13-07-14

de snelheid van licht in micro-enmacrocosmos/bewijs van eeuwig leven

 

SAM_6595.JPG

 

15.de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos

            Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 sekonde onderweg geweest.  Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.  

Het licht uit de makrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de bigbang) en bereikt ons als waarnemer in het  NU...de grens van verleden met toekomst. Ook de mikrokosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen.

             Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de makrokosmos als het verleden beschouwen...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun anti-materie zich in ons hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ?  Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe.

            Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?  Vermits onze geest één is met de materie, want we komen  uit de straling die de materie vormde voort...en alles wat er gebeurdt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben.  Miljarden herkansingen. 

Uitgaande van het bovengaande, kan je een aantal schetsjes maken. 

De ruimterekening gaat van klein naar groot.  Ruimte werd door de bigbang geschapen, werd groter en groter en groeit voort.  De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

De snelheidsberekening van makrolicht en mikrolicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recenste verleden...ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in 't oog houdend.  Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al planbaar is...soms kan je er alleen maar op inspelen... .

 

SAM_6564.JPG

 

16.het bewijs van het eeuwige leven (gebasseerd op wetenschappelijk artikel)

            °schuine tekst=mijn bedenkingen

            In 1956 deed men een experiment waaruit men eiwitten uit dode materie liet ontstaan.   Ze hadden de neiging zich tot ingewikkelder strukturen te ordenen.  Zo verliep ook de evolutie van atoom tot cel en zo verloopt ook de ontwikkeling van het bewustzijn.  De natuurlijke selektie is al op molekulair gebied begonnen.

            Was het beginpunt vóór de oerknal een punt zonder inhoud of een punt dat de zinloosheid, de inhoudsloosheid benaderde...ik denk het tweede.  Het eerste uitgangspunt verondersteld een vacuüm, homogener van struktuur dan het ijlste gas.  In een punt zonder afmetingen zou een toestand van instbilitieit ontstaan zijn die tot een toestand van lagere symmetrie leidde.  Dat punt van absolute bron van scheppingskracht,de volmaakte symmetrie en rust zou dan vanuit zijn toestand van onverschillig evenwicht onder groeiende druk die de uiterste grens van het mikrobestaan benaderdt...ontploffen.

Of daarbij dat mikrosopisch minpunt eerst moet worden bereikt is een vraag voor atoomgeleerden...maar ik denk intuitief dat juist de onbereikbaarheid en onhoudbaarheid van het korter bij dat punt komen de bron van alle schepping is.  Wij, die van dezelfde bouwstenen komen schipperen ook nog altijd tussen rust en onrust.  Vanuit dat punt schiepen de verschillende soorten van straling daarna de materie die dan tevens weer uiteindelijk de cel ontwierp...uiteindelijk zal alles weer straling worden.  Staan wij aldus niet

                                                                       35

 

symbool voor dat proces van wording en verwording en wordt niet uiteindelijk alles weer straling om weer in het aanvangspunt van vóór de oerknal te verdwijnen ?  Van oerknal naar binair tellen : o en 1...veel, maar tegelijk in essentie alleen de soort energie veranderd ?

            Bij de overgang van een toestand van volmaakt evenwicht naar een toestand van lagere orde kwam er ondenkbaar veel energie vrij.  Is dus het verschil tussen oneindig veel opgeslagen, gebalde energie en minder energie hetzelfde als tussen volmaakte rust en onrust ?  Hetzelfde systeem zien we  tussen de neutronladingen van atomen(plus en min in evenwicht) en de interakties tussen de positieve protonladingen en de negatieve elektronenladingen...om altijd weer die 'rust' te herstellen.  We zouden nu reeds veel parrallellen met persoonlijke en maatschappelijke relaties kunnen trekken. 

            Het punt van volmaakt evenwicht spatte dus uit mekaar en met de snelheid van het licht verspreidden energiepakketjes zonder massa (straling) zich in alle richtingen door de ruimte.  Hoe dikwijls kan dat al niet gebeurd zijn die kosmische reis van bijna niks naar alles en terug ?  Een voortdurend proces van schepping en vernietiging volgde.  Hetzelfde stramien als ons biologische en psychologische leven, bij schepping komt altijd een meerwaarde aan energie vrij...bij vernietiging ook ? 

            Het heelal toen, was één fotonenzee (straling).  Fotonen,straling, ontstaat uit de botsing tussen een antideeltje (positron) en een deeltje (elektron).   Beide deeltjes annihileren (opheffen-vernietigen) mekaar.  De aanvankelijk kleine ruimte van het heelal groeide.  Alle mogelijke fotonen konden ontstaan.  De fotonen konden door paarvorming overgaan in materie.  In deeltjes, altijd vergezeld van hun anti-deeltjes.  De materie waaruit we bestaan hervalt in z'n oorspronkelijke bouwstenen waaronder mineralen, lucht maar ook straling...gaat die voortdurende binding of verbinding na de dood niet gewoon verder via de straling die ingrijpt in de materie of opnieuw materie schept ?  Misschien via het gevoelsleven en de intuitie ?

            Momenteel   zijn er een 100-tal elementaire deeltjes bekend (de meeste met een extreem korte levensduur).

Deeltjes en anti-deeltjes annihileren mekaar ogenblikellijk en ze laten de enegie achter waaruit ze voortkwamen   

De gekreërde materie die de ruimte ingeslingerd werd ging door annihilatie weer over in straling (fotonen).

Aanvankelijk was er slechts één soort elementaire deeltjes die mekaar beïnvloeden door het uitzenden van  krachtvoerende deeltjes, die een aantal van hun eigenschappen dragen. (zoals onze deeltjes ook onze eigenschappen dragen). Elementaire deeltjes bestaan op de grens van materie en anti-materie (tussen materie en straling)(tussen aarde en hemel, tussen mikro -en makrostruktuur).  De energie die ze bij hun vorming kregen moet zo snel mogelijk weer worden afgestaan. Het leven...geven en nemen...doorgeven.  Er is alleen rust en onrust...beiden onafscheidelijk verbonden. 

            Krachtvoerders zijn eigenlijk de communikatievorm tussen de elementaire deeltjes, met geen of slechts een kleine massa die ze bij hun vorming meekregen...die massa moet zo snel mogelijk weer worden afgestaan.

Lichtere krachtvoerders hebben een heel groot afstandsbereik.  Is zich 'leeg','zonder kopzorgen''gevuld met inzicht en vertrouwen' ...kunnen maken ook niet een toestand waarin je veel meer energie kunt doorgeven ?

Zwaardere krachtvoerders moeten de geleende massa en energie sneller terugbezorgen, zodat ze een kleiner krachtveld bestrijken. Meer met negatieve gevoelens beladen mensen...kleinere radius.

De kosmische krachten berusten op het principe dat ze zich kunnen laten gelden binnen de beperkte straal van een atoomkern, andere zijn werkzaam van het ene uiteinde van het heelal...tot het andere.                              36

           

            De eerste frakties van miljardsten van sekonden na de oerknal bestond er nog maar één soort materiedeeltje met zijn antideeltje (we zijn er allemaal nog afstammelingen van en als man en vrouw staan we er enigszins symbool voor).  Er was dus nog maar één krachtvoerend deeltje en één kosmische kracht.  De symmetrie van het heelal was nog erg groot. De kunst was vanuit wanorde terug symmetrie te krijgen.  De temperatuur daalde in een flits van oneindig naar 100.000 x een miljard x een miljard °C en toen ging de zwaartekracht haar eigen weg...gedragen door gravitonen...(krachtvoerders zonder massa).

Twee of meer materiedeeltjes kunnen over een oneindige afstand voortdurend gravitonen uitwissellen zodat ze elkaar aantrekken. De kracht is zeer zwak maar kan kumultatief groot worden...zodat ze zelfs sterrenstelsels en melkwegen bij mekaar kan houden. (zie ook onze lichamen)...Zover waren we echter nog niet. 

            Vanaf een bepaalde temperatuur werden er geen nieuwe X-deeltjes(straling) en daarmee overeenstemmende materie en anti-materie gevormd.   De annihilatie haalde de overhand en heel de X-kosmos ruimde de baan voor allerlei nieuwe deeltjes met bijhorende krachtvoerders. 

            Het heelal werd niet alleen groter, koeler en minder dicht...maar ook ingewikkelder.

De bijna-kleinste mikrobouwstenen,de anti-materie, de quarks...wisselden gluonen uit...deze verplaatsten zich met de snelheid van het licht.  Quark en anti-quark...een kleur en een anti-kleur.Rood, groen of blauw.   Op zeer korte afstand is hun kracht nul.  Op toch iets  om op grotere submikroafstand wordt de kracht onvoorstelbaar groot om op grotere afstand weer nul te worden.  Door het afgebakend bereik van deze quark-kleurenkracht  kunnen 2 of meerdere quarks zich alleen maar binnen kleine ruimte binden...de binding veronderstelt dat de gezamenlijke kleur van de betrokken quarks wit is. 

De quark-antiquarkcombinatie vd gluonen die de quarks uitwissellen is echter nooit wit, wat betekent dat ze in een triplet voortdurend van kleur veranderen, maar dan zo dat de totaliteit altijd wit blijft.  Er zijn ook nog opquarks met een lading van plus tweederde en neerquarks met een lading van min éénderde.  De combinatie van twee opquarks en één neerquark levert een triplet op met een totale lading plus 1, een proton dus...een opquark levert samen met twee neerquarks een neutron op, met lading nul.  Neer en op, beide nodig om iets essentieels te vormen.

Proton : groen, neutron :wit, elektron : rood, foton : blauw... .  (gevoel, intuitie,verstand en inspiratie...zouden ze in essentie niet ook uit kleuren bestaan ?). 

            Slechts één miljardste vd materie bleef bestaan.  Naast de zwaartekracht (positie?)en de kleurkracht (samenstelling?) liet ook de zwakke wisselwerking (beweging?) zich in het prille heelal gelden.

De zwakke wisselwerking werkt met extreem kort afstandsbereik op alle mogelijke elementaire deeltjes in en wordt gekenmerkt door een grote verscheidenheid van krachtvoerders (de vektorbosonen).  Naarmate het effekt dat ze op ladingen hebben onderscheiden we deze quark enn anti-quarkcombinaties in w+,w- en w° (+handelen,-handelen, °handelen...of links, rechts of neutraal geladen?)...(binden, niet-verbinden, tekorten, tevelen, evenwicht...verschillende toestanden, verschillende reakties)  

            De vektorbosonen veroorzaken tal van interakties, waarbij deeltjes voortdurend in andere deeltjes omgezet worden.  De zwakke wisselwerking kan bijvoorbeeld maken dat in 1 proton één vd opquarks verandert in een neerquark, met als gevolg dat het proton een neutron wordt (zie ook gemoedsgesteltenis?). Door de bestendige interaktie en het voortdurend in mekaar overgaan, kwamen alle elementaire deeltjes  in even grote hoeveelheden in het heelal voor.  Naarmate de afkoelingen de expansie verder gingen, werden echter geen nieuwe quarks enantiquarks meer gevormd.  De deeltjes die nog niet in stabielere strukturen waren geraakt, vernietigden mekaar massaal...daarbij kwam zoveel energie vrij zodat de afkoeling tijdelijk weer wat geremd werd.  Op dat ogenblik

                                                                       37

bestonden er evenveel protonen als anti-protonen evenveel neutronen als anti-neutronen.  Zij konden dus alleen nog maar annihileren en ze zouden voorgoed uit het heelal verdwenen zijn als de SYMMETRIEVERBREKING waarmee het allemaal begon zich niet had verdergezet.

Ongeveer 1 van elke miljard protonen en neutronen vond geen anti-deeltje...ongeveer 1 miljard van alle tevoren materie bleef dus bestaan. 

            1/1000ste sec.  na de oerknal was de t° van het heelal zo gedaald dat er naast de resterende fotonen, protonenen neutronen ook elektronen met een -1 lading ontstonden, samen met een lading +1.  Deze deeltjes zijn zo dicht dat hun hun creatie door paarvorming minder energie vergt.  Dit proces kon aan de gang blijven totdat het heelal tien sekonden oud was (daarna was de t° zo koud dat ook geen elektrons en positrons meer gevormd konden worden).

Ze konden alleen nog annhileren, waarbij de afkoeling van het heelal weer tijdelijk geremd werd.  Uiteindelijk bleef er door de zich steeds verder zettende symmetrieverbreking ook hier een overschot aan elektronen achter. (-deeltjes, vandaar dat veel later XXde basis voor de voortplanting werd? ) 

            In de eerste tien sekonden na de oerknal van de geschiedenis werd dus alle materie gekreëerd, ook die waaruit U en ik zijn opgebouwd.  Nadien was de energie al zo zeer uitgedijd en verdund dat er geen nieuwe deeltjes meer konden ontstaan.  Het hele universum is dus samengesteld uit een klein restant van bouwsteentjes die 15 miljard jaar geleden met een ontzagelijke kracht in alle richtingen de ruimte werd ingeslingerd.  Na drie minuten was de t°gedaald tot 1miljard °C.  Nog meer krachten lieten zich toen gelden.  Protonen en Neutronen gingen mesonen uitwissellen , virtuele deeltjes die ook al uit een quark en een anti-quark bestaan...ze zijn de dragers van de sterke kernkracht (zie ook  ontstaan van zwaartekracht, kleurkracht, zwakke wisselwerking).  Die sterke kernkracht kan protonen en neutronen stevig tot kernen binden...maar ze reikt niet verder dan de omvang van een doorsnee kern.

chacun ça place.  Waterstof en helium vullen het heelal.  Ruterrford en Bohr beschouwden het atoom als een soort zonnestelsel.  Schrödinger en Heisenberg leerden ons evenwel dat elektronen geen vaste banen rond de kern hebben.

Uit het samenspel van al de kosmische krachten werden de atomen geboren.  Als twee of meerdere protonen botsen, worden ze door de sterke kernkracht naar mekaar mekaar toegetrokken maar door de gelijke lading drijft de elektromagnetische kracht ze uit mekaar.  De materie zat toen nog sterk op mekaar gepakt.  Sinds de oerknal werd het heelal per sekonde 300.OOO kmin alle richtingen ruimer.  De protonen waren wel gedwongen van dicht bij mekaar te blijven, zodat ook de zwakke wisselwerking kon intreden.  Die kon een proton omzetten in een neutron (die de elektormagnetische kracht niet meer voelde...de sterke kernkracht kon de deeltjes dan aan mekaar (elkaar)binden.

Op die manier ontstonden de kernen van waterstof...die door neutronen van mekaar gescheiden werden en de elektromagnetische kracht minder voelden.  Het heelal vulde zich op die manier met 75%waterstof en 25%heliumkernen.(zie verhouding aarde, water-vastland, en verhouding mens : 90%water)  Na zo'n 7000jaar zakte de t° tot 3000graad Kelvin.  Thermische energie en bewegingsenergie waren dermate afgenomen dat de negatief geladen elektronen konden gaan kombineren met de positief geladen kernen.  Ze werden niet meteen bij de vele onderliggende botsingen losgeslagen.  Ze gingen met de kernen hogere strukturen vormen. (evolutie naar meer bewustzijn en samenwerking was van toen al bezig) Rond elke waterstofkern kwam één elektron te cirkelen, rond elke heliumkern zochten er twee hun baan op en zo ontstondende waterstof-en heliumatomen die alle vrije atomen opslokten. Ook rond onze kernen 'cirkelen' anderen. 

            Het heelal werd zodus transparant.  Gevolg : een ontkoppeling tussen materie en straling...tot dusver had beide zich in bestendige wisselwerking voorgedaan.  Voor elk

                                                                       38

materiedeeltje bestonden ruwweg 1 miljard fotonen.  Ze werden er voortdurend door geabsorbeerd en in één of andere richting weer uitgestraald.  Toen alle vrije elektronen in atomen gebonden raakten, veranderde dat echter.  De straling werd niet langer gehinderd door de aanwezige materie.  De fotonen kondeen onbeperkt door de ruimte reizen...het heelal werd transparant (scheiding materie-eterie...maar toch nog beïnvloeding ?)  Naarmate het heelal verder uitzette werd de straling verdund, energiearmer...dus haar golflengte steeds groter...gammastralen gingen over in röntgen, ultraviolet, zichtbaar licht, infrarood en ten slotte radiogolven.  De energie vd fotonen werd met het uitdijen steds verder omgezet  in heelalvolume, maar de energie die overeenstemt met de massa vd materiedeeltjes bleef onverminderd behouden :  het tot dusverre door straling gedomineerde heelal,

GING GAANDEWEG OVER IN EEN DOOR DE MATERIE GEDOMINEEERD HEELAL.(wat primeert er na de dood, fysisch gezien, straling of materie?)

            Een miljoen jaar na de oerknal was de t° gedaald tot 1000°Kelvin en de zwaartekracht kreeg meer vat op de materiedeeltjes en op miljarden plaatsen tegelijk ontstonden verdichtingen in het gasmengsel van waterstof en helium. Atomen uit de omgeving werden er steeds sneller toe aangetrokken en de immense gaswolk stortte overal  tegelijk inMelkwegstelsels, gegroepeerd in clusters, die soms op hun beurt van superclusters deel uitmaakten.

Op tal van plaatsen werd de materie iets sneller samengeprest dan elders.  De aaantrekkingskracht op het omringende werd steeds groter (zie ook later vorming van groepen,dorpen, steden) en de instortende centra gingen steeds sneller om hun eigen as tollen.  IN hun middelpunt werd het steeds heteren zo'n vier tot acht miljard jaar geleden begonnen de sterren vd eerste generatie te gloeien. Vanaf 15000°C konden de waterstofatomen in hun binnenstetot helium versmelten .  Bij een dergelijke kernfusie is de totale massa vd heliumkernen kleiner dan de som vd vier deeltjes(twee protonen, twee neutronen), waaruit ze werden gevormd. Bij fusie komt er dus meer energie vrij...onder de vorm van straling...zie ook samensmelting gameten,geslachtscellen ?  Eén deel vd massa gaat over in energie, met als gevolg dat de t° in de oersterren kon stijgen tot 10 à 15 miljoen °C.  Vantoenafaan begon het helium te branden in een steeds krachtiger fusieproceswerden er allerlei nieuwe en grotere atoomkernen gesmeed.  Zo ontstonden koolstof, zuurstof,ebij t° van miljarden graden ook zwaardere kernen zoals zwavel, silicium en tenslotte ook ijzer.
            De aarde ontstond uit een beetje kosmisch gruis.  Uiteindelijk liepen de t° in de sterren vd eerste genertie zo hoog op dat ze ontploften.  Op het moment vd explosie werden nog zwaardere elementen gevormd, maar hun kernen waren veelal onstabiel.  Ze begonnen meteen na hun ontstaan weer uiteen te vallen.  Daarbij kwam de erin besloten energie weer vrij in de vorm van straling.  Ze waren m.a.w. radioaktief.  Bij de explosies vd sterren vd eerste generatie werden de in hun binnenste gevormde elementen de ruimte in geslingerd.  Voortaan bevatte het heelal 99%waterstof en heliumgas en 1% zwaarder elementen.

            Bij de volgende plaatselijke verdichting in de materie werden de lichtste elementen het meest naar de zich vormende centera gezogen.  De zwaardere atomen voelden de aantrekkingskracht ook, maar op weg naar één vd vele smelthovens kwamen ze o.i.v. de elektromagnetische kracht molekulen te vormen.  Ofwel gingen verschillende atomen gebruik maken van gemeenschappelijke elektronen (covalente binding) ofwel werden atomen met een tekort aan elektronen omwille van hun positieve lading aangetrokken door atomen met een teveel aan elektronen, atomen met een negatieve lading dus.(het spel van teveel naar te weinig en te weinig naar te veel dus...zie ook menselijke relaties allerlei soorten).  De zwaarste molekulen trokken andere atomen en molekulen uit hun omgeving aan en zo kwam het aan de buitenrand vd instortende nevels tot lokale samenbundeling

                                                                       39

van materie, vooral vd zwaardere elementen die in de sterren vd eerste generatie gevormd werden.  Gas en -stofwolken verdichten en gingen sneller rondwentelenen de vorm van platte schijven aannemen, hun centrum begon te gloeien en de sterren vd tweede generatie werden 4,4miljard jaren geleden-de zon- geboren. De buitenlagen vd gas-en stofwolk verdichten zich tot planeten die rond de zon draaiden en er door de zwaartekracht aan verbonden zijn.

           

Waarom nog schrijven/ Uitgangspunten

 

SAM_6700.JPG

11.Waarom nog schrijven ?

            Ik laad m'n gsm op en de biep verzekert me dat al de elektrodraden in m'n huis nog altijd met de bron verbonden zijn.  Ben ik eigenlijk nog wel wel goed met de bron van alle energie verbonden ?  Zijn mijn mogelijke oorzaken van kortsluiting weggenomen ? 

Ik denk van wel, want sinds een paar dagen ervaar ik een zalige rust in m'n eigen.

Een onverschillig evenwicht.  Ik probeer me door niets of niemand uit m'n evenwicht te laten brengen.  De duizenden draden tussen mij en de wereld mogen mekaar alleen daar raken waar ze geen kortsluiting kunnen opleveren.  Je zou die draden ook gewoon kunnen doorknippen en alleen nog afhankelijk zijn van de rechtstreekse verbinding met de bron.  De bron zelf blijft echter ook zijn andere klanten van stroom voorzien en knipt alleen als het niet anders meer kan...en ik, ik kan niet anders doen dan wat de bron doet, want eigenlijk lijken we op mekaar.  Hij is een soort eeuwig 'mij' die alleen heel goed in mij afdalen kan, als ik me goed voel; hoe minder weerstand ik tegen hem heb, hoe meer electriciteit dat er door me stromen kan, net als bij de natuurwet van Ohm himself. 

Het leven van Ohm,  ten dienste van de wetten van het 'hoe' van het  stromen. 

Mijn leven, ten dienste van het 'waarom' van de stroom. 

            Door alles kan je elekriciteit laten gaan.  Zo vertelde ook de telefoonstoringslichter-

                                                                                  27

leraar die ons wat elementaire dingen over elektriciteit bijbracht. Alles en iedereen heeft ook een bepaalde weerstand.  Hoe lager je weerstand, hoe meer electriciteit er door je kan.  Ik interpreteerde dat laatste als 'hoe gevoeliger je bent'.  Dat kwam zo.  De leraar had de weerstand van een melkfles en een paar andere objecten gemeten, toen hij met de subjecten, zijn twaalf leerlingen begon.  Ik noteerde de resultaten.  Er waren er een zestal tamelijk hoge en een zestal met een tamelijk lage, waarvan ikzelf de laagste waarde had.  Gewoon gevoeliger voor bepaalde observeringen die voor de rationelen meer zogzegd maar 'detail' waren.

Nu was het me voordien al opgevallen dat er een zestal onder ons eerder tot de overwegend hun linkerhersenhelft gebruikenden en een zestal meer hun rechterhersenhelft gebruikenden behoorden.  De eerste groep was beter in wiskunde, de andere hield  meer van literatuur en menswetenschappen.     De meer rationelen waren minder 'mals' dan de meer 'intuitieven'.  De intuitieven trokken zich meer dan goed voor hen was het lot van de lijdende mens aan, de rationelen zorgden er wel voor dat ze hun eigen broek niet zouden scheuren.  Intuitieven en rationelen zijn zowel onder mannen als vrouwen te vinden.  Soms geeft de ene groep er bij momenten of tijdelijk de voorkeur aan hun andere kant te laten overwegen.  Aantrekking en afstoting op z'n subtielst.

            De levensingesteldheid van de overwegend rationelen was er één van vasthouden aan de zekerheden die het leven te bieden heeft : geld en bezit, geloof in alles wat bewijsbaar was.  Je had een gamma tussen gematigd rationelen en fanatiek rationelen, net zoals je dezelfde indeling bij de intuitieven had.  In hun eerlijke momenten ontdekte ik dat beide groepen wel iets meer de andere groep wilde zijn. 

 

            Als schrijver kom je, nadat je alle mogelijke literaire disciplines hebt beoefend, tot de vaststelling dat je eigenlijk het meest de realiteit kunt benaderen op het moment van de beleving zelf.  Eigenlijk kan je het meest diepmenselijke boek niet schrijven, want dan zou het moeten gaan over jezelf en de mensen die je zelf kent...en ons leven is nu eenmaal ons leven...te zeer in vanlles vertakt en aan wortels trekken doet alleen een boom precies geen pijn.  We willen het om bepaalde redenen niet in de diepte delen met mekaar...de kleine dingen van dag tot dag zijn al voldoende.

Je kan tot in detail een heel hoofdstuk schrijven over je honden die uitgebroken zijn en die in de geburen op kippenjacht geweest zijn, maar één zin uit het dagelijkse leven is al subliem genoeg; een broer die voor een andere broer een bericht neerpent : 'Stephen, spring je fiets maar op, de honden hebben bij Mit zes kiekens doodgebeten". 

Realiteit is altijd beter dan roman. 

            Toch wil ik via m'n schrijven nog een aantal dingen meegeven.  Ze passen ieder voor zich in één van de drie schuiven van de kast van het leven. 

            De eerste schuif :  waar komt het leven vandaan en is het biologische leven eindig ?   Ik kon deze vraag enerzijds via de wetenschappen beantwoorden en als je dat wil doen, dan zul je voelen welk een krachten de eerste cel in mekaar staken en verbaast zijn over hoe het mogelijk was dat al het andere gebeurde.  Dan ontdek je ook dat vóór de deling van cellen als voortplantingsorganisme en vóór de uitvinding van de twee sexen er nog een andere soort voortplanting moet zijn geweest ,

(zie  'er was dus toch leven na de dood')

             De tweede schuif : de geschiedenis van de stoffelijke instandhouding van maatschappijen, of het sociale en politieke.

Ga eens langs een niet verharde, hellende landweg zitten als het geregend heeft en kijk naar het bergachtige landschap met de veelkleurige toppen en keien onder je voeten waartussen de mieren op de droge rivierbedding met hun overleven bezig zijn.

Onze huidige manier van tegen politiek aan te kijken als 'toevallige' passieve getuigen, gaat die blijven duren ?  Hoe kunnen we armoede en oorlog de wereld uithelpen ?                                                                                            28

            De derde schuif : hoe zitten we psychologisch in mekaar ?   Waarom is de man-vrouw verhouding niet altijd even makkellijk...om het zacht uit te drukken ?

SAM_6647.JPG

 

12. het heden is de proefbuis waarin het verleden de toekomst baart

Het verleden is de grondstof van 'zijn' en 'zal zijn', het heden de bewerker...de toekomst een voortdurend nieuw bewerkt verleden en heden.

 

            Alles is steeds op weg naar beleefd en uitgesproken te worden.  De natuur werkt al oneindig aan een systeem van reproduktie en steeds fijner kommunikatie ...en niet alleen zakelijke kommunikatie.   Mensen leren geleidelijk verwoorden wie ze zijn en wat ze met mekaar hebben...maar er is nog veel werk aan de winkel.

Het systeem werkt zelfs zonder woorden en heeft vele nevenuitdrukkingsvormen en hopelijk tijdelijke tekortkomingen.

Een slijkdoorploeterend varken of gewoon een tevreden kip drukken op hun nivo iets uit van het alles.

            Militairen die tegen hun zin op missie vertrekken en het niet met hun bazen eens zijn omdat ze het nut van de opdracht niet inzien, zijn onderdeel van het hele probleem...want het zijn zij die vertrekken en de miserie achteraf mogelijk maken.  

De uitdrukking van een dergelijke houding wordt nog erger in een tijd waar men weer als vanouds aanvalt zonder eigenlijk aangevallen te worden.  

Onze politiekers drukken voor een deel uit dat ze geen politiekers maar boekhouders zonder visie zijn. 

            Alles is uitdrukking en beleving...het zwaarste zakt naar de bodem van de vijver, zodat het water bij momenten toch helder is.  Laat op de bodem liggen wat er ligt, niet meer in ploeteren.  Doorgaan naar het licht en de beleving toe, vanuit graag te leven, graag te zien, letterlijk en figuurlijk, graag te zien. Op zo'n momenten kunnen we bijvoorbeeld schrijven.  De muze is dan sterker dan de a-muse.

            Op een kaartje voor een kind dat geboren is, schrijf je niet 'welkom, kom je littekens maar verzamelen'.  Daarom, moet je elke dag opnieuw weer positief in het leven staan.

Je verwonderen over alles en nog wat...over dromen bijvoorbeeld.
Dromen.  Ik besloot de bus naar het werk te nemen.  Elk halfuur was er een bus naar de stad waar ik moest zijn, in plaats van een paar 's morgens en 's avonds.  Tot mijn verbazing reed de bus niet naar het werk, maar op een brede stroom ergens in Engeland in plaats van in België.  Onderweg kwamen we een boot tegen die ons bijna ramde. 

We kwamen echter goed aan.  Het volgend ogenblik zat ik in een café in London en raakte de wang van de eigenaarster aan, ze had kanker en terwijl ik de energie in haar hand en op haar wang voelde, besefte ik dat ik dit moest onthouden, om in de toekomst nog zo'n diagnoses te kunnen stellen.  Ondertussen is de ochtendmist over het met fruit bezwangerde dorpslandsschap opgetrokken, eveneens de rest van m'n dromen dat zijn.

Knip-en plakwerk van de geest over de dag.  Freudiaans...? Blijf verwonderd.   

           

 

SAM_6670.JPG

 

 

13.LEREN  DOOR UITWISSELING

Uitgangspunt 1.   In hoeverre kunnen iemands gedachten iemands leven determineren ?

            Neem persoon XY  Gelukkige jeugd, houdt van buitenwerk, wil eigenlijk fruit kweken en biologisch verantwoord beesten houden, maar heeft nog veel in zich.  Vanwaar dat meer komt, laten we voorlopig in het midden.  Wil eigenlijk een landbouwtechnische scholing volgen, maar de patriarch in het familiebedrijf duwt hem in de richting van ekonomische wetenschappen en 'handel'.  Voelde aan dat daar veel overbodig gezever kwam bij kijken...en buisde, omdat hij er geen aandacht kon op houden tijdens de lessen,

                                                                       29

voor handelsrecht en boekhouden...zo kon hij menswetenschappen gaan studeren.

            Dan het leger, een job als kamioneur in het familliebedrijf met een vrachtwagen naar Duitsland, zag hij wel zitten, maar vanwege een bepaald soort kleurenblindheid, mocht hij dat in 't leger niet behalen.

Iedere keer uit koers geduwd in een andere richting.  Het familliebedrijf telde buiten de patriarch en zijn broer nog twee andere kinderen die erin werkten en zo zocht XY ander werk wegens makroekonomische omstandigheden...en ook omdat vrouwen vandaag veel minder hardwerkende zelfstandigen willen zijn.

 Hij was gewoon van fysiek hard te werken en verveelde zich in de burokratie van zijn bedrijf, dus als hij z'n werk de dagen van zijn klaar had, bestudeerde hij dingen in z'n eigen interessewereld.

            Hij wilde zijn eigen begonnen famillie bij mekaar houden en dat lukte d' eerste twaalf jaar goed zonder ruzie...maar waar hij mee bezig was...als een soort ongediplomeerd advokaat van de werkende klasse en zijn gefilosofeer en geschrijf...daar lag zijn omgeving niet van wakker.  Wie was er nu toch geïnteresseerd in een andere vorm van samenlevingsbeheer om de spekulatie en de oorlog en armoede te nekken ?

Wat de mensen wel interesseerden was 'scheidingen' en zo...dat maakt hen allemaal curieus, niet de honger en de oorlog in de wereld...dus deden 'de mensen' en z'n 'ex' XX ' door hun eigen achtergronden zijn aktiviteitsveld opschuiven in de richting van de psychologie.

            Op de uitvaart van een collega, gebeurde er iets speciaals met XY. 

Een magnetisch raadsel waar hij meer wou over weten, weer studeren en interpreteren en analyseren zonder de absolute waarheid willen te verkondigen en net zoals in de politiek, één van de mekaar vaak bestrijdende meningen te willen volgen.  Weer mensen gelezen en ontmoet die inzichten bijbrachten en mede zijn gedachten verrijkten.

            GEDACHTEN HEB  JE DUS NIET ALLEEN EIGENLIJK, een mening kan je wel naar verloop van tijd distileren en er je eigenheid inleggen.  Is het niet van dat punt af dat je eigenlijke plannen ontkiemen kunnen...en dat het uitgangspunt 'in hoeverre kunnen iemands gedachten iemands leven determineren' pas echt waar wordt.  Als het axioma dat in vorige zin vervat ligt, waar is...in hoeverre is het dan waar dat ieders leven eigenlijk op voorhand vast ligt, zolang je niet op het punt van je eigen allesomvattende mening aanbeland ?  Waarschijnlijk is de waarheid dat wat je denkt en schrijft en zegt bijna onlosmakelijk verbonden met de evolutie van de rest van de nadenkende en niet-nadenkende mensheid.

In dat geval is er altijd nog wel een beetje hoop naar de toekomst toe.

 

uitgangstpunt 2

            Ik wil het over de volgende vraag hebben : 'in hoeverre kan ik en kunnen ook anderen met mij, op basis van doorzetting en karakter hun leven en dat van anderen positief veranderen ' ?   Zijn daar eerst maatschappellijke struktuursveranderingen voor nodig of moeten we eerst zicht krijgen op onze emotionele problemen.  Of loopt het proces in beide richtingen tegelijk ?    users.skynet.be/octo  is er dagelijks mee bezig.

 

uitgangspunt 3

            bondige schets der leiddraden ener mensenziel

            Is er een kracht die evenveel of meer bewustzijn heeft dan wij...en die heel die weg van atoom tot cel en mens niet heeft moeten afleggen om dat bewustzijn te verkrijgen ?

Waarom is er nog geen samenlevingsmodel zonder oorlog en armoede enzomeer ?

Hoe komt het dat de uitkomst van iets altijd op voorhand lijkt vast te liggen ?

Waarom is de relatie tussen mannen en vrouwen soms meer problematisch vanaf een bepaald punt na het punt waarin vriendschap en liefde met de sexuele beleving ervan

                                                                       30

aangevuld worden ?  God, geschiedenis, geld, gebeurtenissen, genot. 

De mens heeft het er moeilijk mee. 

           

            Wat ik er nu van weet, en op het internet gepubliceerd heb, weet ik niet alleen uit geschriften vanuit verschillende invalshoeken, maar ook door me in het soms helse van de praktijk van het dagelijkse leven te wagen.  

Ik wou antwoorden en ze kwamen, soms zelfs via wegen die ik logischerwijze niet zou bewandeld hebben.  Voor iedereen staan er een aantal gelijkaardige dingen op het menu van het leven.  Wat je voorgeschoteld krijgt is voor een deel wat je besteld...en te vaak zitten er teveel zware resten van vroeger bij...dit vroeger is dan een mengsel van onze individuele emotionele leefwereld en onze kollektieve geschiedenis.  Meer bestellen dan je aankunt, is dom...maar zo moet het soms zijn, want anders raak je niet slimmer. 

 

            Ik wist niet dat deze gedachten, zonder dat ik ze toen als kind, zo kon vertalen; in feite het hoofdmotief van mijn leven zou worden.  Als kind wilde ik het 'goede' doen, het was evident dat je mee hielp planten, bemesten, snoeien, plukken, bewaren, verhandelen en zo veel meer verder.  Ik had met niemand ruzie en kon met iedereen om en was een nieuwsgierig kind.  Wat gebeurde er als je stierf ?  Adam en Eva, was dat wel waar ?

Die verhalen over die Christus die veel te goed was waren wel inspirerend, maar zonder die verhalen was me misschien een hoop leed bespaard gebleven en had ik me veel terughoudender tegenover de lijdende mens opgesteld.  Ik heb eigenlijk altijd al geloofd dat ik uit mijn eigen wist wat goed en slecht was, dat ik daar; alhoewel ze natuurlijk nut heeft , geen school voor vandoen had.  Onderwijs heb je nodig, maar de interpretatie van de filosofie achter het leven laat je best niet over aan scholen alleen en zeker niet aan kerken.  Op dit punt van deze tekst, zou het handig zijn om mijn boek VOEDSEL VOOR DE GEEST helemaal gelezen te hebben.  Tenminste als je een mens bent die nog geïntresseerd is in filosofie, geschiedenis, samenleving, psychologie.  Als je nog de moeite wil doen om al die zaken via essays, poëzie, citaten, proza en uitleg te willen begrjpen tenminste.

Indien je nog geen mens geworden bent die zijn kop in het zand steekt en jammert over alles en zegt dat niks zin heeft en dat je toch nergens iets kan aan doen...dan vindt je een deel van de antwoorden die ik zocht op   users.skynet.be/octo  

          

            Dus zoals gezegd, ging ik zelf op zoek naar antwoorden .  Ik trachtte iedereen en alles te begrijpen, maar werd er zelf weinig om begrepen.

 

uitgangspunt 4

het voorspelbare van een levensloop

            Wat moet gebeuren gebeurt.  Zoals een ster eens door onhoudbare druk ontploft, zo is ook het leven voor een groot stuk gebonden aan de mogelijkheden die het biedt. 

Die mogelijkheden zijn dan weer verbonden aan zoveel toestanden en levens van andere mensen dat er in tijd en ruimte altijd maar één ding tegelijk mogelijk is, namelijk datgene wat op een bepaalde dag of een bepaald moment gebeurdt.

           

uitgangspunt 5

inleiding

            In een poging de  mensheid, waaronder mezelf, nog meer bij te brengen over zichzelf en de zin van zijn bestaan, zal ik proberen een diepere benadering van het psychologische leven de dag van vandaag in kaart te brengen.  Ik ga proberen hetgeen ik reeds  begon, verder uit te werken. 

Zoals alle grote vernieuwers verstaan in 't begin weinigen waar je mee bezig bent. 

                                                                       31

            Aan mij om te blijven bewijzen dat er meer achter het leven zit dan we vermoeden.

            Ditmaal ga ik niet vertrekken met eerst een filosofische uitleg over het go(e)dheidsbeginsel en het ontstaan van het leven, de atomen en de moleculen, de eerste cellen en de 'intuitie' van de eerste afgestorven cellen die de zich nieuw uit de natuur vormende cellen, leerden van zich te delen en alzo de sex deden ontstaan.

Die uitleg was bedoeld voor al diegenen die op een fanatieke manier een uitleg over het leven alleenlijk in de godsdiensten blijven zoeken.  Godsdiensten zijn een poging om enerzijds, een deel waardevolle uitgangspunten in een vorm te gieten en anderzijds om de twijfelende en zoekende mens te misleiden en te overheersen.  Diegenen die zich laten overheersen, vragen er trouwens gewoon om, op alle gebieden van het leven. 

Het overheerst worden, is een stap in de groei; of het nu om de werkende mens of de emotioneel gebonden mens gaat.  Omdat niet iedereen in zijn ontwikkeling even ver staat zijn het ook diegenen die die overheersing niet meer nodig hebben die toch ook nog overheerst worden door de anderen.  Vandaar dat het moeilijk is om zowel werkloosheid, uitbuiting, armoede, oorlog...als individuele emotionele problemen tussen mensen op te lossen.  Alles is zo door het verleden bepaald dat de toekomst soms al lijkt vast te liggen.

            De holbewoners moesten wel landbouwgemeenshappen beginnen om te overleven.  De eerste stammen konden er niet buiten van zich in grotere strukturen te verenigen en later de adel en de clerus als hun leiding te nemen, ze waren niet rijp voor een alternatief, ondanks de vele pogingen in die richting.  De 'burgerij' dan , een woord voor die klasse die zich door de ontwikkellende industrie aan het feodale probeerde te ontsnappen, en daarvoor  een nieuwe klasse van moderne slaven ontwikkellde...niet de slaven van de adel (pachters, lijfeigenen..); maar de loontrekkers.   Op hun beurt ging dat proletariaat zich organiseren om zoveel mogelijk voordelen af te dwingen...maar hun vertegenwoordigers, partijen en vakbonden waren al zo nauw met de superstam 'Staat' verweven dat de macht in de handen van die Staat en de ekonomische machten die die Staat beheersten en beheersen ...bleef...en blijft.    Nog altijd is een deel van dat proletariaat zo zot om zich in Irak gaan laten op te blazen.  Zot, want ze zijn gebrainwashten die geld nodig hebben. 

            De volgende stap in de geschiedenis van de mensheid zal er één zijn van gewoon produceren en verdelen in funktie van de noden en gewoon administratief in plaats van spekulatief met geld omgaan.  Ook de burgerlijke manier van verkiezingen organiseren is aan vervanging toe.  Omdat we de moed niet hebben om daarmee bezig te zijn, kan dat nog wel tot 2040 duren.

 

            Ook op het persoonlijke vlak ligt de toekomst voor een deel vast.  Vanuit een bepaald punt in hun ontwikkeling ontmoeten mensen mensen tot wie ze zich meer of minder aangetrokken voelen; hetzij lichamelijk, hetzij emotioneel, hetzij intellectueel...of een combinatie daarvan.  De soorten energie die mensen bezitten bepaald hun aantrekkingskracht zowel tot dezelfde als andere dan hun soort energie.  Naargelang het verleden en het levensverloop kan men zich zowel tot gelijke als verschillende soorten menselijke energie aangetrokken voelen. Zelfs de meest oerlijke energie, de sexuele energie, is verschillend naar gelang het soort energie dat je vertegenwoordigt.   Terwijl men die periodes vroeger streng door huwelijken afbakende; kwam er de laatste decennia meer een verschuiving naar lossere verhoudingen op gang.

Die lossere verhoudingen zouden geen probleem mogen zijn, ware daar niet de sterke emotionele reakties van derden op het feit dat twee of meer mensen het goed met mekaar kunnen vinden. Het zijn niet alleen de hormonen die dit spel dirigeren. 

Er is meer aan de hand.  De verhaallijn van de voorouders trekt zich door in de volgende generaties, en wel dusdanig dat er steeds een soort tegenstelling 'in het leven geroepen'

                                                                       32      

 

wordt, die al van vóór de geboorte van iemand in de twee ouderlichamen tot stand komt.  Het punt van de verwekking van de eersteling is nooit hetzelfde als dat van de volgende spruiten.  Waarom verschillen we van onze ouders en willen we de dingen anders aanpakken...?  Omdat we een nieuwe kombinatie zijn van twee vroegere zelfstandige lichamen die op hun beurt weer enz enz...

We zijn eigenlijk als mensen-en dierenrijk één verbonden geheel dat zich tot in het oneindige verleden doortrekt...en het 'Nu' is slechts een bushalte naar de toekomst toe.  Vermits die toekomst ook al voor een stuk vastligt; telt elke dag weer het NU mee; als een verbinding tussen verleden en toekomst.  Hoe beter je dit snapt, hoe meer je de toekomst aanvoelen kan. 

HOE GROTER JE INTERESSEN EN BEREIDHEID VAN WIE JE BENT ECHT TE WILLEN EN KUNNEN BELEVEN,

HOE BETER JE HET NU LEERT STUREN.  EMOTIES ZIJN DAAR EEN BELANGRIJKE LEERMEESTERES IN.

ZE LEREN ONS DINGEN IN FASEN DIE WE ALLEEN KUNNEN BIJSTUREN ALS WE HET ALLEMAAL ZEKER BEGREPEN HEBBEN EN WETEN WAT WE WILLEN.  OP DAT MOMENT KUNNEN WE VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT ECHT HANDELEN OF BESLUITEN NIET TE HANDELEN...hetgeen allebei positief uitvallen kan.

WEINIGEN KUNNEN VOOR ANDEREN AANVOELEN WAT NU VOOR HEN EEN POSITIEVE RICHTING KAN ZIJN. In hoeverre zijn we eigenlijk emotioneel 'vrij' van iemand of meerdere mensen (partner, kinderen,collega's)  Soms worden onze emoties door het geheel van banden tussen mensen als door een haast onweerstaanbare kracht gebruikt om dingen te doen die je rationeel gezien niet zou doen...en toch blijkt soms achteraf dat je door bepaalde zware uitdagingen te aanvaarden, dat je toch nog dichter bij je groei en levenslijn geraakt bent.  Je lichaam zal je wel signaleren wanneer je iets niet meer aankan.   In periodes dat we wel degelijk verkeerd bezig zijn (omdat niet alles niet altijd door wilskracht gestuurd worden kan) , zowel als in andere periodes; zal je soms ook geconfronteerd worden met haast symbolische gebeurtenissen die je op bepaalde ontwikkelingen wijzen kunnen.

 

Wat er voorafgaandelijk aan liefdes- verhalen gebeurde blijkt net zo belangrijk als de verhalen zelf...alsof het verleden altijd naar een evenwicht met het heden tracht...en daarvoor soms onze toekomstplannen verkracht.   Zoals er in een bepaald geschrift van iemand al stond :

"des mensens ergste vijanden zullen zijn huisgenoten zijn". Niet één bepaald mens werd hier bedoeld, maar misschien het feit dat dieGENEN waarvan we het meeste houden in feite onze grootste uitdaging zijn. 

De liefde en zijn vele variaties en combinaties kunnen zowel vreugdevol en genietend als afmattend en vergankelijk tegelijk zijn, maar altijd wordt zowel positieve als negatieve energie gebruikt om een hogere staat van bewustzijn te bereiken...wat dan weer anderen ten goede komt...en in die zin is 'liefde' een oneindige energie. Alle belangrijke dingen in 't leven beginnen en eindigen met een verlies of een ontdekking of herontdekking van iemand of iets, onder welke vorm dan ook.Het is alleen die rustige stem binnen iemand zelf die dat begrijpen kan. In een sterke liefde begrijp je dat met z'n twee of meer zolang bepaalde passies en emoties buiten die liefde de rust niet verstoren komen...of het nodig is dat die rust verstoord wordt.

 

uitgangspunt 7

De' karma' waarover men het heeft, zie ik meer als een genetisch iets want de enige levens die we voor dit leven geleefd hebben gaan WAARSCHIJNLIJK terug tot onze genetische stambomen in oost- Afrika en vijftien miljard jaar eerder en vroeger tot bij de

                                                                       33

atomen die moleculen en die dan weer cellen wilden worden enz.. .

Het 'buitenaardse ingrijpen' waar men soms over praat zie ik ook alleen zitten in het stof waarvan we gemaakt zijn ...en dat inderdaad uit de kosmos komt.

Probeer het niet allemaal ingewikkelder te maken dan het al is, 'liefde' is misschien wie weet de oorspronkelijke stof,met haar eigen tegenstellingen. Als je alleen al je ouders en grootouders en vrienden en vriendinnen hun stories hoort en hun moeilijkheden, dan is die karma gewoon te herleiden tot overwinnen van negatieve emoties die zij zelf niet overwonnen of het leren van het positieve van hun. Iedereen komt zijn uitdagingen tegen en het ene roept het andere op . Uiteindelijk wordt je geconfronteerd met het echte beeld van jezelf dat anderen mee hebben helpen scheppen.

Van dat beeld schrik je soms wel, maar je moet het aanvaarden om verder te kunnen.

De ontleding van onze eigen innerkommunikatie via aanvoelen welk soort denken en voelen bezig is , en hoe we omgaan met uitwendige beelden en inwendige beelden,symboliek der gebeurtenissen en dromen en gevoelensis daar een verder dan het gewone gaande dimmensie in. (zie ook onder Tools).

uitgangspunt 8

Het goede proberen te versterken en in leven te houden.

Mijn pijnpunt en geluk is dat ik in de mens het goede zien kan...terwijl die mens dat soms niet meer weet.

SAM_6609.JPGNoorse schrijver die zich voor het werkvolk inzette

 

 

14.vijftig

Geworden. Als je de verwekking meerekent. Méér nog als je het onstaan van ons zonnestelsel meerekent. En daarvóór en daarvóór...ik moet toch altijd iets geweest zijn...vóór ik uiteindelijk een stukje iemand van m'n voorouders werd. Eigenlijk zijn we met z'n allen één voortdurend uit mekaar vallend wezen en komen we allen uit dezelfde bron van opbouwen. Vóór het mannelijke en vrouwelijke bij mekaar komen om een nieuwe lichamelijke eenheid te maken hebben ze al een miljarden jaren oude repititie achter de rug. Net zoals je tijdens je leven soms besluit om iets op een andere manier te gaan doen...is er nog nooit dezelfde kombinatie geboren.  Welke kombinaties moeten gewoon komen, kan je jezelf afvragen ?  Iedereen die hier moet rondlopen is er gewoon denk ik.

Hetgeen biologisch leven zo speciaal maakt is het vermogen om iets op een andere manier uit te proberen. Vanwaar komt dan dat vermogen ? Deels van de wetmatigheden der fysika en chemie...maar bepalen en verklaren onomstotelijke 'wetten' daarom alles ?

Is de scheppingskracht niet een voortdurend opbouwend en afbrekend...maar altijd vernieuwend iets...en is dat proces op zich niet de sleutel tot de eeuwigheid ?

Niet alleen vóór ons leven maar ook tijdens ons leven en zelfs na onze dood zijn we nog altijd een stukje of verschillende stukjes in iemand anders...omdat we één eenheid zijn...nog altijd kinderen van die goedheid, die nieuwsgierigheid, dat 'willen' dat al vóór het biologische leven in de atomen zat. Als we in de anderen meer ook deeltjes van ons eigen zagen zouden we meer in mekaars bestaan en welzijn geïnteresseerd zijn.

Het leven is gewoon een kunstenaar die zich op alle mogelijke manieren uit...in de pracht van de natuur zowel als in onze persoonlijke relaties...tot in het diepst van onze gedachten. Voel je de lijn van dit uiteinde naar het vroege begin in je eigen ? Mysterie en toch heel duidelijk soms.  Straling schiep materie en die materie valt in haar componenten én in straling weer uiteen. Na de schepping van materie door straling, 'in den beginne' werd alles alleen uitgebeeld als de vastheid van stof en eeuwige eigenschappen als kleuren en klanken en volume en ruimte en snelheid...als vorm...iets zonder stoffelijke vorm kan immers niet bestaan...zelfs de symboliek die we door onze woorden uiteindelijk deden ontstaan heeft een vorm...gemaakt uit de stof waarnaar we wederkeren.  Dewelke is jouw rol hierin...welke eigenschappen vertolk jij het best,...en hoe doe je dat dan ?

 

                                                           34

de zin van en definities

 

SAM_6935.JPG

 

6. de  zin   van   m'n levenskrachten

           

            De zin van leven.  Oh prachtige reis door de eindeloze ruimte.  Alvorens de eerste cel tot stand kwam was ze voorbereid, voorbestemd om te worden wat  niet  anders worden kon, omdat al hetgeen voorafging fysisch en chemisch gedetermineerd  was. 

Ook toen het dier* in de mens meer en meer verdween lag de ontwikkeling naar een nieuwe dimmensie van bewustzijn vast .  Het zou nog een lange weg worden voordat het huidig stadium van spiritualteit bereikt kon worden.  Dierlijke invloeden vermengd met hebzucht en tal van andere negatieve emoties, kontroleerden de vaak bloedige ekonomische, sociale en politieke ontwikkelingen.(*met exkuus voor de dieren)

 

            Het individu had nog niet altijd de sterkte om vanuit z´n eigen innerlijke kracht zin aan z´n leven te geven; daar speelden het kader van godsdienst en allerhande maatschappijvormen  op in.   Alhoewel de wereld de dag van vandaag, begin 21ste eeuw technologisch zo ontwikkeld is, slaagt de huidige maatschappijvorm, het kapitalisme, er niet in van allerhande vormen van slavernij en feodaliteit op te heffen.  Werkloosheid, armoede, gewapende konflikten, milieubedreiging, honger en overproduktie duren voort.

           

            Alhoewel een kreatief leven waarin de mens de ware betekenis van zijn bewustzijn kan ontdekken, nu reeds mogelijk is voor sommigen, zullen  er toch positieve                ontwikkelingsinstrumenten moeten worden gebouwd,  omgebouwd, of moeten worden vervangen...wil de mensheid globaal gunstig verder evolueren.  Ook deze ontwikkeling ligt reeds vast, we moeten er alleen nog dagelijks richting aan geven. 

            We moeten af van waan en korter bij de echte bedoeling der dingen komen. 

Als je de schepping niet interpreteerd als de natuur die haar  bewustzijn via haar biologie wil ontwikkellen, zet je de poort open voor de beperkende visie van ´godsdiensten´ .

           

            De waarheid is, dat auto's door ons ontwikkeld werden en dat het oerbewustzijn, de natuur met al z´n atomen en later cellen, virussen...ons geschapen heeft en schaapt... wij zijn die natuur, dat niet niets of niemand willen zijn en worden.  Dit kunnen aanvoelen is nodig om met kracht in de realitieit van het nu te kunnen leven en werken.    

Ander voorbeeld op sociaal vlak, een fabriek sluit niet zozeer omdat er genoeg van iets geproduceerd is, maar meer om spekulatieve redenen.

           

            Ook op het terrein van onze privelevens zijn er nog vele wanen rijp om op een andere manier begrepen te worden.  De rechte, ´onberispelijke´ levenslijn, van geboorte tot dood, bestaat niet .  De gebeurtenissen in ons leven zijn het gevolg van een groeiproces met eigen, aan het wezen aangepaste tegenstellingen en wetmatigheden.

 

SAM_6844.JPG

 

7.Wie we waren--------------------------------------------------^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

            Laat ons nog niet zozeer schrijven over de wegen naar de dood die de geschiedenis van de verdeling der rijkdom ons al heeft ingejaagd.   Laat ons het eerst vooral hebben over het nieuwe leven dat daar telkens is uit voortgekomen…maar dat veelal werd vertrapt, afgeleid, in verwarring gebracht of omgekocht… vooraleer het tot bloei kon komen.

Laat ons eerst even stil staan bij de geschiedenis van alle mogelijke evolutie die achter ons ligt en toch ook nu nog ergens deel van ons uitmaakt…belangrijk om doen, want niet alleen de politiek, maar ook de filosofie en de godsdiensten worden tegen ons werkers gebruikt…alsof wij als 'materidealisten' geen ‘geestelijke’ visie zouden hebben :

                                                                       21

de reis naar bewustzijn : eerst waren we de aparte atoom- noten van het komend kosmoslied; op de toonbalk van de ruimte

            Eerst waren we de energie van alle chemische elementen  afzonderlijk, gecombineerd met de wetten van de fysiche krachten.   Eerst waren we dus FYSISCHE DRUK in alle te KLEINE CHEMIEVOLLE RUIMTEN die explodeerden.

Een ruimte die ontploft, GROEIT, deint uit.

            Toen waren we SAMENVOEGING VAN ATOMEN tot

molekulen  er was alleen de niet-lege ruimte en wij ,atomen en molekulen, we wilden groeien en klitten tesamen tot planeten.

We waren zowel minneraal als water en lucht, als het vuur van het mikro -en makro licht als elektriciteit en geluids -en andere Golven...straling.

            Ons mineralenbewustzijn werd  weer te DRUK, we erodeerden en verwerden voor een deel tot vruchtbare grond.

            De grote ronde gouden steen, scheen heet over de aarde heen en verwekte de AFKOELING en het water, via een spel van niet tot steen gebonden atomen in de gassenether …het water als schemerzone tussen de aarde en de lucht, terwijl het licht toekeek.  Fysica en chemie, mannelijk en  vrouwelijk, het elektrische - en + in alles onevenwichtig of evenwichtig aanwezig…hadden de oerregels voor het ontstaan van Biologisch Leven ontworpen.

Vantoenafaan werden al die elementen en wetten personages in weer een nieuwe stap naar een anderssoortig bewustzijn… .

We werden CEL …en ontdekten dat  we DELEN moesten om te OVERLEVEN.  Weer was er DRUK in ons…en we lieten ons ook op dit nieuwe nivoo…graag exploderen.

            Na veel oefening werden we een aantal eenvoudige, doorzichtige of groene organismen, te land of in het water.

Te land, v e r a n k e r d  in de aarde, op reis van plant naar boom…in de zee, vooral

d o b b e r e n d.

            Het dobberende, het schipperende, het wisselvallige, het onzekere van het leven in het water, zou de baarmoeder van het ‘LEVEN MET OGEN’ worden.

Een cel en cellenorganismen, hadden al zuurstofomzetting, voedselverwerking en afscheiding, maar o g e n  nog niet.

            Het bewustzijn van het VRIJE, dobberende, nieuwe leven in het Water (in de Mater), verlangde naar het zekere, in de aarde etende ,tastende  bestaan der planten…en zocht naar ogen om te zien.  Weer kwam er druk en verlangde het mannelijke naar verankering met het vrouwelijke.

De + en -  van water en aarde verlangden naar mekaar.

Een antwoord zou dra komen… “’t hing in de lucht.”

            De beweging kreeg een r i c h t i n g  in de zee, een richting die staartsvingewijs heen en weer en terug ging, om in het midden te blijven staan en dan weer een nieuwe richting in te slaan.  De eerste gerichte beweging in het water noemde VIS

                De eerste drang naar boven, noemde KIEM

                  De eerste hang naar licht, noemde BLOEM

                    Het eerste resultaat in de lucht, VRUCHT

            Het visbewustzijn vertaalde zich in cellen die gevoelig waren voor licht…de evolutie naar het eerste oog en het eerste paar ogen zette in… de beweging en de richting perfektioneerden zich, hun bewustzijn wou aan land, eerst zonder poten.  Het spel van veranderen en zich om ’t er best aan de omgeving aanpassen, werd geboren uit de drang naar benen, want wortels waren er al : de mutaties naar het gaan en staan toe, schiepen de dimmensie landDIER, als uit een drang van bepaalde vissoorten die zich te koudbloedig voelden.

                                                                       22

           

Werd iets te groot , te onaangepast of overbodig, het viel weg…zelfs  nieuwe landschappen en klimaten onderbraken ook hun evolutie nooit.  Atomen en cellen vernieuwden zich voortdurend in het AL.

            Op het allerlaatste van die reis werd ik dus een mensaap…en meer en meer een mens naarmate ik  me over geboorte, zijn en hebben…en dood verwonderde.  BESCHOUWING en VERWONDERING brachten ook ANGST, want  ook DENKEN over tekort en teveel aan voedsel,  goederen en  zelfs liefde … .

Jaloezie en trots en hebzucht, nijd en egoisme, ijdelheid, minderwaardigheid, overbezorgdheid ontloken als de tegenpolen van de positieve menselijke deugden …in een wereld opgebouwd door het bewustzijn van cellen, zover verwijderd van de allereerste filosofie van de cel : het delen van overvloed…maar ook het richting kiezen , het funktioneren in een geheel  en  het niet overdadig consumeren, het opdoen van kennis en wijsheid.

Misschien had de enorme taakverdeling binnen een organisme tot zo’n specialisatie van organencellen geleid, dat niemand eigenlijk nog de band met de kollektieve boodschap aanvoelde : produceren, delen en matig genieten van het ‘genoeg’.

 

            Afzonderlijk bestaan, kon minder en minder, we werden SAMENLEVING, met zoals in een ander lichaam, een geschiedenis van hierarchieën .

Eerst produceerden we net genoeg wat we nodig hadden en deelden.  Toen maakten we meer en meer overschotten en vochten erom.

De winnaars werden onze leiders in een STAMMENSTRIJD om meer.  Stammen werden koninkrijken, met de clerus, adel en burgerij als leiders en managers van een slaven- en herenmaatschappij.  Wie een venster op het spirituele wou, werd d’een of d’ander Kerks geleerd, een taal voor diegenen die het echt kontakt met de natuur en hun eigen hadden verleerd en wiens organisaties heelder helende teksten verborgen en verboden en de betekenis van woorden verdraaide.

Hun Christus had zowel een broer en een zus als een vriendin als wij.  Hun woord ‘maagd’ betekende oorspronkelijke iemand die niet alleen met uiterlijke ,maar ook  met innerlijke dingen bezig is.

            Alles had zijn nut, want bleef verandering en vooruitgang dienen : er moest geslaafd, gebeuld, gebeden en gevochten worden, want het kapitalisme ging de wereld ekonomisch aan mekaar smeden… en in iedereen de droom om steenrijk te worden wakker maken; want dan kon je eerst leven.

             De hierarchieën werden ingewikkelder en de STAAT het instrument om als heersende klasse aan de macht te blijven.

            We waren jager, boer, slaaf, ambachtsman, bedrijfsleider, proleet, ambtenaar.

        We waren ruiler,handelaar,fabriekseigenaar, anonieme aandeelhouder, uitbuiter, spekulant.

        We hadden innerlijke problemen,famillieruzies en burentwisten, maar ook stammengevechten, adellijke veldslagen en imperialistische staatsoorlogen…met vele emotionele, religieuse ,nationalistische of socio- ekonomische  redenen, maar op politiek vlak altijd met KLASSEbelangen als ekskuus. 

         We waren opperhoofd, stalknecht, ridder, soldaat en generaal…en veel te weinig militant voor de werkende klassen.

  We waren dorpsoudste, tovenaar, priester en uiteindelijk

Onze Eigen Tempel en Genezer Temidden Anderen.

Onze eigen innerlijk observator.  Ons eigen naar buiten kijkend

Bewustzijn.

   We waren tollenaar, torenwachter, ambtenaar, douanier…en wanneer worden we grenzeloos ?

                                                                       23

Wanneer de echte wereldvrede…wanneer een groot deel van de ekonomie van iedereen zijn zal…en wij wijze en solidaire mensen.

We waren klerus, adel, burgerij, burgerlijk demokraat of syndikalist in al die bonte kleuren van die  schijnbaar ongenaakbare burgerlijke partijen.

We lieten ons opdelen in fascisten en anti-fascisten , in links-burgerlijke en rechts-burgerlijke partijen en zo konden telkens de burgerlijk demokratische oorlogen om het gehaaiste imperialisme aan de macht te brengen, blijven voortduren, tussen alle mist over vrede en verkiezingen door.

Al die oude vormen dienen het oude; het is tijd voor een kollektief alternatief, want iedereen heeft het recht en de plicht om  in de beste voorwaarden aan alles deelachtig te zijn.

Om deze verre reis zonder einde af te ronden nog dit :

           

            7 kleuren en de kracht van intens innerlijk licht

…de lichtatomen stralen ze ons.

            7 dagen en de weelde van tijdloosheid

…de beweging der planeten schenkt ze ons

            7 klanken en het comfort van de stilte

…tonen ons telkens weer een andere expressie

            7 kunsten en het orgasme van het scheppen

…gebracht door artiesten in zielelijf en materie

            7 chakra’s versmelten in het hart

…in ’t bijzijn van de liefde en de intuitie

            5 zintuigen brengen het zien, het horen , het ruiken,  het smaken, het tasten korterbij; het zesde inwendige zintuig laat ons gloeden en piijnen aanvoelen, het zevende zintuig, het zintuig van het  innerlijke geestesleven dat belichten, berichten en richten wil.

Hoogachtend : DE BEWUSTZIJNSENERGIE DIE WE VANUIT ONS KOLLEKTIEVE VERLEDEN ONDER ANDERE VIA DE VORIGE GENERATIES HEBBEN MEEGEKREGEN,

Strevend naar meer kwaliteit.

 

SAM_6917.JPG

 

8.NU

            Elke situatie die zich in het 'nu' bevindt bevat een betekenis die het dichtst bij de realitieit staat.  De realiteit echter, is een enorm complex gegeven dat ik al op veel manieren proberen beschrijven heb...en om soms ondoorgrondelijke redenen met het verleden verbonden is.  Vertrekkend vanuit het verleden probeerde ik op een aantal verschillende literaire manieren, praktisch en theoretisch aan te tonen vanwaar de menselijke geest vandaan kwam en hoe hij zich probeert te ontwikkellen, persoonlijk zowel als kollektief.    Welke fasen de kollektieve evolutie van de mensheid ook nog doormoet, één vraag blijft open, een vraag die ieder van ons in zijn innerlijke communikatie met zichzelf dient te beantwoorden :  "welke is de rol die mij in het geheel van wat het leven te bieden heeft, is toebedeeld " ?  Hoe meer mensen de verantwoordelijkheden die deze vraag oproept,begijpen... des te beter onze kollektieve toekomst.

            In wat volgt zal ik die vraag voor m'n eigen proberen vertalen.  Als ik me soms hard en cynisch zal uitlaten is dat omdat er grenzen zijn aan begrip hebben voor het veelal te  passieve leven dat verschillende maatschappelijke groepen en ook wijzelf ons eigen opdringen.

 

                                                                       24      

           

Om de wereld een betere plaats te maken, moet je de rol van het geld en de politiek veranderen.  Of dit lukt, hangt niet alleen af van ons inzicht in de rode draad in de geschiedenis of van onze bekwaamheid ons te organiseren…maar ook van onze innerlijke wereld …zijn we reeds emotioneel sterk genoeg om ons deel van het werk te doen…zonder de discipline die ons door onze al of niet anonieme werkgevers opgelegd wordt ?  Nee .  Wat niet wil zeggen dat er geen ander systeem buiten geld en burgerlijk parlement mogelijk zou zijn .

Maar moeten we niet eerst ook snappen wat de zin van het leven in z’n geheel genomen is ?  Aan de ene kant een reis van armoede naar welvaart en aan de andere kant een bewustzijn dat meer in het teken van de ontwikkeling van de eigen sterkte van de ziel staat .

            Het is niet de bedoeling van ‘t leven om je te pletter te werken aan de kadans van een syseem dat in vraag zou moeten worden gesteld.

Het is niet de bedoeling om onze persoonlijke relaties in haatspelletjes te laten verworden.  Met inzicht en begrip en weten wat je zelf wil kan je veel oplossen.

Het is niet de bedoeling van innerlijk een soort machinaal leven te leiden ; we moeten onze innerlijke stem leren begrijpen.  Waarom ?  Soms zal je overvloedig weten waarom ; andere keren totaal niet meer hoe je van de ene naar de andere situatie geleid wordt of nog in kringetjes moet draaien tot de volgende doorbraak.

            Is ons leven niet een gezamenlijk iets en kan je je leven alleen maar plannen in funktie van hoever diegenen rond je met hun ontwikkeling staan ?

Ik heb de vraag gesteld ; zal ik in wat er de volgende dagen met m’n leefwereld gebeurd ; de antwoorden krijgen ?       

 

 

SAM_6821.JPG

 

9.HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG

 

IN DEN BEGINNE WAS ER DE RUWE ONBEWUSTE ENERGIE

ALLES WAS ENERGIE/ALLES IS ENERGIE/ALLES WORDT ENERGIE

ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN

MATERIE WERD GESCHAPEN DANKZIJ HET SPEL VAN + EN -

HET BIOLOGISCHE LEVEN WERD VERWEKT DOOR DE MATERIE

HET EMOTIONELE LEVEN ONLOSMAKELIJK één MET DE BIOLOGIE

HET SPIRITUELE, RESULTAAT VAN DE DRIE VORIGE PERSONAGES

 

HET SPIRITUELE =

=IN OORSPRONG DUS HET BEWUSTZIJN VAN DE MATERIE ZELF

=DE GENETISCH VERTAKTE DOORGEGEVEN EMOTIONELE ENERGIE

= LICHTENERGIE, GEBOUWD OP GELOOF IN DE KERN, POSIT.KRACHT

=EEUWIG ONLOSMAKELIJK; IS BRUG, IS OP z’n STERKST…

NIET MEER GEBONDEN…

=BEWUSTGEWORDEN OORSPRONKELIJKE ENERGIE

 

NEGATIEVE EMOTIES ZIJN VOORBESTEMD ZICHZELF OM TE POLEN

IN DIT PROCES PROBEREN ZE HET POSITIEVE UIT TE BUITEN

IN PLAATS VAN ZICH OP EIGEN KRACHT VH NEGATIEVE TE ONTDOEN

VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT KAN ’t POSITEVE WEERSTAAN ALS HET ZIJN POSITIEVE KRACHT IN DE RICHTING VAN HET NEGATIEVE STUURT. ZONIET VERSTERKT HET NEGATIEVE ZICH

TOTDAAR DE THEORIE.

 

 

                                                                       25

IN DE PRAKTIJK IS HET POSITIEVE OOK MEELEVEND, BEHULPZAAM

MAAR ’T IS EEN KLEINE STAP VAN MEELEVEND NAAR MEELIJDEND

…en DAN BEGINT DE SPIRAAL NAAR BENEDEN,

WAARUIT HET POSITIEVE ZO ZELDEN VERSTERKT KOMT

HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…

WANT HET NEGATIEVE WEET NOG NIET OVER WELK DOEL HET GAAT

 

HET ZOEKEN NAAR VOEDSEL LEIDDE TOT SAMENWERKING

SAMENWERKING LEIDDE OOK TOT UITBUITING  EN EKONOMIE.

UITBUITING ALS NEGATIEVE EMOTIE EN EKONOMIE ALS POSITIEVE…

WERKTEN SAMEN IN DE RICHTING VAN ONTWIKKELING.

DIE ONTWIKKELING OP HAAR HOOGTEPUNT MOET ZICH NU…

VAN DIE UITBUITING WEER ONTDOEN..OM DE MISERIE TE STOPPEN.

ALS DE VERONTWAARDIGING OM HET ONRECHT ZICH NIET IN DADEN

…EN ORGANISATIE OMZET…KAN DIT NIET.

WIJ HOUDEN AAN ONZE VOORDELEN VAST EN DURVEN DE GROTE

HEBZUCHTIGEN DIE DE EKONOMIE IN HANDEN HEBBEN NIET IN

VRAAG STELLEN…WIJ BLIJVEN HET NEGATIEVE VOEDEN.

HEBZUCHT LEIDDE TOT POLITIEKE ORGANISATIE…

VERWEER ERTEGEN OOK

IEDERE KEER HET VERWEER TOEGAF AAN DE HEBZUCHT

WERD DE ORGANISATIE ERVAN VERPLETTERD OF ONTAARDE…

WERDEN DE OORLOGEN EN DE KOLLABORATIE MET DE HEBZUCHT voorbereid

ZOALS OOK ONS DAGELIJKSE LEVEN DAT VAN IN DE NACHT AL WORDT

WORDT JEZELF

                                                      

SAM_6749.JPG

                

 

10.Het oorspronkelijke in ons

            Als je er vanuit gaat dat er voor elk gevolg een oorzaak bestaat, een standpunt waaruit de logika geboren werd; dan kan je jezelf ook afvragen welke ontstaansoorzaak de allerkleinste deeltjes in de materie gehad hebben.

Je kan dan bijvoorbeeld veronderstellen dat er een oerenergie moet zijn die die allerkleinste bouwstenen moet hebben voortgebracht...en je kan altijd blijven doorvragen 'wat was er dan voor die oerenergie..'? .enz....  Als het antwoord louter en alleen in de fysika  ligt, zal het gevraag nooit ophouden en het antwoord altijd worden uitgesteld. 

Net zoals je het kleinste deel van de materie wetenschappelijk kan zoeken, kan je ook binnen je eigen naar het warmste binnenste van je wezen zoeken : dat gevoel van goedheid binnen jezelf, van liefde en niet van haat ; zou niet alles van daaruit ontstaan en bij het 'vergaan'  er weer in opgaan...en op welke manier kan dat gevoel weer in anderen opstaan ?

            Vanwaar komt dan de haat ?  Vooreerst, is het goede; niet  in zijn symbolische, maar stoffelijke betekenis misschien hetgeen  aan de big-bang voorafging,  het benaderen van NUL , een leeg volume dat niet kan bestaan en ontplofte en zich samen met de materie door het zich vormende heelal verspreidde ?  Onze niet opgeloste negatieve

emoties, voor een deel genetisch erfgoed, voor een deel opvoeding en maatschappij, gekoppeld aan onze inbreng; zijn materie die nog niet 'gepolijst' is.  

            Als die bron van de oorsprong van alles; ook de natuur; de liefde is; probeert die bron dan ook niet zijn schepping te plannen en te dirigeren; zodanig dat wanneer we de geschiedenis van de mensheid of ons persoonlijke leven zelfs overschouwen; we toch moeten toegeven dat er veel symbolische boodschappen achter verborgen gaan ? 

                                                                      

                                                                       26

 

Natuurlijke, het goede ondervindt tegenstand in deze grofstoffelijkere wereld...maar is het overwinnen van die weerstand niet de opgave en de uiteindelijke zin van dit leven ? 

            Voor ik insliep, zat ik met een vraag waarvan ik stiekem hoopte dat het antwoord mij via interpretatie van droombeelden duidelijker zou worden.  Ik vroeg me af waar iemand die maar een achttal weken oud embryo is kunnen worden, zich nu bevond.  Ik droomde van m'n vader die stervende was en die in een laatste helder moment aan z'n broer vroeg of hij hem niet moest meenemen naar waar hij ging.

Zo van ''  ' t is mooi geweest, laat ons nu maar echt op pensioen gaan ''.

 Ik wist 's morgens voor ik dit schreef de droom nog wel; maar de vraagstelling errond; was ik vergeten.  De vraag kwam terug terwijl ik dit stuk schreef, en beantwoordt tevens de vraag naar het leven na de dood : terug naar het oorspronkelijke, naar de bron.

In hoeverre die bron iets individueels of kollektief is, kan niemand zeggen.

In hoeverre kunnen wij mensen ingrijpen in iets wat op onze weg ligt ?  Soms wijzen we de dingen die op onze weg liggen af en maken er een bocht omheen, maar kunnen we ze ontwijken zonder onszelf te schaden ?  Doen de dingen die ons moeten overkomen zich dan niet in andere omstandigheden met andere mensen voor ? 

Is niet datgene waar we schrik voor hebben onze ware uitdaging ?

            Het goede als 'oorspronkelijke bron' is dus ook materie; maar met wetten die haast zoals symboliek of inspiratie of intuitie of zo zijn.  Eeuwig, want elektronen zijn onafbreekbaar.  Energie verdwijnt niet , maar verandert van vorm.

            In welke richting gaat de geschiedenis van de mensheid op psychologisch, ekonomisch, filosofisch, sociaal en politiek gebied  evolueren...en hoe ?  Technologisch is haast alles mogelijk geworden; politiek hinken we achterop.  In de welvarenste delen van de wereld verstikt die welvaart (net zoals armoede dat kan) onze culturele weerbaarheid.  Op steeds stijgender wijze verbrassen diegenen die ons zogezegd vertegenwoordigen de middellen nodig voor de uitroeiing van armoede en oorlog en voor het behoud van een gezond leefmilieu.

De bedoeling  van de geschiedenis is een tijdperk te scheppen waar eenieder de kans heeft van zich met zinnige dingen bezig te houden : nuttige produktie, kunsten, wetenschappen, dienstverlening...  .  Bewust ingrijpen in de geschiedenis  wordt meer en meer een noodzaak.  Blindelings de discipline die het grootkapitaal ons oplegt blijven volgen, wordt een drugprincipe dat ons...op welke termijn(?) zuur kan opbreken.