was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden...licht,...energie...zondermeer.

Haar grootste wens zou zijn geweest...en zal zijn...dat haar naasten nu ook in haar plaats 'licht' voor hun naasten zouden verspreiden.   (voor de Peet  van C uit  R.)

+"Een bekwaam man,  een man van z'n woord, een man die deed wat van hem, van ons verwacht wordt; ging van ons heen." voor P uit MW

+ "Lente.  Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer.  De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan.  Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedige leven en het schone dat er uit voortvloeide" voor MD uit MK                                                                -----+"Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim.  Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist...dat weet ik uit de weinige momenten dat ik met hem contact had..."  voor vader van VWR                       

 +"De dood is misschien ook gewoon muziek zonder noten.  De dood zijn misschien kleuren en energieeen in de anti-materie, die wij amper kennen.  Is er nog een isselwerking ?  Lokken en duwen deze krachten ons weer weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel andere dingen meer ?  (zomaar)?

+"Vaak dacht ik met plezier aan je terug.  Nu is 't hier voor jou achter de rug.  Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd.  Werken deed ons allebei deugd.  Op 't veld, in 't magazijn, waar het ok mocht zijn...  samen hadden wij het dikwijls heel fijn.  Je was zowel soms heel ernstig als geamuseerd.  Hoe je familie je hart bezighield is iets dat jou eert.

Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde.

Je bent me er eentje geweest.  Vier nu maar eeuwig feest ?  for ever aerts   C uit MK

+"dagboekerige zieleimpressies : een paar bloemmetjes uit de linker -en rechterpot van vaders ouders getrokken en tussen m'n handen verfrommeld en de reuk opgesnoven...grootvader verdiende een betere foto, één van toen hij nog niet ziek was.  Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je der heel veel kende, krijg je het gevoel 'wat een pak mensen heb ik al zien passeren'...ieder individu roept bepaalde dingen in je

                                                                                                                                                         1

op...wat misschien niet zo goed mogelijk zou geweest zijn als je niet zo vroeg alleen, maar op een druk kerkhof wandelen zou.

Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk.  De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen...het heden en verleden samen, is de ware aard.

De toekomst, iedere wording van ware aard." over, voor ? allen

+"over  iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen temidden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen...moet zo stil en diepzinnig zijn...dat woorden niet meer nodig zijn." moeder van S

+"Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak 'vergezeld' de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak.  Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel.  Ik leerde hem echt kennen tijdens het fruitplukken en z'n zachte aard en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn.  EVER ARD...in die zin leeft hij for ever"

+"geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reklamespots en geweldfilms door.  Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken...bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers"

+"Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen...de verwondering om hem blijft.

Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van  die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben.  Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk...ook in het vervulen van onze funktie naar diegenen rondom ons" zomaar ? ? ? ?

+"Woorden voor hem.  W. luister even, zoals op zo'n hele stille avond met alleen maar het licht van een kaars.  Nu je door een ...toeval aan een anderssoortig bestaan begint ?  Nu we je stoffelijke verschijning zullen moeten leren missen.  Nu je, zoals nooit tevoren in ons aanwezig bent.  Nu er, nog meer dan vroeger 'iets van ouw in ons' de werkplaats of de trainingszaal vult.

Nu je famillie en vrienden en vriendinnen rouwen...en hele dagen en nachten lang van 'inwendig kommunikeren met jouw' zijn vervuld.  Nu de hele streek zich je jovaliteit herinnert.  Nu je geliefde een deel van het sterke en zachte van de man die je bent gaat leren missen.

Nu wij allen aan je denken en wenen.  Nu de jeugdbeweging van jouw verantwoordelijkheid zal blijven leren.  Zeg ons nu voortaan op een nieuwe wijze wat we door ons geloven in jou willen 'vernemen' :  dat we je nog zullen kunnen voelen , dat we je binnensmonds om raad kunnen vragen, dat je tot onszelf nog mag spreken in de taal der symbolen en die van de intuitie...en niet alleen op momenten dat we bezig zijn met stommiteiten te doen, dat we nog een eeuwigheid lang mekaar tot gezeldschap mogen zijn; zoals een weinig gedichten over weinig mensen heel veel over velen uitdrukken.  Onze pijn zullen we loslaten, ons goed gevoel over jou is zo onverwoestbaar en eeuwigdurend als alle elektronen in de aarde, het water, de lucht en het licht dat zijn.  Schijn nu over ons, nu je ook een stuk terug licht geworden bent, want het kan hier beneden niet alleen 's nachts serieus donker worden. voor WS uit MK

+uit 'voor RC uit T' :"  Het timbre van z'n stem die op een wijze, zachte manier overtuigen wou, zullen we nu moeten missen.  Het opzoeken van eenzamheid als het lichaam niet meer wil.

De duif op z'n schouder, gewend aan z'n roepen.  Hij heeft hoge daken beklommen en velen in de diepte van hu ziel geraakt.  Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en was door eigen ervaring R-volmaakt.  Hij werd op dezelfde dag als de dichter HDC begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van 't woord.  Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en 't ben ik nu die hem hier nog hoort.  Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven.                         

+uit 'Dank je J.' : "Misschien ben je vandaag op je koffie en koeken meer aanwezig dan ooit.

Als onze geest volgroeid is, wordt hij zeker wel in een andere dimmensie geboren.

Alles is immers overgang, vanaf de eerste cel tot en met het fenomeen 'mens'...en zijn tocht naar meer bewustzijn over het waarom van dit leven.

 ++++Speciale ervaring bij de verassing van een collega :  zie prozastuk 'Doodongewoon'hier niet

                                                                                                                                                         2

afgedrukt  (MVT uit E)  en het aansluitend theoretisch stuk met als hoofpersonage de 'anti-materie

++++"Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe"  Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe...en ...blijf erin geloven.  Die krachten bestaan. 

Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun dragers, de elektronen dat zijn.  Ik geloof niet in dood, alleen in het leven...dat een energievorm is die altijd in andere vormen overgaat... enz   (voor broertje vd Zingende Vlinder)

+++Doet iedereen hier ervaringen op en leeft in de richting van z'n dood, het moment waarop iemand een andere, niet-lichamelijke energie wordt, die deel zou kunnen gaan uitmaken van de verder evolutie van de levenden hier ?  Wie , hoe, wat, waar gaat helpen; kan niet vanuit een detail vanaf 'hier' geraden worden, alhoewel hun hier misschien alleen ook hun hier is, vanwege hun genetische wortels.  Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier 'sterk' moet worden en de waarheid in z'n eigen leven te ontdekken heeft; teneinde achteraf nog van nut voor anderen te kunnen zijn.  Of komt dat allemaal slechts de genetische erfgenamen toe en daarmee uit ?  Zou een 'omnitalent' qua inzicht een dergelijk breed gamma aan 'intuitie' verstrekken aan vele mensen, organisaties... ?  Wachten wij onze beurt af om een zo goed mogelijk begeleider te worden na onze dood; we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven.

Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegnen die er niet meer zijn; omdat wij biologisch bestaan uit de voortzetting van voorouders.  Alleen op die manier keren wij biologisch terug.

If this is wrong only one thing can be wright : we return to the simple, uncomplicated consciousness of minerals, air and light or the fire in the elements.  Our biological cells we 'enherited' (in fact a wrong word, because we 'are' those cells) and the spiritual part of us (the consciousness of those cells) is one with those cells, so we can pass them on.

In fact , all things that are and all things that happen and all beiings that exist, share one purpose : the evolution of the soul...but when the soul dies, the embryo, the spirit is born ?

            +gedicht voor het zachte dat tante Julia in ons achterliet

iedere lente als de fluweelzachte jonge blaatjes van honderd verschillend-kleurige bomen ons van het goede in de mens doen dromen;

en ik hun vorm en wezen dankbaar zoen, als een colibri met z'n lange snavel in een bloem, klopt m'n hart om al die mooie vormen

 

ook dit voorjaar, bij het maken van dit gebaar, wordt het zware draagbaar

Ze is al een tijdje 'weg' ons Juliaatje, maar bleef voor ons het zacht mamaatje;

wat we in haar niet meer terugvonden, bleef in ons, ongeschonden

haar ongeschonden jongemeisjeshart, zit al enkele jaren onverward, zonder smart

als onzichtbaar, maar innerlijk voelbaar stuifmeel vervlogen

zalig togend in de hemelen in onze lijven, hoofden en daarboven

 

onze famillie heeft in zich een hele zachte 'touch';

al het zware dat dit aantrekt te willen dragen, wordt op termijn echter 'to much'

het doet onze lichamen op de ene of andere manier verslijten;

doch de herinningen aan hetgeen iemand in ons deed verblijden,

zullen voor altijd, ons soms sterkend, bij ons blijven

 

al schrijf ik nu nog duizend woorden over haar

't is niet nodig, want ik voelde me altijd al zonder woorden kort bij haar;

zo warm en gezellig om bij te zijn, net zoals bij mijn grootmoeder;

haar lach en warme ogen in Hofstade aan 't strand...oh eeuwig behoedster

een vrouw met een uitstraling, een geborgen gevoel,

sterker dan duizend winterse Leuvense stoven, heeft met een pijn, evenredig aan de diepte van haar levenswortels, lichamelijk strijdend tussen ons mogen uitdoven

                                                                                                                                                         3

 

Zelf in haar kasteel in Glabbeek-Zuurbemde aan het zure 'Ende' was ze soms nog 'Glad'-beek-'blij' in haar  aardse ende. 

Moge ze in ons ook tot de laatste onzer dagen kabbelend als een beekje ;

die menselijke vreugde in haar specifieke vorm blijven aanvoeren;

vanuit de bron waarbij heel het mensenavontuur begon.

 

Voor Julia,

Geboren op ’t einde van de eerste wereldoorlog

Gestorven bij ’t begin van hopelijk de laatste

Voor een stuk van ons heengegaan in de warmste MAart  in 85 jaar

 

+Herinneringen aan Willy de misdienaar, de bakker, de brouwer, den humorist

Als een braaf manneke met kortgeknipt rond haar,

keek hij door het hek aan de poort van het Boechout aldaar.

Als oppermisdienaar leerd hij me op woensdagnamiddag nog het Latijn;

zoals alle talen soms ontoereikend voor de pijn van het zijn.

Hij genoot van het leven, het bakken van brood;

tussen menig pot en pint een vrolijke noot in nood.

Hij leerde me ook biljarten in 't café bij Polle;

deed me voor hoe je best niet achter de meisjes moest hollen.

Als hij ergens onder de mensen kwam, kwam je een levensgenietende flapuit tegen;

waar hij iets zei, werd er niet langer over vanalles gezwegen.

Nadat hij ons zijn brood had leren eten; waarvoor onze dank,

wilde hij ons daarna bekoren met zijn discount in drank.

Hij werd de nieuwe Pieeh de Brouwer van 't dorp;

zo moesten we voor onze dorst niet verder dan een steenworp.

Maar zoals voor iedereen dienden andere uitdagingen zich aan; om anderen te helpen ,  hoewel hij wist dat ze hem niet allemaal even goed zouden afgaan.

Al raakten we het spoor van zijn doen en laten met de ongenadige tijd kwijt;

Bij het ophalen van herinneringen hebben we ons dikwijls over hem verblijd.

Zoals die keer dat 'André van Halvernegen' bij Polle kwam binnengestapt...

"Dré van Halvernegen al hier en 't isalleens geen acht uur"werd toen door hem gegrapt.

Hij streed zijn gevecht met het overleven moedig voort; achteraf is 't natuurlijk

altijd spijtig dat je van iemand niet veel meer hebt gehoord.

Willy je was veel meer voor ons dan een 'de Witte van Venusl'die ons miswijn leerde drinken; we zullen nog aan je denken als we op je hemelse rust klinken.

Een kop als de jouwe gaat niet zomaar uit onze gedachten;

kom ons daarom in 't cafe bij Sint Pieter maar opwachten.

Ooit schreef ik over jouw een kort verhaal over wat we in onze jeugd deden;

nu je vanboven alles kan zien, moet je 't eens komen lezen.

Je hebt wel niet de ouderdom van je grootmoeder gehaald, maar in een droom

zei ze me dat ze blij is dat het je nu beter gaat.

Amuseer jullie allemaal maar goed hierboven, en doe daar misschien wat  hemelse wijsheid op; wij blijven hier in het goede van diegenen die je achterliet geloven.

Geloven is niet één of ander kerkelijk werk, maar al datgene wat je hier binnen bepaalde perken voor mekaar kan doen, vOOr de zerk.

Jij hebt hierboven niks te vrezen,

Je hebt ons op je typische manier het beste van jezelf willen geven.

En als dat zoals bij iedereen eens niet lukte, 't is je ruimschoots vergeven.

één van de velen die de warme, gulle mens in jouw mochten kennen.                                          

Lopen we hier daarvoor tenslotte niet allemaal rond ?                                                                    

 

+DE DODEN

°°°°°°°°°°°°°°°°

hebben DE DODEN  ALLEEN VIA GENETISCHE WEG IETS MET ONS TE MAKEN ?

MET DE REST HEBBEN ZE toch GEEN ZAKEN ?

DAT ZE ZICH ONDER MEKAAR MAAR VERMAKEN.

Of laten we ze hun anti-materie zijn maar gunnen, nu ze zich weer tot verschillende stoffen moesten laten  verdunnen.

IK BEN BENIEUWD NAR WAT ZE MET SOMMIGE DROEVIGE FIGUREN HEBBEN AANGERICHT

DEZE VERSCHILLENDE GRADATIES VAN LICHT,

VERZAKEN ZE DAARBOVEN OOK AL AAN HUN PLICHT ?

OF KRIJGEN DIE TRIESTIGAARDS DAAR OOK NOG EEN SOORT GEZICHT

OF HEBBEN ZE ER TOTAAL NIETS MEER AAN GEWICHT ?

OF KUNNEN ZE ALS STRAF MET HUN LICHTLOOS GEWICHT

NIET MEER AAN DE ENERGIE VAN HET GEDICHT ?

(zie ook 'er was dus toch leven na de dood)

 

 

 

Gusta,  voor jou deze woorden

Hoe mooi, als een leven zo geslaagd is.

Hoe je dat deed ?

Alledaags diepzinnig zijn.

Direct in je manier van spreken, de tijd nemend.

Op een hele betrokken manier converseren.

Moeder, grootmoeder, weduwe, medemens.

Stille getuige van de niet altijd vreedzame geschiedenis.

Uitnodigen om deel te nemen aan je diepmenselijke warmte.

Dat onbaatzuchtige zachte dat je te bieden had.

Hebt.  Weet je nog de manier waarop ik jou m'n troost overbracht.

Toen je het had over m'n bompa die op bruiloften en in de schuur 'preekte'...

zonder pastoor te zijn, zoals je zei.

Je gelaat, je blik bracht Eurazië en duizenden jaren menselijke migratie

zomaar naar Meensel...Oosterse wijsheid in 't Westen.

Moet je m'n foto's over Schotland nog zien nu je weer een stukje de wereld bent ?

In een fraktie van sekonden en langer zal je ons soms nog bezoeken...

waar we ook naartoe mogen reizen of zijn...

we zullen je zien tomaten pellen, buiten op een stoel, of taart aansnijden.

Poëtisch traag je vragen stellend, kort antwoordend, polsend.

Weet je Gusta, onze digitale moderne wereld heeft veel Gusta's nodig,

met de spontane warmte van het zuiderse;

mensen die na een gesprek op 't kerkhof zeggen  :

"komt ge ni mee een zjat kaffee drinken jong".

Babbellen over dingen die mensen in hun eigenste belangrijk vinden.

Geen commercie of goedkope achterklap of over liefde als iets uitsluitends fysieks.

Zo zal je ook blijven opduiken in onze geest... .

Verleden week, een avond toen je in Meensel niet meer was,

trok er een soort mist over de weiden naar de vijver bij jou vanachter.

Meensel staat een hele week stil bij het verlies van vier van z'n mensen.

Gisteren getuigden de kleuters op het schoolfeest van blijheid ondanks alles.

Je hebt je moment goed gekozen.  Rust in vrede mooie mens.                                                         5

voor een man met zijn eigen heel eigen karakter

Een vader.

Eens nog een jongen.

Vóór jullie blij werden verwacht.

Dan iemand die jullie hielp groeien.

En ineens een paar knieën om op te stoeien.

 

Je vader.

Eens een man die in slaap heeft gezongen.

Vóór dag en dauw alles mede in orde bracht.

Dan iemand die soms ook opvrolijken kon.

En beetje bij beetje het gezin dan ontspon.

 

Jullie vader.

Eens de geliefde melkboer en zijn ronde..

Vóór hij kippen en eitjes, fruit voortbracht.

Dan al zijn jaren in de melkerij.

En jullie hem vaak mee geholpen, dichtbij.

                                                                                                                                          

De vader.

Eens... het generatiekonflikt begon.

Vóór elke tijd anders bedacht.

Dan later, iedereen had iedereen beter begrepen.

En hij, op eigen tijd en tempo vantussen genepen.

 

 

Een man.
Eens zelf jong, speels, ongebonden.                                                                            

Vóór het leven van toen voor hem werd bedacht.

Dan opgroeien doorheen stomme oorlogstaferelen.

En hij, los van jeugd, om het leven via zijn geliefde verder te geven.

 

Een man en een vrouw.

Eens zij aan zij, meer dan vijftig jaar soms jong.

Vóór alles 'bijeen', soms beetje hart, soms heel zacht.

Dan ondertussen de klein en kinderen , anders beleefde andere tijden.

En zij met een gans offensief om d'ouwe dag mee te verblijden.

 

Een mens.

Eens gaat eenieder van ons heen.

Vóór ergens iets anders dat roept en trekt en wacht.

Dan...dat zullen we dan wel zien en voelen.

En af en toe zullen we aan hem denken...aan jullie pa...onze Fons Vandepoele.

 

Een schilder.

Eens de man die landschappen en bloemen met verf bezong.

Voor alle vogelgezang en kleur had ie heel veel acht.

Dan, hoe meer tijd er overbleef hij op zijn manier het leven beschreef.

En wij, we genieten er in overgave van,... wondere man...herleef.

Je schilderde je ook in ons.

 

octo 24/10/2006 voor Fons VDP

raf c.  (pastoor van Kapellen heeft er een prachtig stuk over geschreven)

Raf, dat was ne vinnige kerel, ik zie hem zo nog op z'n blauwe traktor rijden.

Ook van z'n oude dag genoot hij zichtbaar.  Voor mij is hij niet dood.

Terwijl hij de konijnen voederde begaf zijn hart...mooi als je sterft dat er konijntjes op het erf loslopen.  Op zijn begrafenis wierp ik een verloren bloem van een krans afgevallen op zijn kist, mooie traditie die spijtig genoeg in onze 'cleane' wereld verloren is gegaan.  Wat is er vies aan een mooie houten kist die langzaam in de grond zakt ?

de snoeier

al over heel Europa met snoeiers gepraat, maar hoe fons met z'n pijp de tijd nam om iets uit te leggen, was wel heel speciaal

 

ik zag haar nooit zonder glimlach

 

't is een novemberdag

we dragen haar ten grave

haar die de meesten

nooit zonder glimlach zagen

 

van jongsafaan omringd

door vrolijke broers

een leven door toffe ouders omfloerst

 

we zijn zeker dat ze

van alle fijne dingen in 't leven

met man en kinderen kon genieten

velen dankbaar om wat ze hen meegaf

 

't blijft ons allemaal bij

niets gaat mee naar 't graf                                                                                                 

 

ook op sociaal gebied, gaf ze zich graag

temidden van de donkere kant van 't leven

heeft zij door haar moed

mensen een voorbeeld gegeven

 

dat ze in ons en daarbuiten verder leve !

 

-voor Anita P.-nov.06                                                                                                        

 

Liefdes verliezen en zielen die heengaan

Grote liefdes verliezen.

Staat kort bij zielen die heengaan.

Of bij zij die niet kunnen of mogen komen

Levens die men een stukje of veel moet afstaan.

Ze dan hier en daar nog herkennen.

 

Liefdes verliezen.

Negeren soms, redenen uitvinden…

Over waarom het zo moest.

En soms kloppen ze.

Verdriet en weemoed met dezelfde en andere inhoud.

Opluchting soms, maar van wie of wat of wanneer ?

Men denkt, na deze, geen deel lijden meer.

Terwijl het vuur soms nog wat na smeult.

         Relaties.

Altijd op andere toonhoogten, dimensies.

Andere situaties van noden van anderen.

Van de eigen verhalen ook.

Moeten ervaringen ons nog komen bezoeken ?

Moet men er zelf nog naar op zoek ?

De gevoelige snaren van mooie en unieke raakpunten.

Blijven herinneringen met het hart verbinden.

 

Grote liefdes verliezen.

Staat kort bij zielen die heengaan.

Verdriet en geluk en middenmoot, nooit dezelfde inhoud met die of die.

En voor passie zijn er ook zeven kleuren en tonen.

En vele liedjes in zeven stijlen.

De eenvoud van de witte ridder en de prinses.

Naar het land van  mythen en legenden verwezen de dag van vandaag.

Pipi Langkous en Peter Pan bestaan niet in de volwassenen wereld.

Indien er twee het blijven kunnen, het weze hen gegund.

Hou vast en geniet…en kies voor mekaar.

Complexere situaties…minder goed handteerbaar.

 

Grote liefdes verliezen.

Staat kort bij zielen die heengaan.

Hoe ouder men wordt, soms hoe zwaarder de optelsom.

En op de duur…

Licht blijven, altijd licht proberen blijven.

We waren het, zijn het en blijven het…

Althans letterlijk en in filosofische zin.

Tussen mekaar hangt af van dag tot dag.

Na al die ontelbare, niet meer verwoordbare periodes.

 

Grote liefdes die weer vriendschap proberen zijn.

Opluchting en ook wel een beproeving.

Zoals bij alles dat men niet is gewoon.

De bio negeren, valt te leren of integreren of niet.

Men is gewoon ook niet meer wie  men was toen men losliet.

Weet niet zeker wat te houden.

De eigen voorvaderlijke spelingen.

Het vervolg dat men er zelf aan breide.

Alle steken die men wel moest laten vallen.

Want breien aan het leven doe je niet alleen.

Het niet gemaakt zijn door het verleden…

Voor het volgen van een te sterk stramien…

Ondanks de brede schouders en een zee aan begrip…

Ondanks verdragen en weinig of geen last van jaloezie…

Raar bij wie wel en bij wie niet en wanneer.

Goede vrienden… en worden als kinderen en wijzen.

Grote liefdes verliezen.

Zoals de vreugde, nodig om via de kunst.

Weer dichter bij de ziel te geraken.

Maar het lijkt meer op dichter bij de geest geraken.

Die van iemand die men niet meer verstoren kan.

En houdt van blije dingen.

Wetend dat het leven meer met mensen voorheeft

…dan alleen romantiek en allerhande passie.        Octo

f) dieren natuurlijk

 

WP_20140615_13_02_22_Smart.jpg

 

 

f)Dieren natuurlijk

        DE VLIEG EN DE SPIN

Ze vloog door de open zomerdeur

Haar noodlot tegemoet

Hij spon zijn web met geduld

Wachtend op haar zo zoet

Ze zocht binnen wat ze buiten zo makkelijk vond

Bromde wat door de kamer…dagenlang rond

Hij zat soms uren roerloos te wachten

Van ’s avonds tot ’s morgens ten achten

Ze verlangde zo terug naar buiten

Maar werd zo moe van haar gevecht met de ruiten

Hij wist het, men ontbijt is levensmoe

En komt wel na haar laatse salto naar me toe

Ze kon niet meer en liet zich vallen

Zo maar tegen belletjes van het web aanknallen

Hij repte zich naar zijn vangst

Een spartelend, levend brokje angst

Ze werd door hem van haar vochten leeggezogen

En zo kwam het dat ze sindsdien…

Nooit meer heeft gevlogen

 

        De dromende kikker

Een kikker tussen het riet

Geniet de ganse dag

Vermag wat wij niet kunnen

Spioneren heelder uren

Glurend naar alles wat beweegt

Leegt het luchtruim al tongend

Sprong hij daareven toch niet juist weg ?

Met het overvliegen van de specht

 

        De hommelende bijen

Neurien hun hemels lied

In het zomers licht waar ik van geniet

Tonen mekaar de weg

Naar het stuifmeel achter het heg

Dansen tot de wolken nieuwe regen aankondigen

Tegen de natuur in zie je hen niet zondigen                                                  

Ze verkondigen om pun manier hun ware woord

En als je ze met rust laat worden zij ook niet gestoord

Alles zou kunnen zijn zoals het hoort

Leer maar luisteren naar hun woord

 

        De bosduiven

’s morgens hoog in een boom naast mekaar

kijken ze zomaar je kamer binnen

voorspellen ze me een dag om jaren later nog te beminnen ?

door het open venster zie je hun kopjes draaien

hun oogjes het mysterie van het leven in je zaaien

hebben ze in de buurt een nest gemaakt

en is het de aanwezigheid van de mens die hen zorgen baart ?

of zijn ze door onze geest gezonden

om het woord in beelden te verkonden ?

 

        TSJIRP

Tsjirp tsjirp tsjirp

Dacht je dat ik niet zag wie me die scheet toewierp ?

Verdomme musseschelm…voor jou kak heb ik geen helm.

Nu ben je in mijn ogen wel een hele franke vogel

Toch verdien je daarom geen kogel

Uit het geweer van buurman Andre

We zullen kalmeren , nettoyeren en drinken een kopje thee

Maar blijf voortaan met je kak van ons mensendak

 

        KAKELEN

Omdat ze ’t niet zo goed konden uitleggen

Besloten ze van eieren te leggen

Ze hadden ook wat graag een haan in de buurt gehad

Liefst eentje die ook hen dagelijks even bezat

Al kunnen ze vanuit de hoogte doen alsof ze er niet zijn

Hun eitjes zijn zo fijn

Als ze besluiten van te broeden

Wees dan maar op je hoede

Stoor je ze dan , dan  maken ze een hels kabaal

En vliegen ze wild weg uit hun nestportaal

Uit liefde voor ons gooien ze zich ten slotte ook nog in …

Een emmer heet water…maar da’s voor veel later                                           

Nu mogen ze nog jaren scharrelllen…

Terwijl we de mais in hun richting laten dwarrelllen

 

        HET EENDEOOG

Vandaag moet ik jullie toch iets heel biezonders vertellen

Een een haar ene oog ziet mij in ’t midden van ’t gras op een stoel

En met haar andere oog de open deur…en toch gaat ze niet op haar beksmoel

Wat gebeurdt er eigenlijk in dat hobbellige hoofdje van haar ?

Ze kijkt niet scheel en haalt de beelden niet door mekaar

Terwijl ze traag wandelt door het lange gras

Schudt ze haar kont…met veel ijver zoekt ze de vijver

 

de Stimp  :hij was-is een groot Kat

 

Hij wist als je iets voor hem had.
Hij was concentratie en reaktie, in volle vermogen.

De schrik van menig muis tijdens zijn bewind in ons huis.

Menig ongedierte tegen zijn onberekend snelle klauw-lamp gevlogen.

Ons huis is nu wat meer leeg,

sinds zijn hele houding, verstijfd zweeg.

We kwamen tuis en hij stond aan de deur,

niet zoals ne mens, maar altijd met gewoon goed kattenhumeur.

Dan ging hij vaak kronkelend liggen,

om ons tot knuffelen en vechten te bidden.

Mocht hij er soms niet in, dan speelde hij het slim.

En was hij eenmaal binnen,

verschool hij zich tot iedereen buiten was.

Stond je soms buiten tegen een boom te wateren,

kwam hij soms wat tegen je been kateren...

Stond je de vrieskou van je ruiten af te schrabb.en,

kwam hij wat in de aarde dabben.

Hij wou soms, net als wij, niet alleen buiten blijven;

dat was wellicht de hele filosofie achter zijn wrijven.

Hij had een lievelingsboom, daar kroop hij dan in,

een wip naar het dak en zo bij z'n adoptie-ouders binnen;

er was weinig tegen te beginnen, tegen deze bedorven kastaar...

maar was hem er nog maar.

Ik denk ook dat het met z'n dierlijk liefdesleven goed was gesteld,

dat hebben de enorme kreten onder m'n venster me enkele keren verteld.        

Dus voor je het weet, wandelen hier poesjes voorbij;

en denken we...daar is één van hem bij.

Misschien denkt hij dan ook van ergens tussen de sterren :

'goed dat'k de buurkat nog wat over de liefde kon vertellen...ze deed wel verschrikkelijk woest, maar de liefde is toch niet verroest'.

Misschien ging hij ooit de overbuurvrouw, Nieke, troosten;

zijn ze nu in den hemel ...op de aarde aan het toosten.

Hij was ook een vogelliefhebber, niet zoals ons honden;

die aan de achterkant van 't huis al eens een vogel dodelijk verwonden.

Gelukkig hebben honden en hij, mekaar nooit rechtstreeks ontmoet;

in het ontwijken van die onnodige confrontaties was de Stimp te goed.

Van als hij geboren werd, hield hij van het leven,

van hem kunnen veel mensen nog iets leren.

Nieuwsgierig naar elke beweging en elk geluid; als een kind;

nu is ZIJN LIED VOOR ONS uit...als een bloem die na een tijd 'verschwind'

Uit. Gedeeltelijk, want telkens we hem zullen herinneren,

zal er wel iets in de kattenwereld SPINNEREN;

Net nu hij weer lang in de zon kon gaan liggen;

heeft één of ander te gehaast mens hem liggen.

Het was geen zelfmoord, daarvoor had hij het te zeer naar z'n zin;

misschien verlangde hij in één verstrooid ogenblik ;

naar een hemelse gemalin.

Mischien vergat hij dat er hier beneden nog zoveel was te doen.

Niet alleen muizen pakken, met z'n fijne ZIJN en kunsten verblijden...zodat we al eens niet hoefden te lijden.

In hem zaten vitamienen voor ons, zoveel is zeker;

hij was evenveel waard dan een apotheker.

Nooit gestudeerd; even geleerd.

Wie zullen we nu strelen als we ons avondwandeling gaan doen ?

Wie gaan we nu onder z'n poten geven als ie iets niet mocht doen ?

We zullen z'n overlijdensdag gedenken, de dag onze verwarming het begaf

en ik 's nachts m'n chauffage vergat af te zetten...

Stimp, stoemmerik, gij die zo goed op jezelf kon letten !

Had je de tijd van de dood niet wat kunnen verzetten ?

Ik zie de peuter-Stimpy nog naar de chauffage-wekker loeren,

dat getik ? ...een muis die ik moet buitenbonjoeren ?

Toen hij de kamer nog niet uitmocht, voor hij de wereld buiten verkende,

heeft ie misschien teveel naar 't mensenjournaal gekeken;

en is daarom, z'n plicht verzakend, naar andere oorden uitgeweken ?              

hij was een groot kat, gaf z'n leven voor de mensheid;

en wij; we hebben hem gewoon niet meer in huis thuis

al zullen de muizen spoedig dansen, er komen andere kansen

want ergens ligt er een kattin haar jongen te zogen...

zodat de stroom van het kattenleven niet uit gaat drogen.

 

Kattengedicht in winter

Weerom moord met vluchtsmisdrijf gisterennacht

's Morgens, de kuil was al gegraven

Februarikou, 't papier in vlammen

, verjoeg de vries, een laatste warmte

voor het versteven kattenlijk

De bevroren klonten aarde, wat fijngemaakt,

haar comfortabel te ontbinden gelegd

Met zon over de witte velden
Met ,toeval of niet, klokkengelui bij het dichtgegooide graf
Nooit meer haar klauwtjes scharrend in m'n pul

Telkens voor ze op 't bed sprong

Om de dag weg te rusten.

Nooit meer haar drie maal daags krabben aan mijn kamerdeur

Nooit meer gezeldschap voor de hond

Jij had het goed bij ons, je kon de hele dag binnen en buiten.

Kom je weer als kat of heb je dat al gehad ?

Of neem je genoegen met lucht en licht en vocht en aarde te zijn ?

Nog trager en vlugger in gedachten en reflexen dan je al was ?

 

 

adieu Porto,getemde oerhond

achter alles, wat niet-hond was; stoof ze altijd aan,

voor een pak vogels en enkele katten en konijnen was' t dan plots gedaan

een 'knoep' in hun nek en ze waren van hun stek

is zo'n hond geprogrammeerd om aan andere soorten hun geboorteregeling te doen ?

ze nam de buit nooit als iets wat ze om te eten had vandoen

op een dag, te laat, beloofde ik haar een levensgezel

een jonk manneke, oh, wat werd ze weer snel

ze leefde tot 112 jaar en langer,

maar spijtig genoeg, 't was te laat om te worden 'zwanger'

haar geest zwerft nu over de prairies heen en geeft hints

aan vossen over waardat het wild zit...daarheen