13-07-14

Evolutie in het bewustzijn, theatermonologen/Ach mens !/Hier staan we dan

 

 

SAM_6544.JPG

 

23.evolutie in het bewustzijn

 

Eerst was ik supersnel...straling weet je wel.  Toen begon ik te vertragen...atoompjes gingen me dragen.  Daarna begonnen die wat te prullen...en dra zaten we met molekullen.  We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten.  Wat dan weer redelijk eenzaam was...zo ver van mekaar afstaan...maar dat deden we toch ook al als atomen...maar nu was 't gedaan...want er zaten celletjes aan te komen.

 

Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes...ze moesten zichzelf niet meer kopiëren toen ze met sex begonnen experimenteren.

 

Van die celletjessex kwam het eerste orgaan en lichaam...en nog was 't niet gedaan.  Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten.  Wat had hij een leven misschien.  Bleef hij in 't begin niet in de buurt van z'n bomen hangen, eten genoeg, aan werken ging hij zich niet laten vangen. 

 

Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen.  Van zodra 't ergens te koud werd zijn we dan van d'ene gordel naar de andere getrokken...altijd maar van 't goeie leven blijven dromen.

 

Toen kwamen er tussen de mensen zij die nooit kontent waren met zomaar genoeg of een beetje...ze wilden stamhoofd, koning, beursspekulant en zo heten.  Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe...ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen.

 

Zo werd dus het geld, de duiten, geboren...en hoe meer er werd gevochten om die duiten...hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten.

 

Toen vonden de nooit-kontenten dan ook nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kwamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onze-Lieven-Heer en den Allah, ze hadden misschien wel goed voor...maar wij hadden genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten, aan ons innerlijke bestaan...de rest was allemaal goed om weten en soms goed vertaald.  Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgde ze alle wel en wee op de been. 

 

't Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van boze machthebbers wisten.  In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit-kontenten; maar was het al niet te laat...ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt, altijd tot kollaboratie met het kwaad bereid.  We besloten ons wel ten allen tijde tegen hen te keren.

 

Waarom zouden we voor hun onzin blijven kreperen ?  We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam...dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam.  De ene keer riepen ze "'t zijn de heidenen, hak ze toch in de pan".  Dan weer "pak ze"want ze lezen de Koran.  Nu durven ze wel niet meer te roepen "pak de olie"...maar we zijn nog altijd de dupe verdorie.

SAM_6529.JPG

 

 

 

24.Ach mens !

 

Weet je nog hoe we destijds lang vóór de kip en lang vóór het eerste ei en het eerste atoom, als alle gezamelijke energie in één basispuntje samenwoonden ?  Ons huisje was het kleinste ietsiepietie groter dan nul...en bij het benaderen van niks zou het zeker ontploffen...want iets zonder zin, iets zonder inhoud...weet je wel...kan niet bestaan.

 

Weet je nog hoe onze oervorm van leven miljarden jaren geleden weer opnieuw...voor de hoeveelste keer... met componeren begon ?  We geloofden als pure straling nog stellig niet in de dood, niet in nul en niet in spoken.  We zaten gewoon vol energie, vol straling, we waren gewoon licht dat eeuwiglangzaam met hoogten en laagten, vertragingen en versnellingen weer eens opnieuw aan het eerste atoompje materie werkte. 

 

We konden het gewoon weer niet laten...toen het heelal na onze vorige belevenissen weer tot één punt in mekaar was geklapt. Als gebundeld licht voelden we mekaars voorbije belevenissen en konden niet anders dan weer eens via de grootouders van de electriciteit

 

                                                                                  49

 

en het magnetisme, via de zijnsstroom van ervaring en kennis, weer eens aan een nieuw avontuur te gaan bouwen.

 

            We hebben dus op een ongeloofelijke, niet zomaar toevallige, maar soms wel zeer bewuste manier de aarde ontworpen.  De eerste tien sekonden na de oerknal waren echt dé ejaculatie aller tijden...jullie laten ze trouwens nog regelmatig in miljarden tonen nagalmen.

 

Maar zelfs toen we vijftien miljard jaren later onze lieveling, de aarde, ons superei hadden geövuleerd...was het werk nog niet af.  Er moesten celletjes en hele wezens worden gevormd...en ook natuurlijk  wij...de mens.  De eerste prachtige documentaires die we er nu over maken vallen spijtig genoeg in een tijd dat die wereld van ons weer eens aan de strijd om grondstoffen en bezit dreigt ten onder te gaan.  Sommigen onder ons proberen dat natuurlijk te verdoezellen en zeggen dat het een strijd tussen rassen, talen, godsdiensten en naties is.  Bang als ze zijn om hun plaats onder de zon te verliezen, maken ze er in hun proces van onderwerping van de rede en de menselijke verbeelding een bloederige bedoening van.  Ze slepen ons mee in hun achterhaalde praatjes. 

 

Ze misbruiken soms zelfs de grootste wijzen die ooit onder de  mensen leefden.  Wordt het geen tijd dat hun onderdanen uit de gezamelijke wijsheid totnutoe een bruikbare, echt menselijke wijsheid distileren ? 

 

            Wat houdt ons mensheid nog zoal verdeeld ?

 

We kunnen het leven toch verklaren zonder mekaar in de haren te vliegen...dan gaan we mekaar toch niet naar het leven staan in verschillende soorten uitleg over de dood ? 

 

We vallen toch weer uiteen in materie en straling en straling...dat weten we nu toch...is een 'beginmaterie' met totaal onvernietigbare kracht...de bundeling van het al.  Bovendien leven we dan nog eens  naar de anderen of sommige anderen biologisch vertakt door omdat we nu eenmaal komponisten zijn.  Iedere generatie opnieuw proberen we via de nieuwe formules die we allemaal zijn...van onze negatieve emoties af te raken. 

 

'Bestaan' is dan ook mekaar op de meest uiteenlopende manieren aanvullen.  Eigenlijk zijn we miljarden persoonlijke versies van het "er zij licht in de duisternis"...van onze begindagen.  Alhoewel we onze beurt zullen moeten afwachten om te weten hoe het ons als zuivere straling zal vergaan...of die toestand dadelijk na de dood ingaat of eerst echt begint als het heelal weer één punt wordt...en we weer eens vijftien miljard moeten wachten om nog eens als een lichaam kunnen te verschijnen...wie zal het zeggen ?

 

Een beetje mysterie moet blijven.

 

Laten we toch hier op aarde toch maar ons best doen om 'echt' en niet 'zogezegd' mens te zijn...misschien wordt onze overblijvende straling dan wel rechtevenredig gelukkiger...energie die dan misschien weer door anderen kan worden gebruikt.  Misschien daarom dat we al eeuwen tot onze voorouders 'bidden'..., misschien vereist hun verdere groei naar bewustzijn ook onze medewerking...zoals dat bij leven al was.

 

 Niet alleen het 'hier en nu' kan zalig zijn...die evolutie stopt wel nooit.

 

            Veel van wat er nu bestaat, kon men zich vroeger amper voorstellen.  De mensen die in de stammenverbanden van vóór de feodaliteit leefden, wisten weinig over hoe het leven als slaaf of pachter zou zijn.  Ook het omgekeerde is waar...want veel is relatief...wij beseffen maar al te weinig hoe veel slaaf we van deze op geldgewin gebasseerde maatschappij zijn.

 

Ons systeem staat of valt met het al of niet 'winstgevend' zijn van onze aktiviteiten.  Hetgeen trouwens niet alleen vooruitgang, maar ook achteruitgang en instandhouding van armoede en oorlog met zich mee bracht. Hopelijk komt eens de dag waarop ook de manier waarop we onze leiders verkiezen veranderd.  Waarom geen internationale verkiezingen in twee ronden bijvoorbeeld : in de eerste ronde zouden de bewoners van deze bol een programma van mensenrechten voor de hele wereld kunnen goedkeuren : recht op een deftig, ecologisch verantwoord en gestandardiseerd inkomen voor iedereen,

 

                                                                       50

 

afbouw van legers en armoede,... .  In een tweede ronde zou men dan de dirigenten voor zo'n programma op projektlijsten in plaats van op partijlijsten kunnen kiezen : projekt werk, projekt veiligheid, projekt telekom...enz...misschien zou er dan ook meer omwille de kennis dan de opbrengst van zaken geregeerd worden.

 

            Wat nu onze overige, diepmenselijke 'problemen' betreft.  'Doe niet aan een ander wat ge zelf niet graag hebt dat U overkomt', lijkt toch zo geen slecht uitgangspunt.  Als je tegen die stelregel handelt immers, ontwikkelt zich een moeilijk stopbare dominoreeks van akties en reakties die zelden iniets positiefs uitmonden.

 

Ook de liefde in al zijn gradaties is een prachtig instrument maar toch nog een aan die grondregel onderworpen iets.  Sommigen vinden zelfs dat als ze in hun leven 'maar' één of een paar partners hebben gehad, dat er dan 'niet veel in hun leven is gebeurd'.  Moet je in elk dorp van de wereld geweest zijn om iets van deze aarde te snappen...moet je de hele taart gegeten hebben om ze te kunnen smaken ?  Als je een vriend of vriendin, echtgenoot of hoe dat je die 'wie' ook noemt kent, en je wordt er niet nerveus van en je vult mekaar aan...prijs jezelf dan gelukkig...en volg de wegen van vooral het hart maar ook de rede en vraag om kracht als je die ontbeert...of in bepaalde situaties...de 'intuitie' die bijna uitsluitend als een soort halfverborgene in alles leeft zal je zo als een soort heilige geest begeleiden.  'Heilig', was dat niet een ander woord voor 'eenmakend'...de eenwording van straling (geest) en 'materie'...?  Blijf rechtvaardig en standvastig...zeker zolang we als mensheid al die wetten en het geld als ruilmiddel nog nodig hebben en rechtvaardigheid nog altijd niet de evidentie zelf is. 

 

 

SAM_6453.JPG

 

 

25. t' is ni et makkelijk van hier nu messias te zijn

 

            Zoals ik gisterenavond al tegen m'n kat zei : "Als ge moest weten wat hier allemaal gebeurdt op de wereld en wat er allemaal al met mijn leven gebeurdt is, dan kroopt ge in nen boom en ge kwaamt er niet meer uit ".  Ge moet weten dat sinds ik heb vastgesteld dat ik geen volgelingen bij mekaar krijg, ik soms al eens tegen m'n kat of m'n hond praat.    Alle mogelijke dingen die een mens kunnen gek maken zijn mij namelijk overkomen in mijn leven totnogtoe, andere, gelukkige dingen zijn mij ook overkomen...en overkomen me nog steeds...vandaar dat ik toch nog evenwichtig ben. 

 

Ik voel me de laatste dagen zelfs beter nu ik geen pillen tegen m'n maagzweren meer pak, maar veel meer water en thee met honing dan gewoonlijk drink, water van de minnebron van de kapel van Steenbergen...waar dat die ligt ga ik niet verklappen want anders maakt men daar weer een bedevaartsoord van.  Ik heb ook besloten van wel weer willen een messias, een boodschapper te zijn...er wel weer in te geloven dat ik de wereld een boodschap moet brengen.  't Is te hopen dat het met mij beter afloopt dan met filosofen zoals Socrates of Christus.   Zalig zijn zij natuurlijk die dat gewoon kunnen door voor hun gezin te gaan werken of voor hun bejaarde vrouw of vriendin te zorgen.  Vrouw of vriendin ?  Daar gaan we weer, ik val weer in één van de taalvallen... ons woordgebruik splijt ons hoofd soms...je vrouw is toch gewoon je hele goeie vriendin, niet ? 

 

Zo pijnigen we ons ook met 'echtscheidingen'...met louter papier eigenlijk.

 

Geen wonder dat we zoveel therapie nodig hebben en soms is het zelfs zo erg met ons gesteld dat we pillen nodig hebben, terwijl je die eigenlijk niet nodig hebt.  Zoek gewoon uit hoe je in mekaar zit en wees gewoon jezelf, vertolk de boodschap die je te vertolken hebt op jouw alledaagse manier.  Als je dan zoals in mijn geval al van in je jeugd het gevoel hebt dat je de mensen een geestelijke en een wereldlijke boodschap moet overbrengen, doe dat dan...er moet een manier zijn waarop dat kan. 

 

Zo heb ik al een eigen website gemaakt, waarop weinigen reageren natuurlijk, het lijkt wel of ik toch met moeilijke zaken bezig ben.  Toch maakte iemand al een muzikale cd over een ingewikkelde tekst.  Nochthans heb ik op die site het leven in al zijn aspekten ontrafeld en geprobeerd van jullie een flink stuk levensenthousiasme mee te geven. 

 

                                                                       51

 

En mijn eigen levensloop dan, die mag er toch ook zijn.  Op school en op 't werk  was ik kritisch en sociaal en probeerde ik iets aan 't sociale geweten van m'n omgeving te doen, op familiaal vlak gaf ik iedereen, mezelf inkluis de vrijheid om z'n eigen stomiteiten te doen Op politiek vlak merkte ik dat rechts voor het oude stond en links voor het nieuwe dat op termijn ook aan ouderdomsverschijnselen leiden kon.  Hoe rechtser hoe bedorvener en egoïstisch, hoe linkser, hoe priller en minder levensvatbaar door al de miserie die door de hebzucht in stand gehouden wordt.  Bovendien beschuldigd men links er in mijn geval onterrecht van geen antwoord op de 'zijnsvraag' 'is 'dood' dood te kunnen geven.   Uiteindelijk, merkte ik dat ik al m'n ervaringen met  groepen of enkelingen wereldverbeteraars beter in een nieuw soort politiek partijprogramma met een andere vorm van verkiezingen kon vertalen.  Staat trouwens allemaal op die site waar slechts een beperkt aantal mensen op reageerden.  Zal ze moeten blijven toegankelijker maken.

 

      

 

            Voor de prijs van een combi- personenwagen kocht ik zelfs een soort aards paradijs met veel water en bomen en een chalet en een paar bootjes, waar ik jullie wou ontvangen en onderwijzen over de filosofische zin van het leven...zo ontmoette ik wel een dozijn mensen die allen naast hun gewone levens met één of andere kunsttak bezig waren, maar hen echt mobiliseren om hun kunst in engagement, in daadwerkelijke betrokkenheid om te zetten, kon ik tot dusver met beperkt maar symbolisch resultaat...waar ik maar mee wil zeggen dat niet iedereen zich op het politieke vlak durft te begeven...of het leven en de dood wil begrijpen.

 

Het is dan ook een riskante bezigheid, zoals je uit het overzicht van de geschiedenis die ik om m'n site schets, kunt opmaken.  We hebben allen samen al vele watertjes doorzwommen in al die levens die we vóór het onze op een genetische manier hebben gehad, we waren er altijd voor een stukje zelf bij.

 

We zouden ons bij de hele mensheid meer betrokken moeten voelen, onze genen zitten overal wel een beetje en gaan terug tot vóór de eerste cel tot stand kwam.   We lijken dit sinds de dodelijke Tsunami in Azië wel ineens fel begrepen te hebben, al hebben we wel tegen de oorlog in Irak gedemonstreerd maar er niet dagenlang tegen gestaakt.  Wanneer gaan we er eens op vertrouwen dat we 'er' wel iets kunnen aan doen als we ons maar bewust genoeg zijn van hoe de vork van het leven in de steel zit.

 

Aangezien  het bijbels scheppingsverhaal enigszins voor een andere tijd bedoeld is, en we ons niet door het woord 'god' mogen laten verdelen  zal ik een poging ondernemen het wezen van jullie oorsprong nog eens uit te leggen.  Waarom scharen we ons niet achter het woord 'goed' eigenlijk, maar één letter verschil.   Moesten we hier een film over maken, dan zou de film ' Genesis' een mooi voorbeeld zijn.  Beelden met de volgende tekst :

 

 

 

26.hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong   (kabaretvorm)

 

Goeiendag.  Ik weet het, 't is een simpel woord om mee te beginnen.  Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben.  Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

 

Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben.  We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water.  Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht...ik kan dat trouwens nog goed, dat laatste...dat zal een door de eeuwen heen aangeleerde overlevingstechniek zijn.  In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz...zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft ...tot en met wie we nu zijn.

 

Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen.  Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus.  Den helen dag waren ze me aan 't provoceren, zo

 

                                                                       52

 

uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft.  Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

 

 

 

Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen.  In ons taal betekent dat 'uw NEUTRON-evenwicht' verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is.  Het lijkt wel 'sexen' voor het uitgevonden was.

 

Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan...

 

opeens wisten een deel van ons het wel zeker.   WE BOUWEN EEN CEL.

 

 

 

In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens 'waren we met z'n allen gewoon' 'cel'...ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

 

Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem.  We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

 

Maar die cellen waren geen stommerikken...ah nee, heel de natuur, wij dus, ...hadden het beste van ons eigen daar ingestoken...gij zat daar trouwens ook al in.  Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten 'delen' om kunnen blijven voort te bestaan...en zo werd de solidariteit  geboren.  We moesten ons eigen 'delen' om ons kunnen voort te planten.  Hoe we daar achter kwamen ?  Wel, het stuk 'modder' ,modder, zoals 'mother' in 't Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit.  Die 'licht' en die 'lucht' waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen 'drukten' als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

 

Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

 

Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

 

 

 

Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven.  Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen...het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar 't was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie 'biologie' bij : de 'sex'.   Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen...ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , "we zijn nu op ons gemak". 

 

 

 

 Maar ja...' t was nu éénmaal toch zover gekomen...en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen.   Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen.  We werden organismen en organen in 't water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duiznden manieren...van dino's tot mieren.  Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik...waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

 

Ik hoor het me nog zeggen(allé 'zeggen', 't is te zeggen we waren aan 't leren spreken) tegen dienene op die andere tak, 'jongen, hou toch uw gemak'.  Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer

 

                                                                       53

 

wijfkes, meer eten, meer grond...tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond.  Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen. 

 

 

 

En zo ging de geschiedenis maar voort.   Op den duur zaten  de afstammelingen van 'Meer' in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen.  Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken.  Omdat 'stilzitten' ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken.  De 'boer' was geboren.  Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur.  Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden.  Iedereen deed een stukske van 't werk...en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar.   Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

 

 

 

Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had ...en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig.  Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood...als we niet naar hem luisterden !  

 

Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker !  Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

 

Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren...en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn...dan die dorpsruzies van ons in den tijd.  Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de 'dappersten' der Galliërs waren.  Sinds toen kwamen er hier veel met hun 'legers' binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

 

Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd :  wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

 

 

 

Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben...om ook nog iets positiefs te zeggen.  Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

 

waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen.  Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de genetica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen...zullen we ons nazaten er aan herinneren...pas op, zie wie jullie volgen...jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen...en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

 

 

 

            Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, wat gaan we nu met de rest van de avond doen ?

 

Zal ik even de atoomkern zijn.  Ik beweeg niet, jullie ook niet, maar toch verlangen jullie nog iets van mij; wat gaan we maken...een rechtvaardiger wereld ?  Of handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

 

Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart...je mag dan nch tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs.   Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

 

Ook op ons werk, houden we ons gedeist.  Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze 'vooruitgang' hebben mogelijk gemaakt. 

 

                                                                       54

 

Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen  en verarming laten meetrekken.  We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door 'konkurrentiepositie', door oplossingen als tot 65 blijven werken en al die zever meer.  Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden.  De politiek is dringend aan herstrukturering nodig. 

 

Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen ...er zou zelfs een andere manier van internationale verkiezingen moeten ingevoerd worden, eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders...die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen.  We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, als je je geheugen daarover wil opfrissen, moet je maar eens naar m'n krantenknipsel , boeken en documentaires komen kijken, of surfen naar users.skynet.be/octo  Maar weet je wat we er kunnen aan doen : 

 

Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd.  De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien in het aantal kaders en lekt dit naar de pers.  Waarom ie dit doet...de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks  nemen.  Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo'n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

 

 

 

Wat men (s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt.

 

Als ne kleine geboren wordt zoudt ge hem al op vanalles moeten voorbereiden. (of ge kunt daarmee ook al vroeger beginnen door tegen uw buik of onderbuik te praten)  Ik zou zo zeggen, manneke of maske, pas op, want ge gaat eenmaal gemaakt of hier buiten het één en 't ander meemaken.  Vroeger was je een beetje half en half, een beetje bij je pa , een beetje bij je ma.  Wie weet wat een erfenissen hebt ge niet bij.

 

Zie maar da ge een beetje verschillend bent van ons, dat we al eens kunnen botsen later want we zullen zeker veel van jouw kunnen leren.

 

En omgekeerd natuurlijk.  Al drie generaties hebben we in de famillie zo geen gemakkelijke huwelijksrelatie, misschien kan de famillie dat in jouw kombinatie beter...of gaade gij nie meer aan langetermijnprojekten beginnen ?

 

 

 

Dan nog iet anders.  Ge wordt wel geboren, maar dat blijft hier niet duren, want dat is maar tijdelijk.  Sommigen zullen U zeggen da ge nadat ge hebt geleefd terugkkomt al een mier of ne pier of een varken of iets of iemand anders .  Wat denkte gij daarvan ?  Misschien komt iemand dat alles altijd kritiekloos slikt terug als een mier...of hoe een iemand zou terugkomen als een varken...komt ne vis terug als ne pier ?  We weten het nie.  Maar pieren worden we allemaal als ze ons niet opstoken.   Ik wil je geen schrik aanjagen, verre van; want als gij hier  rechtvaardig en goed proberen zijn hebt (wa zegde ?  milieubewust ook ? wel ja, ga zo maar door; dan moogde vanboven uit die die nog ne goeie mens willen zijn beneden helpen; anders moet ge de pijnen van de anderen helpen verdragen of zo.  Ik weet het ook niet.  Probeer er maar niet te fel achter te komen, ge zult al wel dingen genoeg te leren en te doen hebben eens buiten. 

 

 

 

                                                                                  55

 

Laat je in 't begin maar eens goed vertroetelen...want da blijft niet duren da ge zo op uw wenken gaat bediend worden.  Da's niet goed ook niet, ge moet zelf de wereld in.  Pas goed op voor hen die beweren dat ze het allemaal het best weten...ge kunt er misschien wel iets van leren; maar als ge gevonden hebt waar ze fout zitten, moeten ze je niet meer hebben. Als ge teveel bloed en geschiet op tv ziet, zet hem dan maar op iets anders, ne goeien documentaire of zo.  Die TV, en die gazet, dat is zoals met eten, ge moet goed kiezen en zien da ge genen bucht binnenkrijgt.    Beetje humor tussendoor ?

 

Laatst zat ik op de stoep van m'n venster naast m'n kat.  "Kat", zei ik, "je moest het eens allemaal weten wat hier allemaal gebeurd op deze aarde.  Je zou een boom inkruipen en er niet meer uitkomen".  In 't dialect klinkt dat allemaal veel sappiger natuulijk. "Kat, ge must het es allemol wieëte, ge kreoup ne bouem in en ge kwamt er nimieeh nemiauw uit

 

Pauze

 

 

 

En...wat vonden jullie van het eerste deel...toch belangrijk dat jullie weten waar we van komen...waar sex eigenlijk vandaan komt enzo...(pauze)oh...weer geen respons.   Bon.  We waren bij de menswording aanbeland.  Ik sla wel veel van het vervolg op waar sex vandaan komt over...maar dat hebben jullie tijdens de pauze toch op je gsm op 't internet via de radiostraling opgezocht.  Ik zal 't even saamenvatten.  De aarde was er dus. 

 

De atomsfeer werd gunstig voor de ontwikkeling van biologisch leven.  Water lostte mineralen uit de gesteenten op...de rivieren voerde ze mee naar de plassen van allerlei grootte en daar reageerden ze met de molekulen die gedurende miljoenen jaren uit de atmosfeer neergeregend waren.  Natuurlijk stond ook de zon al in de keuken van het leven...op de kruidenpotjes in de keuken stonden namen als 'vulkanen', 'elektrische ontladingen', 'straling'...en dat alles werd in de oersoep gekapt.   Met de koolstofketen als ruggegraat ontwikkelden zich complexe strukturen zoals suikers, vetten, eiwitten...en al wat goed is.  Door molekulen af te breken kwam er energie vrij die de deeltjes samenbond.  Zo ontstond na miljarden jaren experimenteren een zichzelf vermenigvuldigende molecule en de eerste celletjes die zich leerden delen, voeden en vermenigvuldigen.   De vragen zijn niet voor na de voorstelling...jullie kunnen me ze naar je huisdokter mailen of zo.

 

           

 

            Voor we het wisten woonde een oerdeel van onszelf veertigduizend jaar geleden in een grot.  Waarschijnlijk zaten we toen al met vele moeilijk hanteerbare driften en angsten.  De ene of de andere madam heeft daar een triologie over geschreven, als ge dat leest kunt ge U goed in die tijd inleven.  We leerden jagen en boeren, huizen bouwen, praten en schrijven.  Zoek dat allemaal maar eens op, ge moogt ook iets doen om uw bewustzijn omhoog te krijgen.  Ik heb daar veel over op mijn huisbladzijden op staan...ge moet dat adres maar eens vragen als ge het op de ene of andere manier in mijn huis doet bellen.  Samengevat komt onze geschiedenis er op neer dat hij bij tijd en wijlen nog meer beestig dan menselijk was...en daar zijn we nog niet vanaf.  Chapeau natuurlijk voor alle geproduceerde kunst, maar boe voor alle op rang en stand en afkomst gebaseerde slachtingen.  Hoera en eureka voor het werk van filosofen en de wetenschappelijke vooruitgang, maar oh wee voor al diegenen die de onwetendheid des mensen misbruikten en misbruiken.  Hand in hand met al diegenen die het sociale in het vaandel droegen en dragen...maar weg met de lakeien van de spekulatie die de wereld altijd richting oorlog en armoede duwden en duwen.       meer op http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Over verschillen tussen godsdiensten

 

 

SAM_6528.JPG

 

22.over verschillen tussen godsdiensten

 

            Op een debatavond rond de stellingen van de schrijver van de Da Vinci -code, hoorde ik een aantal merkwaardige  dingen.  De avond ging uit van de plaatselijke evangelische gemeenschap.  Een protestants theoloog had het over de vierde eeuw van het christendom, een door een keizer Constantijn bijeengeroepen concillie (als dat woord toen al gebruikt werd, want men werkte alleen met bisschoppen, er was nog geen paus).  Als kritikus van de miljoenenbestseller beweerde de professionele bijbelonderzoeker dat de overgrote meerderheid van de 315, dacht ik,bisschoppen voor de oorspronkelijke leer van de apostelen Paulus en Petrus gekozen hadden, er waren maar enkele onthoudingen en twee tegenstemmen die tegen waren, niet om de alternatieve teksten (andere dan die van Matheus, Lucas, Johannes,Marcus) een kans te geven, maar om andere redenen. 

 

Bij de stemming voor een verlenging van de pensioenleeftijd, een 1700-tal jaar later stemden maar vier mensen in 't parlement tegen...of dat dan de juiste benadering was ?

 

Zie me niet als een verdediger van de 'Da Vinci code' of zo...als je iets beweert krijg je altijd het tegendeel of een niet-geplande uitbreiding van wat je beweert op je bord...niemand weet alles over alles op z'n eentje...bovendien als je zelf zegt dat je fiktie schrijft heb je altijd gelijk.

 

            Elke vogel zingt zoals hij gebekt is.  De gnostici, zij die naast de vier klassieke evangelie-schrijvers ook schreven, wilden door ervaring zelf achter de waarheid over de bedoeling van 't leven komen...ook Maria Magdalena zal wel teksten geschreven hebben...wie zal het zeggen...wat er in teksten staat is belangrijker dan wie ze geschreven heeft.    Waarom onderling bekvechten over het al of niet maagd zijn van de moeder van Christus  of dat zij nog meerdere kinderen had of dat haar zoon de zoon van God (zonder uit te klaren wie men daarmee bedoeld) was of dat hij een vrouw had of een kind of meerdere kinderen of niet...niemand kan dat bewijzen, met geen enkele tekst.  Of er zou dezelfde DNA moeten zitten in het stukje vezel-huid van Magdalena dat men in Vézelay zou bewaren, als in een opgegraven Merovinger bijvoorbeeld... . 

 

            Elke gevestigde godsienst krijgt vroeg of laat met kritiek binnen eigen rangen te maken...natuurlijk dat er vierhonderd jaar geleden kritiek op de roomskatholieken kwam en men begon te 'protesteren' tegen bepaalde zaken...nu krijgen ook de protestanten hun deel van kritiek langs alle kanten (new age, Da Vinci-code...) enz...  Het is zo'n beetje zoals bij de socialisten...ipv zich te verenigen met het oog op bepaalde doelstellingen(afbouw armoede, militair apparaat omschakelen, wereldwijd zelfde werk, zelfde loon, kennis en mens belangrijker dan winst...verdelen sommigen zich opzettelijk omdat ze coalities met de macht van het geld willen blijven aangaan.

 

            Ze hebben het allemaal over 'God' zonder dat ze dat vanuit de wetenschap onderbouwen en ze idealiseren de geschiedkundige werken waarop ze zich baseren.  Alhoewel er natuurlijke prachtige dingen inzitten in die werken kan je van het oude-testament op sommige plaatsen gerust zeggen dat het een imperialistisch pamflet avant-la-lettre is.  Het nieuwe testament breekt daar met die stijl.  Wat voor de Bijbel waar is kan ook van andere religieuze werken gezegd worden, het zijn allemaal uitingen eigen aan de tijdsgeest...sommige uitingen hebben wel eeuwigheidswaarde (bijvb. 'doe niet aan een ander wat ge zelf niet leuk vindt'), maar zich op basis van boeken in zijn geheel laten verdelen in godsdiensten kan tot onnodige spanningen leiden en door de politiek enz.misbruikt worden.  Ook dingen die Marx beweerden zijn nu nog voor een groot stuk waar...ekonomische dominantie leidt tot oorlogen...moeten we ons daarom Marxist noemen...misschien schatte hij de rol van het sparen wel verkeerd in.  Misschien wou Christus meer begrijpen over de man-vrouwverhouding en werd hij daarom op Maria Magdalena verliefd ?  Wie zal het zeggen...je kan daar een heel leven over lezen en debateren...en iedereen kan er met zijn groot verstand nog naastzitten.  Vooral bij zaken die met de subjektieve leefwereld te maken hebben, psychologie, leven en dood, filosofie

 

                                                                       45      

 

heeft een mens een groot stuk van de faktor 'geloof' nodig...maar dan een geloof dat vanuit goedheid en innerlijk verlangen naar het goede vertrekt.  Goedheid...'god'...maar één lettertje verschil.  Het goede en het schone...meer moet dat niet zijn...laat ons mekaar niet onder negatieve gevoelens bedelven...alle lelijkheid heeft ergens in 't verleden zijn oorsprong...laat ons meer vanuit het heden met goede intenties bezig zijn en samenwerken aan een betere wereld en betere verhoudingen tussen de mensen die hem bevolken.

 

            De wetenschap op zich is ook een bijbel voor wie tussen de lijne lezen kan.     Straling (symbool voor idee) schiep materie (het eerste atoom,de eerste cel, de eerste mens) en alles keert altijd tot straling weer.  Een andere wetenschappelijke oplossing voor het 'probleem' van de zin van het leven :  iets dat kleiner of gelijk aan nul(inhoudsloos) dreigt te ontploffen : zinloosheid zelf kan niet bestaan...hoe meer ze dichterbij komt hoe meer de 'redding' , de 'nieuwe schepping...de nieuwe toestand' nabij is.  Elke dag is een nieuwe toestand.

 

            Vanmorgen ging ik naar een begrafenis van een oude boer die ik vroeger dikwijls zijn karrenvrachten appels heb helpen lossen.  Tijdeman (geel-rode wangen, typische andere smaak dan de appelsoorten van nu met dezelfde kleuren; een toen jonge, maar nu zeldzame appelsoort).  Net als de appels van toen zijn de 'smaken' van mensen allemaal origineel binnen hun eigen soorten van aanvoelen (smaken).  Tijdens een bijeenkomst rond een begraving vooral, is er een soort kollektief geloof in 'iets' aanwezig...een stil getuigen en openstaan voor de mysteries van leven en dood.

 

Je geniet van het gebeuren ook al ben je het filosofisch niet eens met alle zinnen die door de priester of zo uitgesproken worden.  Ook het deelnemen aan dat stukje leven van de familieleden van de overledenen is een louterend iets waarbij je een stuk zin in het leven ervaart.  Leven en dood, hetzelfde mysterie als 'elektriciteit', de ene draad mag de andere niet raken of je hebt kortsluiting...de ene draad weet hij ervan dat de andere bestaat ?  Samen geven ze wel stroom, leven...ons ?  Gaan we dat allemaal wel weten als we dood zijn ?  Misschien is dood-zijn voor sommigen...voor iedereen ?... een toestand van energie in rust in plaats van in beweging...en weten we niet eens dat we dood zijn, maar voelen we dan alleen maar het verschil tussen energie in rust en de stromende energie van het dagelijkse leven.  Misschien is het juist de kunst om al tijdens het leven zo een rust te bereiken.

 

             Het leven zelf dan.   Waarom de ene de andere als levenspartner aangetrokken heeft...sommige originele maar een stuk dezelfde trekken die je in kinderen en kleinkinderen waarneemt, hun ontroering enz...  .Het even stilstaan bij de kern van het leven.  Een ziel lijkt wel een lied...daarom ook dat als er één spreekt de andere even zwijgen moet of je hebt chaos. 

 

Iedereen moet leren zichzelf 'scherp' te zien.  Weten waarvoor je staat.

 

Weten welke rol je speelt en voor wie je die spelen wil.  Met het stuk pijn dat dit vaak met zich meebrengt geconfronteerd willen worden.  Je bewust zijn van de spiegel van jezelf en anderen vanbinnen...al eens de tijd nemen om die spiegel te kuisen, te ontvetten van negatieve gevoelens.  Soms zijn anderen ook een stukje spiegel van jezelf buiten jezelf...of een stukje omgekeerd spiegelbeeld...je kan in anderen zowel positieve als negatieve stukjes van je eigen samenstelling bekijken.  Leren denken in beelden en symbolen is een soort aanleren van een nieuw alfabet.

 

Let geconcentreerder op gebeurtenissen, woorden, beelden, toestanden en leer de wereld met kennis van zaken interpreteren.  Ook landschappen,niet alleen mensen...geven ons vaak energie...neem eens meer de tijd voor een passage en je wordt 'sage'.  Laat het licht en de lijnen en de kleuren in je dringen, voel ineens die ruimte daarvanbinnen.  Zuig je longen vol goede lucht en wandel zonder zucht van het ene perspektief naar het andere.  Zoveel mensen zoveel landschappen, zoveel gezichtspunten vanuit een andere hoek. 

 

                                                                                  46

 

Alles kan ten goede veranderen als je je voor het goede openstelt. 

 

            Het is natuurlijk niet altijd even goed weer om te wandelen.  Zoals het weer neigen wij mensen ook al eens naar depressie...wachten tot het door is en je vooral letterlijk en figuurlijk 'warm'proberen houden...je gemoed niet laten verkillen...al kan dat ook al eens positief zijn als je meer assertiviteit ten op zichte van anderen nodig hebt.  Depressiviteit is als een stuk verleden waar je niets meer kunt mee doen en waar je niet mee afrekent...niet alleen de werking van hormonen...jij zou hen moeten sturen in plaats van zij jou.

 

Daarmee afrekenen kan betekenen dat je leert met mensen  te leven, er beter leert mee omgaan of dat je er juist minder moet mee leven...afhankelijk van wie wie het meeste onnodige schade berokkende.  Onnodige schade is schade waardoor je als mens niet meer mens van wordt.   Man en vrouw kunnen mekaar wel eens beschadigen en hoe langer dat duurt en hoe meer dat gebeurd en hoe meer ze op mekaars tenen trappen hoe minder ze nog voor mekaar voelen kunnen.

 

Als je goed leert kijken snap je beter waarom mensen bij mekaar horen.

 

Dat begint al van voor de geboorte...misschien vormen al die verschillende soorten genetische informatie uit het verleden wel 'ploegen' zoals in een wielerwedstrijd met een soort afspraken om het eerste aan de meet, de 'eicel' te kunnen komen...als het zoal werkt...misschien beslist de eicel wel over wie ze eerst binnenlaat...ondanks al die mannelijke afspraken van de ploegen uit de spermaploegentijdrit.  Van zodra we er zijn blijven we individueel of kollektief maar koalities sluiten.

 

Het is belangrijk hier even NU in dit tijdvak van menselijk bestaan op in te gaan...nog een paar decennia en niemand zoekt twee generaties na mekaar een partner in het eigen of aangrenzende dorp...hetgeen daarom niet noodzakelijk te betreuren is, dat bedoel ik niet, maar een psychologisch- evolutionair breken met wat al een heel oud verhaal kan zijn.

 

In een dorp op een kerkof merk je dat bijna alle mogelijke kombinaties tussen mensen uitgeprobeerd zijn.  Naarmate je ouder wordt en in voorzover je nog weet welke voorouder met welke familie is scheep gegaan en wat daar in het geval je die mensen zelf niet gekend hebt nog door overlevering werd over doorverteld ...kan je beter aanvoelen welk een soorten energie je zelf meedraagt...nog allemaal stukjes van die voorouders. 

 

Soms kan je zelfs gelijkenissen zien met dingen waar jijzelf of voorzaten het  moeilijk mee hadden of hebben of dingen waarmee je eigen nazaten vlotter mee omgaan.  Net als dromen blijven sommige van die observaties over jezelf en de mensen rondom je niet altijd even helder bij en is het vreemd genoeg de bedoeling niet...net als het soort dromen die je je niet meer herinnerd,maar die toch een antwoord waren op wat er zich in de dag of zo heeft afgespeeld.  Je ontwaakt met rustige hersengolven en toch weet je niet waarover je nu wel gedroomd hebt.  De nieuwe dag kan beginnen...altijd op zoek naar het behoud van de innerlijke rust van 's morgens...je eigen niet laten overnemen door computervirussen die je computerscherm de hele dag bestoken met reklame waar je niks kan mee doen...en die je alleen maar hindert...een mens heeft geen behoefte aan mensen die hem willen 'kopen', maar aan mensen die met andere mensen in ontmoeting willen treden. 

 

Dan wordt je gedachtengang meer als een verre reis, gedachte na gedachte, kilometer na kilometer, in plaats van dat je teveel door de consumptiemaatschappij wordt gedirigeerd.

 

Als je dan 's avonds echt intens weer naar een goede nachtrust en droombeleving verlangd...komt die er meestal wel en ben je 's anderendaags weer fris vanbinnen...je spiegeltje blinkt weer en je kan weer helderder observeren.  De bas-speler die z'n partituur gehurkt op de treinwagonvloer leest, terwijl z'n handen op en neer gaan en hij de muziek hoort en af en toe corrigeert...terwijl er in die bewuste tussenruimte van de trein geen noot te horen is en z'n instrument gewoon in een andere treinhoek gekoesterd ingepakt rechtstaat en hij geen dingesspeler in z'n oren heeft.

 

            De geest is tot veel in staat...het verleggen van dimmensies terwijl je observeert...zoals in de documentaire die ik zag...indien we met ongeveer de gemiddelde

 

                                                                       47

 

snelheid van een parachutiste door de aarde heen moesten vallen...zou dat 32 uren duren...hoe lang zou de overgang van leven naar dood en leven duren...vraag ik me dan af...een sekonde of drie...bijna nul sekonden, waardoor de dood eigenlijk gewoon niet bestaat ?  Of moeten we twintig miljard jaar in de vierkantswortel wachten voordat een gelijkaardige kombinatie die het stukje 'ons'-straling van de volgende big-bang  zich weer vertaalt in een cel enz... ?   Als de dood het inhoudsloze is dan bestaat hij inderdaad niet. Als het inhoudsloze benadert wordt is dat niet alleen zoiets als een bigbang...maar ook zoiets als honger krijgen...je wil het tegengaan en zoekt naar eten...onze ziel zal altijd naar zin zoeken om in leven te blijven...als ze dat al wil...misschien kan ze ook niet anders...zeker als ze alleenlijk als geest verder zal zien te bestaan.  Eigenlijk is er geen einde en geen begin maar altijd overgang van het ene in het andere, een eindeloze reis...ook als we in een andere vorm van energie zullen bestaan zal die ook wel in een nog andere vorm overgaan...maar dan wordt het wel wat ingewikkelder dan de vergelijking van de rode draad van het leven en de blauwe draad van de dood die niet tegen mekaar mogen komen omdat je anders kortsluiting hebt...dergelijke vergelijkingen zouden ons te ver leiden.

 

Laten we het maar rustig bij het leven zelf houden en daar onze vergelijkingen zoeken. 

 

Sommige mensen hebben meer van chimpansees weg die al eens andere apen doden en andere mensen zijn meer met de vredlievender en rustiger bonobo's verwant.  Bij niet-mensen heeft dat verschil (bonobos doen het misschien meer) misschien meer met de frequentie van hun sexleven te maken...bij de mens zit dat verschil meer bij z'n innerlijke rust...of zou daar moeten zitten.

 

Ook de opvoeding speelt een rol...als je nog niet zolang geleden 'linkshandig' was kreeg je een tik van de lat in de school of bond men je hand vast.  Alles er doctrinair indrammen in plaats van wat ruimte aan de eigen levensweg en manier van doen te laten...was niet alleen vroeger de boodschap.

 

Zoals soldaten in 't leger in de rij staan voor een dokter die met een soort pistool inentingen toedient, zo slikken wij alle dagen opinies en meningen die er enkel moeten voor zorgen dat de wereld door overheersing en uitbuiting verder kan blijven bestaan.

 

Daarom aan alle fundamentalisten in spe : alles is tegelijk veel ingewikkelder en simpelder dan jullie je ook maar kunnen voorstellen.  De zelfvernietigingsdrang van sommige mensen, doordat ze het zachte in hun geest en lichaam niet volgen en het eigen gelijk fanatiek verdedigen... dreigt soms anderen voor een stuk of totaal mee te slepen.  Als je hen liefhebt wordt liefde een soort zelfkwelling Elke dag van niet liefhebben van het leven in al zijn aspekten ondermijnt en takelt af.

 

            Wat is liefde, wat is haat, wat is rijk en wat is arm ?  Te weinig solidariteit en te weinig kansen.  Leer allen samen groeps-te dansen.  Breek de cirkel van wraak en weerwraak. 

 

Totaal herbeginnen op basis van een menswaardig leven voor iedereen. 

 

Ogenschijnlijk zitten we materiëel goed in 't Westen...we trekken ons voor 't merendeel van politiek weinig aan.  Honger en armoede...ver weg...allée kom aan, niks aan te doen zeg !

 

Maar let op, de wereld is één...de 'problemen' komen toch naar de overkant...en let maar op dat ze ons niet verrechtsen ...vroeger het lachen met de rijke jood...nu de angst voor de vreemdeling !  Goed, die oorlogen dan...zo ver weg.  Tot de auto's niet meer rijden...hoe komt dat nou zeg ! 

 

Ach mens, laat ons hopen dat het wel goed komt met de wereld en dat we meer bewust ontdekken wat ons daarvoor te doen staat.

 

 

 

 

 

                                                                       48

 

 

 

Woord, wetenschap en symboliek van het bestaan, handleiding tot werkelijkheid

 

 

SAM_6580.JPG

 

17 "in den beginne was er het woord"én de wetenschap

 

            Voor de zoekenden naar het waarom, de betekenis van het leven, zijn er niet alleen een deel van de antwoorden in teksten te vinden; teksten niet alleen van vandaag maar zelfs tot 200 jaar voor Christus en langer zoekt men met woorden een betekenis aan het leven te geven.  Wat bijvoorbeeld de niet zo gekende Jezus van Sirach toen schreef daar kan menigeen die nog de moeite naar het zoeken naar zingeving wil doen zich in meer of mindere mate in vinden.  Alhoewel hij soms ouderwetsig overkomt.

 

Ook de moderne mens die het niet zo begrepen heeft op het klassieke taalgebruik dat je in de liturgie terugvindt.  Sommige verzen zullen natuurlijk door anti-feministen of overdreven patriarchisch ingestelde figuren blijven misbruikt worden.

 

            Niet alleen literaire teksten, maar ook de wetenschap draagt vele sleutels tot het begrijpen van de zin van het leven.

 

'In den beginne was er het woord'...en inderdaad...het woord is trilling...is straling...'straling' kan je niet vastgrijpen...daarin onderscheid het zich van materie.  Chronologisch gezien was er eerst 'straling' en dan pas 'materie'.  Het was het onzichtbare dat het zichtbare vormde. Chronologisch was er eerst het ei en dan de kip...eerst het idee, het onzichtbare, de straling...en dan de materie.  De wetenschap breekt zich het hoofd over de vraag wat er vóór de big-bang was : was er eerst ofwel een punt zonder afmetingen en zonder inhoud of was er eerder eerst een volume dat kleiner of gelijk aan nul dreigde te worden (zoals iets dat wordt samengeperst en op de duur barst) ?  Intuitief geloof ik eerder dat er sprake is van schepping van zodra iets het inhoudsloze benaderd.  Als de druk op of in een bepaalde ruimte zo groot is dat het inhoudsloze wordt benaderd is er sprake van instabiliteit en bijgevolg van een lagere symmetrie...de ruimte ontploft met als doel de oorspronkelijke symmetrie te herstellen. Wanneer uit dode materie (als zoiets al bestaat, want zelfs mineralen hebben energie) biologisch leven ontstaat, dan heeft dat de neiging zich tot ingewikkelder strukturen te ordenen.  'Instabiliteit' vraagt als het ware om een verhoging van de kwaliteit van de strukturen langs de welke de organisatie van de natuur tot en met zijn kind, 'ons bewustzijn', zich beweegt.  Een lagere vorm van symmetrie leidt tot zinloosheid en uiteenvallen.  Bij een toestand van 'stabiliteit' heb je geen druk van buitenuit of wordt de druk weerstaan...is dit niet het geval dan komt men via het uiteenvallen soms toch tot situaties die naar nieuwe vormen van stabiliteit leiden kunnen.  Zou het soms ook niet mogelijk zijn, zo vraag ik me af 'dat die uitwendige druk, die onrust, soms ook niet van binnenuit gecreërd wordt ?  Roept de rust de onrust op met beider ontwikkeling als doel ?  Je kan deze fysica ook naar de alledaagse belevingswereld van de mens proberren vertalen.

 

Een rechtschapen iemand die veel negativiteit moeten dragen heeft en er wijzer door geworden is en zijn inzichten helder proberen doorgeven heeft...is er zelf op de duur nog meer bewust van geworden.  Zo bewust dat sommige dingen ook voor hem nog slechts in een flits duidelijk zijn.  Is 'rust' fysisch gesproken enorm veel groter dan onrust  en neemt die rust, dat evenwicht af, naarmate het kleine, het detail van alles benaderd wordt...teveel detail dreigt te overladen.  Zo kan een mens bijvoorbeeld ook instorten als er teveel problemen opeens op hem afkomen.  Geen wonder dat hij dan in de grootheden van de rust, een open luchtruim, de sterrenhemel, een berg of de zee enz....weer nieuwe energie vindt. 

 

                                                                       40      

 

            Zo kan je doorfilosoferen.  Is dood wel 'rust' en 'stabilisatie'...wat gebeurdt er met het gedeelte onzichtbare stralingsenergie dat ons verlaat (zie het essay 'doodgewoon' over een bijzondere ervaring). 

 

De wetenschap leert ons onder andere dat zowel fotonen (straling), atomen en later cellen bepaalde dingen gemeen hebben.

 

Ze schikken en herschikken en vormen voortdurend nieuwe combinaties. 

 

Al die combinaties hebben een voorgeschiedenis.

 

Al die combinaties waren en zijn en zullen voortdurend afhankelijk van bepaalde levensomstandigheden zijn.

 

Onze genen zijn een actueel dossier van alles wat er daarvoor al meegemaakt is. 

 

Ook onze huidige zielsgesteldheden zijn aan dezelfde wetten onderhevig.  Als je je eigen familie en omgeving bestudeert dan lijkt het wel of sommige eigenschappen van mensen al voor hun geboorte voorgeprogrammeerd in de genen van hun ouders moeten zijn ingeprent, afhankelijk van de ontwikkeling  van de verwekkers destijds.  De energie van licht en andere stralingsenergie ontwierp het leven en waarschijnlijk verworden we terug tot die bron, voegen we ons bij het licht, worden we licht dat stroomt daar waar het binnengelaten wordt...letterlijk en figuurlijk...zoals de kracht vervat in het WOORD...dat niet alleen een klank, een trilling maar ook een betekenis is.  Alles is betekenis...en een drang naar voortdurende herstabilisatie van verbroken symmetrie.

 

het individueel wezen is een tot stand gekomen kollektief, tot stand gekomen door zij die geleefd hebben en leven

 

het individuele wezen is een progressieve, voorgeprogrammeerde inkarnatie doorheen de tijd

 

als noten die je onder een boom zoekt, zo wordt gevonden alles wat je je maar afvraagt, als je maar aandacht hebt

 

 

SAM_6568.JPG

 

 

18.het bestaan

 

            Niet-bestaan is het enige dat niet mogelijk is. Wat kleiner of gelijk aan nul dreigt te worden, spat uiteen.

 

Sterren, atomen, cellen, individuen, gemeenschappen...allemaal vebonden...inhoud en druk bepalen hun evolutie.

 

We hebben altijd bestaan.  We gaven meer en meer uitdrukking aan het oerbewustzijn van de verschillende soorten materie waaruit we voortkomen en die ons in stand houden. 

 

Het verleden, in het heden gegrift, doorgegeven ...we proberen het voortdurend te polijsen...maar we gebruiken de werktuigen daartoe maar matig.  We rekenen nog te weinig af met negatieve emotionaliteit, interesseren ons maar matig voor geschiedenis, kennis, kultuur en moeten oproeien tegen het gareel waarin de wetten van de spekulatie en platte overkonsumptie ons gevangen houden.

 

Naargelang ons genetisch verleden leveren we allen een individuele en interindividuele strijd om onze eigenheid daarin te ontdekken.  Afhankelijk van onze levensomstandigheden en de personen waarmee we worden geconfronteerd, doen we ons best om met de ons toegemeten sterkte weerstand te bieden aan alles en iedereen wat de groei van ons bewustzijn in de weg staat.  We kunnen dit groeien slechts afhankelijk van de evolutie van anderen.  De inzet van hen die de politieke situatie van de wereld begrijpen is voortdurend afhankelijk van het gemiddelde politieke bewustzijn.

 

Allen die zich in hun persoonlijke relaties ongelukkig voelen zijn afhankelijk van de emtionele evolutie van anderen...en van hun eigen evolutie ook natuurlijk. 

 

            Zij die stierven, inbegrepen de eerste cellen miljoenen jaren geleden...wel, in feite bestaan ze nog altijd.

 

We waren en zijn met z'n allen samen één voortdurend uit mekaar vallend wezen. 

 

We verdwijnen op genetische manier in een voortdurend opbouwen van oude tot nieuwe

 

                                                                       41

 

gegevens.  Als we in de andere ook meer deeltjes van ons eigen zouden zien, zouden we misschien meer in mekaar geïnterresseerd zijn.

 

Voor het dier is het leven een les in overleven...voor de mens zou het leven op termijn ook nog meer en meer een les in goedheid en belangeloosheid moeten zijn.  Kennis opdoen.  Het beleven van positieve emoties.

 

Niet alleen de praktische dingen van alledag leren verwoorden zou meer een meer een dagelijkse kunst moeten worden.

 

            Verdwijnen we niet na onze dood in de zwarte gaten van de mikrokosmos waar het geestelijke humus voor de volgende generaties zich ophoopt en waar ons op basis van onze verdiensten een verdere ontwikkeling te wachten staat ? 

 

 

SAM_6554.JPG

 

 

19.de symboliek die in gebeurtenissen, woorden en beelden zit ,is verwant met de materie uit dewelke ze is afgeleid

 

Gebeurtenissen, opgebouwd uit ruimte, energie, massa en een evolutie die naar ons  en  onze ogen leidde, naar onze woorden, naar begrip en symboliek.  

 

Elke gebeurtenis op zich is de volmaakte logika zelf.

 

Toch bestaat er een andere soort logika.  Zo lees je bijvoorbeeld in de krant over ooievaars die om de zes maand trekvogels worden...en dan kom je bij je ouders waar je al een halve eeuw kwam en je merkt het oude plankje dat een zwaluwnest van destijds ondersteunde eerst na jaren weer op.  Zo maar ineens distileer je er dan de intuitieve symboliek naar keuze uit : je okkazie mobilhome wacht nu al een tijdje om er op uit te trekken.  Al m'n relaties met de buitenwereld doorgrond, het mooie en de lessen ervan beschreven.  Iedereen op intuïtief aangeven kansen tot groei gegeven.

 

Groeien is het licht in je eigen volgen, niet je schaduwkanten.  Waar en niet-waar, schuld en onschuld zijn van een ongeloofelijke simpele complexiteit, hoe verder af, hoe onontwarbaarder.  Je kan het natuurlijk ook toeval vinden.  Symboliek overvalt je :

 

            Ik dacht dat ik twee sterren zag, maar het was er maar één, er was één waterdruppel in straatlicht gehuld bij.  De druppel hing in een boom die in m'n gezichtsveld hing.  Het kleine en het grote, symbolisch hetzelfde.  Het kleine is groot, het grote is klein, het is maar met wat je het vergelijkt.

 

                                    Uit ervaringen geboren symboliek : Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ze ook aan wie te geven.  Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden.  Bemin de kunsten.  Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat.  Deel het met je uitverkorene.  Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe.  Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat.  Deel zowel de vriendschap als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je uitverkorene...kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt ...passie. 

 

Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest...moet het al of niet tijdelijk  niet zo zijn.     

 

 

 

SAM_6553.JPG

 

 

20.Woorden als tekens van een teken

 

            Al die dingen en mensen in ons leven, die we diepdoorvoeld ondergaan en mochten ondergaan; van de aangename tot diegene die zeker alleen zwaar om dragen zijn; al die dingen werken in onszelf en diegenen die ermee verbonden zijn door. 

 

Al die dingen en mensen wekken immers vragen in ons op...en het leven geeft de antwoorden erop, schept  omstandigheden die ons de mogelijkheden bieden ons bewustzijn voortdurend scherper te stellen.

 

Een handdruk of een blik die je niet vergeet, een gesprek dat bijblijft en zich soms achteraf eerst tot de ware betekenis ontrafelt.  Allemaal aanrakingen. 

 

            Onder aanrakingen verstaan we niet alleen iets of iemand die we kunnen vastgrijpen.  Voordat het eerste atoom ontstond, was er alleen maar onzichtbare aanraking...straling.    Straling kwam uit...de 'big-bang' voort, kwam voort uit, simpel

 

                                                                       42

 

gezegd...iets dat niet zinloos wil worden...zinloos : geen vorm, geen inhoud...kleiner of gelijk aan nul willen worden bestaat niet.  Atomen, cellen en tenslotte ook wij...nog altijd begeven we onder teveel druk van de omgeving en lijkt iets zinloos te gaan worden...net zoals in de natuur...er is geen onderscheid, we zijn één. 

 

Aan iets dat geen zin heeft, willen we niet meedoen.

 

Bestaan bestaat alleenlijk omdat het bestaan niet NIET WIL BESTAAN.

 

            Na onze dood worden we terug voor een deel alleen straling, zo simpel als licht straling is...zo eenvoudig en energievol zal dat dan zijn...niemand weet het.  Er is alleen het vermoeden dat we meer dan het bewustzijn van licht en straling zelf zullen zijn.  Soms is er de zekerheid dat 'er meer is', die ons inspireren kan.  Het is met die dingen zoals met een vlinder die ergens met de vleugels naar beneden zit te zonnen...als je hem wil gaan vragen waarom hij dat doet, zal hij wegvliegen.  Zo 'vervliegen' sommige indrukken die we in onszelf soms hebben heel vlug omdat ze niet in onze klassieke manier van waarnemen passen...ze zijn meer het terrein van 'dichters' zou je kunnen zeggen...en 'wat kun je daar nu mee kopen' menen sommigen.  Maar goed dat er vele van onze indrukken 'vervliegen', ze zouden ons op de duur alleen maar overbelasten.  Je kunt ook niet naar twee radio's tegelijk luisteren.  Meestal zijn het die dingen die je echt van mensen bijblijven, zonder dat je ze opschrijft...die je eigen zelf de rode draad van jou leven kunnen laten achterhalen.

 

            Soms kan je aan het water aan een vijver zitten, als de zon dan juist zit en de wind de bomen de takken van de bomen beweegt en ook de vissen voor  voortdurende rimpels in het water zorgen, dan zie je als het ware de takken, die net als de aders in ons lichaam wel 'sap' lijken te pompen.  Heel het universem, hoe eindeloos ook, is in feite maar een stille wenk naar de eenheid die dit universum in zich draagt. 

 

            Onze indrukken en negatieve emoties, ons louter 'tellen' in plaats van ook te aanschouwen, ons verleden, dat niet alleen het onze is, maar door generaties verder werd gedragen, onze eenzaamheid...kunnen ons zo overstuur maken dat we het er niet makkelijker voor ons eigen en onze omgeving op maken.  Wij zijn allen omgeven door mensen die een bepaalde rol in ons leven invullen...en wij in het hunne.  Vaak zijn het diegenen die het kortst bij ons stonden of diegenen waarmee je onder één dak leeft, die de grootste uitdaging voor de verruiming van je bewustzijn betekenen...en vaak is het met hen dat je de ook de moeilijke kanten van het leven leert aanpakken. 

 

Hun sterke, lieve en warme kanten moeten we niet trachten te begrijpen...die staan het dichts bij hun eigenlijke 'uitstraling'...en hoeft geen uitleg.  De dingen van anderen en onszelf waarmee we minder overweg kunnen die zullen zich altijd onder één of andere vorm blijven manifesteren.  Vaak hebben deze 'moeilijke dingen' hun roots in onverwerkte en onbegrepen ervaringen...of in niet ingelostte verwachtingen of in een gebrek aan zelfwaarde...t.g.v. verwaarlozing of overbescherming of overbezorgdheid of wie weet nog al wat. Dat begint dan allemaal in ons hoofd te malen en verknoeit ons vermogen om helder te kunnen genieten van al die dingen die er zoal op een dag te observeren vallen.  Als alle omstandigheden goed zitten en je begrijpt wat er zich in feite in jezelf en in anderen voltrekt...wordt je de hele dag met veel onnavertelbare 'binnenpretjes' verrast.  Soms lukt het ook veel beter als je niet alleen figuurlijk door de dingen en de mens zelf 'aangeraakt' wordt...letterlijk betekent dat dan een duik in het water bij warm weer of iemand die je over je arm streelt bijvoorbeeld...figuurlijk betekent het datgene wat je overkomt als je deze tekst probeert te begrijpen of zelfs een blik (straling) kan iemand 'aanraken' of koud laten...het heeft allemaal zijn bijna ondoorgrondelijke redenen.

 

            Het verleden, het zit nog in ons en door het heden helder te leren interpreteren wordt het verleden van z'n zwaarte ontdaan...en blijft een heldere, genietbare toekomst dagen.  Dat is zo voor het begrijpen van het waarom van al die stomme oorlogen als het begrijpen van al die konflikten die men met mensen kan hebben.   Hoe wijs iemand ook wordt, alle dagen kan je nog dingen bijleren en in anderen in beweging zetten en

 

                                                                       43

 

omgekeerd...net zoals oude fruitboeren nog alle jaren bijleren over hoe ze het best snoeien en zo...zo moeten we 'de boom in ons' ook goed leren kennen als we voor anderen willen bloeien.  Het grootte geheim is de vertakking van die eenheid van allen en alles en hoe dat op mekaar inspeelt.

 

 

SAM_6499.JPG

 

21.handleiding tot het begrijpen van de werkelijkheid 

 

Mijn 111-de computerbestand had ook kunnen beginnen met 'o, eindelijk nog eens een blauw luchtruim midden februari', of 'de eerste dansende muggen van 2006' of 'de vreugde en de bewolking van het volmaakte zijn' of 'wat betekende die droom vanmorgen weer ?' of 'dat er toch maar nergens een atoombom valt !' of 'hoe vindt men een bij hem of haar passende partner in het leven ?' enz... .

 

            Het meest kenmerkende van het leven is het feit dat elk moment in zijn kleinste onderverdelingen al sinds de laatste oerknal uniek is geweest voor ieder stukje dat we waren en geworden zijn.  Je kan immers geen centimeter overslagen als je van het ene dorp of continent naar het andere rijdt. Eerst waren we straling die onder de druk van het onmogelijke zijn van iets dat niets wil worden uiteenspat.

 

Dan speelden fotonen (straling) en electronen een spel dat uiteindelijk tot het allereerste atoom leiden zou.  Het feest van aantrekking en afstoting ging door via al die combinaties van quarks die naar de juiste kleurencombinaties zochten om nog meer en meer ingewikkelder materie in mekaar te knutselen...alle krachten van de kosmos zoals de 'kernkracht' of de 'zwaartekracht' zijn ooit eens in mekaar geknutseld geweest.  Wisselende grootheden van energie en temperatuur, te groot om in cijfers uit te drukken, alles en allemaal een gevolg van het niet 'niets' willen zijn.    Altijd moest men vaak miljarden jaren wachten tot alle omstandigheden bijna ideaal waren om tot de eerste cel en het eerste organisme en het eerste biologisch wezen te komen.  Een beetje meer of minder afkoeling, wachten op voldoende zuurstof, regen... noem maar op.  Als je die wetenschappellijke dingen leest of ziet...het is echt een waarachtig gebeurd en zich nog altijd voltrekkend epos, veel intensiever dat ooit iemand in Genesis mooi proberen samen te vatten heeft.  Nihilisme, niet-bestaan, onmogelijk...maar als we dat allemaal met z'n allen teveel gaan willen, stort alles gewoon weer in tot 'bijna-niets' en moeten we vanvoorafaan herbeginnen. Niets en bijna niets en alles ertussen, de sleutel tot het begrijpen van leven en ontwikkeling en 'dood', een dood die per natuurkundige definitie ook niet een 'niets' kan zijn.  Elke dag gebeuren er miljarden mirakels in elk van onze levens.  Elk leven is een expressie van een eigen manier van beleving en zoeken.  Voor te velen onder ons is het woord 'mirakel' echter iets dat met bijvoorbeeld een 'onverklaarbare' genezing te maken heeft. 

 

            Alles wat leeft en alles leeft op zijn manier, staat symbool voor al hetgene dat je daarnet in die schets van de wetenschappelijke redenen van het bestaan in een notedop beschreven zag.

 

De schepping heeft zijn wetenschappelijke straling omgezet in wie wij nu zijn...de geest is meer dan de hoogst ontwikkelde vorm van straling en materie.  Geschiedkundig heeft alles zijn zin gehad.  Iedere fase van maatschappellijke ontwikkeling door de eeuwen heen van de jager, de boer, de slaaf, de pachter,de adel, de ambachtsman tot en met de kapitalist en de arbeider.  Er had ons natuurlijk veel onzin kunnen bespaard worden.  Was het alleen de politiek die die zin en onzin van bovenaf organiseerde of vertrokken het merendeel van de sociale bewegingen die zich politiek vertalen konden niet eerder van ons in het verleden en ook nu nog beperkt bewustzijn ?  Immers, ook  onze individuele levens die niet alleen volgens de lijnen van de ekonomische feiten liepen; niet alleen volgens de wetten van produktie en distributie en ook het bezit speelde aldus hun rol...; maar ook het geheel van onze positieve en negatieve emoties,familiebanden en het man en vrouw zijn telden mee in het scheppen van individuele en kollektieve toestanden.  

 

                                                                       44

SAM_6517.JPG