21-08-14

theatermonologen

WP_20140629_023.jpg

 

Het voortijdig testament deel VIII –theatermonologen

 

 

 

DE MENS EN ZIJN BESTEMMING     1

 

Aan iedereen                                            2

 

Ach mens !                        4

 

theatermonoloog 'kiezen voor Mensela'   

 

GEACHTE MEDEMAATSCHAPPIJER       8

 

aan de verdeelde kinderen der natuur    18

 

                                              

 

in verband met je vraag naar deelname aan gemeentelijke verkiezingen  20

 

 

 

Boodschap van de planeet Krito                                                        25

 

 het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog  over de geschiedenis van de filosofie)      29

 

hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong (kabaret)    41

 

Wereldgenoot    45

 

Enkele belangrijke notities over liefde   47

 

 

 

Samenlevingstoestanden(inhoudstabel beneden scrollen)

 

DE MENS EN ZIJN BESTEMMING

 

         ...kan je als een filosofisch en sociaal epos onder de loep nemen,

 

het is een indrukwekkend en boeiend individueel en kollektief verhaal

 

         ...ieder van ons speelt er haar of zijn rol in

 

         ...het is een verhaal van lotgenoten en gelijke belangen gekruid met opponenten en tegenstellingen

 

         ...het boeiende en mooie van deze story is dat plus min nodig heeft en omgekeerd,

 

net zoals in de liefde en de electriciteit

 

         ...het is het  verhaal van de subjektieve zingeving die door het cocon van het objectieve bestaan aan

 

het breken is...al eeuwig lang...wij kunnen dit proces niet stoppen, wij zijn een schakel in het dagelijkse

 

real-art drama-blijspel dat mensen ondanks alles dwingt van binnen een aantal omstandigheden samen te werken

 

         ...als de geregeerden morren is dat soms gedeeltelijk omdat ze emotioneel nog niet rijp zijn voor hun alternatief,

 

gedeeltelijk omdat ze er organisatorisch van afgehouden worden

 

         ...zolang niet ieder van ons vanuit z'n geweten of sociale instelling bereid is om onbaatzuchtig zijn deel

 

van het werk te doen...zolang zullen geld en regeerders nodig blijven...regeerders alleszins altijd

 

         ...ooit komt er misschien een eeuw waarin bekwame regeerders  niet meer zullen gehinderd worden door de

 

regeerders van de spekulatiezweep die de hele show voorlopig 'on the road houdt'

 

         Om  met een passende gedachte af te sluiten nog dit : of je nu gelooft in een godsdienstig geestenrijk na dit leven of in reinkarnatie of in het geestelijk onvernietigbare van de materie zelf of in de genetica of what so ever...

 

als we een forse vierkantswortel op ons positief denken zetten kunnen we ons in een verre toekomst misschien voorstellen dat dezelfde personages van nu begrijpend zullen glimlachen met de dagelijkse spanningen van nu

 

         Ik wens allen zonder onderscheid van funktie dat ze dagelijks mogen ervaren welk een filosofische rijkdom er achter mensen en aktiviteiten schuilt.  Konkreet gezien betekent dit gewoon ook kapabel blijven om in het detail en geheel van wat we dagelijks doen, te blijven beseffen dat je een mens een dienst bewijzen kunt...het hoogste goed op aarde.

 

         Ieder is een deel  van de puzzel, of je nu in Brazilië in een carnavaloptocht loopt of met de vuilkar meerijdt of...  .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aan iedereen

 

Die het leven hongerig liefhebben blijft.  Die weet dat er niets zonder gekende of nog onbekende vormen van energie kan bestaan.

 

Die weet dat leegte niet bestaat, maar dat je ze in je leven wel oproepen en scheppen of overkomen kan.  Die zich niet door de heersende ideologie laten overwoekeren heeft.  Die in het bestaan allerhande soorten bewustmakende en levensnoodzakelijke evoluties naar meer zin ontdekt.

 

Die weet dat het nieuwe en het oerlijke, alhoewel verschillend van uiterlijk en inhoud nog altijd één willen zijn.  Die denkt dat de dood slechts gedeeltelijke onbereikbaarheid is.  Die vanuit diverse tastbare werkelijkheden zoals allerhande soorten wetenschappelijke kennis en diepgaand geanalyseerde gevoelens, reeds de kunst van het intuitieve innerlijke observeren beheerst.  Die vanuit de kracht van deze innerkommunikatie probeert te kommunikeren.  Die de waan en de echtheid, het kaf en het koren, al onderscheiden kan.  Die weet dat ook de eenvoudigen van geest je kunnen vooruitstuwen en dat eenvoud de sleutel tot het begrijpen van het complexe is.  Die  de 'aanraking' en het 'betoverende'  in het lezen en uitspreken en vergelijken van woorden ervaart.  Die de samenhang van de gebeurtenissen in z'n leven als wisselwerking met de totale eenheid van alles kan zien...en daardoor zijn individueel en kollektief bewustzijn verhoogt.  Die weet dat het denken over z'n eigen leefwereld onlosmakelijk verbonden is met het denken over de wereld en het heelal in z'n totaliteit.  Die, misschien onderbroken, maar immer konstant aan de kwaliteit van de communicatie rondom zich werkt.

 

Die begrijpt dat al het vorige in een nieuwe manier van met mekaar en zichzelf omgaan zal resulteren.  Die beseft dat het beheersen van de dynamiek achter het persoonlijke samenleven van mensen; van de kleinste kernen tot de algehele wereldmaatschappij; dat dit alles al op zich een nieuwe vorm van kunst is... een kunst die van een gezonde innercommuniatie vertrekt.  Die weet dat het individuele en kollektieve kennen tot een hogere mate van bewustzijn leidt...en dat dit bewustzijn de wegen naar het kwantitatief en kwalitatief betere opent.  Die weet dat bepaalde juridische en morele wetten naargelang de omstandigheden zowel veiligheid als bedreiging kunnen zijn.  Die weet dat alles zich uiteindelijk toch ontwikkeld in de richting van wat het optimaal zijn kan.

 

Die weet dat gedachten en strukturen die het nefaste deel va het oude willen in leven houden op kleine en grote schaal schade aanrichten .

 

Die beseft dat sommigen die dit alles nog niet goed verwoorden kunnen, soms meer bereiken en soms meer uitstralen dan zij die dit alles snappen en uitleggen kunnen.  Die met dit alles begaan wil zijn...omdat je er uiteindelijk niet meer los van geraken wil.  Die de ware inhoud van het woord vrijheid snapt.  Die vanuit zichzelf en anderen tot volle rijping komen wil.  Die op positieve en negatieve manier tot het opbouwen van mijn begrijpen heeft bijgedragen, van de holbewoner tot en met mijn huidige buur.  Die weet dat geld alleen niet gelukkig maakt.

 

Die weet dat we met het woord 'God' eigenlijk de bovendierlijke eigenschappen in onszelf bedoelen.  Die weet dat alles wat bestaat zowel natuur en cultuur tegelijk is...en dat er niets anders kan bestaan.

 

Kortom : Graag leven, net als samenleven is de grootste kunst...innerkommunikatie is de nieuwste kunst.  

 

Ach mens !

 

Weet je nog hoe we destijds lang vóór de kip en lang vóór het eerste ei en het eerste atoom, als alle gezamelijke energie in één basispuntje samenwoonden ?  Ons huisje was het kleinste ietsiepietie groter dan nul...en bij het benaderen van niks zou het zeker ontploffen...want iets zonder zin, iets zonder inhoud...weet je wel...kan niet bestaan.

 

Weet je nog hoe onze oervorm van leven miljarden jaren geleden weer opnieuw...voor de hoeveelste keer... met componeren begon ?  We geloofden als pure straling nog stellig niet in de dood, niet in nul en niet in spoken.  We zaten gewoon vol energie, vol straling, we waren gewoon licht dat eeuwiglangzaam met hoogten en laagten, vertragingen en versnellingen weer eens opnieuw aan het eerste atoompje materie werkte. 

 

We konden het gewoon weer niet laten...toen het heelal na onze vorige belevenissen weer tot één punt in mekaar was geklapt. Als gebundeld licht voelden we mekaars voorbije belevenissen en konden niet anders dan weer eens via de grootouders van de electriciteit en het magnetisme, via de zijnsstroom van ervaring en kennis, weer eens aan een nieuw avontuur te gaan bouwen.

 

      We hebben dus op een ongeloofelijke, niet zomaar toevallige, maar soms wel zeer bewuste manier de aarde ontworpen.  De eerste tien sekonden na de oerknal waren echt dé ejaculatie aller tijden...jullie laten ze trouwens nog regelmatig in miljarden tonen nagalmen.

 

Maar zelfs toen we vijftien miljard jaren later onze lieveling, de aarde, ons superei hadden geövuleerd...was het werk nog niet af.  Er moesten celletjes en hele wezens worden gevormd...en ook natuurlijk  wij...de mens.  De eerste prachtige documentaires die we er nu over maken vallen spijtig genoeg in een tijd dat die wereld van ons weer eens aan de strijd om grondstoffen en bezit dreigt ten onder te gaan.  Sommigen onder ons proberen dat natuurlijk te verdoezlen en zeggen dat het een strijd tussen rassen, talen, godsdiensten en naties is.  Bang als ze zijn om hun plaats onder de zon te verliezen, maken ze er in hun proces van onderwerping van de rede en de menselijke verbeelding een bloederige

 

bedoening van.  Ze slepen ons mee in hun achterhaalde praatjes.  Ze misbruiken soms zelfs de grootste wijzen die ooit onder de  mensen leefden.  Wordt het geen tijd dat hun onderdanen uit de gezamelijke wijsheid totnutoe een bruikbare, echt menselijke wijsheid distileren ? 

 

      Wat houdt ons mensheid nog zoal verdeeld ?

 

We kunnen het leven toch verklaren zonder mekaar in de haren te vliegen...dan gaan we mekaar toch niet naar het leven staan in verschillende soorten uitleg over de dood ?  We vallen toch weer uiteen in materie en straling en straling...dat weten we nu toch...is een 'beginmaterie' met totaal onvernietigbare kracht...de bundeling van het al.  Bovendien leven we dan nog eens  naar de anderen of sommige anderen biologisch vertakt door omdat we nu eenmaal komponisten zijn.  Iedere generatie opnieuw proberen we via de nieuwe formules die we allemaal zijn...van onze negatieve emoties af te raken. 

 

'Bestaan' is dan ook mekaar op de meest uiteenlopende manieren aanvullen.  Eigenlijk zijn we miljarden persoonlijke versies van het "er zij licht in de duisternis"...van onze begindagen.  Alhoewel we onze beurt zullen moeten afwachten om te weten hoe het ons als zuivere straling zal vergaan...of die toestand dadelijk na de dood ingaat of eerst echt begint als het heelal weer één punt wordt...en we weer eens vijftien miljard moeten wachten om nog eens als een lichaam kunnen te verschijnen...wie zal het zeggen ?  Een beetje mysterie moet blijven.

 

Laten we toch hier op aarde toch maar ons best doen om 'echt' en niet 'zogezegd' mens te zijn...misschien wordt onze overblijvende straling dan wel rechtevenredig gelukkiger...energie die dan misschien weer door anderen kan worden gebruikt.  Misschien daarom dat we al eeuwen tot onze voorouders 'bidden'..., misschien vereist hun verdere groei naar bewustzijn ook onze medewerking...zoals dat bij leven al was.  Niet alleen het 'hier en nu' kan zalig zijn...die evolutie stopt wel nooit.

 

      Veel van wat er nu bestaat, kon men zich vroeger amper voorstellen.  De mensen die in de stammenverbanden van vóór de feodaliteit leefden, wisten weinig over hoe het leven als slaaf of pachter zou zijn.  Ook het omgekeerde is waar...want veel is relatief...wij beseffen maar al te weinig hoe veel slaaf we van deze op geldgewin gebasseerde maatschappij zijn.

 

Ons systeem staat of valt met het al of niet 'winstgevend' zijn van onze aktiviteiten.  Hetgeen trouwens niet alleen vooruitgang, maar ook achteruitgang en instandhouding van armoede en oorlog met zich mee bracht. Hopelijk komt eens de dag waarop ook de manier waarop we onze leiders verkiezen veranderd.  Waarom geen internationale verkiezingen in twee ronden bijvoorbeeld : in de eerste ronde zouden de bewoners van deze bol een programma van mensenrechten voor de hele wereld kunnen goedkeuren : recht op een defig, ecologisch verantwoord en gestandardiseerd inkomen voor iedereen, afbouw van legers en armoede,... .  In een tweede ronde zou men dan de dirigenten voor zo'n programma op projektlijsten in plaats van op partijlijsten kunnen kiezen : projekt werk, projekt veiligheid, projekt telekom...enz...misschien zou er dan ook meer omwille de kennis dan de opbrengst van zaken geregeerd worden.

 

      Wat nu onze overige, diepmenselijke 'problemen' betreft.  'Doe niet aan een ander wat ge zelf niet graag hebt dat U overkomt', lijkt toch zo geen slecht uitgangspunt.  Als je tegen die stelregel handelt immers, ontwikkelt zich een moeilijk stopbare dominoreeks van akties en reakties die zelden iniets positiefs uitmonden.

 

Ook de liefde in al zijn gradaties is een prachtig instrument maar toch nog een aan die grondregel onderworpen iets.  Sommigen vinden zelfs dat als ze in hun leven 'maar' één of een paar partners hebben gehad, dat er dan 'niet veel in hun leven is gebeurd'.  Moet je in elk dorp van de wereld geweest zijn om iets van deze aarde te snappen...moet je de hele taart gegeten hebben om ze te kunnen smaken ?  Als je een vriend of vriendin, echtgenoot of hoe dat je die 'wie' ook noemt kent, en je wordt er niet nerveus van en je vult mekaar aan...prijs jezelf dan gelukkig...en volg de wegen van vooral het hart maar ook de rede en vraag om kracht als je die ontbeert...de 'intuitie' die bijna uitsluitend als een soort halfverborgene in alles leeft zal je zo als een soort heilige geest begeleiden.  'Heilig', was dat niet een ander woord voor 'eenmakend'...de eenwording van straling (geest) en 'materie'...?  Blijf rechtvaardig en standvastig...zeker zolang we als mensheid al die wetten en het geld als ruilmiddel nog nodig hebben en rechtvaardigheid nog altijd niet de evidentie zelf is. 

 

            

 

 

 

 

 

            theatermonoloog 'kiezen voor Mensela'   

 

GEACHTE MEDEMAATSCHAPPIJER

 

_______________________________

 

            Het stuk ‘Kiezen voor Mensela’ (Mensela = gemeenschappelijke verblijfplaats, aarde) is een ietwat filosofisch sociaal bewogen werk met zeer ruime inhoud.

 

Opgebouwd rond een theatermonoloog die gaat over de onmacht van het individu tengenover oorlog , honger, armoede, vervuiling, krisis en andere soorten van onderontwikkeling…zoals stress, werkeloosheid, commerciekultuur, platte journalistiek…mondt de monoloog uit in een zoektocht naar de mens en zijn innerlijke en intermenselijke relaties.  Kan ons subjektieve zijn onze objektieve bestaansvoorwaarden beinvloeden ?

 

Het gaat hier om kunst uit het echte leven gegrepen : Real Art.

 

Inzicht verkrijgen in dat grote toneelstuk waar we tenslotte toch allemaal tegelijk in spelen, zo’n inzicht betekent intens gaan beginnen nadenken over hoe we ons, misschien tot het praktische, alledaagse beperkte bewustzijn uit kunnen bouwen.  Als je op zoek gaat naar de werkelijkheid, tracht dan binnen de werkeljkheid te blijven, zonder erdoor ontmoedigd te geraken.

 

            ‘Inzicht verkrijgen in’…is de belangrijkste voorwaarde  om vanuit jezelf aan een samenleving op ontwikkelder niveau kunnen mee te werken.  Een samenleving die zich organisatorisch aan de noden van de gehele wereldbevolking aanpast.

 

            Dat betekent dat je je eigen tegen allerhande vooroordelen begint te wapenen.  Met als drijfveer van te willen bewijzen dat het willen weten en de in objektieve journalistiek vertaalde waarheid het uiteindelijk op de ongebreidelde bezitsdrang der machtswellustelingen zullen halen.

 

            Geeft de taal en ons denkvermogen ons niet de mogelijkheid om met behulp van een aantal wetenschappen de geschiedenis van alles en nog wat als één onafscheidelijk deel te analyseren ?  We gebruiken onze ogen volledig om te zien, waarom zouden wij onze taal maar half gebruiken ?

 

            ‘Hoop’ is ook een levensnoodzakelijk iets, maar het kan niet zonder geloof…geloof in datgene wat je gaan hopen bent.

 

Je moet goed weten op welke bedoelingen en machtsverhoudingen jouw geloof en hoop gebouwd zijn…dat wisten onder andere de nazistemmers niet…en ook nu nog neemt men de mensen bij de neus.

 

Of het nu om hoop in een mens, hoop op een systeem of hoop in een idee gaat (hoop op rechtvaardigheid, solidariteit of in welk een kracht dan ook)…hoop is belangrijk.   Hoop is ‘uitzicht’ hebben op…omdat je erin gelooft.  Zonder geloof kan je niet hopen, leerde men ons ; da’s wel juist , maar het blijft gevaarlijk om je op halve waarheden of op dingen die buiten de werkelijkheid staan te orienteren

 

            Al diegenen die ons voorafgingen zochten naar antwoorden nog voor de kultuur hen die gaf en misschien kon het oudste deel onder hen op een benijdenswaardige manier tevreden zijn met wat de natuur hen bood.   Eén ding is zeker : wat zij ons ooit eens ononderbroken doorgaven, dat is wat wij nu biologisch zijn. 

 

Als onze geest louter materieel te verklaren is, dan is ook hun geest in een welbepaalde, stoffelijke, genetische betekenis

 

…niet dood…en proberen zij ons nog altijd die eenvoud van het

 

natuurlijke en lichamelijke aan te leren.

 

De spiritualiteit lijkt een energievorm te zijn die aan de materie gebonden is, lijkt soms alleen in het NU mogelijk en soms lijkt het erop dat wij na dit leven verhuizen naar de krachtvelden van al die abstrakte deugden die wij in ‘t leven soms ter versterking aanroepen, zonder ons aan woorden zoals ‘God’ of ‘tijd’ te laten vangen.  Het biologische en spirituele…zijn één met ‘t verleden ;reizend doorheen de tijd .

 

            De rest van ons, onze leefwereld, onze gewoonten , onze kultuur, hetgeen ik hier nu zeg, hebben we natuurlijk ook voor een stuk van hen ,…maar vooral dat kunnen wij van karakter doen veranderen.  Door lezen, studeren, bespreken, organiseren, alternatieven voorop te zetten, te weigeren, te strijden…enzm.

 

 Echter… is het nadenken over ‘oorsprong&worden’ misschien zo zwaar dat we gelukkiglijk achter andere bezigheden, idealen of gewoontes wegvluchten kunnen  ?

 

De materie verwekte het leven,  wij verwekten ‘god’ en wij weten als eersten dat ‘leven’ kan ontstaan door het te wensen.

 

Deze magie kent misschien geen grenzen, maar laat ons realistisch blijven.  Godgelovigen zeggen dat de schepping , het wensen dus, voor de feiten kwam.  Aan de andere kant van de gedachtenlijn staan de materialisten, niet in de dagdagelijkse, maar in de filosofische betekenis.  Materialisten, niet in de zin van ‘alleen eten en drinken en vogelen’, niet in de zin van ‘het kan niet op’ of ‘om ter meest en nooit genoeg’ of ‘alles voor mij en niks voor een ander’ niet in de zin van ‘nooit kontent’.

 

Dat zijn verwrongen betekenissen die ,in het andere, van het wensidee vertrekkende kamp, als geestelijke verweerwapens bedoeld waren…en zijn.  Materialisten zien meetbare krachten als oorsprong van hun zijn.  Bij hen is de volgorde gewoon omgekeerd : één materie, twee idee (de hersenen als produkt van evolutie, de hersenen als hoogst ontwikkelde materie, …of toch niet ?  Wordt soms onze geest geboren als onze ziel ‘heengaat’…

 

Daar zullen we het later nog wel over hebben.  Letterlijk en figuurlijk dan.  We kunnen alleen eigenlijk vaststellen dat ‘zijn’ ‘zijn’ is, aan bijna altijd meetbare krachten gebonden, maar…

 

Hoe meet je gevoelens…en vanwaar komen je symbolische dromen ?  Laat toch maar wat mysterie over zal je zeggen.

 

Fysische en chemische wetten hadden hun eigen scenarioschrijver : de drang tot overleven, de aantrekking en afstoting.

 

 Laat al die filosofische dingen ons niet scheiden.

 

Interessanter dan het zich innerlijk en onderling over die tegenstellingen het hoofd breken is…ontdekken dat de geschiedenis niet in de eerste plaats bepaald wordt door de stimulansen van zij die erover nadenken,  dan wel door de omstandigheden waarin men leeft.

 

            Vrienden, kameraden, broeders en zusters, desnoods landgenoten ; de mens ; hoe belangrijk en allesbepalend hij zich ook vindt, denkt nog veel te weinig als groep of groter geheel.

 

Als je de dingen objektief en sociaal bekijkt, zonder overal je persoonlijke vooroordelen op bepaalde personen, instellingen en hun daden direkt in een ‘goed’ of ‘slecht’-kwotering om te gieten ;

 

Als je achter alles een ‘juiste’ of ‘in die of die omstandigheden tot mislukking gedoemde ‘ontwikkeling naar…’ leert herkennen ; dan ben je op  weg om te kunnen beginnen begrijpen dat de groei van het individuele aan de uitbreiding en verfijning van het kollektieve vastzit…en omgekeerd.

 

            Hoe hoger de ontwikkelingsgraad en de kwaliteit van het kollektieve, des te groter de individuele koek en de individuele mogelijkheden.  Wanneer bijvoorbeeld meer mensen het belang van een goed draaiende werkersbeweging en de kracht van solidariteit zouden begrijpen, dan zou heel veel mogelijk worden.

 

Heel veel van wat nu onmogelijk lijkt.

 

            Te weinigen vragen zich af hoe het komt dat ze zonder werk zitten of waarom er zijn die kreveren en anderen die hun boterbergen of wijnplassen moeten vernietigen…of waarom dat d’enen de wapens maken om er d’anderen weer mee kapot te kunnen laten maken…enz.

 

            Ze vragen het hun te weinig af, het wordt hen wel eens gezegd, maar het blijft niet bij omdat het allemaal misschien te geleerd klinkt, en vooral omdat het nergens in een groter geheel lijkt te passen.  Aan de basis weet men goed genoeg, ieder in z’n eigen dat men een ander geen werk of geen brood ontgunt.

 

En de meesten onder ons zijn milieubewust.

 

Maar dat dingen zoals werkeloosheid, honger, oorlog en milieuverloedering niet alleen met goeie wil, maar met onaangepaste, voorbijgestreefde strukturen en winsthonger te maken hebben…ne keer da je da weet…wat begin je er dan tegen ?  Er is schijnbaar geen tegenmacht aanwezig om die dingen positief te beinvloeden.  En daarom praten we weer eens over ‘t weer…wat natuurlijk ook belangrijk is ; want de zon, het licht…zijn zo belangrijk voor de mens als de manier waarop en door wie de samenlevingen georganiseerd worden voor ons gezamenlijk welzijn van belang is. Niet ?

 

            Waar hield men ons totnogtoe mee bezig ? Wat zouden wij ons moeten bekommeren om het eten met gouden rijstlepels, als je weet dat er hier bij ons voedsel tekort is en produktiekapacitiet vernietigd wordt.  Moeten wij onze kinderen er op wijzen dat hen een eeuwige straf te wachten staat als ze de paus van Rome niet volgen…of moeten we hen er niet eerder op wijzen dat ze het leven voor hun nageslacht leefbaar moeten houden ?  Wat heeft er nu voorrang : de toenadering , het vertrouwen en de organisatie tussen hen die werken of werkeloos zijn bevorderen en weer iets gezamenlijks in de stadsstraten doen ontstaan…of tegen mekaar blijven propageren dat je er toch niets kunt aan doen ?

 

Dat is je blindstaren op de problemen zonder naar de mogelijkheden te zien.   Ik vraag het nog eens : wat heeft voorrang :met welk water men mag dopen of water brengen daar waar er geen is ?  Ne pastoor heeft iets gemeen met nen arbeider de dag van vandaag :  het merendeel van de arbeiders heeft ook ‘anonieme’ bazen.  Daarom misschien even deze kleine Kritische ode aan het bijbelboek :

 

                                                                                 

 

            Jullie allen, atheisten, theisten of weet ik veel :

 

Alle tisten stopt het twisten, wordt liever artiesten ;

 

Want wie heeft er nu gelijk over en baat bij het uur of het wie of wat van ontstaan en vergaan …en bij het zeker weten dat het

 

Vergaan ook hoort bij ‘t bestaan en verder gaan …met de oude bagage die verslijt , maar indien je gedijt zal je worden verblijdt

 

            Aan god gehechten en zij die zonder zo’n idee of gevoel op hun manier ook gelovig kunnen zijn : zoek naar een bruikbare rede ; want het eeuwige is er voorlopig toch al ; het sluimert in ons allen

 

            Godsgelovenden denken uitverkoren te zijn.

 

Hoeveel onder hen en hoeveel anderen weten dat alles in één beweging samenvloeit, doorvloeit, niet hoeft dood te bloeden ?

 

Hoeveel weten er dat het hersenlijke en het geestelijke vaak intenser dan voelen smaakt ?

 

            Er was, er is, er zou genoeg kunnen zijn.

 

Ekonomisch sterken wilden, willen, zullen alltijd meer willen.

 

Er was, er is er zal altijd het tot zichzelf beperkte bewustzijn van eigen vergankelijkheid blijven.  Moeten wij daarom blijven werken als mieren, zonder ons ook daarin te verdiepen ?

 

            Wie leidt de strijdt om ‘t bezit van geld, van grootgrond, van werk, van voeding en oorlogstuigen ?

 

De sterken, de bezittenden dringen zich ‘t makkelijkst op.  D’ afhankelijken organiseren is moeilijker.

 

Zij moeten blijven kiezen voor mekaar.  Want zelfs de minst beklagenswaardige onder hen die ‘t uiterlijk goed maken, is slachtoffer van de strijd om de sterkste winstsystemen. 

 

            Hebzucht en doodsbesef baarden doodslag binnen d’eigen soort…daarom mochten zij van die boom niet eten…omdat kennis zich makkelijk door lepe ‘ik-zucht’ manipuleren laat.

 

       Ondertussen werken d’afhankelijken aan het kollektieve bewuste…van vredesmensen over antirascisten en antifascisten,ecologisten, verdeelde linksen tot en met de mensen van het artsen zonder grenzen oplapwerk en vele anderen allemaal in hun vakjes zonder gezamenlijk programma.

 

Misschien is er achter het kollektieve bewuste wel niks meer…of denk je dat het idee en het gevoel los van de stof bestaan ?

 

            De waanzin van angsten, moorden, de tegenstelling tussen eindig door gulzig opslorpen en oneindig doorgeven .

 

Het afstotelijke van het hebben van teveel ten koste van een ander…los je niet alleen op door te geven, maar door te sleutelen aan  de grote bezitsstrukturen.

 

De aangeleerde schaamte voor naaktheid van lijf en echte feiten.  De drang om je misschien van kleinsafaan te vaak met de vinger gewezen initiatief dan maar voor altijd op te bergen.

 

Het lichtzinnige van het geloof in een gemakkelijkere antimaterie…daar waar sommigen hun beurt niet voor afwachten        ...om er te geraken…terwijl ze er in feite al zijn.

 

Weten ze dan niet dat het allemaal zeker ‘hier’ te doen is ?

 

Wie zal hen altijd andere dingen blijven voorhouden ?

 

De mens, die naar de wortels van de boom der kennis groef, werd als Mozes of één van de honderden andere schrijvende zoekers.  Darwin’s Adam’s en Eva’s, voorwaardelijk onsterfelijk…

 

…leven nog altijd…smullen hun beperkte oneindigheid te verstrooid op…staan

 

                                                                       niet stil, denken weinig samen ;                                     …nemen niet in acht…de macht van het samen handelen

 

…om op termijn alleen het waardevolle over te houden

 

…mekaar waarden doorgeven helpt het kollektieve vooruit

 

Het dreigen met hen uit wat hun paradijs zou kunnen zijn, te jagen, helpt nu niet meer…het dreigen met totale vernietiging is de werkelijkheid.  Herhaaldelijk bedriegelijke beterschap beloven, herhaaldelijk slaan, doen beven, doen ondergaan, de zogezegde minsten domhouden…dat kan nooit ten bate van het totale gaan…altijd die commerciele ontspanning, OK, maar niet als nieuwe opium voor het volk.  Al beloofde Hij, door dreigers uitgevonden de aarde nooit meer te verwoesten, de kans zit er in ‘t punt nu…eerst voor ‘t eerst dik in.

 

Men bouwde een stad, een toren, uiterlijke tekenen om zich gemeenschappelijk te voelen, je kan d’er haast niet buiten.      Het onzichtbare hoofdpersonage der oude bijbelse drijversdreigers, brachten in het oude boek de spraak in verwarring.  Dreigers willen verwarring onder hun onderdanen.  Jammer dat soms, dat bijna altijd, alleen af en toe dreigen helpt.

 

D’uitstraling van de zich orienterende onderdrukten en hun naar onbaatzuchtigheid strevende helpers’ voorbeeldige kracht, werkend aan een nieuwe aanpak, aan een wereldtaal ; maar wat ben je met een taal in steden en dorpen samen…maar toch gescheiden van elkaar ?  Hoe minder misverstanden, hoe minder systemen, hoe minder tegenstrijdige schijnbelangen.

 

 

 

Talen hoeven niet te verdwijnen als je met één taal tussen alle mensen werken kan : de taal van  samen plannen en bespreken, de taal van eerlijk verdelen.

 

Uit het werk van miljoenen slaven die gehoorzaamden aan honderdduizenden dienaren, die aan duizenden bazenknechten en honderden bazen en tientallen heersers klitten ; groeide het positieve inzicht der eenvoudigsten.  Eerst als er teveel druppels overgelopen zijn en de vonk ontvlamt zal de bezitsvraag vanuit de al of niet rijpe of georganiseerde basis worden gesteld.    

 

Als de interakties tussen een stresserende ekonomie en sociale inspiratie botsen en als hier en daar , ook ginder en altijd wel ergens persoonlijke vrijheid en durf in kollektieve akties worden omgezet…is geen bezit op termijn zo groot dat het uitbuit.   

 

Als bevolkingsexplosie niet als een rascistisch argument, maar als iets kontroleerbaars blijkt.

 

Als uitroeiing om het verschil in bezit en stand en oorlogen om dat allemaal te laten voortduren, overbodig zullen zijn.

 

Als werk een recht zal zijn.

 

Als bezit alleeen op klank , kleur , geur , je huis en toebehoren en kleine ondernemingen toepasselijk wordt.

 

Pas dan zal alle tot dan toe gebruikte sociale inspiratie zijn bekroning hebben gevonden.

 

Kinderen bevoordelen ten opzichte van anderen, komt het dreigen en scheuren tegoed…heeft de arme jeugd geen recht op eten en weten ?  In de oudste, ‘goedbedoelde’ dreigersroman is rijk zijn een in huwelijksaanzoeken gebruikte zegen.

 

In de nieuwe, nog beter bedoelde testamenten, die al wat minder drakonisch dreigen…is rijk zijn eerder een handikap.

 

De goedgepraatte bezitsdrang der OudTestamentische dwazen, zou zelfs menig twintigsteeeuwse ZuidVietnamees verbazen.  Palestijnen en Joden, destijds kinderen van hetzelfde moederlijf, de enen minder machtig, de oudste die de jongste dient, stop met mekaar te willen verscheuren in naam van de eigen elite of de eigen godsdienst of de eigen nationaliteit…mensen hebben geen nationaliteit en zijn zelf hun tempel wel.  Autonomie begint tussen de werkers aller landen, tussen de buitenmensen of zij die graag tussen dichte bouwsels verblijven, tussen hen die een  menselijke rechtvaardigheid willen.  

 

            Schrijvers met een kollektief verantwoordelijkheidsaanvoelen beschreven het voortdurend lessen trekken.  De armere wereld verloor zijn rechten aan de nog altijd door dreigers bij hun en hier geleide wereld.

 

De dag dat die wereld tot macht komt, schudt die wereld het hen door hun en onze superklasse bezorgde wereldjuk van z’n nek…aktieve solidariteit zal het dan ook hier van uitbuiting en gemakzucht moeten winnen.  Het is wel een mooi leven, maar daarom nog geen mooie wereld…en daar zullen we waat aan doen. We zijn er in feite al eeuwenlang mee bezig.

 

Het kan nog een hele poos duren, maar afgeraken zal het werk dat zich nu al zolang zonder veel volkstoezicht voltrekt.

 

Steeds vertrekkend vanuit een nieuw stadium, steeds tegen het valse vragen in :  je bent welkom in alle ploegen die die tijd aan ‘t voorbereiden zijn.

 

De door de eeuwen heen doorgegeven vormen van waan allerhande, nestelen zich nog altijd op de achtergrond van onze dagelijkse ervaringen met anderen.  Een waanidee, een ‘’t is zo en ‘t zal nooit veranderen’gedrag, is zo sterk dat eenmaal het zich in gewoonten ingenesteld heeft, het nog moeilijk aflegbaar is.

 

‘Het geslacht op aarde behouden…een grootschalige kollektieve bedoening in het oude deel der verzamelde verhalen, aanvankelijk een nationalistisch iets…de individuele tips en de internationale aanzetten zaten tussen de belevenissen en de woorden van vier evangelisten die veel van ene Jezus wisten.

 

Zij die met het godsidee blijven vechten, en zich een onlichamelijke geest willen toemeten, zijn verstrooid en verdeeld geraakt, ook al heersen ze nog over deze wereld.

 

Zij die met de rationaliteit vochten en vechten ook.

 

In allerhande kleuren hun onderverdelingen hebben zij alleen interesse voor het gelijk van de groepen geaardheden die hen steunen.  Rationaliteit is er om soepel te beheersen, niet om te tiraniseren of te verdelen.  Verdelen ? 

 

Aan de ene kant in blauwe uitbuiters van het individualisme, en in roze en rode en rodere of groene methoden om de individualiteit in het gezamenlijke te integreren.

 

Verdeeld raken tussen tafels , stoelen , pennen , theorie zonder naar de mensen uit de praktijk te luisteren.

 

Eender waar systemen en mensen die belangrijke sleutels tot geluk belemmeren, moeten er ook mensen opstaan die die blokkages aanklagen en die mensen met woorden in een greep durven nemen…daar waar die mensen als pionnen de vrijheid van anderen verwateren doen.

 

Wat is men met een overvloed van intellekt, als het gebruikt wordt om nieuwe elites te vormen ?

 

Wat is de zin van handelen in onleefbare steden en gebombardeerde dorpen ?

 

Weg met lompheid, bruut verbaal en ander geweld, met lauwe flauwe kul, weg met op leugens gebaseerde fopspenen.

 

Wanneer het tij zal keren en het sterkste volk het zwakste niet meer onderdrukken zal, wanneer de slaven zelf drijvende kracht worden, tegen hun drijvers in :  onderdrukten, in hun nieuwe kiemen zelf geen onderdrukkers meer, zullen hun les bij elke nieuwe ervaring beter begrijpen, hun ongevoeligheid voor de door een bepaalde welvaart verzachte geschiedeniszweep naast zich leggen…iedereen zal pas echt in een nieuwe verscheidenheid delen kunnen…als de pansterbestuurders en de jachtpiloten niet meer meedoen willen…dan…  .

 

Nochtans…als dagen met arbeid zijn gevuld, luistert men niet meer naar reders of geschreven rede…maar trapt men in de subtiele vallen van de moderne slavernij.

 

Om waarheid te kunnen verharden, werden en worden miljoenen ervaringen uitgezift.  Om de rede op het sadisme te laten primeren…planning op verkwisting,  overleggen op hakken…om het nuttig gebruik van overschotten in de plaats van het weggooien ervan te stellen…doe je zo niet…dan doodt je de hongerigen…ook al zie je ze niet.

 

De rede raakt achterop door valse praat en bebberige instinkten , door boulevardpersverslaving.

 

Een kollektiviteit in beweging rekent best niet teveel op onbezonnen  agressiviteit, vooral op vastberaden leiders, naar eendracht strevende grote bewegingen, solidariteit en kollektiever wordende doelstellingen.

 

Een kollektiviteit in beweging…dat begint met individuen…dat valt niet uit de lucht en wacht niet eerst op iemand anders.  Goed uitgewerkte en vanuit verantwoordelijkheid opgevolgde afspraken, blijken telkens een garantie voor steeds opnieuw te halen doelen.

 

Weinig gewoon zijn en dan ineens te veel krijgen, gevolgd door schrokken, uit vrees om niets meer te hebben, brengt op termijn de eerlijkheid tot zwijgen.  Dan lokt de roep van ‘t laten omkopen, de kortste weg naar een bedwelmend teveel, breekt de moed en voedt het onderbewuste in zijn sluipende aanvallen op de kollektieve rede.

 

Er is geen uitverkoren volk.  Alleen telkens de oppervlakkige verschillen van stam tot stam.  Er is geen uitverkoren mens, alleen telkens die andere uit te bouwen ‘gaven’,andere levensopdrachten.

 

Eén internationaal ruimdenkend, strikt sociaal- ISME,

 

Aan geen ras, grens, taal, volk of grootkapitaal gebonden…waar iedereen rustig zijn eigen verscheidenheid aan manna vindt…waar aan het woord ‘kollaboranten van de macht’ geen smet meer kleeft, omdat die macht niet meer terug naar donkere periodes kan en mag.

 

Als volksaard niet over enge grenzen heenkijken kan en zich onwetenschappelijk achter stoerdoen , zogezegde godsdienst en dwaze zuiverheidsidealen verschuilt, komt met de krisis de kwel van verdrukking weer opzetten.

 

Men vergeet zo graag echt nobele waarden.  Men leent geld aan de gemeenschap en durft mateloos rente vragen.  Men helpt alleen diegenen die de eigen groep baat kunnen bijbrengen.

 

Bewust voor stemmenverlies sluit men zich in kwade zaken bij de navelstaarders aan.   Ze verdraaien waarheden en lanceren sensationele, minder sensationele of gewoon valse geruchten.

 

Ze bouwen een klassejustitie voor de zwarte ridders va, rond de Nijvelse nevelen…of voor de bescherming van de grote geldgabbers.  Ei zo na kneden ze met hun geld onze mening.

 

Wij hebben erediensten en vedettenkultus, bijna geen politieke vergaderingen ; buiten diegene waar het essentiele meestal onbesproken blijft, noit gestemd wordt.

 

Samengekomen op onze erediensten en vergaderingen, onmondig, geisoleerd, hopend op het aards of hemels gouden kalf…zien we de ezel in onszelf niet.   Op onze samenkomsten, met uit werkmiddens ontsproten doelen, laat men sommigen toe van ons in blok voor jaknikkertjes van de MISleidende bovenste klasse laten door te gaan.  Men ziet niet het belang dat het openbare voor het persoonlijke leven betekenen kan.  Men lijkt altijd voor een opstand beducht, men volgt de voorschriften van degelijk vergaderen niet.  

 

Teveel bezitsdrang allerhande, te weinig kansen op geborgenheid voor kinderen.  Teveel narcistische reflexen die ons in ons gezinnetje opsluiten.  Te wantrouwen hebberige mensen.  Teveel ruzie en sleur.  Te weinig doen aan te weinig voldoening.  Teveel verwaandheid, bezit en ontevredenheid, vertrekt van ‘nooit genoeg’ en ‘altijd minder dan een ander’.  Teveel onervarendheid om met het onderste deel van de liefde om te gaan als het allemaal zo moeilijk lijkt.

 

Noem mij hier terstond driehonderd redenen om in de medemens ontgoocheld te raken.  Als je ze vanuit objektieve, op het positieve gerichtte invalshoeken bekijkt, blijf je niet mopperen en zagen over ‘hij doet dit en zij doen dat en…’

 

 Maar toch.  Waar er veel in naam van iets objektief goeds bijeen zijn, komen er desondanks veel, toch meer en meer bereidwilligen in hun midden.  De goochelaars in valse bekwaamheid,  zij die anderen minderwaardigheid voorschuiven, snoeren mondigheid en kunnen zonder replieken met hun gepast gehanteerde ondeskundigheid, blijven bewijzen dat ze nog niet aan vervanging toe zijn.  Nooit zwijgen wanneer je vindt dat je iets afkeuren moet, de momenten waarop je dat kunt zijn immers nog veel te schaars.  Vanaf nu zijn volwassenen meer dan ooit kollektief verantwoordelijk voor oorlogen, epidemieen en werkeloosheid die hun kinderen op wereldschaal overkomen.

 

En toch…ondanks sommige duidelijke, nooit door de machtigen uitgelegde tekenen, gelooft een stuk van ‘t volk niet met inzicht in de macht van rede en verantwoordelijkheid.

 

Ze kunnen er niet in geloven, ze krijgen er de kansen niet toe ; zo bouwt men zich een harnas van gedachtenloze gemakzucht, …want anders sleurt de paniek, de stroom van de pijn van het nietvolledig zijn, sommigen onder ons mee.

 

Het kollektieve asociale kan voorkomen worden door leiders doelmatig te kontroleren en ter verantwoording te roepen…door jezelf ook voor medeverantwoordelijk te houden.

 

Het asociale werkt nefast, de twijfel straft zichzelf totdat je alles hebt uitgezift en het voornaamste overhoudt.

 

Indien niet gegrond, is klagen giftig.  Klagen kan alleen met de bedoeling aandacht voor positieve veranderingen te vragen.

 

Verandering, niet om met schijnbaar sleur geworden goede gewoontes te breken, niet om enge belangen zo vlug mogelijk in vervulling zien te gaan.

 

Laat de superde-luxeverlangens van de klasse-aan-de-top niet toe dat ze de klasse-aan-de-dop meesleurt in haar gevechten om hun konkurrenten zelfs militair weer mee te helpen verscheuren.  Op momenten, tijdens jaren dat de meesten het alweer vergeten zijn…steekt, ‘uit het oog verloren’ het stinkend oorlogsbeest weer de kop op vanachter zijn bedriegelijke maskers.  Hoeveel doden moeten er nog vallen vooraleer de Zuid-Amerikaanse en ander nazis zijn uitgeraast en hun rechtse gelden opgedroogd ? 

 

Wie maakt er vandaag echt gebruik van feiten en bronnen en studies over het nog in recente vorm aanwezige verleden ?

 

Hoe vaak ervaren wij ons leven als een persoonlijk en gezamenlijk innemen van standpunten in sociale organisaties.

 

Zijn wij er ons van bewust dat het politieke, sociale en ekonomische bepaalde voor de maatschappij als geheel bepaalde negatieve wetten volgt ?  Voor wie zijn wij zwijgzaam  en spaarzaam met onze mening ?  Zien wij nog de waarheden achter armoe en glitter ?  Vanwaar komt die maatschappij bij ons en in andere gebieden ?  Naar welke maatschappij willen wij samen evolueren ?  Want niets staat stil.   We moeten de geschiedenis leren zien als ontwikkellingen die in het sociale  hun bekroning zoeken en vinden.  Welke mechanismen veroorzaken nog steeds oorlog, milieuvervuiling, onderontwikkeling, bewapening, honger, uitbuiting, verpaupering, analfabetisme…en  commerciele kulturele overheersing ?

 

Wat zouden christelijke en socialistische en nog andere werkers al 100 jaar lang niet kunnen bereiken hebben indien ze niet gescheiden gehouden waren ?  Indien ze meer internationale toenadering hadden gezocht.  Indien ze de superklasse die hen hun werk ontnam of onderbetaalde schaakmat hadden gezet i.p.v.voor hen gaan te vechten ?  Hebben wij niet teveel vertrouwen in een soort hemelse goeie gang van zaken ?  In de uiterlijke kunstmatige glans van alles en iedereen die ons mee in het zog van het grootGapitaal zuigen ?  Ons verfijnen kunnen we alleen als we de menselijke domheid blijven bestuderen.  Leven we niet in een samenleving waarin we mekaar meer op de hielen moeten zitten dan dat we mekaar kunnen helpen    Hoe kan dat veranderen    Alleszins niet zonder een gepaste, op het overkoepelende ingestelde mentaliteit en organisatie.           Alleszins niet door ons op onze vele verschilletjes in bezit , graad en gezag vast te pinnen.  Alleszins niet zolang er op het initiatief tot beginnen spreken precies een hypotheek rust. 

 

Eeen groep mensen over een belangrijk iets uit hun schelp krijgen is veel moeilijker dan alles in z’n gemoedelijke koffiezetplooien te laten liggen.  Moeilijker dan alles een opgedrongen gang te laten gaan.  Hoe komt het dat onze vrije tijd niet voor een stuk een lees-denk en vormingstijd is ?

 

Naar welke soort maatschappij wil de leidende klasse toe ?

 

Naar een gouden-kalfsyndroom voor een elite, gedragen door miljoenen die zulks ieder voor zich willen bereiken ?

 

Iemand met super-de-luxe dromen gelooft niet dat het kapitalisme eigenlijk een veel middellen verkwistende lintworm is.

 

En over wat er met het socialisme aan de hand is, en in welkstadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je in welk stadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je natuurlijk niet teveel positiefs over.  Bovendien plagen wij onszelf teveel met een aantal vooroordelen die onze eigen sociale en psychologische onvrede moeten wegcijferen.  Vooroordelen en zich laten domineren door alles en iedereen komen soms ook beter uit voor persoonlijk willen hebben dan om gezamenlijk te willen zijn.

 

Vooroordelen zijn niet alleen een gevolg van passiviteit en berusting omdat alles toch zo complex in mekaar zit, maar ook een gevolg van alle negativiteit en emoties die we door moeten.  Waarom zouden we onze kollega’s als konkurrenten beschouwen ? Vooroordelen zijn een gevolg van een gebrek aan kennis en bewustzijnsgraad,  nodig om het geheel der toestanden en gebeurtenissen te kunnen blijven overschouwen.  Vooroordelen zijn er om de enge voordelen te kunnen behouden.

 

Slechts door een linkse ontleding van situaties, een op de belangen van de werkers (arbeiders, bedienden, boeren , zelfstandigen, KMO’s)gerichtte uitgangspositie, krijgen vooroordelen geen kans meer.  Pas dan wordt kennis strijdbaarder dan vooroordeel.

 

Kinderen, jullie nieuwe dragers van het leven, jullie zijn niet gebaat met een vervalste geschiedenis.  Hoe kunnen jullie je echt goed in ‘t heden voelen , als dat heden jullie niet wordt uitgelegd als een stap naar een te richten toekomst toe ?

 

Gaan jullie je ook laten verdelen ?  Of zullen jullie de oneindige voordelen van zich achter objektieve bronnen aaneen te sluiten inzien ?   Wijsheid, hoe zwaar ook aan moeilijke omstandigheden gebonden, blijkt achteraf eerst een vooruitgang te zijn.  Wijsheid kan eerst beginnen , daar waar men door ervaring hernieuwd doorzicht hebben blijft.  Waarom moet lijden altijd eerst voor de wijsheid, de mankheid van strukturen aantonen ?  Rechtvaardigheid, geboren uit de kracht om het onbeholpene de wereld uit te helpen…moet stillaan vlugger vooruitgang boeken…mag niet meer achteruitgaan.

 

Temidden van al het ongelukkige , nieuwe levenskansen scheppen, tweemaal beter af zijn, eenmaal materieel, eenmaal psychologisch.  Beseffend dat  deze inzichten in de eerste plaats kollektieve erfenissen zijn ; erfenissen die ik tracht onder woorden te brengen , dank ik jullie voor jullie aandacht…en wens ik jullie veel kracht om  op deze inzichten blijven verder te bouwen.

 

http://bloggen.be/conscience2008

 

 

 

aan de verdeelde kinderen der natuur

 

         Niet -handelen is onmogelijk.  Alles wat bestaat heeft een vorm, waarvan de energie voortdurend veranderd.  De evolutie van onze ziel; binnen het kader van de overige materie waarmee ze verbonden is; is een geestelijkavontuur met voor enorm velen; diepe geheimen.

 

         Het leven is een instandhouden en doorgeven van genen; zowel als van onschuld; eerlijkheid, goedheid...en al hun tegenpolen die nog in het stadium van negatieve emoties gevangen zitten.

 

         Hoe handelen ?  Teveel of te weinig en wanneer...dat is de vraag.

 

Vermits ons leven uit een aantal mekaar rakende deeldomeinen bestaat; is de keuze van het handelen zoiets als een muziekstuk schrijven.

 

Voor iedereen is zo'n muziekstuk uniek; gelijkaardig en verschillend tegelijk...en toch wordt het altijd op het moment NU gelijktijdig opgevoerd.  Het is Real Art, hyperrealistische kunst. 

 

         De instrumenten zijn al de verschillende decors in ons leven : werk, famillie, vrienden, organisaties, gebouwen... .

 

Niemand kan én tegelijk komponist, dirigent en instrumentbespeler zijn.

 

Soms zijn we alleen instrumentbespeler; soms komponist; soms dirigent; soms beide laatsten.  Allen samen zijn we in beperkte of meerdere mate komponist; maar altijd instrumentbespeler...alleen de kracht die ons dirigeert kunnen we maar heel moeilijk vatten.  Heel de geschiedenis van de mensheid, vanaf het moment dat de stof overwegend stof was; maar desalnietemin ook al, hetzij primitief bezield (=met energie beladen); is een poging om vanuit de kakafonie van klanken te komen tot die symfonie die het leven worden kan.  De symfonie is al eeuwig in uitvoering; maar haar klanken en haar licht zijn vaak alleen vanuit de stilte verstaanbaar. 

 

         De noten zijn als de wetten van de materie; de materie  die de symfonieen schreef die ons vanuit haar deed ontstaan.  Er was veel kakafonie voor nodig om atomen en molekulen zo te doen passen dat ze uiteindelijk tot het ontstaan van ons biologische leven konden leiden...toch werden 'ons' en zijn wij 'hen'.  Via planten en dieren liet de natuur, dezelfde kracht als van dewelke ons 'wij' gemaakt is, al zien dat ze een groot kunstenaares is.  Om de aap tot mens te kunnen laten worden; een proces dat op een bepaalde manier eigenlijk nog niet voltooid is, was er heel veel lawaai en verwarring nodig; net zoals de wijsheid in onze levens ook niet altijd vanzelf komt. 

 

         Wij moeten nu die symfonie schrijven die de wereld zo veranderen kan, dat meer mensen de kans op een echt menselijk bestaan krijgen...niet alleen  in materiele zin.  Onder zo'n omstandigheden is het makkelijker om aan de eigenlijke ontwikkeling van ons bewustzijn te beginnen.  Ieder zal zijn eigen partituur heel goed moeten leren beheersen... maar zich vooral eerst de notenleer moeten eigen maken : hoe meer mensen kennis en inzicht krijgen in de notenleer van emoties, wetenschappen, geschiedenis...des te mooier zal de uiteindelijke symfonie zijn.                                                                                                                                                                                                  Toen men vroeger de boten nog met galleislaven bemande, gebruikte men de zweep om die mensen doen te roeien.  Nu wordt onze kadans bepaald door de dreiging met ontslag.  We hebben ons zo neergelegd bij hoe alles in funktie van de geldzweep gehanteerd wordt, dat we slaven van het geld geworden zijn en sommigen onder ons zich zelfs spiegelen aan de superdeluxeverlangens van onze meesters.

 

         De tijd dat onze voorouders dieren of mensen offerden om naar de gunst der 'goden' te dingen; lijkt achter ons te liggen; niets is echter meer waar.  Ons altaar van rijkdom wordt nog altijd gevoed met de 'slachtoffers' van oorlog en uitbuiting en honger; die in de verpuperde maatschappijen leven.  Niet alleen uit het 'onderontwikkeld' gehouden  deel van de wereld halen wij onze 'offers'.  Ook hier bij ons voelen steeds meer mensen zich minder 'goed in hun vel' in deze door het geld geregeerde samenleving.  Het nihilisme groeit, want de burgerij en de godsdiensten en het politieke systeem hebben geen overkoepelende antwoorden op de echte levensvragen.  Leraars kunnen daarom ook op steeds minder respekt van hun leerlingen rekenen.  Het aantal zelfmoorden stijgt en de pillenmarchands doen gouden zaken.

 

Op gedurfde inzichten in verband met ons zieleleven en op dingen die echt lichamelijk gezond kunnen maken, rust een taboe tussen mensen in relaties die zich vaak elk in hun eigen loopgraaf ingegraven hebben...en niets van de vijand menen te kunnen leren.  Onze autowegen zijn overbezet en onze steden verstikken onder die dagelijkse aan)en afvoer.

 

Het openbaar vervoer blijft duur en onvoldoende uitgebouwd en de stedelingen blijven de auto verkiezen.  Wat niet op onze stoepen en in onze bedrijven gebeurd raakt ons te weinig.

 

         Enorm veel van het werk dat we doen is overbodig indien de zaken even anders zouden geregeld zijn.  Beeld je eens even in hoe een wereld die in plaats van op de geldzweep ; op onderwijs en kultuur zou gebasseerd zijn; er zou kunnen uitzien.  Voorwaarde is wel dat we emotioneel klaar zouden zijn om die 'geselzweep' niet meer nodig te hebben en dat we ons verstandelijk en organisatorisch op zo'n overgang zouden voorbereiden.  Vermoedelijk is een overgangssysteem waarin geld op een administratieve manier gebruikt wordt; eerst nog nodig.

 

De telekommuniatie de dag van vandaag; biedt mogelijkheden genoeg om dit allemaal te organiseren...en nu het systeem onder wiens dwang dit allemaal ontwikkeld werd weer eens in een recessie omt; wordt het tijd dat wij ons rechtmatig deel van de erfenis opeisen...en ons eigen alternatief vooropstellen.

 

de redenen waarom de mensheid zijn lot met de waarde vh geld verbindt

 

            Deze redenen zijn niet alleen van objektieve aard; waar ik mee bedoel; verbonden aan de objektieve bestudering van de geschiedenis als wetenschap; met name het verband tussen de verschuiving van sociale verhoudingen van mensen en maatschappijen temidden hun evolutie van landbouwgemeenschap naar industriele samenleving.

 

            Ook velerlei subjektieve redenen liggen aan de basis van het feit dat geldverhoudingen zoals loonarbeid en handel (warenproduktie) , de dag van vandaag anno 2002 nog immer bestaan.  De kapitalistische zweep dreef de materiële vooruitgang verder en verder maar de prijs die ervoor betaald wordt vertaald zich nog immer in oorlog en armoede en voor een stuk ook in intellektuele en kulturele leegte. 

 

            Met subjektieve redenen bedoel ik in feite alle negatieve emoties en alle soorten materiele levensomstandigheden die de mens gevangen houden in zijn isolement als individu en loonslaaf, al die honderden oorzaken die hem beletten van  op basis van klassesolidariteit tot een eenheid van handelen en denken te komen. 

 

            Ook de valse verdeling tussen allerlei godsdiensten en andere levensbeschouwingen komt de mens in ’t algemeen filosofisch maar niet te boven en dompelt hem in een soort nihilistische leegte.  Zaken zoals de man-vrouw-relatie en de zin van het leven of het mysterie van eventueel leven na de dood brengen hem in eindeloze verwarring.  Verwarring die vaak alleen met het materiele en simplistisch populistische en niet met het intelektuele opgevuld wordt.

 

 

 

in verband met je vraag naar deelname aan gemeentelijke verkiezingen

 

         Iedereen die de binnenlandse en buitenlandse politiek volgt stelt aan de ene kant vast dat er een aantal dingen in een stroomversnelling aan het komen zijn.  Naast het generatiepakt en de loonaanvallen en de verdere marginalisering van iedereen die uit de boot valt (lage dop, nepstatuten...), en de kwalijke gevolgen van de globalisering...wordt het menselijke bestaan op deze planeet gevangengehouden door een klein percent grote aandeelhouders wiens winsthonger onverzadigbaar is en tot een steeds verder uitdeinende militaire eskalatie dreigt te leiden. Op alle mogelijke manieren probeert men de werkende klasse te verdelen...etnische afkomst,geloof,ras,klasse enz.  Boeren, kleine zelfstandigen en werkers hebben nog te weinig het besef dat een alternatief samenlevingsbeheer zonder die één percent van de supperrijken die de wereld via de burgerlijke partijen regeren, ook mogelijk ...en al meer dan honderd jaar noodzakelijk is.  De superspekulanten maken de wereld tot een hel...nog altijd.  Kan er onder hun bewind een einde komen aan alle oorlog en armoede ?  Ze bewijzen dagelijks van niet.  Al zijn wij opgevoed in het geloof dat het Marshall-plan na wereldoorlog II eeuwigdurende vrijheid en welvaart zou brengen...in Zuid-Amerika en in zeker in Irak gelooft men dat al veel minder...terwijl men dan in Congo weer op hoop leeft dat de burgerlijke demokratie dan toch eindelijk eens gaat floreren...(moet men ze ginder al die hoop ontnemen ? is deelnemen aan burgerlijke verkiezingen afhankelijk van de situatie in elk land ...of altijd misleidend ?)  Na de ervaring met de Sovjetunie moeten er voor mij in China GEEN burgerlijke verkiezingen met meerdere partijen geëist worden.  Maar wat als hun groei volgens kapitalistische wetmatigheden instort en de partijleiding verrechtst ?  Waarom bestaat er binnen de revolutionaire beweging geen alternatief voor een niet-burgerlijke vorm van verkiezingen...vraag ik mij af.  Kan die er eerst na massale strijd komen ? Waarschijnlijk zijn wij als voorhoede nog niet assertief genoeg omdat het overgrote deel van onze omgeving politiek gezien zo 'braaf' is.  Als dat veranderd kunnen wij ook een eind opschuiven in onze voorstellen naar hen toe.  Of moeten we dat niet nu al doen ?  Om niet totaal ontmoedigd te raken moet je een beetje durven dromen van een wereld waar men in een eerste ronde over een aantal programmapunten stemt :  iedereen een leefbaar inkomen in een niet door militairen en grootkapitaal geleide wereld, gelijke lonen voor hetzelfde werk wereldwijd.  Met de huidige telematika zal dit ooit wereldwijd op één dag tijd kunnen georganiseerd worden.  In een tweede ronde zou je rechtstreeks de dirigenten per projekt ipv per partij kunnen laten verkiezen : huisvesting, gezondheid, (de mensen zouden de keuze hebben tussen kandidaten van 'geneeskunde vh volk' en de kandidaat van het 'orde van geneesheren'-bestuur bijvoorbeeld) Zelfs als de conservatieve kandidaat verkozen is, zal hij nooit aan z'n bestuursopdracht MOGEN beginnen als er in het programma staat de de gezondhiedsdienst voor iedereen aan dezelfde sociale voorwaarden toegankelijk moet zijn bijvoorbeeld. Als ikzelf de nodige energie en middellen en het organizatietalent daartoe nog bezat, zou ik dat bij wijze van bewustzijnsmakende stunt wel eens in mijn gemeente kunnen organiseren...de mensen uitnodigen om op een andere manier verkiezingen te houden.  Een ander systeem van verkiezingen dringt zich ook meer en meer op omdat anders allerlei toestanden dreigen te polariseren :  neem nu de stemmen voor het vlaams blok, de angst voor buitenlanders die hier wel eens ook een dag op fundamentalistische partijen zouden kunnen gaan stemmen vanwege hun sociale achterstand en hun geloof...de internationale situatie enz...  .  De burgerlijke demokratie gaat terug tot aan bij de Romeinen van tweeduizend jaar geleden...ons alfabet kunnen we niet weggooien...maar politieke systemen zullen we toch moeten aanpassen...of zijn we daar dan toch zo vergroeid mee als met ons alfabet...progressieve mensen niet.  Ze dragen eigenlijk het DNA van de komende situaties van de ene generatie op de andere over.  Toch zijn we nog ver verwijderd van een wereld die zonder de kapitalische 'loonarbeid' en 'warenhandel' kan georganiseerd worden...en geld een uitsluitend administratieve rol speelt...in die zin heeft het socialisme nog nooit ergens bestaan en waren alle vorige linkse sociale revoluties uitsluitend van reformistische aard.   Maar nu terug naar de riemen waar we nu nog mee roeien.

 

         Zelfs de politieke verdeling tussen extreem rechts en zogezegd extreem links, berust op een valse tegenstelling.  Je zou beter kunnen spreken van extreem egoïstisch (extreem rechts) en extreem solidair. 

 

Probleem voor de extreem solidairen is dat wij als proleten zo'n verscheidenheid aan hele hoge en lage inkomens vertegenwoordigen, dat vooral de hoogste inkomens weinig zien in kollektivistische alternatieven.  Zonder het nog te beseffen marcheren we voor een groot stuk mee met al die partijen die een systeem willen in stand houden dat alleen maar in stand kan blijven als het maximumwinsten voor de aandeelhouders blijft produceren.  Al hebben we geen miljoenen auto's nodig om in leven te blijven(toen ik in stad woonde had ik zelfs geen auto...op de buiten kan je er moeilijker zonder)...als er maar de helft zou geproduceerd worden valt heel dat systeem in duigen.  Als de  energie blijft duurder worden ook.  Het is dan ook niet verwonderlijk dat klassiek reformistisch links gestemd wordt...een groot stuk van de werkers in de meer welvarende landen identifiëert zichzelf met de klassiek burgerlijke manier van leven :  op welke manier dan ook omhoog op de maatschappellijke ladder geraken.  De vakbondsleidingen helpen dit denkbeeld instandhouden...ze beweren zelfs internationaal gericht te zijn...maar de eis voor een westers loon voor hetzelfde werk wereldwijd...komt nergens in hun betogen voor...ze houden de werkmensen gevangen binnen de regels van het burgerlijk spel.  Ook kiezers beseffen voor een stuk dat een revolutionaire verandering binnen een burgerlijk kader niet mogelijk is...en omdat ze meestal door burgerlijke kranten aan het simplisticietisch-virus leiden zijn een deel van hen al gezakt tot het nivo van het Pallieterke en het Laatste Nieuws (vroeger een liberale,nu een nog sterker verrechtse krant). Ook de Morgen z'n onafhankelijkheid blijkt als er te lande een staking door de bedrijven waart.  Zo schuift alles op naar rechts...en blijft de kleinere, inhoudelijk sterkere echt linkse formaties niets over dan zich tegenover dit alles defensief op te stellen.  Neen aan dit...neen aan dat ...maar wat willen we dan zelf ?

 

Men stelt reformistische eisen...meer loon, meer sociale zekerheid, verplichte aanwervingen, nationalisering of hernationalisering...maar vermits dat Jan met de pet daar schrik van heeft, want de 'concurrentiepositie' weet je wel...blijft hij of zij wat als 'gematigd' bekent staat stemmen of raakt hij in de modder van extreem-rechts vast...vanuit een angstreflex, in mijn jonge jaren 'de schrik voor het communisme'die ons ingeprent werd,... nu meer en meer de schrik voor het terrorisme en de overzeese massa's die dagelijks als barbaren voorgesteld worden, terwijl een kleine minderheid onder hen maar even barbaars is als het ekonomisch systeem dat wij instandhouden.  Het grootkapitaal schept alle problemen : reeds decenia ijveren groene jongens ervoor dat kippen zouden mogen loslopen...tegen de maximumwinsten-theorie in :  het kippenvirus is dankzij die toestanden kunnen ontstaan...en oh ironie...wat lijkt de oplossing weer op de oorzaak : ophokken.   Miljoenen willen in de rijkere landen komen werken om de armoede die het burgerlijke systeem bij hen in stand houdt en verergert te ontvluchten en wat hulp naar overzee te kunnen sturen...terwijl wij hier te weinig tijd aan politiek besteden en de problemen ontkennen en passief blijven...komen die problemen wel tot hier...veroorzaken verrechtsing...en zo worden wij er toch toe gedwongen er over na te denken.

 

         De werkersklasse is wel altijd de gevangene van het systeem en bijgevolg  z'n eigen defensieve houding...of het nu hier in 't Westen of in Iran is.  Ook daar is een sociale strijd aan de gang die de machthebbers ginder onderdrukken en de media hier doodzwijgen...je moet al tot ginder gaan of op 't internet zoeken...om te weten hoe onze klassegenoten hun levensstandaard willen verdedigen.   Hier zegt men tegen ons 'zwijgen...want onze concurrentiepositie...nu even niet...later misschien als 't wat beter gaat'...terwijl krisissen toch eigen zijn aan de spekulatie vh grootkapitaal.

 

In bijvoorbeeld Iran ben je al gauw een collaborateur van de US-agressie als je je mond opendoet en als je een gevaarlijke voortrekker van de sociale zaak bent vlieg je de bak in.  Wat kunnen wij hier doen opdat de werkers ginder de macht zouden grijpen en hun conservatieve kliek met een eigen imperialistische agenda zouden wippen en zich tegen elke imperialistisch ingrijpen van buitenaf zouden keren ?  Wat kunnen zij doen ?  Wat werd er in het verleden gedaan (zie bijvoorbeeld de Russiche revolutie van 1917 waar de werkenden in Raden beslisten van én de Tsaar te wippen én de oorlog te stoppen).  Centrale vraag die moet worden beantwoord is die van de toestand van het kapitalisme de dag van vandaag en zijn ekonomische perspektieven...komt het tijdstip van de meeste ideale toestand om het bestaande systeem hier op een buitenparlementaire of buitenburgelijke manier in vraag te stellen snel korterbij of gaat dat nog decennia lang duren en zijn we wel verplicht van het politieke spel op de burgelijke manier te blijven spelen ?  Als je vanuit je geweten en de kennis van het sociaal-politieke weet hoe de wereld alleenlijk rond de spekulatie draait...stem je linkser dan de sociaaldemokraten en groen voor de moment.  Of ze daar aan die echt-linkse kant mekaar al eens uitschelden of dan toch één lijst maken of zoals recent de lsp die iemand van de pvda uitnodigt op een studiedag over de ontwikkelingen in China...eendracht in verscheidenheid blijft te verkiezen.

 

 Sommigen proberen binnen de reformistische partijen zelfs een linksere vleugel uit te bouwen...andere progressieven zien helemaal niks in burgerlijke verkiezingen...omdat de geschiedenis al dikwijls heeft bewezen dat coalities met burgerlijke partijen de ondergang van een mogelijke revolutie betekent.  Mijn standpunt hierin, en ik heb al veel wegen uitgeprobeerd is het volgende :  elke poging om de kwalijke politiek van rechts te bestrijden is de uitdrukking van een bepaald bewustzijn dat in de werkersklasse leeft...en moet voortdurend op haar hoede zijn dat ze niet door de rechtse politiek gerecupureerd wordt.  In de huidige conjunktuur in 't Westen gebeurd dit nog op een 'beschaafde' manier...eens het sprookje veel minder sprookje riskeert te worden (niemand is alwetend en heeft een kristallen bol) zal rechts er niet voor terugdeinzen haar fascistoïde kant helemaal te laten zien en zelfs indien ze niet aan de macht kunnen komen zullen ze zeker een burgeroorlog willen uitlokken.  Ook daar moet links voor oppassen.

 

Het is niet omdat de meerderheid in meerderheid burgerlijk kiest, dat ze gelijk hebben of dat ze niet anders kunnen gaan stemmen...in onze buurlanden heeft men er minder problemen mee linkser te stemmen.   Altijd goed om een land voor de ene of ander invasie te behoeden...zeker als je weet wat een groot stuk van Labour met het Brits verzet tegen de oorlog in Irak deed.  Sociaal gezien een beetje minder besparingen...globaal gezien druppels op een steeds meer door de kapitalistische tegenstellingen verhitte plaat  ?

 

         Wat te antwoorden aan zij die ons misschien meer en meer vragen gaan stellen ?  Kunnen we als links ingestelde mensen de leiding van de vakbonden heroveren als een pak proleten de vrije markt nog zo slecht niet vinden en zelfs de Chinezen er onder meer ekonomische 'vrijheid' op vooruitgegaan zijn ...hoelang dit sprookje ook moge duren en hoe weinig ze daar ook verdienen.  Moeten we binnen de reformistische partijen werken en daar een linkser programma helpen tot stand brengen...terwijl een groot deel van ons het 'Laatste Nieuws 'leest omdat de Morgen' al te moeilijk is (of ze te gebrainwasht, kritiekloos of te lui zijn)?  Moeten we de mensen naar de mond praten en ook reformistische eisen stellen...of resoluut een andere samenlevingsvorm propageren ?

 

Iedere groep, partij,elk individu doet zijn inbreng maar...in zoverre zij het fascisme onder al zijn vormen verwerpen en gewoon het verlangen van de gewone mens naar vrede en welzijn en persoonlijke ontwikkeling vertegenwoordigen kunnen ze rekenen op mijn steun.  Laat ons hopen dat al onze verschillende wegen daarnaartoe leiden en vooral dat de wereldsituatie al niet dermate verrot is dat niks nog zin heeft...nihilistische mentaliteit waar

 

                                                       

 

we met z'n allen tegenin moeten gaan.  Dus om te besluiten :  indien je in je stad genoeg enthoesiasme vindt om bij de gemeenteverkiezingen op te komen met een meer dan strikt gemeentelijk programma, in de wetenschap dat er wellicht in heel Belgie maar in zeven gemeenten verkozenen zullen zijn...doen dan maar.  Anders kan iemand best als vertegenwoordiger van de echt progressieve mensen op de meest progressieve lijst in de gemeente gaan staan...of die lijst ook al niet in handen is van een bepaalde sociaal beter gepositioneerde laag binnen het geheel van de klasse of niet.

 

Roeien met de riemen die je hebt...   

 

Boodschap van de planeet Krito

 

Onderstaand interview kwam tot stand dank zij enkele mensen werkzaam in een aantal observatoria. Vanaf 24 juni 2010 kwamen daar een aantal signalen met het verzoek om dialoog toe.Tot iedereens verbazing was de vraag om communicatie duidelijk verstaanbaar en bovendien in het Nederlands.

 

Daarom werd professor Gust Aerts uit Leuven aangeduid om de dialoog te beantwoorden. De wetenschappers lieten de politieke, economische en

 

militaire leiders en de media op verzoek van de contactzoekers voorlopig

 

buiten het gebeuren.

 

 

 

Een stem die zich voorstelde als KritaKrokus uit Krito

 

de hoofdverantwoordelijke voor het ministerie van interplanetaire betrekkingen,

 

herhaalde eerst bij wijze van inleiding en test zijn inleidende groet :

 

Krita: “Aan alle mensen van goede wil, begaan met een menselijke leefwereld voor allen, aan jullie allen, aardbewoners :

 

Groeten uit Krito Al vele milijaren volgen we jullie wereldse doen en laten, bestudeerden jullie culturen en talen, maar tot nog toe zijn we er niet in geslaagd van contact met jullie te leggen. Het gejuich dat U op de achtergrond hoort, zijn mijn medewerkers wiens geestdrift nu interplanetair uitdeint. (pauze). Eerst waren we van plan enkele satelietzenders te hacken en ons tot de totale wereldbevolking zelf te richten, maar die optie hebben we laten vallen in overleg met onze historici die jullie geschiedenis hebben bestudeerd.

 

Wees gerust, we kunnen jullie nog niet bezoeken de volgend 200 aardjaren

 

, maar dat zouden jullie leiders toch niet geloven en jullie zouden in opdracht van jullie militair industriëel complex al meteen beginnen met een aantal kernwapens en dergelijke bij te maken. We richten ons nu tot jullie in het Nederlands om geen ongepast chauvinisme in de landen met de grotere taalgroepen uit te lokken en omdat één van jullie landen waar het Nederlands gesproken wordt,als hoofdstad Brussel heeft, niet onverdiend nadat dat land door de eeuwen heen van uit het merendeel van de andere Europese landen aangevallen werd. Als ontwikkelde culturele wezens, is die symboolwaarde ons niet ontgaan van op Krito.

 

 

 

Dit is onze kernboodschap aan jullie : Jullie bevinden jullie op een mijlpaal in jullie ontwikkeling, de keuze waarvoor jullie staan lijkt ons heel duidelijk : ofwel blijven jullie nog decenia ter plaatse trapellen én ook achteruitgaan ofwel kiezen jullie resoluut voor een totaal andere aanpak van jullie samenlevingsbeheer. Ondanks jullie technologische ontwikkeling slagen jullie er niet in van op een ecologoisch verantwoorde manier datgene te produceren wat jullie menselijkerwijze nodig hebben en het vervolgens op een sociale manier te verdelen. Integendeel, jullie systeem draait rond het steeds meer produceren vanuit de superwinstmotieven van een kleine groep speculanten.

 

Niet te geloven, maar met een gigantisch poduktieapparaat leven jullie al zo onder de voordurende bedreiging van ineenstorting van jullie economisch systeem, met steeds maar weer werkeloosheid en economische en militaire strijd tot gevolg. Bovendien zijn jullie door jullie systeem verplicht van tegen een hels tempo te produceren met steeds minder mensen, terwijl jullie talrijk genoeg zijn. Merkwaardig ook dat jullie het leven voornamelijk beleven van uit het idee dat het uitsluitend in het teken van produktie en consumptie zou moeten staan. Onderwijs, cultuur en levenbeschouwing...daar hebben jullie in verhouding weinig tijd en middelen voor over...voor ons een overduidelijk teken dat jullie nog veel werk hebben aan die 'winkel' van jullie, zoals jullie dat zeggen. We hebben, in alle bescheidenheid ,een aantal dingen op een rijtje gezet, waarvan jullie werk zouden moeten maken. Jullie hoeven nog niet over te stappen naar het samenlevingsbeheer dat wij hier kennen, objectief gezien zouden jullie dat wel aankunnen maar subjectief gezien ligt ons systeem hier nog niet zo in jullie aard. Wat jullie dus al wel zouden kunnen doen is zorgen dat jullie overheden op internationaal vlak zouden overeenkomen om :

 

-voor hetzelfde werk hetzelfde loon uit te betalen

 

-alle mogelijke vormen van speculatie uit jullie economie te bannen

 

-één internationaal sociale zekerheidssysteem voor meer welzijn te ontwerpen

 

-een onmiddelijke reconversie van de wapenindustrie te beginnen

 

-de militaire conflikten onmiddellijk stop te zetten

 

-een plan voor degelijke ontwikkelingshulp uit te voeren

 

-een eenvoudig en rechtvaardig belastingssysteem in te voeren

 

-wat jullie 'geld' noemen en 'banken' onder strikte voorwaarden te organiseren

 

-per grote economische sector één wereldwijde groep te maken om die moordende concurrentie waaronder jullie gebukt gaan te niet te doen

 

-de media door structurele maatregelen uit het winstdenken halen.

 

Tot daar de kern van onze boodschap aan jullie”.

 

Het interview kon nu beginnen. De kleine groep wetenschappers hadden besloten de wereld van instanties en media niet te alarmeren en van uit eigen naam te reageren. Gust Aerts : “Hallo en welkom midden onze groep van wetenschappers op de verre aarde en bedankt voor de goede raad. Inderdaad, heel velen proberen hier tegen de irrationele en onmenselijke logica van ons samenlevingsbeheer in te gaan, er wordt aan gewerkt, geholpen door de tegenstellingen die het systeem zelf voor meer en meer mensen aan het licht brengt, al zijn we op onze hoede om niet te euforisch te worden bij het boeken van kleine suksessen. Vermits jullie alles van ons lijken te weten, stel ik voor dat we jullie een interview afnemen om meer van jullie manier van organiseren op te steken. Hoe zit jullie samenlevingsbeheer in mekaar ?

 

(wordt desgevallend op aandringen van aardlingen vervolgd)

 

link van de dag :  http://bloggen.be/conscience2008 

 

 het leven op de planeet Krito

 

Onze planeet bestaat uit een viertal grote continenten. Eén heeft een beetje de vorm van een ijsvogel, een tweede juist daaronder, lijkt een beetje op een Indiaanse die over het tweede grootste continent tuurt, dat dan weer meer een beetje van een reusachtige walvis in beweging heeft. Het grootste continent heeft grosso modo wat weg van een hele grote pauw die wat eetbaars opde grond lijkt te pikken. Hier en daar wat grote en kleine eilanden die als wolken tussen de wateren rond de continenten lijken te zweven.

 

Klimaatgordels en poolkappen komen goed overeen met jullie klimaatszones, al lopen de tijdzones wat uiteen omdat onze afmetingen en deze van onze, ook gele ster wat groter zijn. Geschiedkundig hebben we ook een heel deel negatieve gebeurtenissen achter de rug, kinderziekten waaruit we versterkt gekomen zijn.

 

Momenteel hebben we een technocratisch samenlevingsbeheer, waarbij alle groepen van eigenaren en producenten, zowel de overheidsorganisaties als de kleine als middelgrote en grote ondernemingen betrokken zijn. Private mastodontondernemingen zoals in jullie fase van imperialistische conkurrentiestrijd, bestaan bij ons al lang niet meer en zijn overheidsbezit. Het principe van produceren om maximumwinsten binnen te halen, werd door ons systeem geneutraliseerd. Iedere zelfstandige of werknemer behoort op Krito tot één of meerdere projekten waar hij of zij, werkzaam is...oh ja, wij op Krito hebben ook twee polariteiten aan wezens, ook onder onze dierensoorten is tweeslachtigheid een zeldzaamheid.

 

We overwegen van onze betaalmiddel, het geld op een dag geleidelijk beginnen af te schaffen, maar tot nog toe, op een niet speculatieve manier als ruilmiddel en administratief middel gebruikt, vormt het nog een bruikbaar bindmiddel om iedereen er toe aan te zetten van toch zijn steen aan de samenleving bij te dragen. Toch hebben de begrippen 'loon' en 'handel' een andere inhoud dan bij jullie Aardlingen.

 

De berekening van een loon, gebeurt totaal anders. Neem nu het project Telematica. Het hoofdmanagment van dit project berekent op een ruime basis hoeveel een jaarlijks abonnement op alle mogelijke diensten per Kritoäan kost...dit bedrag wordt gewoon afgetrokken van het loon dat iedereen krijgt in welk projekt hij ook werkt. Tot de werknemers van het projekt Telematika behoren niet alleen de werknemers van de nationale telecombedrijven die de grote infrastructuur voor alle internationale telecombedrijven beheren en bezitten, maar ook de werknemers van tal van kleine en middelgrote privébedrijven wiens eigenaars aldus eigenlijk geen lonen hoeven te betalen aan hun werknemers en bovenop hun wedde voor hun beheerscapaciteiten een surplus tot maximum 20% van het gewone gangbare loon krijgen, wat voor alle lonen met een grote graad van verantwoordelijkheid is ingebouwd trouwens. De handelaren van weleer krijgen voor hun distributie -of onderhoudsfunktie op het gewone loon dat eenieder krijgt een 5% bonus en alle prijzen, zowel als de lonen, zijn voor de hele planeet gestandardiseerd. Alle andere kosten zijn recupereerbaar, niemand buiten de overheid op Krito heeft eigenlijk nog 'loonlasten' te verrekenen en alle grondstoffen zijn ook gemeenschappelijke eigendom. Ook boeren krijgen een loon van de overheid en bonussen als ze de produktienormen halen.

 

Wij hadden, net als jullie met zovele absurde situaties rond oorlog, armoede, werkloosheid, vervuiling enz... af te rekenen, dat meer en meer Kritoänen een andere vorm van democratie gingen eisen. Ze wilden zelf een aan de evolutie van de samenleving aangepaste vorm van samenlevingsbeheer kiezen, zelf de grootste lijnen van de projektprograam's verkiezen en nadien de dirigenten daarvan op projektlijsten aanduiden. De oude politieke partijen waren op de duur wel verplicht van zich qua partijwerking te beperken tot het plaatsen van kandidaten op de projektlijsten.

 

In de allereerste programma -en projektverkiezingen, stonden de volgende eisen die men bij de eerste internationale verkiezingen goed-of afkeuren kon : ze komen overeen met de eisen die we ook op sommige 'blogs' op jullie internet vonden, de http://bloggen.be/conscience2008 blog bijvoorbeeld (de gele tekst onderaan).

 

 

 

 het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog  over de geschiedenis van de filosofie)

 

            Ik ben een zwaluw en dans jullie luchtruim vol vreugde.  Ik ZWAai voortdurend, al LUwend op en neer...al sinds we vliegen kunnen.  We voorkomen voor een stuk dat jullie oogsten door insekten kaalgevreten worden.  We hebben een podium in de lucht waarin we ons en jullie verblijden kunnen telkens jullie zo wanhopig of zo stil worden dat jullie blik ten hemel gaat. Bedankt omdat we bij jullie te gast mogen zijn, op jullie boerderijen en aan alles wat jullie maakten om jullie gebouwen droog te houden.

 

Toegegeven, daar kennen wij ook wat van.  Jullie elektriciteitsdraden zijn ook niet mis om wat op te rusten.  Al duizenden jaren hebben we jullie gevolgd in jullie zoektocht naar het waarom van alles...in al waarin jullie geloofden.

 

            Een voortdurend zoeken naar mogelijkheden...eindeloze testen.  Wij komen beiden van dezelfde bronnen...een oerenergie die zocht zich uit te drukken...een oerenergie, verscholen in het eindige kleine temidden het oneindige grote.  Vorming van sterrenstelsels en planeten.  Vorming van cellen.  Versmelten van cellen met gedeeltelijk andere inhoud.  Scheppen van organismen, daarna planten en organen en alle door de natuur bezielde wandelende en vliegende wezens.  Daarna de mens, de stammen, de koninkrijken, de republieken en ooit één wereld zonder grenzen.

 

Eerst moet het bewustzijn van de mens zich van de geldspekulatie en de negatieve emoties ontdoen.  Groeien naar een nieuwe multipolitieke-multikulturele organisatievorm toe.  Een hierarchie die minder op het misbruik van bezit gebaseerd is, dringt zich op. 

 

Het verval van dat geldspekulatiesysteem zal de nodige stimulansen aan de bewustzijnsverhoging geven.  Intussen blijven jullie voor een flink stuk ingedommeld, gevangenen van levensgewoonten, gebonden aan de strijd om het ekonomische overleven van het oude systeem en het emotioneel onrijp reageren.  Jullie worden tegengehouden om zowel sociaal als persoonlijk te groeien. 

 

Jullie moeten allerlei filosofische inzichten doorgeven zowel als rijp worden om de verwarring die de geslachtsdrift voor jullie met zich meebrengt op te lossen.  

 

Ook jullie lichamelijke sterfelijkheid mogen jullie niet langer meer als iets onbegrijpelijks en angstaanjagends ervaren.  Met theorie alleen begrijpen jullie dit alles niet, jullie moeten alles ervaren, de ene wat meer dan de andere...zodat jullie er achteraf op terugkijken kunnen...en begrijpen wat echte vrijheid is.

 

            Ik zal jullie geschiedenis totnogtoe proberen samen vatten.

 

Niets is 'echter 'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.

 

We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.

 

Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer.

 

Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

 

Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is. 

 

Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.

 

Het kwade ook.  Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties.

 

De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.

 

Je kan pas observeren en reageren vanuit een onverschillig evenwicht.

 

Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.

 

Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen. 

 

Objektieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.

 

Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logika éénmaken.

 

Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.

 

Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.

 

Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.

 

De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.

 

Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.

 

Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk 'zin'.

 

De subjektieve faktoren hadden ook zij niet onder kontrole.

 

Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.

 

Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.

 

Wij allen zouden veel meer 'zinzoekers' kunnen zijn.

 

Een zin die het leven en de dood overschrijdt.

 

We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'.

 

 

 

            Wij zwaluwen hebben jullie zoeken niet zo nodig.  Wij zijn al allemaal wie we bedoeld waren uiteindelijk te worden.  Jullie nog niet allemaal.  Laat ons hopen.

 

Wij hebben onze testen achter de rug en voelen zuiver intuïtief aan wat we dag na dag doen, namelijk, genieten van dat stuk van die uiting van de oorspronkelijke energie die wij geworden zijn.  Verstandelijk zijn we ook nog wel bezig met bouwen en insekten pakken...maar dat is bijkomstig.  In veel gevallen is jullie werken hoofdzaak geworden, niet het beleven van wie jullie zijn en welke jullie rol is.

 

            Jullie dromen stromen niet meer, jullie zijn vast komen zitten, onderdrukt en daarom slapen sommigen van jullie eigenlijk als ze wakker zijn...ze leven een toevallig door omstandigheden bepaalt leven waar ze in sommige omstandigheden wel degelijk uit moeten.  Dat soms lang blijven vastzitten is de noodzakelijke weg om los te komen uit een bepaalde situatie.  Leer jullie dromen lief te hebben en te respekteren...ze zijn de poort naar een hemel waarin voor sommigen alles duidelijk wordt.

 

            Jullie zouden beter in zinnig werk investeren en alternatieve afspraken maken. 

 

Als iemand van werk wil veranderen zou hij dat gewoon aan iemand anders  kunnen doorgeven en zelf met iemand anders wissellen...hetzelfde principe zou je voor woningen kunnen gebruiken.  Jullie denken nog altijd in termen van biologische overleving...in jullie ekonomisch stelsel is dit duidelijk terug te vinden.

 

 

 

            "Is er een stof die de hele  evolutie niet heeft nodig gehad om tot een met jullie menselijk bewustzijn vergelijkbaar besef te komen" ?  Bestaan 'goedheid', 'moed', 'rechtvaardigheid', 'waarheid','vrijheid','gelijkheid'...al voordat jullie bestaan ?

 

Sommigen filosofen dachten van wel, anderen van niet...en dat al sinds 600jaar voor Christus en langer terug.  Jullie zijn niet toevallig in de wereld terechtgekomen...jullie hebben er om gevraagd door wie en door wat er aan jullie voorafging.  Jullie zijn wie en wat er aan jullie is voorafgegaan.  Als jullie dit niet kunnen aanvoelen, kunnen jullie dit nog niet 'begrijpen'.  We zullen het even proberen duidelijker te maken.

 

            Jullie moeten ophouden van jullie een aantal zinloze vragen te blijven stellen.

 

'Kan iets dat geen objekt is wel bestaan' of 'kunnen we wel iets te weten komen', zijn zo'n zinloze vragen.  Jullie hebben geleidelijk aan geleerd dat jullie gedachten niet altijd die van autoriteiten of godsdiensten moeten volgen...godsdiensten zijn trouwens ook een vorm van filosofie, net zoals het 'geloof' in iets een soort filosofie is.

 

In hoeverre komt hetgeen waar jullie van overtuigd zijn eigenlijk overeen met de werkelijkheid ?  Wat had het voor zin dat jullie geloofden dat de zon rond de aarde draaide ?  Wij waren natuurlijk als zwaluwen beter geplaatst om het tegenovergestelde aan te voelen.  Toen we nog een beetje zoals de nazaten van de dino's haast met de aarde vergroeid waren en nog niet konden vliegen...dachten we ook dat we het centrum van het heelal waren...onze evolutie bracht ons gelukkig in een richting die ons meer bescheidenheid bijbracht.  

 

            Jullie aanbaden de natuurelementen, wat wij op onze manier ook doen en jullie bedachten allerhande toffe en beestachtige rituelen om jullie angsten en vreugde te uiten.   Jullie werden gedomineerd door de hierarchie die de natuur jullie oplegde...om een suksesvolle jacht te hebben of een goede oogst, was de hulp van god de zon en godin de regen enz...nodig.  Dat siert jullie.  Vanaf het moment dat jullie meer produceerden dan jullie konden opeten of gebruiken, gingen jullie produkten en diensten ruilen.  Nog later wisselden jullie het bezit van metalen of papieren geld uit om aan goederen of diensten te geraken.  Voor jullie het goed en wel beseften was jullie leven afhankelijk van hen die zich in dit door jullie uitgevonden 'geldspel' het meest bedreven toonden.  Zo'n mensen werden na de zon en de maan en de elementen en na de biologisch sterksten uit de groep en na de tovenaars en genezers de nieuwe leiders.  Voortaan waren jullie verplicht voor hen te werken.  Eerst als slaaf, dan als pachter en dan als arbeider of bediende.  Met wat geluk konden sommigen onder jullie ook boer worden of iets zelfstandigs gaan doen...wat soms nog erg genoeg was.  Ook jullie evolueerden en groepeerden jullie lotgenoten...toch hebben de Spekulatisten onder jullie de boel nog altijd flink in handen.

 

            Jullie kennis en kunnen vermeerderde in de loop van jullie geschiedenis, weliswaar met perioden van vooruitgang en achteruitgang.  Jullie begrip van het wezenlijke van het leven bleef echter voor een minderheid vatbaar.  De biologie speelde jullie soms parten, vaak was 'als ik of wij maar eten op de plank hebben' belangrijker dan het welzijn van de groep...en moest het wezen dat 'solidariteit' noemt wachten op betere momenten en andere gebeurtenissen om nog iets aan z'n ontwikkeling kunnen te doen.   De filosofie van het overleven was voorlopig heer en meester.  Zij die het zich konden veroorloven van wel op een andere manier te filosoferen, hielden zich dan weer vaak bezig met zo van die  vragen als 'is een dier zich ook bewust van zichzelf' of

 

'is het wel de taak van de filosofie om regels te geven'. 

 

            Van zodra jullie filosoferen een beetje begon te vorderen raakten jullie al verdeeld tussen het gebruik van jullie rede en jullie intuitie.  Het leek wel of jullie voor de rest van jullie geschiedenis een spelletje mannelijk-vrouwelijk gingen spelen.

 

Jullie 'rede' was het gevolg van een meer mannelijke houding, meer vanuit natuurkundige wetten, meer vanuit de fysica, de zichtbare kracht.  Mannen hadden natuurlijk ook toegang tot hun intuitie, maar die was soms toch zo moeilijker 'hard' te maken dan 'feiten', dan de rede...en mannen krijgen graag iets hard.

 

Jullie 'intuitie' was het gevolg van jullie meer 'vrouwelijke' overhand.  Jullie vrouwelijke XX-chromosoon was inderdaad veel ouder dan jullie mannelijke XYvariantie die veel later uit de poel van het leven tevoorschijn kwam...en die vrouwelijke intuitie stond dus toch wel iets dichter bij de oerenergie.  Eeuwen kostte het de mens voor hij doorhad dat de zon niet rond de aarde draaide en de natuur Eva vóór Adam geschapen had.

 

Wat jullie nog niet zo lang durven toegeven is dat er zowel in Adam als in Eva iets hard te maken en iets zacht zitten kan.

 

            Gedurende eeuwen sloofden jullie denkers zich uit om te bewijzen of tijd al of niet bestaat en wilden jullie uitvissen welke de volgorde van jullie ontdekkingen was : was er eerst de gedachte, de filosofie en daarna de natuurwetten of omgekeerd ?

 

Kwam de kunst als laatste gegeven in de evolutie te ontstaan of was het feit dat iets kleiner of gelijk aan nul, iets dat met andere woorden 'zinloos' dreigt te worden en altijd wel moet 'ontploffen' niet ook op zich al grote kunst ?  Niet alleen in de materie bleek dit waar, ook jullie gedachten bleken en blijken na een tijd niet meer bestand tegen te grote druk, tegen te grote veranderingen in de maatschappij, in jullie zelf of zelfs in jullie persoonlijke relaties.  Die gedachten en gevoelens die wel tegen alle mogelijke druk kunnen, staan misschien wel het kortst bij die energie die nog kleiner dan atomen is en in de anti-materie verscholen zit...althans...dat is wat wij zwaluwen erover denken...telkens wij onze toeren

 

in de lucht maken en over de oorsprong van het goede vliegen te filosoferen. 

 

Wij hebben daar geen boeken voor nodig gehad.

 

            Wij zwaluwen weten nog goed hoe het voor jullie in grote lijnen allemaal begon.

 

Zelfs toen jullie nog niet konden vliegen, wilden jullie al vliegen...en niet alleen in gedachten.

 

            Zo'n zeshondertal jaar vóór jullie tijdrekening wisselden jullie het magische denken in voor het rationele, feitelijke denken.  MAgie.  MAterie.(duisternis, alhoewel er in de anti-materie van de materie ook licht zit en de mikrowereld z'n eigen aan de sterren verwante struktuur heeft.   RA.(zonnegod)Ratio, licht.  Vrouwelijk-Mannelijk, de onafgebroken afwisseling in jullie denken en voelen. In plaats van eerst over jullie maatschappij en jullie innerlijk en jullie relaties te filosoferen, zaten jullie met vragen die jullie een antwoord moesten geven op wat de aarde eigenlijk was ten opzichte van de ruimte.  Jullie dachten eerst dat jullie de kern van alles waren, zoals jullie mannelijke mensen dachten dat ook alles om hun moest draaien.

 

            Eerst dachten jullie dat alles (Thales, Milete-Turkije, 600vc) op water dreef. 

 

Vermits het leven uit het water komt, was dat symbolisch zo slecht nog niet gezien.

 

Water.  La mère. La terre. De moeder.  Licht.  Bliksemschicht.  Lucht...alle elementen speelden mee...zo kregen geleidelijk aan meer en meer door. 

 

Er moest nog heel wat gebeuren voor jullie doorhadden dat de basisgedachte van Thales, dat de materiële wereld uit één element bestond (water dacht hij), nog niet zo stom was... alle materie, zo weten jullie nu...is immers tot energie te herleiden.

 

Als jullie genetische voorgeschiedenis ook tot energie te herleiden is, weten jullie meteen waarom er nog zoveel aap in jullie zit...soms teveel, soms te weinig. 

 

Indien jullie onze uitleg over jullie geschiedenis goed volgen, zullen jullie aan het eind ervan begrijpen wat er met jullie energie gebeurd van zodra jullie aardse huis in z'n vroegere elementen uiteenvalt.   Misschien verlaat een deel van die energie jullie zelfs vroeger.  Ik zal daar even al een tip van de sluier voor jullie voor oplichten.

 


P1080079

 

Toen Thales de zonsverduistering van 585 vc voorspelde, vlogen er vele zwaluwen rond in de streek.  Probeer zo'n 'filosofisch raadsel' maar eens op te lossen.

 

Jullie mogen ons het antwoord mailen terwijl jullie ons in het luchtruim bezig zien.

 

            Toen kwam jullie ANAXimANDER (610vc-546vc ongeveer, toen had dat nog niet zo'n belang in Milete, hoe oud je werd misschien).  Als leerling van Thales zag hij het ANDERS door een ANNEX aan het idee van Thales toe te voegen.  De zee, moest die ook niet op iets rusten ?  Was de aarde niet iets dat gewoon in de ruimte hing en op zijn plaats bleef door zijn gelijke afstand tot de dingen ?  Had de aarde niet de vorm van een ton of een cilinder ?  Jullie waren echt goed bezig hoor...jullie leerden echt geleidelijk, stap voor stap aanvoelen in welk soort wereld, in welk soort bewustzijn jullie leefden.  Wie waren jullie eigenlijk ?  Zonder dat jullie het wisten bleven jullie ook op jullie 'plaats' in de samenleving door een afstand of een toenadering ten opzichte van de andere planeten, in dit geval mensen, aan te nemen.  Toen jullie de zon nog vereerden wisten jullie tenminste welk jullie vaste punt was.  Is alles niet zo geweldig mooi relatief, vragen wij ons af telkens we door het gaatje van onze nesten gluren.  Inderdaad, 'wij' vragen het ons af, niet die of die bepaalde zwaluw.  Wij.  Of zitten jullie ook zo in mekaar...of zijn jullie daar nog niet aan toe ?

 

            We wijken af.  AnaxiMENES MEENde dat de aarde plat was, misschien op lucht dreef.  Wat had hem naar dat idee geleid (mener in 't Frans) ?  Misschien het deksel van de kookpot op het vuur dat op en neer danste ?  In ieder geval, jullie; niet alleen Anaxi den tweede; zouden dat nog lang blijven 'menen'.  Zo zie je maar dat diegenen die het beter weten daar stapsgewijs door hele gewone dingen toe komen.

 

Toen onze grote Zwaluwfilosoof z'n eerste nest van klei tegen een rotswand maakte, wisten we vrij snel dat we niet geboren waren om die bomen blijven te trotseren.

 

            Op een dag hadden één van onze voorouders een nest in Efeze in Turkije.

 

HeraCLITus kreeg een ingeving, plots was het hem duidelijk.  Alle tegenstellingen CLITTEN eigenlijk aan één.  Zonder tegenstellingen was er geen werkelijkheid...en toch was de werkelijkheid één.  In zijn jeugd was hij volgens hem nog dezelfde als in z'n oude dag.  Toch was het leven een voortdurend veranderen.  Net als een vlam was alles geen objekt, maar een voortdurend stromend proces.  Hij was de eerste die van ons zwaluwen begreep dat de nest tegen de gevel van zijn geboortehuis op het einde van z'n leven nog altijd door dezelfde zwaluw bewoond werd...alhoewel de eerste bewoner ervan al lang dood was. 

 

            Wij zwaluwen hielden van jullie oude filosofen, zowel van diegenen die meer chemisch, gevoelsmatig overkwamen als die die kouder, fysischer dachten...niet dat tussen jullie denkers aanvankelijk veel vrouwen zaten.  Het zou nog meer dan vijfhonderd jaar duren voor een vrouw de filosofie een andere draai zou geven.

 

Vond Heraclitus met z'n 'vlammen' z'n inspiratie meer in de materie, in de vrouw, in de chemie...dan was onze volgende oogappel PythagorAS meer iemand die met de fysica bezig was, met de wiskunde, het rekenen.  Vernieuwende filosofen leken om beurten van elke soort één ergens op te duiken...zoals de symmitrie van sommige om beurten spuitende fonteinen waar wij ons in de hete zomer aan laven gaan.  Ondanks alles blijven we toch altijd graag in jullie buurt.  Pythagoras van Samos was een echte as.  Hij vond dat alle gebeurtenissen in wiskundige vergelijkingen konden worden uitgedrukt.  Het moet wel een speciale geweest zijn.  Wie vond er nu een kubus of de tweede of derde macht van een getal uit ?  Wij zwaluwen kunnen ons wel voorstellen dat Einstein de zoveelste macht van Pythagoras was en is, maar de zoveelste macht van een getal, daar kunnen we ons niets bij voorstellen.  'Go Go mensenras !', was de boodschap van Pythagoras, de uitvinder van de zeer waarschijnlijk ware mythe dat er een intelligentie achter het universum zit.  Voor de Pythe was dat geen Mythe omdat hij alle verhoudingen in de mikro- en makrowereld wiskundig uitdrukken kon.

 

Je zou van minder een MYstieker worden.  Als zelf iemand als Pythagoras meer achter het leven vermoed dan er als gewone niet-onderzoekende nuchtere waarnemer lijkt te zijn, dan hoeven jullie toch niet meer te twijfelen zeker !  Maar blijf toch maar oppassen voor charlatans die van de muze ook al een koopwaar proberen maken.

 

            Jullie filosofen hadden beter korte namen van vier of vijf letters gehad.  Wij halen nogal wat taalspelletjes uit onze geest om hun namen te onthouden.  Neem nu XENOPHANES, die ook poëzie schreef en al veel minder houwvast vond in de zekerheden die de natuurwetenschap en de wiskunde boden.  Een Vlaamse zwaluw zou dat onthouden als 'ik ben geen Phytagoras, ik ben anders, 'anes', 'k zen annes'.

 

            PARMENIDES (PAR-door-MENig idee) kwam deze filosoof tot het besluit dat

 

de uitspraak dat 'niets' ook bestaat niet waar kan zijn.  Eerst in de twintigste eeuw zou de grote maar onbekende Belgische filosoof Octo dit idee in een eigentijdse versie gieten...zonder dat hij van Parmenides had gehoord of gelezen.  Wij zwaluwen, die altijd in de lucht hangen weten eigenlijk wel beter hoe die contacten in de hemelsfeer werken, maar dat zouden jullie toch niet begrijpen.  Maar goed, iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan en moet wel door de druk op zo'n dreigend vacuum ontploffen. 'Niets' kan dus niet bestaan.  Daarom is het ook onmogelijk dat iets in niets verwijnt.

 

De gegevens op zich kan je niet veranderen, de combinatie van die gegevens wel...alhoewel dit niet altijd wenselijk is om tot verbetering te komen.

 

            Na Parmenides met z'n 'alles is één'-visie, kwam in de eerste helft van de vijfde eeuw vc EMPEDOCLES op de proppen met het idee dat alles uit elementen bestaat.

 

Hij hield zoveel van de elementen dat hij in de vulkaan de Etna sprong.  Misschien had hij zich door ook aan politiek te willen doen, teveel zorgen op de nek gehaald.

 

Wil je EMPfinden in 't leven, dan moet je soms betalen, DOKken..., maar minder, LES, was ook goed geweest Empedocles...de mensheid bedankt je in ieder geval.

 

Bedankt ook al diegenen die wij als zwaluwen nu hier niet citeren en of ze nu filosofen achter een schrijftafel of op een veld of bouw waren,...ze hebben allemaal meegeteld.

 

Langzamerhand werd de filosofie ook in Athene geïntroduceerd door Anaxgoras...go mens go ras, nog verder van het Oosten naar het Westen en terug enz... .  Alle wonderlijke wegen dat mensen in dat verhaal bewandeld hebben uitleggen...zou zelfs ons zwaluwen te ver leiden.                                         

 

            LEUCCIPPUS kwam erachter dat alles uit atomen bestaat... 't leven is nog kleiner dan een vlo,...zou in zijn naam kunnen zitten... bedacht ik tijdens één van mijn salto's in de lucht.  Atoom, terloops, is het Griekse woord voor 'ondeelbaar'.

 

Ook DEMOCRITUS bekritiseerde Parmenides door te geloven dat het universum niet één is maar uit  afzonderlijke dingen bestaat...net zoals jullie 'democratie' van al die atomen dat jullie zijn nogal veel vergeet dat de wereld eigenlijk één is.     

 

             

 

            SOCRATES (470-399vc), had beter SoPrates geheten, want hij babbelde heel veel, stelde altijd veel vragen en deed alsof hij heel weinig wist... na de erfenis van de vóór-Socraten zou je al veel gaan zwijgen omdat er al zoveel geweten was...maar welke kant kon je er mee op ?  'Kennis over hoe we moeten leven hebben we nodig ' vond jullie Socrates'.  Wij zwaluwen zijn het veelal eens met hem en we vlogen ook toen rond de oren van al die mannen die van verschillende plaatsen bijeenkwamen om mekaar te ontmoeten.        Toch denken we niet dat deugd alleen een kwestie van kennis is.  Mensen met slechte bedoelingen kan je moeilijk stoppen...net als structureel gevestigd kwaad trouwens.  Ook stopt ooit wel eens de dialectiek, de vooruitgang door tegenstellingen en vinden de antwoorden een definitiever vorm.  Never say never.  Socrates leerling PLATO...eindelijk een nog kortere naam, schreef veel van zijn vriend zijn werk op en wees zijn visie op de deugd als alleen een kennis van het goede af.  Hij onderwees in zijn huis, dat toevallig 'academie' noemde...en dat werd het latere woord voor jullie huidige academies.  Hij geloofde in een soort 'vormenleer'.

 

Net als Socrates zocht Plato niet zozeer alleen de verklaring van woorden, maar ook het wezen van de woorden zelf :  'wat is moed', 'wat is vrijheid', 'wat is rechtvaardigheid'... ze geloofden dat die abstrakte waarden als schoonheid, moed...een eigen universeel bestaan hadden, los van tijd en plaats. 

 

Het latere Christendom zou veel van dit duo overnemen.  'Leren' was een repetitie voor het hiernamaals waar de ziel al was door het intelektueel bevatten van de wereld.

 

Wat we als zwaluwen moeilijker begrijpen is dat mensen als Pythagoras en Plato in reïncarnatie geloofden.  In de zwaluwenwereld voeg je je gewoon via de elementen, de lucht en het licht bij de zwaluwen die er op aarde zijn.  Voor ons bestaat een niet-zintuigelijke realiteit gewoon niet.   Zo dacht PLOTINUS, een Egyptenaar met Latijnse naam die in 't Grieks schreef er niet over.  Hij redeneerde in drie lagen  : de laagste de ziel van de mens , de middenste het intellekt en de bovenste het goede.

 

Waar zit dat 'goede' dan ?  In de anti-materie waar teleskopen niet kunnen komen ?

 

Stuurt het via z'n intellekt wat er met de zielen van de mensen gebeurt, maar dan op een manier die hun vrij laat, zodat ze zelf verantwoordelijk voor hun identiteit en hun opgave in het leven zijn.  Dat is de plot volgen Plotinus; als zwaluwen noemen we hem ook Slotinus omdat hij als de laatste grote Griekse filosoof beschouwd wordt.

 

De driehoek tussen Turkije, Griekenland en Egypte was rond...'t was ook leuk om vliegen in de tijd...en nog altijd.

 

            Toen was het de beurt aan de man wiens school toevallig 'Lyceum' heette.

 

De man van de logica.  Observatie, waarneming en dan pas abstract denken...tijd weer voor een mannelijker filosoof :  ARISTOTELES.  Lange naam maar makkelijk te onthouden, alleen wij zwaluwen, siervliegers, weten waarom.  Bedenker van enorm veel wetenschappelijke woorden, die gewoon de titels van zijn boeken waren : fysica, metafysica, demonstratie, categorie, universaliteit,... .  Door zijn manier van werken 'stoote' hij minder ('less') op moeilijkheden in het onderzoek omdat hij niet van overdreven subjectiviteit moest weten.  Zijn methode was klaar en simpel : van wat is iets gemaakt, door welke efficiënte oorzaak is iets iets geworden, was het de bedoeling dat dat iets een speciaal iets werd en wat of wie heeft dat iets dan eigenlijk verwerkt( zoals in het bekende voorbeeld van het beeldhouwerk in marmer, dat door houwen iets werd en een paard moest verbeelden omdat een bepaalde beeldhouwer dat wenste.   Zijn naam verraad ook zijn principes : 'overdreven eigenliefde en geldingsdrang brengen ons in konflikt met onze medemensen en is schadelijk voor ons karakter,' vond hij...en 'elke deugd is een middenweg tussen twee extremen die elk een ondeugd zijn' is ook niet slecht (vrijgevigheid als midden tussen verkwisting en gierigheid, moed tussen overmoed en lafheid, zelfrespekt tussen ijdelheid en zelfvernedering, bescheidenheid tussen schaamteloosheid en verlegenheid.

 

Doel van dit alles, heel belangrijk voor jullie mensen als jullie echt mens willen leren worden : een harmonieuse persoonlijkheid ontwikkellen.

 

            Heel die erfenis moest wel uitgedragen worden vinden mensen altijd maar weer en de leerling van Aristoteles, Alexander de Grote veroverde alles tussen Italië tot en met Indië en een stuk van Noord-Afrika.  Onder het dak van de bibliotheek van Alexandrië in Egypte hebben wij tussen 290 vc en 646 nc alle jaren jonge zwaluwen uitgebroed.

 

            Geen wonder dat er in die eens te meer onzekere tijden na het uiteenvallen van Alexanders rijk ook een aantal Cynici de kop opstaken.  Ze waren niet cynisch('honds' betekende dat toen) in de huidige zin van het woord, want ze geloofden in de deugd.

 

Ze hadden lak aan sociale conventies en geloofden alleen in echte waarden.

 

Zo kenden ze geen verschil tussen  naakt en gekleed, rauw en gekookt, privébezit en openbaar bezit ...enz.  Ook het verschil tussen Griek en vreemdeling vond DIOGENES maar niks , 'ik ben werelburger' vond hij en introduceerde het woord KOSMOPOLIET.

 

Geen DIO, geen GOD wou hij zijn, gewoon 'echt'.  ANTHISTHENES koos na de dood van Socrates en de val van Athena voor een leven onder de armen en was tegen religie, privébezit en huwelijk.  Aanvankelijk verkeerde hij in aristocratische kringen...maar 'then' zou hij 'anti' zijn...op zoek naar zijn Essentie, langs zijn persoonlijke ervaringen heen.

 

            De sceptici waren de eerste relativisten in de filosofie.  Ze lieten zich drijven op de stroom van de meningen die ze in alle nieuw ontdekte gebieden tegenkwamen, zoals wij ons laten drijven op de warme wind.  Alles had argumenten voor zowel als tegen...en als goede redenaar kon je wel elke stelling ontkrachten.

 

            EPICURISTEN.  Een soort humanisten op wetenschappelijke grondslag.

 

Wilden de mensen bevrijden van de angst voor leven en dood.  ET PUIS-Kuur eens.

 

En dan ? Het leven beschouwen als een bijeenkomen en uiteengaan van atomen, 'als we sterven zijn we daar toch niet bij'.  Grappig en ontspannend, misschien beetje schrik van diepgang en meer ?  Ondertussen waren we nog maar een drietal eeuwen van het jaar nul verwijderd.  Voor ons zwaluwen maakte tijd echter niks uit.

 

Denkers en bewegingen kwamen en gingen.  De STOICIJNEN hielden het als georganiseerde beweging 500 jaar uit.  Het Stoïcisme werd de belangrijkste filosofie van het Romeinse rijk.  In de zomer trokken wij altijd mee naar waar ze overal zaten en we waren er natuurlijk vroeger dan zij.  'De geest van de rede is wat men God noemt', moeilijker was dat allemaal voor hen niet.  Na de dood lossen we gewoon op.

 

Dat wisten wij ook al...maar spijtig voor hen waren het geen geweldige optimisten.

 

Ook zij waren op hun manier op zoek naar het ware wezen der dingen.

 

            Het CHRISTENDOM  dan. De christenen die de leer van de filosoof Christus wilden benaderen langs de gewone menselijke weg zonder het  dogma van de maagdelijkheid en het feitelijk opstaan uit de dood, werden meer en meer bekampt en van tijd tot tijd probeerden ze ergens in 't geheim  meestal de gewone draden in de bijbel terug op te pakken. Maria Magdalena was één van de apostelen die Christus het best begreep. 

 

Als alleenstaande vrouw werd ze afgeschilderd als hoer...een wijze vrije vrouw mocht geen concurrentie zijn voor de toekomstige kerkleiders.  Ze MOCHTDAni wat mannen wel mochten.  Het officiële christendom integreerde Plato met z'n twee soorten werelden via Augustinus (geboren 354nc Algerije) enThomas van Aquino(1225),ze probeerden al wat voor de kerk onhoudbaar was door de filosofie van de oudheid aanvaardbaar te maken. 

 

De  inkeer in zichzelf werd belangrijker dan het onderzoek van de wereld.  Maar die inkeer stond in funktie van reeds op aarde letterlijk gestraft of niet gestraft worden door de vertegenwoordigers van een opperwezen en riep enorm veel angsten en misbruik op. 

 

Als zwaluwen waren we liever te gast bij simpele mensen die alleen de wijze tips in het nieuw testament onthielden dan  een villa op het Sint Pietersplein bij de muggezifters van het Vaticaan te hebben.  Het kopieëren van al die werken uit de oudheid was het werk van vele monikken die wij met onze kunsten tijdens hun noeste arbeid verblijd hebben.

 

Het zijn de Arabieren die de werken van Aristoteles in de dertiende eeuw terug naar Europa gebracht hebben.

 

            Wat jullie filosofen en jullie kerkleiders toch tegen de wetenschappelijke vooruitgang hadden, is nog zoiets onbegrijpelijks.  Waar zouden juliie nu staan als jullie niet zo'n figuren hadden gehad als Copernicus (1473) Kepler, Galilei, Newton en vele anderen.  Dan zouden jullie nog altijd met middeleeuwse denkbeelden rondlopen.

 

Nadeel van die voruitgang was dat de rationalistische  filosofen zoals Descartes, in mindere mate Spinoza, Leibniz en anderen meer en meer 'wiskunde' van de filosofie gingen maken...dat zou zelfs Pythagoras niet gewild hebben.  Ook de Empiristen, die toch al meer rekening hielden met wat de zintuigen en de intuite jullie leren en minder met de rede...spraken een soort wiskundige taal in een poging de filosofen uit de oudheid te verbeteren...en eigenlijk imiteerden ze ze alleen maar een beetje, want de grote lijnen waren al uitgezet.  Kant, Locke, Berckeley, Voltaire, Hume, Burke hebben ook wel mooie citaten achtergelaten...maar hun uitleg boeit ons niet, daar viel je van in slaap. 

 

We moesten tot na Diderot, de encyclopedist wachten om nog eens een filosoof bezig te zien die de wereld voor jullie verbeteren wou.  Hij zocht een systeem om een voor iedereen weldadig algemeen programma voor het geheel van de maatschappij als wet te doen aannemen.  Hij zag de samenleving als een kollektief wezen en godsdienst als een zaak van het hart en niet van het hoofd.  Zijn naam JJRousseau...toen waren we al in 1712 aanbeland.

 

            Net zoals ieder van jullie Staten ooit eens op koloniaal of imperialistisch gebied dingen deed of doet en er van vele streken wetenschappelijke of filosofische bijdragen om de wereld vooruit te helpen kwamen, kwamen er vanuit Duitstalige hoek ook niet te onderschatten bijdragen.  Kant, die het rationalisme met het empirisme probeerde te vereningen (maar ging het om iets nieuws ? was het niet eerder weer de aloude Plato-Aristoteles tegenstelling in meer wiskundige taal verwoord ? 'In hoeverre kunnen we iets weten en zijn er twee werelden of één '...niet aan ons zwaluwen besteed ?

 

Schopenhauer die de oosterse en westerse filosofie probeerde te verbinden.

 

Hegel met z'n absoluut idealisme maar toch al het besef dat het bewustzijn niet buiten de materie om moet gezocht worden.

 

Marx (1808    )die voor het eerst de dynamiek van de geschiedenis eens echt goed uitlegde. Eindelijk  geen salonfilosoof, maar een echte wereldverbeteraar...die al het objectieve heel goed begreep en de subjektieve invloed van de macht van de mens over de mens onderschatte.

 

Nietzche die de strijd tegen de bestaande moraal aanbond, maar daarin zo overdreef dat hij tegen z'n wil door politiek rechts misbruikt kon worden.  Zich niet van het leven afwenden zoals Schoppenhauer onder invloed van de toenmalige miserie en van de Oosterse godsdiensten wel besloot, maar ervan genieten en zichzelf durven worden.

 

Fichte die beweerde dat de filosofie die je kiest veraad wie je bent.

 

Schilling die mens als het bewustzijn van de natuur omschreef.

 

Die mannen hadden wel goei dingen te vertellen, maar ze deden veel te ingewikkeld, goed dat we na de zomer daar altijd konden vertrekken, want een heel jaar hadden we het niet bij ze volgehouden...behalve bij Marx dan, alhoewel dat ook soms te moeilijk voor ons was, het was in funktie van de gewone mens...en die kwam voor 't eerst in de

 

geschiedenis van de mensheid mekaar in de kringen rond Marx vauit vele landen opzoeken...dat internationale, daar hielden wij als trekvogels veel van.

 

In't oosten van de wereld bijvoorbeeld met Boedha, net als de oude Griekse filosofen ook zo rond zes eeuwen voor Christus met z'n uitleg begonnen, geloofde men niet zoeer in de onsterfelijke ziel, maar eerder in een na een aantal noodzakelijke levens opgaan in iets gemeenschappelijks.  Ze zagen 'begeerten' als oorzaak van veel ambras en verheerlijkten de liefde voor het oneindige in dit eindige leven.

 

            De twintigste eeuw die jullie nu al een viertal jaar achter de rug hebben dan.

 

Zijn jullie werkelijk niet beschaamd over al die oorlog en armoede die jullie al lang hadden kunnen uitroeien ?  Nooit zijn er zoveel zwaluwen gestorven als in die eeuw, en dat wordt er door de vervuiling en jullie transportpolitiek niet beter op.   Wat deden jullie filosofen ?  Van de nobele filosofie waarvan ze al meer en meer wiskunde gemaakt hadden, maakten ze algebra.  Erger nog, een deel van de filosofen hun algebra diende en dient om de belangen van de politieke klasse die de wereld om zeep dreigden te helpen te dienen of om de filosofie in de schaduw van de godsdienst te houden. 

 

            Als ik jullie daarom een tip mag geven.  Eens hadden we in een dorp ergens een nest bij een famillie die leefden van de opbrengsten van het fruit van de streek.

 

De jongen die daar opgroeide en alle, maar dan ook alle soorten hard labeur leerde doen en achteraf ook nog veel leerde van het leven in andere bedrijven, besloot na zijn werkuren voor filosoof te studeren.  Hij vergeleek de theorieën altijd met de praktijken. 

 

Hij had een mateloze interesse in al wat met het leven te maken had en deed alle soorten ervaringen op die je je maar kan indenken, politiek, sociaal, psychologisch... .

 

Hij probeerde zelfs z'n ervaringen allerhande in kunst om te zetten.

 

In z'n werken die hij uiteindelijk op het internet zette verklaarde hij alles tussen ontstaan en vergaan in de geschiedenis en in het persoonlijke en kollektieve verleden en heden van mens en mensheid.  Hij stelde een aantal konkrete oplossingen voor om met oorlog en armoede af te rekenen en de huidige mogelijkheden optimaal aan te wenden en de huidige moeilijkheden te neutraliseren en te overkomen.  Hij vond zelfs een systeem van nieuwe, internationaal te organiseren verkiezingen uit, een systeem met eerst een referendum over de  goedkeuring van een algemeen programma met de voorwaarden voor werk en welzijn van de hele wereldbevolking en daarna internationaal overgaan tot projektverkiezingen in plaats van partijverkiezingen.

 

De wereldbevolking zou hun vertegenwoordigers per projekt ( werk, telekommunikatie, transport, energie...) rechtstreeks kunnen verkiezen.

 

Om burgeroorlogen te vermijden zou er aan het eigendomsrecht niet worden geraakt, indien de grote bedrijven en Staten er voor konden zorgen dat iedereen een zinnig  werk had.(zelfde loon voor zelfde werk over heel de wereld).

 

Als jullie nog eens achter je komputer zitten, surf dan eens naar  http://filosofischverzet.skynetblogs.be

 

en laat hem weten wat je er over denkt.  Tegenwoordig onderzoekt hij ook de wereld van de dromen...en allerlei speciale verbanden rond leven en dood.  Maar die studie komt op de tweede plaats...terwijl hij wacht op tekenen dat de mensen sociaal minder passief worden.

 

Kom uit de ivoren torens waarin een stuk van de media jullie gevangen houdt.

 

De dag van vandaag maken wij alleen nog nesten bij mensen die selektief met hun TV kunnen omgaan en niet naar kitsch kijken.  Misschien tot je ons nog eens bij jullie aantreft.

 

oc

 

 

 

 

 

07-01-10

 

 

 

hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong (kabaret)

 

Goeiendag. Ik weet het, 't is een simpel woord om mee te beginnen. Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben. Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

 

Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben. We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water. Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht...ik kan dat trouwens nog goed, dat laatste...dat zal een door de eeuwen heen aangeleerde overlevingstechniek zijn. In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz...zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft ...tot en met wie we nu zijn.

 

Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen. Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus. Den helen dag waren ze me aan 't provoceren, zo uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft. Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

 

Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen. In ons taal betekent dat 'uw NEUTRON-evenwicht' verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is. Het lijkt wel 'sexen' voor het uitgevonden was.

 

Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan...

 

opeens wisten een deel van ons het wel zeker. WE BOUWEN EEN CEL.

 

In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens 'waren we met z'n allen gewoon' 'cel'...ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

 

Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem. We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

 

Maar die cellen waren geen stommerikken...ah nee, heel de natuur, wij dus, ...hadden het beste van ons eigen daar ingestoken...gij zat daar trouwens ook al in. Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten 'delen' om kunnen blijven voort te bestaan...en zo werd de solidariteit geboren. We moesten ons eigen 'delen' om ons kunnen voort te planten. Hoe we daar achter kwamen ? Wel, het stuk 'modder' ,modder, zoals 'mother' in 't Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit. Die 'licht' en die 'lucht' waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen 'drukten' als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

 

Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

 

Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

 

Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven. Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen...het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar 't was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie 'biologie' bij : de 'sex'. Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen...ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , "we zijn nu op ons gemak".

 

 

 

Maar ja...' t was nu éénmaal toch zover gekomen...en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen. Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen. We werden organismen en organen in 't water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duiznden manieren...van dino's tot mieren. Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik...waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

 

Ik hoor het me nog zeggen(allé 'zeggen', 't is te zeggen we waren aan 't leren spreken) tegen dienene op die andere tak, 'jongen, hou toch uw gemak'. Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer wijfkes, meer eten, meer grond...tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond. Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen.

 

 

 

En zo ging de geschiedenis maar voort. Op den duur zaten de afstammelingen van 'Meer' in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen. Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken. Omdat 'stilzitten' ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken. De 'boer' was geboren. Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur. Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden. Iedereen deed een stukske van 't werk...en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar. Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

 

Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had ...en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig. Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood...als we niet naar hem luisterden !

 

Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker ! Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

 

Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren...en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn...dan die dorpsruzies van ons in den tijd. Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de 'dappersten' der Galliërs waren. Sinds toen kwamen er hier veel met hun 'legers' binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

 

Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd : wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

 

 Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben...om ook nog iets positiefs te zeggen. Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

 

waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen. Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de genetica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen...zullen we ons nazaten er aan herinneren...pas op, zie wie jullie volgen...jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen...en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

 

Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, wat gaan we nu met de rest van de avond doen ?

 

Zal ik even de atoomkern zijn. Ik beweeg niet, jullie ook niet, maar toch verlangen jullie nog iets van mij; wat gaan we maken...een rechtvaardiger wereld ? Of handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

 

Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart...je mag dan nch tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs. Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

 

Ook op ons werk, houden we ons gedeist. Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze 'vooruitgang' hebben mogelijk gemaakt.

 

Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen en verarming laten meetrekken. We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door 'konkurrentiepositie', door oplossingen als tot 67 blijven werken en al die zever meer. Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden. De politiek is dringend aan herstrukturering nodig.

 

Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen ...er zou zelfs een andere manier van internationale verkiezingen moeten ingevoerd worden, eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders...die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen. We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, 'moeten we er iets aan doen ook', that's the question ...en wat ?

 

Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd. De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien in het aantal kaders en lekt dit naar de pers. Waarom ie dit doet...de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks nemen. Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo'n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

 

Wat men (s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt. 

 

 Laatst zat ik op de stoep van m'n venster naast m'n kat. "Kat", zei ik, "je moest het eens allemaal weten wat hier allemaal gebeurt op deze aarde. Je zou een boom inkruipen en er niet meer uitkomen". In 't dialect klinkt dat allemaal veel sappiger natuulijk. "Kat, ge must het es allemol wieëte, ge kreoup ne bouem in en ge kwamt er nimieeh nemiauw uit"

 

Daarom, op tijd eens terugdenken aan de wonderlijke manieren waarop we tot stand kwamen.

 

De aarde was er dus.

 

De atomsfeer werd gunstig voor de ontwikkeling van biologisch leven. Water lostte mineralen uit de gesteenten op...de rivieren voerde ze mee naar de plassen van allerlei grootte en daar reageerden ze met de molekulen die gedurende miljoenen jaren uit de atmosfeer neergeregend waren. Natuurlijk stond ook de zon al in de keuken van het leven...op de kruidenpotjes in de keuken stonden namen als 'vulkanen', 'elektrische ontladingen', 'straling'...en dat alles werd in de oersoep gekapt. Met de koolstofketen als ruggegraat ontwikkelden zich complexe strukturen zoals suikers, vetten, eiwitten...en al wat goed is. Door molekulen af te breken kwam er energie vrij die de deeltjes samenbond. Zo ontstond na miljarden jaren experimenteren een zichzelf vermenigvuldigende molecule en de eerste celletjes die zich leerden delen, voeden en vermenigvuldigen. De vragen zijn niet voor na de voorstelling...jullie kunnen me ze naar je huisdokter mailen of zo.

 

 

 

Voor we het wisten woonde een oerdeel van onszelf veertigduizend jaar geleden in een grot. Waarschijnlijk zaten we toen al met vele moeilijk hanteerbare driften en angsten. De ene of de andere madam heeft daar een triologie over geschreven, als ge dat leest kunt ge U goed in die tijd inleven. We leerden jagen en boeren, huizen bouwen, praten en schrijven. Zoek dat allemaal maar eens op, ge moogt ook iets doen om uw bewustzijn omhoog te krijgen. Ik heb daar veel over op mijn huisbladzijden op staan...ge moet dat adres maar eens vragen als ge het op de ene of andere manier in mijn huis doet bellen. Samengevat komt onze geschiedenis er op neer dat hij bij tijd en wijlen nog meer beestig dan menselijk was...en daar zijn we nog niet vanaf. Chapeau natuurlijk voor alle geproduceerde kunst, maar boe voor alle op rang en stand en afkomst gebaseerde slachtingen. Hoera en eureka voor het werk van boeren, arbeiders,...filosofen en de wetenschappelijke vooruitgang, maar oh wee voor al diegenen die de onwetendheid des mensen misbruikten en misbruiken. Hand in hand met al diegenen die het sociale in het vaandel droegen en dragen...maar weg met de lakeien van de spekulatie die de wereld altijd richting oorlog en armoede duwden en duwen. 

 

octo

 

REIS

 

Reis.  Reis door het leven, blij en op  je hoede, niet alleen om lichamelijk letsel te voorkomen, maar ook om niet in de val van overdreven medelijden te vallen, daar er meer achter mensen schuilgaat dan we zonder levenservaring vatten.

 

Tracht naar objectieve kennis.

 

 

 

Wereldgenoot      

 

WERELDGENOOT

 

FILOSOFISCH VERZET/VOEDSEL VOOR DE GEEST, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & linken daarnaar met 500 eigen artikels en honderden linken, foto's, film...,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek.

 

Filosofisch Verzet is een speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie  kan worden. Over hoe filosoferen ook persoonlijke zingeving wordt. Over hoe graag leven mogelijk wordt.

 

 

 

WERELDGENOOT, werkloos ?Tijd om je af te vragen waarom? Teveel werk? Altijd meer op minder tijd presteren? Je wordt tot een helse concurrentie met andere collega's, boeren of andere kleine ondernemers verplicht? Je hebt vragen naar het waarom van armoede en oorlogsverspillingen, terreur? Je vindt het maar niks dat de oorlogsmachine via 1man,1president,1premierin gang kan gestoken worden, tegen zijn congres of partij in? Je denkt, leven en werken in zo een wereld, dat kan toch niet de bedoeling zijn ?Je ziet de zin van het werk dat je doet niet meer zitten...en je vindt zo dadelijk maar niets anders.Je vindt geen partij of vakbond die een allesomvattende uitleg heeft, een globale aanpak voor de wereldproblemen voorstelt? Of de tegenkrachten die je ontmoet lijken versnipperd ? Je ondervindt dat sommige media of het onderwijs je het hoe en waarom van de geschiedenis en het hedendaagse niet genoeg duiden kunnen? Ook je sociale omstandigheden zijn niet gebaat met al die omstandigheden? Je bent een aantal uitzendingen, kranten of ongezonde leefgewoonten moe en je wil daar om te beginnen bij je eigen iets aan doen? Je beseft dat een mens niet alleen gemaakt is om te werken en je wil opkomen voor jezelf en anderen? Omdat ook bij andere mensen, andere gezinnen, werkeenheden,  landen...dezelfde vragen zich nog schrijnender en dringender lijken te stellen. Jij hebt geen drug meer nodig, je weet uit eigen en gedeelde ervaring heel goed dat op ijdelheid en zelfmedelijden gebaseerde consumptiedrang, je kritische zin en je innerlijke verdieping ( http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  )in de weg staan.

 

Kortom je bent je bewust van een aantal zaken die je bewustwording vernauwen.

 

Je realiseert je dat je medestanders nodig hebt om al dat inzicht in vernieuwende groei en daden om te zetten. Een bewuste keuze dringt zich op voor meer en meer mensen.  Je wil je best inzetten voor een betere wereld zonder armoede, oorlog, werkloosheid en allerhande vervuiling als die wereld er dan maar niet uitziet als nu:  afgejakker op het werk, te weinig interesse voor de rest van de wereld, te weinig tijd voor lezen, studeren

 

Het leven niet meer als zingevend kunnen ervaren. Dom amusement, sensatie voor alles. Steeds meer mensen willen diepgang en inhoud vinden. Shows over hoe men mensen elimineert, zodat het  individu dat overblijft met de poen of lotto gaat lopen. Bestudering van de psychologie om er geld mee te verdienen en ieder op zijn plaatsje te houden. HOERA? HOERA? Wat amuseren we ons rot binnen het kader van het geldimperialisme en de casinoëconomie.  Valse spanningen opbouwen om ons van onze anderskleurige of klassegenoten of andersgelovigen af te scheiden. Nog meer reclame in onze hoofden jagen om ons nog meer doen te kopen...dat proces mag niet stilvallen of het geldsysteem valt op zijn gat. Je inzetten voor een wereld waar dan geen gekken om een oorlog om afzetmarkten vragen omdat een oorlog weer voor werk ZOU zorgen. Een wereld waar men niet met halve waarheden goochelt, het beschermen van machtsposities indachtig. Men misbruikt het rijke filosofische erfgoed achter woorden zoals religie, geloof, god socialisme enz...voor de doeleinden van de zotste speculaties. 't Kan niet de bedoeling zijn dat dat allemaal zo blijft. Alles evolueert. Misschien maken we het nog wel mee:

 

Een modern systeem voor toekomstige verkiezingen via het internet, een soort internetreferendum om eerst een globaal programma goed te keuren en daarna op projectlijsten de vertegenwoordigers ervan aan te duiden(een blauwdruk hiervoor, zie : http://bloggen.be/conscience2008

 

 

 

Toemaatje:

 

 

 

Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, 't einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven...zelfs al botst onoordeelkundigheid  voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties...blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur  van het algemeen belang vergift, daar is welvaart niet ok. OCTO 

 

 

 

Platformtekst  filosofisch verzet linker kolom http://filosofischverzet.skynetblogs.be

 

 

 

 

 

Er was dus toch leven na de dood

 

Zie http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

 

 

 

 

 

De liefde, ach ja http://achjadeliefde.skynetblogs.be

 

Enkele belangrijke notities over liefde
Nog maar eens een poging tot inzicht in wat men de 'liefde' noemt
De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten. Neem nu de eerste zin in deze uiteenzetting...ergens hebben we wel onder een bepaalde hoeveelheid ook al deel uitgemaakt van het verhaal van de vorige generaties. De generatiedomino's blijven gewoon vallen. Alle moeilijke dingen waar vorige generaties niet konden mee in het reine komen, krijgen we gewoon terug op ons bord. In religieuse termen zou men dit 'erfzonde' noemen. Bon, iedereen heeft een vrije wil en mits we de verkeersregel numero uno : 'trouw' in het klassieke liefdesspel 'gehoorzamen' hoe minder 'fout' de dingen dan dreigen te gaan : jaloezie, ingewikkelde driehoeksrelaties, vlinders in de buik voor anderen die bij de oorspronkelijke partner, dan weer de slangen tot leven brengen. Dégout in plaats van sensuele gevoelens naar derden toe naar de bestaande relatie te leren integreren. Chemie alleen is nog iets anders dan een voorname rol in het leven van iemand anders willen opnemen,...liefde. Dat is natuurlijk de theorie, de praktijk brengt andere resultaten voort. In hoeverre zijn we eigenlijk 'vrij' om ons eigen emotionele leven te leiden...bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaal-ekonomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet...alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten...net als met onze relaties trouwens. Uitleenlopende en gelijklopende verklaringen en alternatieven genoeg, alle dagen met nieuwe, op oude ontwikkelingen gebaseerde tendensen gekruid.
Het is vandaag de dag niet moeilijk het ontstaan van het leven wetenschappelijk te verklaren. Filosofisch komt het er op neer dat iets dat niet meer houdbaar is onder grote druk ontploft...kleiner of gelijk aan nul bestaat immers niet, spoken ook niet, wat niet wil zeggen dat we na onze laatste adem geen andere vorm van energie aannemen. Wat voor de big-bang (uiteengaan onder teveel druk) geldt, geldt ook in het emotionele leven van mensen. Voor de generatie die nog vijftig jaar getrouwd geraakte, lag dat anders, niet alleen omdat de man vaak de enige kostwinner was. Onder teveel druk van buitenuit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokter consumptiepatronen, de kultus van het sexuele genot, de commercialisering van de sex, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan temidden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufaktoren, geen tijd voor bezinning...het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoopsgevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke a-pathie die asociaal en individualistisch maakt...).
De mensheid heeft zich over heel de wereld verspreid en is eigenlijk als één boom met geweldig veel vertakkigen te beschowen.
Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk kollektief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit. Zij zijn een deel van onze vrije wil vandaag als het ware. Wijzelf, iedereen persoonlijk staan aan de top van de pyramide, moeten het geheel dirigeren, al slagen we daar niet altijd zonder moeite in. De ware levenskunst bestaat erin dit zonder teveel af te zien aan te kunnen. Je leven in alle rust te kunnen beleven. Weten wat wel en niet kan indien je die rust behouden wil. Dit houdt in dat je aan een inzicht in al de soorten realties rondom jezelf moet werken. Konstant, elke dag en nacht opnieuw. Als individuele tak van de boom je verbonden voelen met de andere takken, met de gemeenschappelijke stam, met de wortels.
Om dit op het niveau van het emotionele te doorgronden is het misschien best om het sociaal-ekonomisch-politieke deel van het bestaan even buiten beschouwing te laten en ons alleen op het emotionele te richten. Al is het emotionele moeilijk van het ekonomische te scheiden omdat inkomen en dus 'geld' en van die materiële zaken nu eenmaal ook in het emotionele meespelen, als zou dat eigenlijk niet moeten hoeven. Voor diegenen voor wie deze dingen wel een te belangrijke rol spelen zijn het gewoon gegevenheden die een opvoedkundige rol spelen in het proces van het inzien wat nu eigenlijk de zin van het leven is. De emotionele zin van het leven is veel belangrijker dan de socio-ekonomische en politieke zin van het leven...omdat het onze opdracht is van ons van alle negatieve emoties naar onzelf en anderen toe te ontdoen. Soms gaan mensen uiteen en is dat een noodzaak. Soms zouden ze beter bij mekaar blijven omdat dat in hun geval de best mogelijke kaarten zijn die het leven hen voor hun persoonlijke ontwikkeling had kunnen geven.

Geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten soms door klagen en zuren, flirten met... bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is , soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan wie weet welk een domino's van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie... of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ?

Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz


Helder zien hier in bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men met het 'goddelijke of 'ondoorgrondelijke' bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan dooralgemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coordinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles
Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf
Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren



-het jaloezie- monster in vele van zijn facetten : Met een grapje beginnen : in plaats van jaloezie te hebben, gewoon de volgende beklagen. Menig één heeft er al eens last van, van miniem tot gemiddeld en veels, veels te veel. Soms klopt de intuïtie, soms zit men er helemaal naast. Het vuur van de jaloezie, eenmaal in gang, probeert alles te verorberen...met wat brandstof uit herinneringen van het verleden er op gegoten, is het soms niet te stoppen en paranoia- achtig...we hebben het natuurlijk maar niet alleenlijk over de biologische jaloezie, die soms niet moet onderdoen voor andere vormen. De biologische jaloezie heeft natuurlijk zijn redenen in de vraag welk leven nu mag en moet tot stand komen en welk niet...als of wij in onze bescheidenheid daar allemaal een volmacht voor zouden hebben om dergelijke complexe codes te begrijpen. Als men veel last heeft van jaloezie is het best niet al te zeer met het subject dat in bepaalde situaties (scheiding, ander verblijf...)niet direct 'controleerbaar' is, bezig te zijn. Alle soorten opwinding die dat met zich meebrengt schaadt waarschijnlijk de gezondheid...of activeert het de kwaliteit van de genen ? Niet alles moet en kan worden uitgetest.
Ook al heeft men het monster al lang overwonnen, toch kan het op bepaalde momenten weer opduiken. Mensen die al enkele partners hadden, merken soms op dat ze maar bij een paar echt jaloers konden zijn, namelijk bij de vrouw van hun kinderen en iemand waarvan ze denken dat hij of zij best geen kinderen met die of die man of vrouw krijgt...in sommige gevallen pushen ze het door hun gedrag, in andere gevallen niet. Niet alleen 'kinderen' hebben met of willen hebben met, is een reden tot jaloezie. Het monster is op zijn best bij fantasiebeelden over de partner met iemand anders. Grappig, of helemaal niet grappig, is dat men soms duld dat de ander iemand nieuw' heeft' om ook iemand anders te kunnen 'hebben'...met of zonder onderlinge afspraak. Ijs is , zoals u weet, heel glad en het komt inderdaad bij tijd en wijlen terug.
Het echte belang van fysieke trouw, buiten de genetica, heeft qua menselijke goedvoelen, bij de meesten ? niet zozeer te maken dat men bij het scheiden armer wordt, maar is vooral belangrijk om jezelf niet al die zware emoties aan de hand te doen. In sommige gevallen is 'trouw' zijn echter een aangeleerd iets dat, indien je het echt te extreem wil volhouden, ontaard in de andere pool, de slipper...die alleen langdurig verrijkend kan zijn (soms met vallen en opstaan) indien twee mensen spiritueel meer bij mekaar horen dan twee anderen. Soms wordt er alleen maar wat geflirt omdat men de andere op het belang van de eigen 'waarde' wil wijzen of dat men er een melancholisch soort aandacht mee wil ervaren. Een klein beetje meer of minder van dit of dat hormoon, zal wel gezond zijn zeker ? Een brand kan je blussen, maar soms wordt hij oncontroleerbaar.
Soms is jaloezie iets dat ontstaat in voor iemand ongunstige ervaringen met ouders en de daaropvolgende soorten relaties of gewoon ook dat men zodanig geduld met iemand heeft gehad in lief, maar vooral leed, dat het dan driedubbel erg is dat je wordt ingeruild voor iemand waarmee de partner minder zichzelf worden kan. Soms kan dat niet anders en moet je je er mee neerleggen. Soms is alles aan je stiergehalte gebonden, heel gewoon in het dierenrijk, al zijn vrouwen vaak jaloerser dan mannen. Vaak potsierlijk is het als het niet zozeer om een gevecht voor de beste genen gaat, maar om materiële bezittingen bijvoorbeeld. Worden onze DNA-strengen er beter van ? Je zou ook kunnen stellen dat je niet daadwerkelijk ontrouw hoeft te zijn, om aanleiding tot jaloezie te geven. Sommigen voelen zich vaak belachelijk onnodig, of zijn verplicht van in de meeste gevallen anoniem; grote dosissen porno tot zich te nemen...als of dat ook niet meetelt in het aanvoelen van waar die energie achter af dan komt. Voor diegenen waarvoor sex pijnlijk wordt, is dat waarschijnlijk minder een probleem dan voor anderen.
Tot slot, indien je je partner achteraf vraagt wanneer 'het' dan gebeurt is en het tijdstip klopt met een soort jaloers gevoel dat je overkwam, meldt het ons en we zullen het bij onze studies rond het fenomeen telepathie, voegen. Ook het tijdstip van intieme gesprekken die men 'aan de andere kant' had, kan interessant voor ons zijn. Trouw, uiteindelijk, heeft zijn goeie en minder goeie redenen, maar is een heel valabel iets. Ergens vertrek je van een maagdelijke situatie die soms evolueert naar 'hoe zou het zijn met die of die andere'...al is het soms maar een heel klein beetje, want je bent content met je partner of gezin. Toch kunnen mensen niet altijd de opgelopen trauma's van hun partner inschatten, nog dikwijls het gestook achter hun rug van exen of schoonouders, vrienden, ouders... . Trouw heb je niet helemaal alleen in de hand, of je moet al vooraf over een soort grote wijsheid daarover beschikken. De situatie van 'je voelt je ok, alleen omdat je trouw zo vanzelfsprekend acht', kan danig uit de hand lopen.
Tweede slot. Er is meer tussen hemel en aarde, hoe meer men tijdens zijn leven met alle mogelijke schaduwkanten afrekent, hoe sterker we als ziel in de geestelijke wereld overgaan...en...hoe minder problemen je ouders onderling en naar ons toe oplosten dus , hoe meer er op ons bord komen ... ? Dat zou allemaal kunnen vermits de ziel en de geestelijke energie één zijn. We zijn immers een mix van de verlenging van onze voorouders en ook de meer en mindere hoeveelheden testosteron, dopamine (op opwinding gericht) en oxytocim (meer op kalmere ervaringen gericht), spelen mee in een spel waarvoor wij een leven tijd hebben om het te begrijpen...een leven en langer. Zoals alles is alles een test...om ons weerbaarder te maken, maar dat het leven ons maar te veel jaloezie bespaart...het is niet nodig mensen die bij mekaar horen te provoceren.

 

Zoveelste romanidee      http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be 

 

Alle blogs :

http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

 

 

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/

 

20-08-14

h)dagboekpoezie tussen 2007 en 2014

 

 

WP_20140614_11_58_56_Smart.jpg

 

FILOVIEWPICTURES  : spiercel, waterdruppel, onderwaterchalets ?

 

h) Dagboekpoëzie vanaf 2007

 

Dit is ons Leven

 

Dit is jouw Leven.

 

Teruggeven onmogelijk.

 

Zijn heeft vele redenen.

 

Er doorheen en beleven.

 

Het zware op tijd achter laten.

 

Omvormen tot het ware van binnen.

 

Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom.

 

Afzondering en reünie.

 

Maar steeds uitwisseling.

 

Zij het met wijsheid gewogen.

 

Zij het uit toorn geboren.

 

Terecht of onterecht.

 

Uit liefde en blesserende zegen.

 

Bless your blessings.

 

--------------------------octo

 

 

 

 Roodborstje noem je

Veel meer dan met je naam.

 

Duik je al eens op.

 

Op een uitgekozen moment.

 

Op een tafeltje in herfstzon.

 

Maar elders ook, altijd onverwacht.

 

Lijkt wel of je blijft staan of hangen.

 

Om dialoog aan te gaan.

 

Die korte momenten tussen ons.

 

Even geluk in mij met jou vangen.

 

En vrijer kan dan niet.

 

Je staart en je staartje.

 

Oogjes en pikkebekkje zo fijn.

 

Met al je opgepoetste kleuren.

 

Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn.

 

Je lijkt wel een postbode uit de hemel.

 

Spaarzaam met ook jouw unieke lied.

 

Ons aan domheid van onrust herinnert.

 

Ons met je danspasjes op een andere voet zet.

 

Voor je weer je hoofdje draait.

 

Om je volgende luchtduik uit te meten.    Octo

 

zo tussen mensen van niet alle dagen

 

zijn gelijkenissen te vinden met die van alle dagen

 

ook tinten en zijn van elke variteit van mens

 

al zoals fruitsoorten tot in alle hoeken van de wereld verspreid

 

creaties van natuur, cultuur, maar ook veelzijdigheid van manieren om

 

met zieleroerselen om te gaan in die soms onbewuste

 

betrachting van allen om korter bij de innercommunicatie te raken

 

 

 

Zijn dat zich niet teveel uitput in teveel ballastwaarden en louter wiskundige filosofie.

 

Zich niet uitputten in teveel beweging, alleen maar om tot stilstand te komen.

 

Octo eeind april 2012 na Kretareis

 

 

 

Eindelijk likt de zon me weer

 

tafel houten balkon

 

dak ondergroeit

 

netwerk van takken

 

in alle levensdomeinen

 

zullen toch weer bloemen, bloeien, groeien

 

wijl zon korter bij dan nu in 't noorden

 

me likt, in porien smelt

 

wijl de zee 2400 keer

 

aankomt, vertrekt

 

aangetrokken door het sterrenstelsel

 

teruggegooid door de aarde

 

geluiden brengen je in zalig berusten

 

uitzuiveren, verstaan

 

hoop opdoen voor 't vergaan

 

dat weer alles zal worden doorgegeven

 

om telkens weer het ontstaan

 

geboren te doen worden

 

op basis van de vorige informatie

 

zoals kosmische krachten kunnen

 

de mens, het verlengstuk dat begrijpt

 

of dat zou moeten en willen

 

lucht zo zuiver

 

drijft van zee en bergen

 

door al mijn kanalen

 

en wakkert de idealen aan

 

dooft de brandhaarthjes van pessimisme

 

verstrikt de emotionele schaduwkant

 

steekt het vuur voor verlichting en inzicht aan

 

maakt op langere termijn

 

ook hongerig naar aardse eten

 

octo  na Kretareis

 

 

 

 

 

 

 

Zinnen Zetten.

Vlammende tinten haren uit het Noorden
Amazone van soms uit het zuiden
Met haar strakke pakje modieus, bosgewadengewijs
Oh zo warme ondergrond van lachen
Gerijpt door jaren mensenervaring
Getekend ook wel
Altijd dapper doordoen
De mouwen opstropen, de handen er uit
Liever dan gedragen te worden
Duiken soms in pijn
Die de hare niet hoeft te zijn
Ze zwerft op wegen, wijl ze tussendoor levenslopen verbindt.
Barst dan de zon' s lievelingsdochter uit haar coulissen
Als haar schaduwen wijken en alle spots in de vele kleuren
van haar ogen alle irissen er in doen ontwaken...
ben je blij dat je haar kent.
Gij allen die een tijd samen spoort,
behandel haar waardig !
In dees of 't gene oord...
of de wraakgeest zal U vinden.

 

 

 

Fijnzinnig wezen

 

Begaan met Begrijpen Boetseert het zijn leven.

 

Weg van het onbegrip der volwassenen,

 

die de eigen uitdagingen niet begrepen, de pijnen, onbewust vaak doorgaven.

 

De wereld was zo groot, de weg naar zelfstandigheid lag open.

 

Immer als reisgezel de onbegrepene willen bijstaan .

 

Als ook de ruimte en de landschappen die de aarde bood.

 

Werken aan mensen en situaties in nood.

 

Vanwege de eigen fijnmazigheid zelf in lage luchtdrukperiodes  geraken.

 

Zich weer rechten en er weer staan vol nieuwe ideeën.

 

Met op de hoede zijn voor euforie en overschatting.

 

Haar grootste bondgenoot, de elegantie waar mee ze haar passen zet.

 

Het meisje dat ze in zich wist te bewaren.

 

Haar wedervaren en weder varen.

 

Haar link met mooie plekjes om wonen en speelse verwondering om de dingen.

 

Haar liaison met cultuur.

 

Fijnzinnigheid die de uitdaging met breekbaarheid aanging.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oosterse sferen

 

zij had duidelijk een voorkeur voor

 

dit type man

 

dat alle vrouwen als zijn zusters zag

 

behalve misschien 2

 

zijn moeder en wie weet...

 

zij misschien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het ligt tussen de dennebomen

 

het licht tussen de dennebomen

 

is wat je zoekt

 

wat je soms nodig hebt

 

het ligt, hangt...,  zomaar tussen de bomen aanwezig te zijn

 

het is

 

jij bent

 

het wordt

 

wij zijn

 

allen

 

afzonderlijk

 

 één

 

nu

 

later

 

en altijd weer opnieuw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vader fysica en moeder chemie

 

Overgrootpa BibBang keek naar zijn dochter Straling,

 

hoe ze verliefd werd op beeld atoom, hem, het worden wou

 

fotonen floten haar om de oren

 

er kwamen moleculen van

 

Oma Mater, Planeet, vond haar draai rond Ster Zon 

 

ze smolten hun goedjes in mekaar

 

en hun kleinkinderen

 

de eerste celletjes waren klaar

 

Ma Organo in zee, deed het nog steeds volgens XX

 

Organos werden organismos

 

en toen kwam 't systeem van Pa XY

 

samen kropen ze aan land

 

om aan hun recentere kunstwerken te beginnen

 

nu is alles precies af

 

dacht de familie natuur

 

er is genoeg voor ieder

 

maar zie ze daar en daar toch zitten vechten om meer

 

gedenk, het principe van de cel,

 

was oorspronkelijk

 

delen

 

vlieg redt vlieg

 

rand van vijver

 

insecten in over ijver

 

ééntje lag in ’t water

 

stokje er in en weer aan land

 

twee minuten later

 

een koperen vlieg op rug in water aanbeland

 

een andere met een zoefvlucht

 

raakte haar en deed haar kantelen

 

en zij kwam ook weer vliegend aan land

 

waar de kip koos tussen dan eens gras en dan wat graan

 

maar met die vlieg raakte ook zij van de vijverbaan

 

en een mens keek toe en voelde

 

alle wortels in het bos zo goed aan

 

voor hij dacht, geniet maar

 

wie weet is het binnenkort niet gedaan

 

dit bestaan

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

haiku voor m’n verjaardag : 

 

 

 

als wolken glijdt het leven

 

 in kleuren van zwart, wit, grijs

 

 en alle tinten blauw

 

 

 

fv

 

én :

 

“ een beetje warmte en een beetje zon is het beste wat ik je kan wensen

 

koester het licht en hou het licht in deze wereld en tussen mensen”

 

 

 

fv

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

stadsmusje

 

  • op een stadstrotoir , een piepjonge mus aanbeland
    ze keek onzeker naar mij en ik blij naar haar
    “hee jong dink, weet je wel waar je bent aanbeland” ?
    “deze wereld staat op veel plaatsen in brand” !
    Het zeespiegelnivo, het bijenbestand. Het kon haar niet veel schelen.
    Voor haar was ’t hier allemaal neig interessant.
  • Ik kan bijna vliegen, schudden met mijn kont
  • Was oh zo blij toen ik m’n eerste wormpje vond
  • Kan me niet schelen dat mijn voorouders dino’ s waren
  • Wil alleen later een nestje en wat aaren
  • Liefdes verliezen en zielen die heengaan
  • Grote liefdes verliezen.
  • Staat kort bij zielen die heengaan.
  • Of bij zij die niet kunnen of mogen komen
  • Levens die men een stukje of veel moet afstaan.
  • Ze dan hier en daar nog herkennen.
  •  
  • Liefdes verliezen.
  • Negeren soms, redenen uitvinden…
  • Over waarom het zo moest.
  • En soms kloppen ze.
  • Verdriet en weemoed met dezelfde en andere inhoud.
  • Opluchting soms, maar van wie of wat of wanneer ?
  • Men denkt, na deze, geen deel lijden meer.
  • Terwijl het vuur soms nog wat na smeult.
  •          Relaties.
  • Altijd op andere toonhoogten, dimensies.
  • Andere situaties van noden van anderen.
  • Van de eigen verhalen ook.
  • Moeten ervaringen ons nog komen bezoeken ?
  • Moet men er zelf nog naar op zoek ?
  • De gevoelige snaren van mooie en unieke raakpunten.
  • Blijven herinneringen met het hart verbinden.
  •  
  • Grote liefdes verliezen.
  • Staat kort bij zielen die heengaan.
  • Verdriet en geluk en middenmoot, nooit dezelfde inhoud met die of die.
  • En voor passie zijn er ook zeven kleuren en tonen.
  • En vele liedjes in zeven stijlen.
  • De eenvoud van de witte ridder en de prinses.
  • Naar het land van  mythen en legenden verwezen de dag van vandaag.
  • Pipi Langkous en Peter Pan bestaan niet in de volwassenen wereld.
  • Indien er twee het blijven kunnen, het weze hen gegund.
  • Hou vast en geniet…en kies voor mekaar.
  • Complexere situaties…minder goed hanteerbaar.
  •  
  • Grote liefdes verliezen.
  • Staat kort bij zielen die heengaan.
  • Hoe ouder men wordt, soms hoe zwaarder de optelsom.
  • En op de duur…
  • Licht blijven, altijd licht proberen blijven.
  • We waren het, zijn het en blijven het…
  • Althans letterlijk en in filosofische zin.
  • Tussen mekaar hangt af van dag tot dag.
  • Na al die ontelbare, niet meer verwoordbare periodes.
  •  
  • Grote liefdes die weer vriendschap proberen zijn.
  • Opluchting en ook wel een beproeving.
  • Zoals bij alles dat men niet is gewoon.
  • De bio negeren, valt te leren of integreren of niet.
  • Men is gewoon ook niet meer wie  men was toen men losliet.
  • Weet niet zeker wat te houden.
  • De eigen voorvaderlijke spelingen.
  • Het vervolg dat men er zelf aan breide.
  • Alle steken die men wel moest laten vallen.
  • Want breien aan het leven doe je niet alleen.
  • Het niet gemaakt zijn door het verleden…
  • Voor het volgen van een te sterk stramien…
  • Ondanks de brede schouders en een zee aan begrip…
  • Ondanks verdragen en weinig of geen last van jaloezie…
  • Raar bij wie wel en bij wie niet en wanneer.
  • Goede vrienden… en worden als kinderen en wijzen.
  •  
  • Grote liefdes verliezen.
  • Zoals de vreugde, nodig om via de kunst.
  • Weer dichter bij de ziel te geraken.
  • Maar het lijkt meer op dichter bij de geest geraken.
  • Die van iemand die men niet meer verstoren kan.
  • En houdt van blije dingen.
  • Wetend dat het leven meer met mensen voorheeft
  • …dan alleen romantiek en allerhande passie.
  •  
  • De huidnood
  • Lang geleden in een ver land.
  • Een aanraking was magisch.
  • Hand die je arm kort streelde.
  • Een kus, identiteitskaart van de bioziel.
  • Alle balletten der naaktheid geproefd.
  • De groei van je geest, onze ook bevorderd.
  • Toen haalde de schaduw van ’t verleden
  • En zij die niet graag hadden wat we deden ons in.
  • Vernauwden ons tot en langzaam verdween de roes.
  • Om toch nog vrienden hoogtepunten te kennen.
  • En dan op een dag is men te lang alleen.
  • Alsof alles wat ooit werd gedacht en gevoeld nog ergens is.
  • Zo weet je dat dan weer bij het horen van een mooie song.
  • Om te vermijden dat je bioziel langzaam wordt uitgehold.
  • Is sterkte en bezig zijn met de geest en de kunst geboden.
  • ’t Lijkt wel of huid voortaan verboden voor je is.
  •  
  •  
  • 57 jaar, baah, een tussenstopje 1954 2011 2054
  • Eerst wat wensen
  • Ons zorgend,
  • Al wat ouder maske
  • Is jarig…nee vandaag worden we niet meewarig
  • Kussen, geschenken, een klein kadooke,
  • Voor bij het ochtendboke.
  • Ik wens je zoveel klein geluk.
  • Kleinkindergeluk.
  • Onverwachte gunstige evoluties…
  • In wat nu nog problemen lijken.
  • Octaaf
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Dan een gedicht : getiteld 17de verjaardagsgedicht
  •  
  • Na 56 jaren in dit leven
  • Begint nu je laatste jeugd
  • Wat je hebt weg te geven,
  • Vertaal het in vreugd !
  • Dat deze je moge brengen…
  • Menig moment innerlijk geluk.
  • Dat niets, niemand je zachte verenge
  • Met iedere lach gaat er wat minder stuk
  • En doen wij en anderen dat ook…
  • Dan ben je binnen 44 jaar geen knook i
  •  
  • octo
  •  

 

88 jarige moeder, oma, 

 

11x8, proficiat en dankjewel

 

1924 .O.    StOk, het oude lemen huizekke, een tweede meisje erbij

 

                   Meer een Germaanse, aan Mediteraner zus haar zij.

 

            8.    Achter de ploeg in Neerlinter in ’t huurhuis, kon ze het paard al laten trekken

 

                   Later zouden de meiskes en noorderling Jef en zuiderser Sylvie hun eigen huis betrekken.

 

          16.   ZEStien, al veel gezien met al die kennissen, buren, ooms en tantes en neven en nichten.

 

                  Vele vertellingen heeft ze ons gedaan, over al die mensen en hun plichten en zwichten.

 

                  De oorlog begon ook  in dat jaar.  En eindigde met een goe lief.

 

                  Ne brave hardwerkende jongen, echt haar gerief.

 

                  Hij  uit een oorlogsdorp, zij geraakt door een stukje wapentuig.

 

                  In die tijd, net zoals nu, op een ander was ’t hier heel ruig.

 

                  Maar toen konden ze beginnen verkeren, zes jaar lang

 

                  En laten zien welke noten ze nog hadden op hunnen zang.  

 

                  Ze kon haar Frans van in haar schooltijd in de Walen.

 

                  Op ’t gemeentehuis in Neerlinter wist ze altijd haar gelijk te halen.

 

            24.Ze liet zich overhalen om mee in ’t fruit te gaan werken op een boerderij

 

                  Ze trouwde er met de oudste zoon, samen dag in dag uit, trouw, zij aan zij.

 

                  Elke denkbare tuin –en boerenstiel kreeg ze onder de knie.

 

                  Het bedrijf groeide en van kamionette kwam een kamion of 2 in de fruitcompagnie.

 

                  Van 5 uur ’s morgens voor de meesten hun werk de leveringen van fruit noteren

 

                 Zeker in honderd boekskes, en van evenveel mensen en families kon ze nu dingen leren.

 

                 Een geluk dat haar schoonmoe bijsprong aan de pot  en pan

 

                 Want altijd was er zoveel en meer te doen bekan.

 

                 Na vier jaar tijd voor de eerste kleine meid

 

                 Nu ook al ver bekend vanwege haar gezonde voeding en heelprodukten en vlijt.

 

          32. Tegen 4x8 was het tijd voor een zoon met een 8 in zijn naam.

 

                 En toen hij acht was, had ze hem ook al in een steeds groter ploeg van ‘werken’ staan.

 

                 Vermits man, vaak naar buitenland met het fruit, deelde Gerardinneke de lakens uit.

 

                 Altijd zat iedereen in ’t veld of op de grootmarkt in Mechelen met tonnen fruit, fruit, fruit.

 

                 Met werkvolk en eigen familie ondereen aan één tafel op de noen,

 

                Dat waren nog eens schafttijden, voor ieder die leute en werken had vandoen.

 

                Op haar 36 jaar in 1960 werd haar huidige schutsengel geboren

 

                Haar derde kind, een meisje liet flink, zoals ze toen al was, van zich horen.

 

                Ook zij vond na haar loonjaren in  ‘t fruit en de  fruitcommerce haar weg.

 

                En tot op vandaag, nee, pak ze daar maar ni weg.

 

          40.  1964 ondertussen, alles moest groter en groter,harder werken om mee te kunnen samen

 

                Slepen en sleuren en dragen, hoe meer alles op wielen ging, hoe meer kilo’s er bijkwamen

 

               Frigo’s werden bijgebouwd en meer volk aangenomen

 

               ’t ene seizoen in ’t andere, nooit een maand zonder fruit, ni aan vakanties toegekomen toen

 

               Maar een reden tot scheiden, was dat nog niet toen, welk ook een seizoen

 

               Je zeurde gewoon niet en deed wat je verondersteld was te doen.

 

         48. 1972, alle sporen van de oude boerderij zelf al jaren verdwenen ondertussen

 

               De zaak,een drukke fruitkwekerij, sorteerdershal,handel met den bompa al ten ruste.

 

                Nadat Gerardine voor hem had gezorgd dat hij een waardig levenseinde kreeg,

 

               Als eerste in een reeks van vijf oude mensen, bracht ze veel geluk in hun levenseind teweeg.

 

               Jaren zijn we soms dagen ’s nachts soms mee opgestaan toen het willen leven stokte…

 

               Tot de andere kant van ’t leven aan de deur klopte.

 

        56.  Ons ma moest naar de kliniek voor haar strenge maar goede hartje, zonder omwegen

 

               Hier en daar wat af en bij en ze kon er als een echte Vancampenhout weer tegen

 

               Ze was nu al twee keer grootmoeder geworden ook en tegen de tijd van ’t pensioen

 

               Zorgde ze al eens voor die of die kapoen.

 

        72. Wat genieten met haren René, een uitstapje en hier en daar, nog iets doen met fruit

 

               Maar na enkele jaren, was ook dit liedje uit.

 

               Zeven mooie, moeizamere jaren doch, kon ze zelf nog met wat hulp voor hem zorgen.

 

               Van toen af hebben we haar altijd trager zien gaan, eerst met stok en pikkel

 

               Dan achter het karreke aanlopen op ’t gemak en dan zelf in dat vehikel

 

               Gekookt en gezorgd heeft ze, tot ze echt niet meer kon.

 

               In den hemel krijgt ze voorzekers een plaats op ’t balkon.

 

       80. In 2004 werd ze tachtig en al een jaar was René er niet meer, waar was de tijd ?

 

              Aan opgeven dacht ze echter niet, ondanks de jaar na jaar mindere mobiliteit.

 

              Ieder jaar zorgde ze voor eenieders verjaardag en alle jaren een lekker feest.

 

              Waar nooit iemand tegen zijn goesting is bij geweest.

 

             En nog dagelijks heeft ze haar nuchtere of plezante kritiek op de actualiteit

 

             En op of ge nu al wel  of niet alleen en met wie zijt.

 

             Ondertussen na jaren ononderbroken zorgen van vooral onze jongste zus,

 

             Staat ze ook op goede voet met elke verpleeg- en huishoudengel van ’t sociaal krus.

 

            Nee, met z’n allen onderschatten we niet de pijnen die de Dafalgan bestrijd

 

             …dat ze er nog dagelijks mag bijzijn en horen is ons allen van te veel ‘weid’(waarde)

 

           Gerardinneke, je was en bent hier heel goe bezig op aarde.

 

           Je kent de verhalen van heel veel mensen, over wel en wee en cenze

 

           Je komt ook heel graag nog onder de mense

 

           Al laat het nog in een auto geraken heel veel over te wensen.

 

           Ge zijt nog altijd één uit de duizend, zonder pretence.

 

96.      Wie zal het zeggen…of we je tegen dan met zijn twee

 

           Nog dagelijks in je eigen bedje bij jou thuis te slapen mogen leggen.

 

         

 

Octaaf 8

 

2012 blogs

 

Graag schrijf je

 

voel je

 

denk je

 

over, aan, de...

 

zinnen van het leven

 

Je vult aan met

 

wat partijen, kerken, mensen...

 

niet zeggen ...en legt verbanden

 

je probeert het mooi in te kleden

 

zodat zin aanvoelbaarder wordt

 

voor hier en daar enkele enkelingen

 

die ook met het ik en samen leven

 

op zoek naar de stilte en de pracht

 

naar de laatste kerk, de innerlijke mens ondermeer

 

juweel door hoogten en laagten gevormd

 

met de logica van het mystiek onverwoordbare

 

zowel als de ratio

 

co

 

NB filmpje van 'Kabaaltent' met teveel decibels, juist achter een kerk  volgt later, alvast een foto (comeback oude radios)

 

Je kan rustig naar de radio luistern of naar ergens gaan waar het kabaal het kabala-gehalte bij wijze van spreken overtreft

 

Zich amuseren is heel ok, maar neemt men nog wel voldoende de tijd voor verdieping ?

 

Merelsnaren

 

Wekken me 's morgens

 

De valavond daarvoor

 

Bij thuiskomst uit schemer

 

Verwittigen ze me al

 

Laat je gaan

 

Hun taal is makkelijk te ontcijferen dan

 

Nadat je 's morgens de dromen...

 

van je oogbollen wreef

 

Ze zingen in iedere taal

 

In't dialect, in 't verwante Zweeds, dan weer

 

"Morning, moring Poëet, ben je klaar.

 

2x 3x 4x

 

"Morning" "Morning", op zoek naar ware waar... waar ?

 

Hun noten vertellen van de echtheid van het leven

 

Niet zomaar voor even..

 

voor even altijd...

 

en morgen in ' Frans, 't Spaans?

 

of Chinees en Russisch, maar dat wordt eerst ...

 

weer nieuwe dingen leren

 

octo

 

 

 

 

 

 

 

Opstaan.

 

Zes na Zes.

 

Ben je nog niet failliet

 

dan ga je nog niet op de fles.

 

 

 

Vroeger ging je er onder door

 

als d'oogst mislukte

 

't kweken van de beesten tegensloeg

 

als ziekten niet stopten

 

als 't weer oorlog werd

 

 

 

Nu,

 

moet 16, niet 11 percent worden gehaald

 

maakt men de olie duur om oorlogen uit te lokken

 

moeten te veel papieren in orde zijn

 

moet alles in 't groot, de één zijn brood...

 

...is niet de ander zijn speculatie

 

 

 

nu,

 

ga je failliet omdat banken geen banken zijn

 

elders, door oorlog en heel veel honger ...

 

niet alleen door 't weer

 

nu,

 

hier...ook door die relatieproblemen...

 

die dat allemaal meebrengt

 

en het willen hebben en doen van teveel

 

niet te vergeten

 

belgie, land met de grootste prijsstijgingen, ’t wordt duur om uw hol te verwarmen en wassen (sorry voor de dubbele bodems)  octo de blogkunstenaar

 

 

 

citaten,

 

Een training in inzicht en resistentie, is het leven.

 

Mekaar kunnen uitstaan en weten hoe met mekaar omgaan, kan je leren

 

Er zijn altijd speciale, gewone redenen waarom mensen niet met mekaar om kunnen.

 

De hele strenge winter, na lentewerk beschouwd, een echte prestatie achter de rug.

 

Geen slaaf van het geld worden en dan sterven.

 

Denk aan 'n personage uit je leven, ’n bib  met boeken, hoofdstukken opent zich.

 

Hoe hoger wijsheid, hoe meer intensiteit van observatie, kalmte, hoe rijper de raad.

 

Zo'n vreemd voorgevoel over anderen of jezelf, waar komt dat van ?

 

Soms onthouden we alleen de dialogen die we verkeerd interpreteerden.

 

Analyseren wat er werkelijk gebeurde, gebeurt soms op lange termijn, achteraf.

 

Positief leren denken heeft soms eigen conflicten nodig.

 

Teveel afgedreven van waarmee je meer zou moeten bezig zijn, schaadt dat niet ?

 

Bestaan, altijd in functie van de energie die je  achterliet, altijd weer opwekt.

 

De ziel in een biologisch huis, embryo van, transformator naar een spirituele wereld

 

Ratio en Logica worden nogal een verliefd op Muze, Fantasie en baren inspiratie.

 

Waarom zou een eerste indruk toch vaak zo belangrijk zijn ?

 

Heb je soms ook dat gevoel dat iets heel grappigs staat te gebeuren ?

 

Blijven doen waar je een hekel aan hebt, heeft zelden voordelen.

 

Uit vrije wil iets beslissends en ingrijpends doen, krachtig iets.

 

Als je je té goed voelt, komt de polariteit daarvan al gauw om de hoek kijken.

 

Wat gebeurt,  gebeurt op tijd op de schaal van evolutie.

 

Ineens kan er iets totaal vergeten opduiken ,des te beter nét je dat nodig hebt.

 

Oriënteren op eigen sterkte om de eigen koers te kunnen aanhouden.

 

Je kan anderen wenken geven, het stuur van hun fiets hebben ze zelf vast.

 

Soms verbergt men info voor je, soms verberg je best zelf een beetje.

 

Kennis, rode loper voor de spiritualiteit.

 

Gewicht loslaten door lachen, observeren, douchen, bewegen, toilet....

 

Heerlijk als je gedachten niet stokken en alles zomaar door je vloeit.

 

Waanzin is soms een crash van vliegen op te grote hoogte of te lang kruipen op grond

 

Afstand en samen weg afleggen, beide nodig.

 

Interactie in hoe dingen tot stand komen door mensen, opmerkelijk fenomeen.

 

Beelden die uitgroeien tot symbolen van, tekens van het zijn.

 

Intuwitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt.

 

Interpretatie van gebeurtenissen en emoties en gevoelens, een levensopdracht.

 

Je inner-communicatie op punt stellen, voorwaarde voor een spirituele visie.

 

Niet uitgesproken woorden en leren luisteren zijn partners.

 

Intuïtieve en spirituele analyses raken mekaar.

 

Zoals het weer veranderen ook stemmingen door allerlei factoren.

 

Het positieve voorbereiden van momenten en hun personen dient de dialoog.

 

Een goed gevoel proberen vast houden maakt veel meer mogelijk.

 

Vragen stellen aan jezelf, aan anderen, op het hoger bewuste gericht.

 

In relaties de mogelijkheden duidelijk van de moeilijkheden onderscheiden.

 

Een zin vol woorden kan een praktische, psychologische en spirituele waarde hebben.

 

Ook woorden zijn symbolen van het dagdagelijkse tot het spirituele.

 

Ruimte en tijd, veel relatiever dan we zouden kunnen veronderstellen.

 

Positieve dingen in de richting van anderen sturen, zelfs zonder opdrachten te aanvaarden.

 

Gewoon kracht vragen helpt, wanneer ze ontbreekt.

 

De genezende werking van juiste beeldvorming en inzichten, er zijn geen studies over.

 

In elke periode van je leven verwek je in waar je dan mee bezig bent.(zijn kunt)

 

Gedachteöverdracht zonder woorden wordt mogelijker bij intenser bestaan.

 

Geheel der gebeurtenissen en toestanden, onlosmakelijk met evolutie personages.

 

Het DNA, waar het verleden woont en werkt

 

Hoog inzetten om iets te bereiken, zelfs al gaat het per stap en is de top voor anderen

 

Via al die personages in je leven begrijp je het totale plaatje meer en meer of minder en minder.

 

Een zoeker naar zin is eigenlijk een detective.

 

Magisch magnetisme, duiven vinden hun weg terug zonder gps.

 

Alles als een remix van het vorige, met steeds weer meer bewustzijn en skills.

 

Dood. Als je in je eindstation voor de 'zee' afstapt en niet verder kan, ben je nog ergens.

 

Straling.Fysische,chemische,bio,denk,ziele,kunst,geestesWERELD.Straling.Eenheid.

 

Laat ons niet mekaars vulkaan zijn die ons belet van te vliegen.

 

Barst maar eens goed uit dat het over is.

 

Begrijp wie je bent en dat je voor een stuk bent wat en wie je naar hebt gezocht.

 

Het zijn is kleiner en neemt toch meer plaats in dan de grove materie.

 

Zekerheden kunnen zo eenvoudig zijn, elk kent zijn eigen geaardheid in feite.

 

Evolutie van straling tot onze ziel en weer geest, straling. Heilige drievuldigheid.

 

Werp het dopje van een citroen in water en je ziet de zon en kringen der planeten.

 

Zijn plantenzaadjes in de lucht zich bewust waar ze naar toe moeten om te aarden ?

 

Zin en ziek hebben meer met mekaar te maken dan men denkt.

 

Leven, levens, voortdurend voorbereid.

 

Op takken van de boom van verontwaardiging kunnen scheuten van inzicht uitschieten.

 

To be or not to be, but what is to be ?

 

vervolg

 

Oppassen met aannemen van haast onmogelijke werken.

 

Ook jij bent een stuk van de oplossing.

 

Doen wat je voelt dat ok is, moment per moment.

 

Dichter bij spirituele raken is facetten van de ziel van het totale bestaan doorleven.

 

Verbinden van de eerste indruk met de voorlopig laatste...doorlopende analyses.

 

't Meeste confronterende waarheid te verwerken, grootste kans op verdringen.

 

Ongemakken zijn er niet om op anderen af te wentelen.

 

Karma zoekt altijd evenwichten tijdens dit leven zelf, we proberen het door te geven.

 

Kennen alle personages de betekenis van de stukken waarin ze spelen ?

 

Emotioneel is dit een zowel gevaarlijke als hemelse wereld.

 

Produceert onze biozielspirit niet betere stoffen om kalmte te bereiken dan pillen ?

 

Je weet maar wie je bent als je weet waar je vandaan komt.

 

Van jongs af aan weten wat voor je ligt, zo werkt het niet, al kloppen vermoedens eens.

 

Die en die ga je tegenkomen en dat en dat ervaren, geleidelijk weten waarom.

 

Dood. Uiteenvallen elementen. Straling. Genetische verbondenheid. Uitwisseling ?

 

Leven is dagelijkse voorbereiding van verbetering van het kwalitatieve bestaan.

 

Niet te doen, alle inspiratie proberen te onthouden, dat zoekt zijn wegen wel.

 

Wijsheid komt niet alleen op een top, ook bij het dalen, stijgen, rusten, bezinnen... .

 

Dromen, soms surrealistische remix, kunstwerkjes mét en zonder boodschap.

 

Mensen, op hun best als je de stukjes onopgeloste negativiteit niet merkt.

 

Aarde...hiernamaal...daarnamaals...altijd een NU is een eenvoudiger voorstelling.

 

Bestaat 'tijd' alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelen ?

 

Het verleden, 'heengegane', altijd één in het repeteren (NU)van de volgende show.

 

Zowel de geletterde als de ongeletterde snappen niet alle structuren.

 

Energie is ook : uiten woorden, handelen, geloof in het mooie en goede, hoop,... .

 

Inzicht dat tot +Energie leidt, wordt gedeeld, uitgewisseld, ervaren, niet zomaar afgetapt

 

Je kan en hoeft niet iedereens leed aan te kunnen.

 

Onnodig blijven slikken zonder te leren...ach kom nou !

 

Te dit en te dat, veelal op te lossen door TEvreden.

 

'Waar is de nacht alweer naartoe, 'denk je al eens bij het morgenlicht.

 

Elk ontwaken is een kans op een vervolg.

 

Iemand aan je zijde willen en je alleen aan jezelf intreseren...is bijna leegte.

 

In het boek van 't al is elke mens een hoofdstuk.

 

Jezelf tot leven wekken is de wortels van je angsten uittrekken en inzichten planten.

 

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad.

 

Vanuit de beweegredenen van velen neemt men aan het leven deel.

 

Je hebt het of je hebt het niet of nauwelijks je kan het wel leren verwerven. Wat ?

 

De zin van het zinvolle, soms nauwelijks te achterhalen, onzin is soms duidelijker. Worden is ervaren door observeren en handelen of niet handelen, door de juiste woorden of het gepaste zwijgen, door leren luisteren...heel gunstig voor alle gedachten die leiden tot juiste inzichten in functie van goede doelen tijdens het proces van interpreteren van de onevenwichten.

 

Is alles dan toch te gek voor woorden ?

 

'Relier' is zich bijvb.verbinden met het geheel van 'zijn',kerken maakten er 'religion' van.

 

Las al eens wat onthechting aan alles en veel in, de natuur wacht buiten op je.

 

Ervaren observeren, becommentariëren, los van druk der omstandigheden.Opgave !

 

Gezondheid is een onderschat geluk.

 

Wens op tijd wat veiligheid en goede dingen voor mensen om je heen.

 

wijsheidjes meegeven ?

 

Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je echt bent te willen en kunnen beleven, hoe beter je het nu leert sturen. Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es)in. Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal weer eens begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we van uit een evenwicht echt handelen of besluiten nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen (hoe tegenstrijdig dit aanvankelijk lijken kan.

 

Wie kan voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meest antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

 

octoäanse wijsheid 20-21ste eeuw

 

-de waarheid komt uit vele hoeken en moet dagelijks een beetje samenvloeien

 

-is er een energie die de hele evolutie van straling tot cel en wij niet heeft nodig gehad ? straling misschien…wat is ze ?

 

iets dat 'geen inhoud' benaderd ontploft, de basis van de bigbang, keiner of gelijk aan nul kan niet, alles wat is, wil niet NIETS zijn, vandaar dat het nihilisme geen goed beeld heeft van het zijn...de grandiose evolutiereis van straling naar atoom naar cel enz...eindigt ook voor een stuk weer in straling...die waarschijnlijk de bron is vh onbestemd verlangen waarvan hier sprake http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

 

.

 

 

 

Remedie ter voorkoming verstoorde harten

 

Laat de kinderen hun onschuld

 

De huismoeders in evenwicht

 

De huisvaders met rust

 

De ouderen in hun vrede

 

De kringlopen uit het verleden

 

herhalend of doorbrekend

 

is dit niet voor eenieder een makkie.

 

Laat niet teveel zwaars op je nek

 

of wankelen doet die anders rustige innerlijke plek.

 

Veel ligt vast, weinig kan al eens worden doorbroken.

 

Tijdelijk of meer permanent...

 

altijd op weg naar het woord 'content'.

 

Maar soms zonder zichzelf nog te kennen.

 

 zonneschijn

 

schijn maar zon

 

op het schijnbare en het echte

 

op de herwonnen deugdzaamheid

 

van de hij en zij ziel

 

op alle onnodige en nodige omwegen

 

op het niet opofferen van integriditeit

 

op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit telkens anders te zeggen

INHOUDSTABEL VORIGE :

 

h) Dagboekpoëzie vanaf 2007

 

 

 

inhoud : 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

h) Dagboekpoëzie vanaf 2007

 

 

 

 

 

 

 

Dit is ons Leven

 

 

 

 

 

 

 

Roodborstje noem je

 

 

 

 

 

 

 

zo tussen mensen van niet alle dagen

 

 

 

 

 

 

 

Eindelijk likt de zon me weer

 

 

 

 

 

 

 

Zinnen Zetten

 

 

 

 

 

 

 

Oosterse sferen

 

 

 

 

 

 

 

fijnzinnig wezen

 

 

 

 

 

 

 

Het ligt tussen de dennebomen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vader fysica en moeder chemie

 

 

 

 

 

 

 

vlieg redt vlieg

 

 

 

 

 

 

 

stadsmusje

 

 

 

 

 

 

 

Liefdes verliezen en zielen die heengaan

 

 

 

 

 

 

 

  • De huidnood

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • 57 jaar, baah, een tussenstopje 1954 2011 2054

 

 

 

 

 

 

 

getiteld 17de verjaardagsgedicht

 

 

 

 

 

 

 

11x8, proficiat en dankjewel

 

 

 

 

 

 

 

2012 blogs

 

 

 

 

 

 

 

Merelsnaren

 

 

 

 

 

 

 

Opstaan.

 

 

 

 

 

 

 

citaten,

 

 

 

 

 

 

 

Remedie ter voorkoming verstoorde harten

 

 

 

 

 

 

 

Eindelijk er acht-er gekomen !

 

 

 

 

 

 

 

na de dood

 

 

 

 

 

 

 

ode aan een punt

 

 

 

 

 

 

 

voortijdig testament

 

 

 

 

 

 

 

Het verdriet om zijn broer

 

 

 

 

 

 

 

God zij dank, ‘god’, dat zijn de anderen

 

 

 

 

 

 

 

Je ziel zit ook bij wie je ze gaf, geeft,zult geven

 

 

 

 

 

 

 

Nood aan vrouw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Over de maat. Overmaat

 

 

 

 

 

 

 

Je ziel zit ook bij wie je ze gaf,geeft,zult geven

 

 

 

 

 

 

 

The heat is gone

 

 

 

 

 

 

 

New couple

 

 

 

 

 

 

 

Left my wood one day

 

 

 

 

 

 

 

Back in my wood

 

 

 

 

 

 

 

De oude god

 

 

 

 

 

 

 

Gedicht voor de allumetten

 

 

 

 

 

 

 

vriendschap-liefde

 

 

 

 

 

 

 

Welk verhaal blijft er te vertellen ?

 

 

 

 

 

 

 

ze’s nog geen zestig

 

 

 

 

 

 

 

http://www.youtube.com/user/octois/videos   vocaal voorgedragen

 

 

 

 

 

 

 

vriendschap-liefde

 

 

 

 

 

 

 

Er was eens een kip

 

 

 

 

 

 

 

Kleinnootjes

 

 

 

 

 

 

 

De hellen van onmensdom

 

 

 

 

 

 

 

kameraad Arabier    

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag kwam er

 

 

 

 

 

 

 

OCTAO

 

 

 

 

 

 

 

SCHOENEN

 

 

 

 

 

 

 

Routine

 

 

 

 

 

 

 

Reis

 

 

 

 

 

 

 

Wezens

 

 

 

 

 

 

 

Nieuwsankers

 

 

 

 

 

 

 

Windstil Windspel

 

 

 

 

 

 

 

Letterkes maken

 

 

 

 

 

 

 

Ga zitten en vertel me je verhaal

 

 

 

 

 

 

 

Internationale gasten uit de hele wereld

 

 

 

 

 

 

 

zijn beruchtste vers