10-04-16

Achter wat gebeurt

 

WP_20140627_11_48_55_Smart.jpg

 

de blog, ontstaansgeschiedenis 'het voortijdig testament'

verzamelbloggen : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/

                                           http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

          http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be en linken 

http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/  http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/

 http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

 http://blogkunsten.skynetblogs.be/

http://blogverzet.skynetblogs.be

     diepzinnig letterzetten                                   http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/

http://bloggen.be/conscience2008 referendumblog

                                    http://closertothesoul.blogspot.be/

artblog                                       http://talespoemsessays.blogspot.be/

http://bloctaafblogartist.webs.com/  http://fotofilosofie.skynetblogs.be 

 filosofisch verzet and philosophical resistance op Facebook , YouTube and Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken

  poetry on music thanks to Frank L. and a Medium Havare Film

:https://archive.org/details/Mediumhavare2010Walden

http://fotofilosofie.skynetblogs.be   in cooperation, newest bloghttp://users.skynet.be/octo/index.html oldest blog

en  http://lovinglifeanart.blogspot.be  

                                        Citaten na 2007

Een training in inzicht en resistentie, is het leven.

Mekaar kunnen uitstaan en weten hoe met mekaar omgaan, kan je leren

Er zijn altijd speciale en gewone redenen waarom mensen niet met mekaar omkunnen.

Geen slaaf van het geld worden en dan sterven.

Denk aan 'n personage uit je leven,'n biblioteek met boeken,hoofdstukken opent zich.

Hoe hoger de wijsheid,hoe meer intensiteit van observatie, kalmte, hoe rijper de raad.

Zo'n vreemd voorgevoel over anderen of jezelf, waar komt dat van ?

Soms onthouden we alleen de dialogen die we verkeerd interpreteerden.

Analyseren wat er werkelijk gebeurde, gebeurdt soms op lange termijn,achteraf.

Positief leren denken heeft soms eigen conflikten nodig.

Teveel afgedreven van waarmee je meer zou moeten bezig zijn, schaadt dat niet ?

Bestaan, altijd in functie van de energie die je overal achterliet,altijd weer opwekt.

De ziel in een biologsch huis, embryo van of transformator naar een spirituele wereld ?

Ratio en Logica worden nogal een verliefd op Muze,Fantasie en baren inspiratie.

Waarom zou een eerste indruk toch vaak zo belangrijk zijn ?

Heb je soms ook dat gevoel dat iets heel grappigs staat te gebeuren ?

Blijven doen waar je een hekel aan hebt, heeft zelden voordelen.

Uit vrije wil iets beslissends en ingrijpends doen, krachtig iets.

Als je je té goed voelt, komt de polariteit daarvan al gauw om de hoek kijken.

Wat gebeurdt, gebeurdt op tijd op de schaal van evolutie.

Ineens kan er iets totaal vergeten opnieuw opduiken ,des te beter nét je dat nodig hebt.

Orienteren op eigen sterkte om de eigen koers te kunnen aanhouden.

Je kan anderen wenken geven, het stuur van hun fiets hebben ze zelf vast.

Soms verbergt men info voor je, soms verberg je best zelf een beetje.

Kennis, rode loper voor de spiritualiteit.

Gewicht loslaten door lachen, observeren,douchen, bewegen,wc....

Heerlijk als je gedachten niet stokken en alles zomaar door je vloeit.

Waanzin is soms een crash van vliegen op te grote hoogte of te lang kruipen op grond

Afstand en samen weg afleggen, beide nodig.

Interactie in hoe dingen tot stand komen door mensen, opmerkelijk fenomeen.

Beelden die uitgroeien tot symbolen van, tekens van het zijn.

Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt.

Interpretatie van gebeurtenissen en emoties en gevoelens, een levensopdracht.

Je innercommunicatie op punt stellen, voorwaarde voor een spirituele visie.

Niet uitgesproken woorden en leren luisteren zijn partners.

Intuïtieve en spirituele analyses raken mekaar.

Zoals het weer veranderen ook stemmingen door allerlei factoren.

Het positieve voorbereiden van momenten en hun personen dient de dialoog.

Een goed gevoel proberen vast houden maakt veel meer mogelijk.

Vragen stellen aan jezelf, aan anderen, op het hoger bewuste gericht.

In relaties de mogelijkheden duidelijk van de moeilijkheden onderscheiden.

Een zin vol woorden kan een praktische, psychologische en spirituele waarde hebben.

Ook woorden zijn symbolen van het dagdagelijkse tot het spirituele.

Ruimte en tijd, veel relatiever dan we zouden kunnnen veronderstellen.

Een opdracht als positieve wens in de richting van een andere aanvaarden, brengt heil.

Gewoon kracht vragen helpt, wanneer ze ontbreekt.

De genezende werking van juiste beeldvorming en inzichten,er zijn geen studies over.

In elke periode van je leven verwek je in waar je dan mee bezig bent.(zijn kunt)

Gedachteöverdracht zonder woorden wordt mogelijker bij intenser bestaan.

Geheel der gebeurtenissen en toestanden,onlosmakelijk met evolutie personages.

Het DNA,waar het verleden woont en werkt

Hoog inzetten om iets te bereiken, zelfs al gaat het per stap en is de top voor anderen

Via al die personages in je leven begrijp je het totale plaatje meer en meer of minder en minder.

Een zoeker naar zin is eigenlijk een detective.

Magisch magnetisme, duiven vinden hun weg terug zonder gps.

Alles als een remix van het vorige, met steeds weer meer bewustzijn en skills.

Dood.Als je in je eindstation voor de 'zee' afstapt en niet verder kan,ben je nog ergens.

Straling.Fysische,chemische,bio,denk,ziele,kunst,geestesWERELD.Straling.Eenheid.

Laat ons niet mekaars vulkaan zijn die ons belet van te vliegen.

Barst maar eens goed uit dat het over is.

Begrijp wie je bent en dat je voor een stuk bent wat en wie je naar hebt gezocht.

Het zijn is kleiner en neemt toch meer plaats in dan de groffe materie.

Zekerheden kunnen zo eenvoudig zijn, elk kent zijn eigen geaardheid in feite.

Evolutie van straling tot onze ziel en weer geest,straling. Heilige drievuldigheid.

Werp het dopje van een citroen in water en je ziet de zon en kringen der planeten.

Zijn plantenzaadjes in de lucht zich bewust waar ze naar toe moeten om te aarden ?

Zin en ziek hebben meer met mekaar te maken dan men denkt.

Leven, levens, voortdurend voorbereid.

Op takken van de boom van verontwaardiging kunnen scheuten van inzicht uitschieten.

To be or not to be, but what is to be ?

vervolg

Oppassen met aannemen van haast onmogelijke werken.

Ook jij bent een stuk van de oplossing.

Doen wat je voelt dat ok is, moment per moment.

Dichter bij spirituele raken is facetten van de ziel van het totale bestaan doorleven.

Verbinden van de eerste indruk met de voorlopig laatste...doorlopende analyses.

't Meeste confronterende waarheid te verwerken,grootste kans op verdringen.

Ongemakken zijn er niet om op anderen af te wentelen.

Karma zoekt altijd evenwichten tijdens dit leven zelf,we proberen het door te geven.

Kennen alle personages de betekenis van de stukken waarin ze spelen ?

Emotioneel is dit een zowel gevaarlijke als hemelse wereld.

Produceert onze biozielspirit niet betere stoffen om kalmte te bereiken dan pillen ?

Je weet maar wie je bent als je weet waar je vandaan komt.

Van jongsafaan weten wat voor je ligt, zo werkt het niet,al kloppen vermoedens eens.

Die en die ga je tegenkomen en dat en dat ervaren,geleidelijk weten waarom.

Dood.Uiteenvallen elementen. Straling. Genetische verbondenheid.Uitwisseling ?

Leven is dagelijkse voorbereiding van verbetering van het kwalitatieve bestaan.

Niet te doen, alle inspiratie proberen te onthouden, dat zoekt zijn wegen wel.

Wijsheid komt niet alleen op een top, ook bij het dalen,stijgen,rusten,bezinnen... .

Dromen, soms surrealistische remix, kunstwerkjes mét en zonder boodschap.

Mensen, op hun best als je de stukjes onopgeloste negativiteit niet merkt.

Aarde...hiernamaal...daarnamaals...altijd een NU is een eenvoudiger voorstelling.

Bestaat 'tijd' alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelen ?

Het verleden, 'heengeganen', altijd één in het repeteren (NU)van de volgende show.

Zowel de geletterde als de ongeletterde snappen niet alle structuren.

Energie is ook : uiten woorden,handelen,geloof in het mooie en goede,hoop,... .

Inzicht dat tot +Energie leidt,wordt gedeeld, uitgewisseld,ervaren,niet zomaar afgetapt

Je kan en hoeft niet iedereens leed aan te kunnen.

Onnodig blijven slikken en incaseren zonder te leren...ach kom nou !

Te dit en te dat, veelal op te lossen door TEvreden.

'Waar is de nacht alweer naartoe, 'denk je al eens bij het morgenlicht.

Elk ontwaken is een kans op een vervolg.

Iemand aan je zijde willen en je alleen aan jezelf intereseren...is bijna leegte.

In het boek van 't al is elke mens een hoofdstuk.

Jezelf tot leven wekken is de wortels van je angsten uittrekken en inzichten planten.

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad.

Vanuit de beweegredenen van velen neemt men aan het leven deel.

Je hebt het of je hebt het niet of nauwelijks,je kan het wel leren verwerven.Wat ?

De zin van het zinvolle, soms nauwelijks te achterhalen, onzin is soms duidelijker.

Worden is ervaren door observeren en handelen of niet handelen, door de juiste woorden of het gepaste zwijgen, door leren luisteren...heel gunstig voor alle gedachten die leiden tot juiste inzichten in functie van goede doelen tijdens het proces van interpreteren van de onevenwichten.

Is alles dan toch te gek voor woorden ?

'Relier' is zich bijvb.verbinden met het geheel van 'zijn',kerken maakten er 'religion' van.

Las al eens wat onthechting aan alles en veel in, de natuur wacht buiten op je.

Ervaren observeren, becommentariëren, los van druk der omstandigheden.Opgave !

Gezondheid is een onderschat geluk.

Wens op tijd wat veiligheid en goede

 

 

 

lichtjes gecoorigeerd, zie acer computer

de notenbergcitaten (tot 18de tot 25ste week 2006°)

-Kleed de naakten nit in luxe

-Zijn, van straling naar atoom, planneet en cel en weer naar straling.

-Materie, de dochter van de geest, van straling,

mannen en vrouwen, kinderen van de geest.

-De logika is de olie van de geest.

-Indien ik geen andere mensen kende, zou ik deze gedachte niet hebben.

-Hoelang je nog leeft hangt hoofdzakelijk van je bestaansredenen af.

-Een mens is geen machientje dat zolang of zolang meedraait, zijn bestaansvoorwaarden zijn met de bestaansredenen van anderen verbonden.

-Struktuur is een ladder naar hogere zijnsvormen van bewustzijn...chaos kan soms een parachute zijn als je te snel gestegen bent.

-Internationalisme kan alleen lukken als gewone mensen overal voor gewone rechten opkomen.

-Wie onrecht doet begaan, kan niet meer recht in zijn schoenen staan.

-Wat je weet, waar wordt het bewaard ?

-Het is heerlijk te weten dat je het leven bewust aan 't beleven bent.

-Iets willen of niet meer willen doen, gekoppeld aan overovertuiging,

riskeert van niet of weer voor te vallen.

-Roddels die bijdragen tot een mindere reputatie, beschermen je soms uitzonderlijk.

-Sommige dingen bestaan in funktie van te worden vergeten, na de geboorte van het inzicht...een ander deel verhuist mee naar de eeuwige stralingsvelden.

-Veel moet gebeuren, veel gebeurd niet, alles is noodzakelijk en minder noodzakelijk, soms bijna overbodig, weinig is vermijdbaar...zo komponeert men een eeuwig lied.

-Elke dag is een jaarring van je leven.

-De fiets vraagt de brommer stiller te zijn, de trein vraagt de auto van thuis te blijven,

wij vragen ook voortdurend dingen aan mekaar.

-De notenbladeren dansten op de berg, alsof ze door de wind werden bemind.

-De wetenschap is geen tegenstander van het geloof in vormen van eeuwig leven.

-Het praten kwam tot leven, niet alleen om te overleven, maar meer en meer opdat we onszelf zouden kunnen uiten.

-Het schrijven is uitgevonden opdat mensen zouden verderdoordenken.

-Vroeger bewerkte ik velden en boomgaarden. Nu rust ik er en schrijf ik er dan vruchten van de geest neer.

-Als je kalm bent ben je meer op de plek waar je op een bepaald moment moet zijn...

ben je niet kalm veelal ook...maar dan leef je niet tenvolle.

-Zoals een vogel voor het oog van een vogelbespieder opduikt, zo volg ik soms m'n geest tot hij iets van speciale waarde ontwaart, formuleert...onnoemelijk veel kleine dingen gaan zo'n moment vooraf, werken zowel mee als tegen.

-

-Een mens is soms een kalkoen en kakelt maar wat als hij beter zou zwijgen.

Al is reïnkarnatie een misleidend aantrekkelijk idee, sommigen zou ik het niet aanraden...vaak is rechtstreekse biologische inkarnatie al moeilijk genoeg voor hen.

-Als ik 's avonds buitenkom begint hij altijd vanop dezelfde plaats te kwaken,

alleen een reiger zou hem daar aan kunnen doen verzaken, maar ach ja, 's avonds

slapen de reigers.

-De kracht van onze kern leeft verder, de vrucht van onze opgedane kennis en wijsheid, ons vermogen tot het dragen en geven van liefde.

Hoe die kracht dan verder leeft...? misschien niet zoals we ze nu ervaren, maar een soort energie die dingen doet o n t l u i k e n in de klassieke 'levenden'...ze

'v e r s m a c h t e n doen we zelf wel.

-Als er beelden op je tv komen vanuit de lucht, als je kan telefoneren en praten en schrijven en zelf vanbinnen of vanbuiten een scherm hebt...waarom zou het leven dan niet een eindeloos doorevolueren in verschillende dimmensies zijn ?

-Een wekker heb je niet altijd nodig om iets met iemand af te spreken.

-Niet goed opgepompte banden zijn een verspilling van energie...een bewustzijn dat niet helder gehouden wordt ook.

-Heel af en toe is er iets dat je zomaar aangeeft dat aanbreekt waarnaar je hebt gestreefd...een moment, een uur, een dag, een week, een jaar later ben je er dan weer bijna opnieuw korterbij.

-Geen dag is dezelfde, hoe meer tijd voor niet-geestdodende keuzen,

hoe meer inspiratie voor een verdergaande leuze.

-Soms zie je in een blik hoeveel watertjes nog iemand doormoet,

soms heb je het te laat door en wordt je toehoorder voor je het weet ineens een zagerige koor uit een onverwerkt verleden...op zoek naar een gehoor.

-Soms moet je van plaats veranderen om het hele plaatje te begrijpen.

-Soms moet je je leren inleven in iemand anders...om de struktuur van wat er mis kan gaan beter te verstaan.

-Aan ieder voorwerp is wel een bepaalde herinnering verbonden die een vergelijking oproepen kan...'ook stenen spreken', zegt men dan.

-Aan ieder wezen kleven annekdoten over het specifieke zijn...het is een waar festijn om in dit oord van tegenstellingen te zijn...als je het lang genoeg uithoudt en ook het grappige ervan inziet.

-Is heel ons geheugen een deeltje van de globale software van onze geest en zijn onze hersenen alleen de, in dit geval, 'malse' hardware...

of zijn we allen keurig ingebonden boekjes, buiten of in ons hoofd ?

-Schrap al eens iets waar je zelfs na lange tijd niet aan uitkunt...en je probleem verdwijnt...omdat het misschien het jouwe niet is.

-In veel geschriften zit een beetje waarheid, een leugen wordt het pas als ze voor de verkeerde dingen gebruikd wordt.

-Hoe wijzer je bent, hoe meer het soms voor de buitenwereld lijkt alsof je je tijd verspilt.

-Het leven is een uitroepteken...de dood een vraag ernaar.

-Een dichter staat soms veel te dicht en ziet daarom ook niet alles altijd even klaar als hij na de euforie van de waarneming niet de juiste afstand innemen kan.

-Nieuwe wezenlijkheden waarnemen is euforie, ze beschrijven daar wacht men best mee...tot de nieuwe morgen ze analyseert...dan nog is het fout van ze te snel willen in te kaderen tot het finale beeld...dat na een tijdje weer moet worden aangevuld met andere waarnemingen en ander geduld.

-Ook hij die alles op een rij heeft, kan niet verder zonder fantasie.

-Soms is het uitstellen van een ontmoeting wel ok, maar je blijft er wel alleen mee, soms tot wel, soms tot wee.

-De kracht die je bij het lezen van iets dieps voelt...is veelal niet dezelfde als de kracht die je door het voorlezen aan iemand anders denkt over te brengen.

-Na de dood zijn we symbolisch zo'n beetje als een parfum, het energetisch resultaat van levende bio die veel processen heeft moeten ondergaan om een goede distillatie te verkrijgen.

-In de komplexiteit van het leven van anderen kan je vaak alleen kleinschalig ingrijpen, een bemoedigend woord, een lach, een simpele aanraking.

-Hoe zou het komen dat iemand die niet kan lezen of schrijven ook het essentiële van de rode draden in zijn leven onthoudt ?

-Als onze levens zijn verbonden en we zien mekaar bijna niet, gaat de communikatie dan niet langs de onzichtbare delen van het geestelijke spoorwegennet ?

-Tijdens de ontlading van inspiratie gebeuren er in de buitenwereld al andere dingen die de nieuwe inspiratie opbouwen...zo vergaat het ook ons leven en onze dood als inspiratie zelf.

-Zalig zo'n moment waarop je eens niets meer te verkondigen hebt.

-

-Een beetje emotie met een keer, doet soms al genoeg zeer en voorkomt het tot herhaling weerkerende, vervelende 'toch niet weer'.

-Als je te hardnekkig naar een 'ware' blijft zoeken doet het leven je wel 't een en 't ander uit de doeken...en wordt het zoeken soms vloeken.

-De liefde uit het verleden had zijn plaats en tijd en zin, maar een herbegin, zit er omwille van de toekomst zelden in. Wat diende te worden begrepen en overgebracht is immers op zijn tijd volbracht.

-Mensen die zich opofferen voor mekaar, gebeurdt best in tamelijk evenredige delen.

-Al zie je op een dag maar één iemand, het kan een iemand teveel zijn voor die dag.

-Woorden van duizenden jaren geleden kunnen nog doorwerken in 't heden.

-De natuur, een rustige plek, een zalige stek...geeft z'n kalmte en licht af op een moment van gebrek...ga haar ook daarbuiten eens bezoeken.

-Iemand ontvangen terwjl je je kalmte laat verdringen, wordt geen samen zingen.

-In een gesprek spreek je nooit alleen uit wat je wl zeggen...je doet het in feite samen...twee lampen branden niet zonder stroom in hetzelfde huis.

-Als handen niet op tijd iets of iemand vastnemen, riskeren woorden te star te zijn.

-Wil je een goed gesprek, bgin dan niet over een teveel aan gebrek van anderen, maar probeer door van uit jezelf te spreken iets negatiefs te veranderen.

-Iemand die aan porno is verslaafd, meent een dieper aanvoelen te hebben.

-Niets of niemand kan het op de wereld komen verhinderen.

-Medikamenten zijn er voor fysieke pijn, laat de andere pijn gewoon zelfgenezend zijn...alleen iemand met een anderen bedreigende zielskrater gooit men best een pilletje in z'n water.

-Het mensworden woelt voortdurend in die delen die je van jezelf en anderen niet accepteert...tot weinig nog moet worden geleerd en men vanuit een innerlijke rust berust.

-Rust gerust, ook voor de dood, die voor sommigen hemelse schoot, voor anderen een herexamen...buiten de school van het bioleven...of komt het herexamen eerst na de volgende bigbang ? Rust gerust, want altijd komen er andere dingen op je af...en was er ooit iemand die het te vroeg begaf ?

-Als je iets langs een logische weg niet wil doen, zal je er soms toch langs een andere manier naartoe gedreven worden.

-Je kan het leven en de dood wetenschappelijk verklaren, maar gelukkig voor eenieders verhaal, blijft er een groot stuk geheim...of slechts een moment lang begrijpbaar...meer kunnen we niet aan.

-Zonder ouder zijn kinderen niet. Met een teveel of tekort van de ene of de andere ouder soms moeilijker. En dan hebben we het nog niet over de voorouders.

-De droom is niet alleen aan de nacht gebonden en altijd van licht.

-De kleine en grote dingen des levens die mensen echt binden, verslijten niet.

-De donderbeestjes kondigen het onweer aan, eens gedaan...waar komen ze dan volgende keer weer vandaan ? Je kan konfrontaties niet ontlopen, je moet gewoon op tijd op goed weer hopen.

-We zijn zo vernunftig en toch doen we zoveel naar de botten, door opzettelijk naast goede doelen te sjotten, terwille van het plat gewin,...spin mens, spin en bemin.

-Wees wat je worden wil maar doe het niet uitsluitend om je in de ogen van anderen te bewijzen.

-"Ge moet dat de tijd geven", zei iemand ooit tegen mij. Al heb ik die iemand nooit teruggezien, toch gaat die waarheid nooit voorbij...al hielp ze maar één dag, 't is waar dat een waarheid ook op latere dagen nog veel vermag.

-In een land met weinig zonnige dagen moet je net dan geen gezaag aandragen.

-Al lijkt iets nog zo aanlokkelijk, al is iemand nog zo slim of mooi...vermijd geklooi...of je beland in je eigen kooi.

-Droomde van een wereld, kon overal op vakantie zonder gevaar voor bommen, in al die warme streken leefde men van het toerisme, de werklozen kregen geld om alle vijf straten een frietkot open te doen, de winst van de olie werd gebruikt voor de bewoners van door oorlog verschroeide streken.

-Denk niet te vlug dat je iemand echt kent, je zou je oren niet kunnen geloven als alles eens kwam naar boven.

-Wil niet alles van iedereen weten, dat heeft er al menigeen gespeten.

-Ieder wezen is een raadsel uit een ook genetisch bepaald verleden, uit geschiedenis en evolutie van de opvoeding, uit karakter en levensomstandigheden...

je ontsnapt er zomaar niet aan door je eigen raadsel op te lossen, maar door mekaars ontraadselaar te zijn.

-Als we samen een puzzel van de geest zijn, hebben we dan maar één specifiek en uniek plaatsje in het bestaan ?

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-do not unto others what they are doiing to you

-ik zei tegen een vlieg, 'laat me jou vangen, dan gaan we samen vissen'

-velen willen wel, maar grijpen de kansen die ze krijgen niet aan

-spreek op speciale momenten een beetje vrank soms tegen sommigen in plaats van ze te pamperen om de innerlijke konfrontaties die ze nodig hebben te willen stoppen

-vogels hebben geen bruggen nodig

-omdat je steeds nog zoveel niet weet hangen er soms onverklaarbare spanningen in de lucht...kalm blijven en geduld hebben als je vindt dat je op de juiste plaats jouw rol speelt

-een kou van iemand vatten kan, een slecht gevoel van iemand vatten ook ?

-vandaag schep je morgen

-a fellow swalow fell low

-als de zon schijnt zie je klaarder

-alleen zijn zendt soms signalen naar toekomstige ontmoetingen, velen blijven aarzelen, omdat ze in twijfel en gewoonte en gedeeltelijk gepredestineerd leven blijven hangen

-als men de beweging wegdenkt, bestaat tijd niet, en toch bestaat voorgevoel

-De dood bij leven al achter de rug hebben...is zoveel kennis,inzicht en wijsheid verzameld hebben dat je totaal vrij van vrees bent geworden en vol van overgave aan je innerlijke goede gevoel.

-Intimiteit, inzicht en inkomen...of wat de meeste mensen in meer of mindere mate boeit.

-Menselijke contacten zijn op het verleden gebaseerd en schuiven in het heden naar hun enig mogelijke plaats in de toekomst.

-Kleiner of gelijk aan nul kan niemand of niets worden en alles heeft een vorm.

 

 

Energetic quotes to meditate upon

Life is a training in understanding, resisting and enjoying.

To be able to support one another, one can learn.

There always are ordinary, special and to secret reasons why people do not get along.

After a hard winter, feeling spring, proud having survived.

Do not become a slave of money and then just die.

When one thinks about someone, often a library is opened in your head.

The higher the wisdom, the more intensity of observation, calm, the more mature the deed.

Such a strange ‘for’ feeling about others or yourself, where does it come from ?

Sometimes we only remember the dialogues we did not understand.

Analyzing what really happened often works on a longue term, afterwards.

Thinking positively sometimes needs it’s blessings and conflicts.

Drifted to far away from what you should be doing, it harms doesn’t it ?

Existing in function of the energy one leaves behind and regenerate from time to time.

The soul of a biological home, embryo, transformer to the spiritual world ?

Ration and Logic fall in love with muse and fantasy and give birth to inspiration.

Why is a first impression often so important .

Do you ever get the feeling something very funny is about to happen ?

Continuing doing what you don’t like sometimes for someone has an advantage.

Out of free will doing something important with positive consequences, special event.

When you feel too good, polarity is ready around the corner.

What happens always happens on a scale of evolution.

Something one completely forget, all at once it is there when one needs it.

One loves hearing people talk, but not if it is empty talk.

Orientate on your own strength to keep on your own course.

Sometimes one hides info for you, sometime it is best hidden for you.

Knowledge, red carpet for spirituality

Letting go weight by laughing, observing, showering, moving, toilet, walking… .

Marvelous, when taught flow through you without effort.

Madness sometimes is a crush because touching the sky to long or crawling too much.

Distance and walking together, both needed.

Understanding interaction in how things and situations come in too being.

Images that become symbols of and grow and grow to more insights.

Intuition is where one’ s soul reaches the spiritual world.

Interpretation of events, emotions, feelings, intuition…a lifelong task.

Like the weather, moods change, due to a number of conditions.

Preparing for each kind of moment when one meets someone serves the dialogue.

Sticking to a good feeling very often makes a lot more possible.

Posing questions at one’s self and others with the aim of getting more conscious.

In relations, separate the possibilities clearly from the difficulties.

A sense full of words can have more implications then practical and psychological ones.

Words are symbols of the daily as well as the spiritual.

Space and time, a lot more relative then we might imagine.

Send positive things in the direction of others, without always accepting missions.

Just ask for the strength your inner needs, when strength fails you.

Do there have to be studies about the healing power of knowledge, insights, wisdom… ?

In each period of your life you awake in yourself the things you must deal with.

Passing thoughts without words becomes easier when one exists intensively.

Measuring the evolution of oneself and the people one knows, not so easy.

The DNA, where past lives and works ?

To reach something, risk something even if it goes step by step and the summit is not yours.

Through the ones you know you understands the total picture more, sometimes less.

A searches for meaning is a kind of detective.

Magnetism, pigeons find their way home, we need a map.

Everything is a remix of what came before, with more and more consciousness.

Dead. Like a train station near the see…it seems like this is it.

Radiation. Physics. Chemistry. Bio. Soul. Thought. .Art. Spirit. Radiation.

Do not be each other’ s volcano that prohibits one from flying.

Burst out in something, that you get it over with.

Understand who you are and that you are who you were looking for.

Being is smaller than matter, but a lot bigger.

Each one knows the way he is, but not completely.

Evolution of radiation to our soul and radiation again. Holy trinity.

Are seeds in the air aware of where they can land to flourish ?

Put the top of a lemon in water and you get rings around the sun.

Lives, living, constantly prepared. Prepare to want.

The leaves of indignation lead to understanding sometimes.

To be or not to be, but what is to be ?

 

Watch out for accepting nearly impossible tasks.

You are a part of the solution as well.

Doing what one does, moment by moment.

Getting closer to the spiritual is living through all ,passed to you, facets of the soul.

Connecting the first impressions with the last for the time of being always.

The more confronting reality is, the more one pushes it away.

Not feeling well is not meant to push in the direction of others.

The karma of our own lives is looking for balance.

Do all personages know the meaning of the pieces they play in ?

Emotionally this is both a dangerous as heavenly world.

Our bio –soul- spirit produces better stuff then the factories of pharmacy.

One knows who one is by understanding the past better.

From an early age knowing what is in front of you, it does not work like that, but… .

That one and that one one will meet, slowly understanding why.

Dead. Return to separate elements. Radiation. Relations. Exchange ?

Life is a daily preparation of improvement of the quality of being.

One cannot remember all of the inspiration…it will find road to reach us again.

Wisdom not only comes on a top, also by descending, resting, meditating.

Dreaming, a surrealist remix, works of art with and without message.

Earth, hereafter, thereafter, always NOW is more easy to understand.

Time, does it exists only for those who do not feel well in their skin ?

The past, that what was, always in repetition to prepare the next show.

Both the literate and not literate do not always understand all structures.

One often forgets, speaking words, thinking is energy as well. Energy has consequences.

Energy is also faith, acting, believing… .

Insight that leads to energy is shared, exchange, experienced, not only tapped.

One cannot and does not have to be able to support all the pain of others.

Being satisfied often helps against too much or too little.

Keep on swallowing without learning, you must be wanting to become a zombie

Each awakening is a change to write a prolongation.

Wanting somebody at your side and only thinking of yourself is nearly emptiness.

In the book off all, each person is one of the different kinds of personages.

To give yourself your life back, understand it’s roots and plant understanding.

On moments you realizes the meaning of it all…one feels great.

On joins life starting from all those reasons for living of others too.

You’ve got it, or you don’t…or nearly, but you can get it…what ?

The meanings of the meaningful, hard to understand ? Nonsense easier ?

Becoming is experiencing by observing and acting or not acting.

Acting or not acting. The wright words, silence, listening, intervening...

…by doing so, wisdom an progress come easier…interpreting the unbalances.

In fact sometimes everything is too crazy for words.

Connecting and combining while understanding is almost the French word ‘religion’.

Make some time for nature from time to time.

Observe and commentate inside, outside, free from stress and circumstances.

Wish some good things from time to time.

The greater your interests and your desire to know you are and what you can do, the more you can control your life. Emotions are a teacher in different phases. We can change direction every time we understand more and know what we want and don’ t want.       Then we can act or not act from a balance situation…with the hope and believe that this acting will be positive for yourself and others…even if in the beginning it does not appear like it will be. Who can understand for others which direction will be positive for them ? The answers lay in our environment for the grasping if we really want…if we didn’t give up searching, that is.

 

Without wires, there isn’t a single electrical lamp that burns (except for those with an inner battery). We exist because of inner power and connections.

 

 

De echte kunstenaars

Wandel door onze steden en dorpen..

Wie bouwde alles wat staat en beweegt en in onze winkels ligt ?

Wie onderhoudt de akkers, de plantages en weiden ?

Het werkvolk begot. Zelfstandig of als loonkracht op zich.

 

beschouwende citaten voor 2007

 

een beter kennis van de geschiedenis van de materie, de mens, het sociale overleven, de filosofie, de psychologie en andere krachten; draagt bij tot een betere innercommunicatie met jezelf en de dialogen die daaruit voortkomen

 

mensen van goede wil krijgen vaak zoet geserveerde bittere pillen te slikken

 

zinloosheid versus leven

 

hebzucht leidde tot politieke organisatie...verweer ertegen ook    

iedere keer het verweer toegaf aan de hebzucht werd de organisatie ervan verpletterd...

of ontaarde in oorlogen telkens de kollaboratie met de hebzucht werd voorbereid

karl marx bidt voor ons

 

eerst als je berust in het feit dat je relatie is uitgeblust

wordt het tijd dat je een ander kust

 

de verworvenheden van de arbeidersstrijd heeft vele reformisten een kortere neus gegeven om langs te kijken

 

als de zon ondergaat schildert ze in een uur op mijn muur een met de wind bewegend schilderij.

 

de krachtsverhoudingen tussen individuen en sociale groepen en wat wanneer en met wie

onder bepaalde omstandigheden maar mogelijk was...noemt men geschiedenis of liefde

 

voor de bovenmatig begaafde observateur is alles voorspelling

 

interpretatie is alleen moeilijk vanwege zijn multifunktioneel karakter

 

idee voor iemands doodsprentje : eindelijk kan hij doorslapen

 

je kan niet blijven broeden op onbevruchtte eieren

 

onverschillig evenwicht, twee eenden, dobberend op het water kammen pluimen

 

bijgelovig is soms best als je ziet wat men als waarheid verkoopt

 

er zijn twee manieren om het leven te interpreteren

de ene zoals een bos, aangepland door de mens, recht op recht.

de tweede is de manier waarop de natuur dat bos plant          

 

als het leven een vuur is, zijn de krachten die het aanmaakten, bijzonder getalenteerd

 

maybe love is a kind of hypnose that an often unknown force uses to bring people together because it wants to experiment with their strong and weak emotions

 

maybe the whole world was an internet even before it was invented

-spirit is one

 

bedankt sommige filmakers, want sommigen hebben beelden nodig om zich realiteiten voor de geest te kunnen halen

 

als vogels van sommige dino's afstammen is de evolutie een symbolisch spel van log naar licht en vliegen...en de reis van aap naar mens dan ?

 

ode aan de kip, merci voor al die eieren per jaar, al dat scharrellen een mooi gebaar

 

soms is eenzaamheid helend voor genieën...soms pijnlijk

 

diegenen die het niet zo kunnen uitleggen hebben alleen hun geloof in zichzelf nodig

 

vreemd hoe iemand voor zijn tijd al een stukje sterven kan

 

op een mislukte, goedbedoelde poging groeit soms nog wel een bloem

 

het zelf eerst achteraf versteld staan van je werk, onbeschrijfelijk gevoel

 

de filosofie kan mens en samenleving veranderen

                                                                                                                

een braambes is een zichtbare molekule

 

HUMOR. INDIEN ONS MA ONZE PA VOOR ZE MIJ MAAKTEN, HAD LATEN ZITTEN;

DAN WAS IK NEN HELEN ANDERE GEWEEST !            

 

het geestelijke is een relatie met je eigen, in de totaliteit van het alles.

 

zijn wij niet de slaven van onze wonden ?

 

één druppel olijf-en één druppel visolie maken grote kunst op een wateroppervlak

...moet je eens proberen

 

er zijn drie soorten 'verdragen', je eigen en anderen...en...

 

al wat je dient te weten daar kom je ook achter op de meest ongeloofelijke manieren

welke funktie heeft ze nog, de voorbijgestreefde ziekelijke jaloezie ?

 

ER MOET ERGENS EEN GELIJKENIS ZIJN TUSSEN WETEN HOE JE EEN KACHEL MET HOUT MOET AANMAKEN EN HET JUISTE MOMENT OM EEN ROMAN TE KUNNEN SCHRIJVEN.

 

EEN MENS HEEFT EEN GEHEUGEN. DAARIN ZOUDEN OOK STEMOPNAMES VAN BEPAALDE MOMENTEN MOETEN ZITTEN OM TE WETEN HOE HIJ DAN KLONK.

DAARVOOR ECHTER ZIJN ER DE ANDEREN EN HUN OGEN EN OREN WAARBIJ WE DAN TERECHTKUNNEN. DE ANDEREN ZIJN ONS TWEEDE GEHEUGEN.

 

LES MOTS SONT LE DECOR. VIVE UNE SOCIETE SANS ARGENT; SEULEMENT POSSIBLE SI ON N'EST PLUS SI DEPENDENTS DE NOS EMOTIONS NEGATIVES.

 

GOD IS NIET ALLEEN ZELFKENNIS EN ALDUS KENNIS VAN DE WERELD, MAAR KAN OOK EEN ORGASME, UIT WARE WOORDEN EN GEDACHTEN GEBOREN, zijn.

 

woorden kunnen in een negatieve strategie ingepast worden

 

 

terwijl ik de zaadjes zie ronddwarrellen probeer ik m'n filosofie te ontwarrellen

 

IS ER TOCH IETS STERKER DAN HET WOORD ? ER ZIJN LIEFDESNACHTEN DIE MEN VANWEGE HUN GEHALTE OP PAPIER ZET. ER ZIJN ER OOK DIE JE NIET OP PAPIER ZET, MAAR DAAROM NIET MINDER INTENS WAREN. ER ZIJN ER OOK DIE JE BEST NIET OP PAPIER ZET.

 

WEER EEN TITEL VOOR WEER EEN BOEK DAT IK NOOIT ZAL SCHRIJVEN MAAR ZICH IN REALITEIT DAGELIJKS ECHT TOONT : 'HET LEVEN VAN KOETS TOT LIJKWAGEN'.

 

filosofie staat nooit los van de rest

 

boeten we gevoelsmatig voor de weg die we niet volgden en die toch de onze is ?

 

de media stopt soms valse helden in ons hoofd, door onze interesseloosheid vragen we daar soms om

 

een dichter is soms een MYSTicus. Mist is vocht en regen en koud en warm tegelijk...en al die dingen maar een moment lang echt

 

iets blonk als gouden glas in het gras, ik ging op m'n knieën zitten en zag dat het een dauwdruppel was                                                                  

 

HET GELOOF IN HET OP BEPAALDE MANIEREN VOORTBESTAAN VAN ONZE GEEST,

HOEFT NIET TEGENGESTELD TE ZIJN AAN DE ONTWIKKELING VAN DE WETENSCHAP. GODSDIENST, DIE GEEN 'RELIGIE' WORDEN KAN, DIE DUS FILOSOFIE EN WETENSCHAP NIET LEERT 'verbinden' (relieëren) IS IN HEEL VEEL GEVALLEN EEN GEVAARLIJKE THERAPIE.

 

ZEI DIE VROUW TEGEN HAAR MAN : "ALS ER EEN HEMEL BESTAAT, DAN ZULLEN DAAR ZEKER EEN KLEINE MINDERHEID MANNEN ZITTEN. WAAROP HIJ REPLIKEERDE "PROFITEER ER HIER DAN NOG MAAR WAT VAN WANT GINDER GAAT GIJ ZEKER ALLEENSTAANDE ZIJN".

 

Aan een ex moet je kunnen terugdenken zoals aan goede reizen die je gemaakt hebt;                                            

met hier en daar wat tegenvallers.

 

armoede, zowel als rijkdom kunnen een bron van fanatisme zijn

 

rijkdom, armoede, emoties en conservatieve religie; zitten in de weg van progressieve mensen

 

je moet eens in de buurt van een militaire vliegtuigdemonstratie gaan als je een klein beetje wil weten hoe afschuwelijk het moet zijn van gebombardeerd te worden

 

werkmoto : don't hurry be happy in plaats van het klassieke 'don't worry'

 

een scheiding is een langzaam of snel proces van ontdekken dat je toch niet zo aantrekkelijk bent voor mekaar

 

                     VOEDSEL VOOR DE GEEST

bijna alles voor mensen met interesse in :

filosofie, geschiedenis, samenleving,

psychologie...via uitleg, lezen, kunst en media, wandelroute met teksten

en citaten of je op de vijver begeven

                                                                                                    

elk seizoen heeft zijn eigen soort stilte

 

als je naar een groeiende appel kijkt, kan je hem niet zien groeien, maar

je weet dat hij groeit

 

niet altijd waar voor PC én mens :om een gedicht te maken moet je een programma hebben

_vier fasen van het leven : zich tegen het lot verzetten, er door gaan, het aanvaarden en

dan je eigen perspektief zoeken

_gebeurtenissen en woorden maken soms beelden en indrukken om een boodschap mee te delen die je 's avonds uit je slaap houdt en 's morgens klaar wakker maakt

 

is er een stof die zich bewust is van het zijn en die heel de weg van atoom tot cel en mens NIET moeten afleggen heeft om dat bewustzijn te bereiken ?

 

gezichtspunten evolueren voortdurend totdat je doorhebt waarom alles was zoals het was en is zoals het is en wordt wat het voorlopig maar worden kan

 

theorieën over doden en levenden : of niks meer, maar niks bestaat niet ,of A hoort B wel, maar B A niet of omgekeerd en ze proberen dat mekaar duidelijk te maken, of kompleet gescheiden werelden of één dezelfde geest of alleen erfelijke reïnkarnatie

of al sterven terwijl we nog leven

 

zorgen voor jezelf is de beste manier om voor anderen zorg te kunnen dragen

 

jij bent alles voor mij, van druppelteller tot hogedrukstraal

 

leven is dingen doen en denken die je dermate interesseren dat je niet nodeloos gaat zitten filosoferen over dingen die niet bestaan en zaken of mensen najagen die voor jou onbereikbaar zijn

 

de strategen van 't grootkapitaal, het is ze niet zozeer om het geld, maar om het dwaze geldspel zelf te doen                                         

 

pedofielen zijn als vandalen die telefoonkasten vernielen, of suptieler, de draden ervan

verwissellen

 

spijtig dat rijpheid ook soms het in liefde elkaars hemel en hel gedeeld hebben is

en dat je daar eerst achteraf zicht op krijgt

 

liefde is weten hoe je woorden, beelden, dromen, geluiden en symboliek kan interpreteren

kent de massa de woorden erektie en orgasme beter dan 'imperialisme' en 'grootkapitaal'?                                              

it is time to take a true valuable point of view concerning the madness all around

 

'de stengel is de uitloper van de tak', wilt iets zeggen maar ik weet niet wat, denk er zelf maar eens over na

 

de wereld zet een advertentie :' burgerlijke staat, burgerlijk kapitaal en burgerlijke filosofie vraagt wetenschappelijk socialisme '

 

'opgepast voor loslopende honden' is verschietachtiger dan 'voor onze kinderen rijdt voorzichtig' voor sommige automobilisten voor wie de straat een snelweg is

 

ik hoor liever spreken van een strijd tussen het lelijke en het mooie dan een strijd tussen het kwade en het goede

 

mensen willen duidelijk weten wat ze moeten doen

 

de één ziet uitgestrekte akkerlanden, de ander denkt aan de vroegere wouden en het labeur van hen die alles vlak maakten, de soldaten die eronder liggen

                                                                                                                

als je enkele dagen geen mens meer gesproken hebt, weet je pas wat je mist tot de klanktafel die je hoort niet bepaald jouw stijl van voelen heeft

 

porno is niet bewustzijnsverruimend, maar instinktverruimend en jaloezie is een ontvlambaar produkt

 

wanneer je eenzaam bent zijn duizenden waardevolle ervaringen onbereikbaar

-'alle politiekers zouden rood moeten worden'

 

er is een verschil tussen het zijn en kunnen zijn van iemand

 

onmogelijk wordt definitief onmogelijk als je het mooie teveel theoriseren wil...                                                              

theoriseren wordt dan terroriseren

 

beter een oude mens dan een oud monument opzoeken

 

schrijven is sterker dan praten omdat men niet echt meer praat

 

de dubbele bodem van het sympathieke beeld met bijbedoelingen

 

spijtig komen sommige intelektuelen veel vlugger tot schrijven dan veel arbeiders

 

hij begreep iedereen maar werd er weinig om begrepen

 

een mogelijke bron van schrijven : het onbegrip van de niet-filosoferende mens

 

schrijftaal, filmtaal, citaten; wat blijft ons bij ?

 

een dichter staat dichter

 

schrijven is de materie die zich in vergelijkingen aan mij opdringt

 

ogen als zwaarmoedige deelgenoten van een innerlijke verscheurdheid    

 

mensen zijn als bananen, je moet ze de tijd geven om te rijpen

 

ik ging buiten en de eerste bladeren waren terug, alles is voortdurend in beweging,

alleen door tijd zie je dat zo niet

 

het bewustzijn is de meerwaarde van het individuele aanvoelen van alle elementen uit de tabel van Mendeljev

 

de rook van een vliegtuig in de lucht is als het spoor van een slak of aardworm beneden

 

sterven eenden op het water ?                                                                          

 

de pijn uit het verleden is niet het belangrijkste, alleen het begrepen hebben en de goede herinneringen zijn de vlinder, de rest cocon

 

de jeugdigen moeten nog een stuk meer aarden, de ouderen terug meer hemelen

 

welk is het verband tussen weerstand, elasticiteit, kracht en geloof en de steeds wisselende levensopgaven ?

 

minder kan soms voorwaarde zijn voor meer en beter

 

ogen zijn het gezicht van de levenskrachten

 

de eenzame vogel verandert zijn lied niet tot één eentonige klank

 

dat stinkt hier, dat lijkt nergens op, want het is hier zo mooi

 

het spel van licht en lucht met water en groen, meer heb ik soms niet vandoen                                         

voortijdig testament

Begraaf me maar,

desnoods aan de andere kant van de wereld.

Intens heb ik hier leren leven en innig meegeleefd. Op weg naar meevoelen, te veel medelijden gehad.

Te veel lasten willen dragen en lusten willen begrijpen.

Mee gedogen van en in verzet komen tegen wat een mens te beurt kan vallen.

Op kleine en grote schaal, in heden en verleden, lichtbakens uitgezet naar dan.

Niet teveel naars meer moeten verdragen, mijn kinderlijke droom blijft.

Vreemd genoeg is er aan narigheid geen gebrek.

Vaak hebben we niet genoeg aan het spontane om gelukkig te zijn.

De eenvoud van de natuur is ons dan te rustig.

De redenen waarom mensen bij elkaar horen, te complex.

Het deel innerlijke rust van de naaste, zalig of onuitstaanbaar bij momenten.

Vermengd met het deel onzekerheid en onrust, de basis van het bestaan.

Van daar ook weinig tijd voor de ontwikkeling van een sociaal bewustzijn.

De regels van produceren en distribueren, we zijn gewillige onderdaan.

Er meer mee begaan dan bij het wezenlijke in het leven.

Dus, begraaf me maar, leg me niet in chemisch bijtend zuur.

Het ‘oplossen’ van dode lichamen, weer iets nieuw om geld mee te verdienen.        

Ach, graaf me een kuil en wikkel me desnoods naakt in een oud tapijt.

Of in een oude boekenkast met een plank er op, geef de boeken weg…

Als ik er de kans zelf niet toe kreeg.

Wees een verlengde van mijn leven door geen ruzie over bezittingen te maken.

Mijn echte erfenis zit eigenlijk voornamelijk in jullie ziel en wat ik er achter liet.

Blogfilosoof

Heerlijk over liefde pennen

In hoeverre passen we bij mekaar ?

Franse lesbiennes komen naar België omdat in Frankrijk geen toestemming gegeven wordt om homokoppels aan kinderen  te helpen. Er zouden al wat Belgische Fransen in Frankrijk rondlopen. Ik wil ze ook niet tellen, het aantal niet-homokoppels waarbij de partners toch homo zijn en kinderen hebben. De dag van vandaag leven meer mensen in dat geval uiteindelijk op hun eentje nadat ze kinderen hebben. Of het kan ook zijn dat ze liever alleen wonen en helemaal niet homo zijn. Alle varia

ties zijn mogelijk de dag van vandaag. Ontsnappen aan de standaardregels van vroeger tijden kan gelukkig wel, maar dat wil niet zeggen dat er in deze nieuwe situaties geen problemen meer tussen mensen zouden zijn. De situaties waarmee hun voorvaderen en voormoeders vroeger werden geconfronteerd en waarover dikwijls een taboe heerste en die toen vanwege de economische situatie (éénverdieners) nog meer bestendigd werden; lijken de dag van vandaag voor een grote groep mensen aan een ontknoping toe te zijn.

Laten we er van uit gaan dat ieder kind dat hier op de wereld komt hier om tal van redenen wel moét zijn, als nieuw personage dat een aanvulling vormt op wat aan hem of haar voorafging. Ieder is immers een samengaan van diverse trekjes van zijn bloedverwanten, kunnen we wel zeggen. Doel van het spel, ervaringen opdoen, lessen leren, leren omgaan met het leven in tal van zijn facetten. Ook bij kunstmatige verwekte wezentjes speelt datzelfde spel en als de donoren anoniem zijn, wordt het zoeken naar de verschillende drijfveren van iemands persoonlijkheid voor de helft een stuk moeilijker, maar altijd duiken er dan wel personen op in het leven van deze kinderen waarin ze eerst onbewust en later meer en meer bewust, wel met een aantal ontbrekende puzzelstukjes worden geconfronteerd, zo kunnen we vermoeden.  Ze zijn immers zelf een stuk van die ontbrekende puzzel, erfelijk gezien hebben ze misschien zelf vrede met een anonieme donatie later, of misschien ook niet, want gewoonlijk ontwaken in het kind de tegenstellingen van de ouders, zij aan zij met de gelijkenissen. Niet-anonimiteit van de donoren zou het leven van velen wel een stuk makkelijker maken waarschijnlijk. Het leven is een aaneenschakeling van keuzes die je niet kan terugdraaien, kunnen we in de meeste gevallen wel zeggen.

In de klassieke verhoudingen merk je in je omgeving wel dat mensen eigenlijk wel goed bij mekaar passen, zelfs al hebben ze in meer of mindere mate een aantal conflicten. Zo kennen we allen bijvoorbeeld mensen die samen graag hetzelfde werk doen of dezelfde interesses hebben, evengoed als koppels waar dit niet het geval is.

Er zijn mensen die mekaar vinden omdat ze hun band ondanks veel of weinig moeilijkheden toch sterk kunnen houden, vanwege overwegend positief ingestelde emoties. Anderen hebben dan weer meer moeite met het ompolen van de negatieve aspecten van hun emoties.  Het bij mekaar passen heeft voor een stuk ook te maken met het talent van water bij de wijn kunnen te doen. Evenzeer als om kunnen met de materiële voorwaarden van het leven natuurlijk...iemand verlaten vanwege een klein inkomen, het bestaat...maar heeft niks met liefde te maken...of het zou al zo moeten zitten dat men zijn aartsluie partner daardoor onrechtstreeks wil aanporren om van koers te veranderen.

Velen zoeken in hun partner een soort figuur die ofwel dicht bij één van hun ouders staat. In het geval dat net die bepaalde verhouding niet echt rooskleurig was, vervult dat soort partner dan de rol van personage die op lange of korte termijn de niet opgeloste conflicten verder gaat voeden. In het geval dat er wél een goede relatie tussen ouder en kind was, krijgt een dergelijke keuze dan wel een heel ander perspectief. 

De tegengestelde situatie, namelijk een totaal anders iemand zoeken dan de geaardheden van de ouder, is ook mogelijk. Wat ook vaak gebeurt is dat mensen mekaar vinden omwille van dezelfde ervaringen...of die nu in de jeugd of de rest van het leven zijn gebeurd. Wie zijn familie door en door goed kent, zal merken dat invloeden zelfs tot de generatie voor de ouders kunnen teruggaan en in feite nog verder...maar dat uitleggen zou een roman vereisen waarin een kat haar jongen niet meer herkent op de duur.

Als je leeft vanuit het besef dat iedereen zo veel mogelijk van uit eigen kracht zich goed kan voelen en een ander niet teveel moet belasten, maar vanuit een liefdevolle houding moet leren communiceren, kan er al veel minder fout lopen, al moet dat soms wel in feite omwille van aanvankelijk soms bijna ondoorgrondelijke redenen. Veel is gelukkig niet uit te leggen, want dan zou je te kort bij de pijngrens en de draagkracht komen.

Voor vandaag is dit al wel zwaar genoeg waarschijnlijk. Don't worry, be happy...alles wat met verliefdheid of verlangen naar begint, heeft zo zijn redenen.

 

Liefde,een beperkt en onbeperk begrip

1.Vaak wordt bij het woord liefde alleen aan romantiek gedacht of aan passie of zo. Het woord behelst zoveel meer. Het is allemaal zoveel meer en zit in heel veel en gaat veel verder dan we kunnen vermoeden. Er over pennen is niet alleen de roes beschrijven, maar ook de wortels, het drama en de nieuwe scheuten van dit alles. Een nieuwe poging, de volgende dagen misschien.

  1. elk koppel is ook drager van een aantal tegenstellingen en elke soort negatieve emotie die de juiste anti pool ontmoet om in de tegenovergestelde richting te evolueren 'klikt'...zonder de positieve eigenschappen van beide spelers, is de relatie geen lang leven beschoren. Passie, Romantiek, Seks, zijn de lokmiddelen om mensen in een diepere interactie te brengen. Hoe meer onevenwicht iemand in zijn eigen vindt en hoe meer hij of zij daar alleen oppervlakkig een mouw aan probeert te passen...hoe lastiger de tocht wellicht. Vrouwen, meer dan mannen, hebben vlugger de neiging onstabieler te worden als ze tussen A, B en C schipperen...behalve als de relatie platonisch blijft .

Veel heeft te maken met de voorgeschiedenis van onze voorzaten, onze aanvullingen daarop en het resultaat van de domino's die we zelf aan het vallen zetten. 

Hoeveel onverwerkte verleden tijd zit er in mensen die gescheiden zijn en meer bepaald in geheel of gedeeltelijk gescheiden mensen met of zonder kinderen ? Vaak zien mensen het niet zitten om nog op één of andere manier contact met mekaar te onderhouden.  vanwege de nieuwe partner of een stuk onbegrepen, niet doorvoeld verleden.     Er bestaan nog thans communicatiemiddelen genoeg de dag van vandaag.  Alhoewel het soms best is van het verleden te laten rusten, het heden heeft soms stukjes verleden nodig opdat het door ouders en kinderen zou kunnen worden begrepen en in hun leven ten volle zou kunnen worden doorleefd, geïntegreerd en daarna begrepen. Veel hangt af van de draagkracht van mensen, soms moet je niet te veel van het verleden willen oprakelen, de goeie dingen onthouden en verder.

Het lijkt er zelfs op, dat al zien, horen of schrijven..., mensen mekaar niet meer, dat er dan toch nog wezenlijke banden blijven bestaan. Verwantschap heeft zo zijn redenen in de zingeving van onze levens, biologische verbondenheid is niet zo maar een mechanisch, maar een ziel gebonden, levend iets dat te maken heeft met de symboliek van wat er met mensen tijdens hun leven gebeurt. Uit het leven van anderen herken je veel van wat er met je eigen leven gebeurt en hoe het allemaal in mekaar past en botst, een aanvulling of een tegenreactie is.

Wie kent niet de dromen waarin mensen die je een lange tijd niet meer gezien hebt, toch de ene of andere rol in 't één of ander surrealistisch verhaaltje komen spelen ? Fascinerend, vooral de korte tijd na het ontwaken, waarin je meent de zin daarvan begrepen te hebben en alles weer vergeet totdat die figuur of figuren zo maar in eens weer opduiken. Ze kunnen dat trouwens ook door een onverwacht telefoontje of een onverwachte gebeurtenis, het terugdenken aan een bepaalde herinnering of iemand die in een gesprek met één of andere belevenis van zo iemand op de proppen komt. Mekaar beter en beter leren aanvoelen en begrijpen, zal wel de bedoeling zijn zeker. Dat kunnen is telkens weer aanleiding om nog andere personages in je leven beter te kunnen verstaan, weten wat er achter hun woorden en levens zit. Niet te ver in gaan, zou je kunnen zeggen, want op de duur wil je het niet meer weten in sommige gevallen.

 

Hoe ex is ex ?

Hoeveel verleden tijd zit er in mensen die gescheiden zijn en meer bepaald in geheel of gedeeltelijk gescheiden mensen met kinderen ? Vaak zien mensen het niet zitten vanwege de nieuwe partner of een stuk onbegrepen, niet doorvoeld verleden van nog op één of andere manier contact met mekaar te onderhouden.     Er bestaan nog thans communicatiemiddelen genoeg de dag van vandaag.  Alhoewel het soms best is van het verleden te laten rusten, het heden heeft soms stukjes verleden nodig opdat het door ouders en kinderen zou kunnen worden begrepen en in hun leven ten volle zou kunnen worden doorleefd, geïntegreerd en daarna begrepen. Veel hangt af van de draagkracht van mensen, soms moet je niet te veel van het verleden willen oprakelen, de goeie dingen onthouden en verder.

Het lijkt er zelfs op, dat al zien, horen of schrijven..., mensen mekaar niet meer, dat er dan toch nog wezenlijke banden blijven bestaan. Verwantschap heeft zo zijn redenen in de zingeving van onze levens, biologische verbondenheid is niet zo maar een mechanisch, maar een ziel gebonden, levend iets dat te maken heeft met de symboliek van wat er met mensen tijdens hun leven gebeurt. Uit het leven van anderen herken je veel van wat er met je eigen leven gebeurt en hoe het allemaal in mekaar past en botst, een aanvulling of een tegenreactie is.

Wie kent niet de dromen waarin mensen die je een lange tijd niet meer gezien hebt, toch de ene of andere rol in 't één of ander surrealistisch verhaaltje komen spelen ? Fascinerend, vooral de korte tijd na het ontwaken, waarin je meent de zin daarvan begrepen te hebben en alles weer vergeet totdat die figuur of figuren zo maar in eens weer opduiken. Ze kunnen dat trouwens ook door een onverwacht telefoontje of een onverwachte gebeurtenis, het terugdenken aan een bepaalde herinnering of iemand die in een gesprek met één of andere belevenis van zo iemand op de proppen komt. Mekaar beter en beter leren aanvoelen en begrijpen, zal wel de bedoeling zijn zeker... . Dat kunnen is telkens weer aanleiding om nog andere personages in je leven beter te kunnen verstaan, weten wat er achter hun woorden en levens zit. Niet te ver in gaan, zou je kunnen zeggen, want op de duur wil je het niet meer weten in sommige gevallen.

Sfeervolle eindejaarsfeesten en sabotage

Beste wensen voor uw relationeel leven volgend jaar. Of het nu in een kasteel doorgaat of in een kleine chalet  of op het werk of waar dan ook, één van de volgende wezenlijke kenmerken zullen er mekaar ontmoeten. Probeer je voorafgaandelijk niet druk te maken op diegenen die U moeilijk kan verdragen, het zal de sfeer saboteren...maar ja, als er zo van die geweldige moeilijke stiltes vallen, ...is enige voorzichtige, ingeklede provocatie misschien een ijsbreker.Tot één van de volgende bezoeken, waarvoor bedankt. Ik kom ook nog wel eens af.

Plichtsbewust en kalm, aanvaard geen overdruk Braaf, volgzaam, stille, kritische inborst Werklustig, toch neiging tot revolteren wanneer iets op gang komt Ijdel, te gevoelig en teveel imponeren uit macht en op de lust Gezapig, volgzaam Eerlijk, net en behulpzaam Plat, sociaal, maar uiteindelijk gezagsgetrouw Zachtaardig, lief, spijtig weinig klassebewust Opofferingsgezind, enorm humoristisch, soms iets te weinig karakter Goed hart, emotioneel soms verward Recht voor de vuist, nog teveel zenuwen Kloek, rechtgeaard, nog teveel afgevend op zwakkeren Preuts, te goeiig, onzeker, toch eerlijk bedoelend Ervaring genoeg, hard werkend, opportunistisch, fysiek Vervalt in sleurgedrag, indien niet emotioneel onzeker verassend Kalmerende invloed, recht door zee Grote mond, klein hart, durvend ondanks alles Sympathiek, laat zich opjagen en dan nerveus Rationeel, zich afschermend Overbezorgd, sensueel Osserig, zelfmedemijdend; best goeie inborst Zakelijk, buurchatterig Cynisch anarcho-like, no-nonsense, hierarchisch minded Gezond boerenverstand, kritisch, maar niet uiterlijk kritisch Weinig onafhankelijk ego, materialistisch, afgevend Relativerend inborst die soms nog emotionele sterkte mist Braaf met bedwongen sensuele vulkaan Kleinburgerlijk juist handelen zonder risico Proletaar in psychische groei Teveel met libido bezig, te vlug gedesorienteerd Sterk karakter, toch angst voor gezag. Stipt, ijverig, ambitieus, verwacht lof Overgefixeerd, nog teveel navel, positieve kiem aanwezig Is zoals het volgens het boekje moet zijn, toch schat met naieve schrik Gelukkig een niet-met-mij-instelling, nog gereserveerd Artistiek talent, maar geweldig onzeker soms Iemand die absoluut geen last wil zijn, plichtsbewust Te lang 't zelfde werk, heeft sociale inzet, nog geen orientatie genoeg daarin Overcomplexe reakties, soms wijs Overijverig om met z'n eigen te kunnen leven, beste kerel Te beschadigd gevoelsleven, te gevoelig Wil er tegenaan gaan, maar met reserve en belast door relatie ? Ronduit kalm, te bescheiden durf Vluchtend, probleem met vluchtmiddellen, zit toch juweel in Kan doordraaien door onzekerheid, gouden inborst Energierijk indien Overgeobsedeerd door gebrekken, toch aparte invalshoeken Rechtgeaard, soms boos als 't moet, soms nodeloos Soms onverdragzaam, zeverloos; wil geen 'komplementen' Met karakter, toch ergens onrustig Zoekend naar stabiliteit door relatie op zelfde spiritueel nivo “mijn man zegt” last van wellust, oversympathiek

enz....

 

 

Iedereen wachten zijn eigen wegen, terugkeren en weer inslaan

Wij denken onze vrienden en familie allemaal te kennen en al heeft de andere wel nu en dan een goeie, originele invalshoek naar je toe; het leven, zelf een kunstenaar zijnde; zal ons nooit al zijn geheimen prijsgeven…of we bedankten voor een aantal van zijn scenario’s waar we met zijn allen inzitten.

Laat eenieder maar in zijn manier van bestaan en voeg er op tijd de nodige menselijke warmte aan toe, maar adviseren is vaak gelukkig een taboe. We weten immers zelf niet al te goed hoe het met emoties aan moet. Voordat we zelf beginnen snappen waarom onze geliefden hun angsten of frustraties op ons afreageren, kan er al wel al wat tijd in onze relatie verstreken zijn. Bij sommigen duurt dit maanden, anderen hebben er decennia voor nodig, laat staan dat ze de oorzaken van eigen hebbenissen en ergernissen dan al begrepen hebben.                          

Er zijn natuurlijk enkele tips te geven. Zit iemand vast in iets en de persoon in kwestie begint teveel te drinken, dan is het een moeilijk prater of een tijdelijke vlucht in een wereld zoals hij wordt gewenst, doordat sommige dingen niet geuit worden, niet alleen door gebrek aan spraakvaardigheid, maar ook door ‘schrik’ om de reactie van…en zo meer. ‘Het luisterende oor’ dan : zonder tegenklokken te hebben gehoord, zonder je te hebben ingeleefd in voorouderlijke achtergronden, kan je gewoonlijk alleen luisteren en iets in een juistere context proberen zetten, als je het al tenminste aandurft van tegen de stroom van woorden van diegene met problemen op te roeien. Vragen stellen is dan dikwijls verstandiger waarschijnlijk…als je tenminste nieuwsgierig durft te zijn.

 

Raad geven vanuit je eigen verbittering is ook al geen goed raadsmens waardig. Onbevooroordeeld zijn en van daaruit iemand een kritisch warm hart toedragen, helpt de communicatie op weg uit de alledaagsheid der dingen. Kleine leuke dingen kunnen dan zo opborrelen en zuurstof vrijmaken voor het meer spontane en analytische dat daaruit volgen kan…er bestaan geen handleidingen voor, je moet het leren, we zijn er eigenlijk voor geboren, maar we zijn er dikwijls nog zo onhandig mee.

We slepen ook vaak van die domme minderwaardigheidscomplexen mee.     Onze billen te dik, ons beroep te min. We zien ons te weinig als de waardevolle mens die we allen voor elkaar kunnen zijn, we zien ons teveel als mensen die alle dagen een sleurwerk moeten gaan doen in plaats van bijvoorbeeld een team kunstenaars die een gebouw bouwen of een groepje mensen die zo’n kunstwerk dan onderhouden. Toegegeven, als je inpakpapier voor chocoladesnoepjes maakt, is het moeilijk van je acht uur per dag de vrolijke gezichten van de eters voor te stellen en hoe hun elan een kortstondige andere wending krijgt, maar daar komen op een dag wel sociaal betere oplossingen voor, andere keuzen voor als je het niet meer ziet zitten.

Mensen niet meer zien zitten, is natuurlijk nog van een hele andere ‘orde’, als dit in deze materie al een toepasselijk woord zou zijn. Want zeg nu zelf, hoeveel onder ons zijn bij partners die bijna synoniemen van mekaar zijn. Gewoonlijk trekken mensen van verschillende pluimage elkaar om hun tegenstellingen aan, precies alsof daar dan een antithese of synthese uit moet komen om het theaterstuk van het leven echt controversieel te kunnen blijven houden.

Kort samengevat, eigenlijk zijn we allen een bijna perfect exemplaar, het is alleen de kunst van het passende intellectuele of passionele of noem maar op…tegengewicht voor onze eigen ontoereikendheden te vinden…waarschijnlijk de reden waarom we naast de genetisch bepaalde en biologische redenen…’verliefd’ worden. Niet pietluttige tegenspraak en kritiek is welkom in relaties, zo leren we nog iets bij en door het gebrek aan strijd in een relatie ten slotte komt er tijd om bezig te zijn met ander dingen, na de interesse in de medemens, interesse in de samenleving als groter geheel. Tijd om te evolueren we naar fijnzinniger toestanden dan die momenteel in ,onder andere het Midden Oosten ,waar al die menselijke dingen nog meer onder druk staan dan hier in ons economisch crisissfeertje dat ook niet zo onschuldig lijkt te zijn.

De mensheid wordt geen tijd gegund om mens te zijn en dan kan ze nog zo stom zijn van te stemmen voor leiders die bommen boven samenwerking verkiezen…er moeten immers geen badkamers tot schroot worden gebombardeerd, maar er moet veel worden vernieuwd en bijgebouwd, zodat we niet telkens door de hel van Dresden tijdens de tweede wereldoorlog moeten, zoals de Duitse mevrouw Hoppe, die ik onlangs sprak en die als kind de vuurzee aldaar meemaakte… Frau Hoppe, wiens grootvader nog uit de Belgische hopstreek naar ‘Pruisen’ uitweek, ziet nog de vlammenzee van in een school ergens in een vooroord van Dresden, ze troost zich in haar oude dag met de woorden van Sirach in de Bijbel en de hoop op geen verschrikkingen meer na de dood. Ook die rotzooi bepaalde vele relatiekeuzen en levens gingen andere richtingen uit dan in tijden van vrede.

 

 

liefde, een biljarttafel met cols

Aan ieder koppeltje gaat, net zoals aan de aarde, een hele voorgeschiedenis vooraf. Op het moment van samenkomst zijn de teerlingen in menselijke feiten eigenlijk al grotendeels geworpen. Verder zetten wat voorafging. Aantrekking en versmelting van tegengestelde en bijna identieke polen, op weg langs dalen en bergop en af. Het verleden, het heden, de buitenwereld soms bepalend medebepalend voor afhaken en weer opnieuw beginnen. Net zoals de big bang en vulkaanuitbarstingen en erosie…krijgt men dan, als de druk te groot wordt en het schijnbaar zinloze wordt benaderd…het uiteengaan van de elementen soms. Allen op zoek naar zoveel mogelijk innerlijke rust, onvermijdelijk in interactie met de dalen en pieken van zichzelf en de omgeving.

Elementen willen weer bijeenkomen echter en het verhaal begint opnieuw met dezelfde componenten en andere personages in andere of dezelfde rollen. Een panoramisch overzicht op het geheel der pogingen van velen, pogingen tot zingeving; dat zal wel de bedoeling zijn. Protonen, Neutronen, Elektronen…het eeuwige spel van verschillende soorten ladingen en het evenwicht en evenwicht zoekend, het begon al van bij de straling na de big bang, toen het eerste atoom nog moest worden gevormd…en eindigt meer dan waarschijnlijk weer tijdelijk met de alle weer samengekomen straling vóór de eerstvolgende nieuwe big bang. De reis van het groeien van wijsheid, bepaalt door iedereen zijn en haar weg. Soms tragisch, soms komisch, soms beiden…als alles één is, is volledig scheiden onmogelijk.

Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je bent echt te willen en kunnen bleven, hoe beter je het nu leert sturen.  Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es) in.  Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal zeker begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we vanuit een evenwicht echt handelen of besluiten niet of nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen.

Weinigen kunnen voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meeste antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen ...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

 

Omkunnen met partners in een put

Het is natuurlijk niet allemaal 'heerlijk' over liefde schrijven. Pieken en dalen, niet te vermijden in heel veel gevallen. Diegene met de sterkste schouders op dat moment, moet vooral veel doorzicht opgedaan hebben in wat de signalen van de andere betekenen. Lopen ze terug naar bepaalde trauma's van vroeger. Zijn ze een logisch gevolg van de verantwoordelijkheden in het heden dat iemand op zich heeft genomen en al of niet tijdelijk meer dragen, 'verdragen' kan ? Ben jij de enige op wie dit nu uitgewerkt wordt ? Waarom vindt de andere zich niet 'mooi' meer, wil hij, zij, niet meer stralen ? Is hier ook geen ijdelheid in het spel, het niet kunnen verdragen van veroudering bijvoorbeeld...of gewoon het jaloers zijn op U, die nog wel in meerdere of mindere mate bij uw energie kan ?

Kan geen enkel positief voorstel Uw partner nog boeien en moet U vijf maal uw woorden wikken en wegen voor U ze uitspreekt, om geen boel te hebben ? Is de psychische escalatie van die toestand al omgeslagen in een fysisch ziektebeeld ? Herken je bepaalde terugkerende cycli in het soort gedrag waar je van tijd tot tijd probeert mee te leven ?

Indien U ten einde raad bent, put U niet uit in medelijden, maar oefen U in begrip en neem desnoods wat afstand en uit ook Uzelf, als uw draagkracht echt vermindert is het tijd om eens uw batterij op te laden door wat afstand te nemen. U gaat er U goed bij voelen eerst.

Afhankelijk van wat het lot voor mensen in petto heeft om tot allerlei inzichten te komen, zal er al of niet weer een toenadering komen...afhankelijk ook van hoe vlug het optimisme en de bereidheid dingen aan te pakken van uw partner zich herstellen. Vaak zal dat niet gebeuren voordat uw partner weer een bepaalde mate van rust gevonden heeft. Een plant groeit niet goed met weinig of geen licht, weet je wel.

Het kan in het tegenovergestelde geval al of niet tot een tijdelijke breuk komen. De sterke schouders hoeven geen 'liefdesverdriet' te hebben, niet in hun hoofd bezig te zijn met als ik 'zus' of zo' deed en wat deed ik verkeerd. Gewoon rustig proberen observeren en gepast inspelen op wat er zich in deze periode in uw leven midden anderen afspeelt.  Vaak zal je zien dat de andere dan weer om aandacht komt vragen en dat je 'bekommernis' je soms weer onnodig veel 'denkwerk' oplevert, waardoor je weer in dezelfde schuit komt te zitten als je niet uitkijkt. Vaak is alles met goede wil en een lach op te lossen. Heeft het zin om van partner te veranderen...dat weet alleen U, veel hangt  af van wat U zelf met het leven wil...en als U het niet weet, zal U het ondervinden waarschijnlijk,  als U lang genoeg leeft. Toch, al wil je van alles van het leven en hoop je in stilte op andere dingen, mensen...soms lijkt het wel of je ergens om bepaalde redenen net op die plaats nodig bent en probeer wat je wil, je raakt er niet onder uit. Bijna niet te vatten dit leven, voor wie dieper wil graven of het zich zelf aandoet om dieper te graven. Allerlei toestanden hebben altijd een bepaalde zin, maar tot waar ? Aan U de beleving en de keuze...of zullen we het maar simpel het 'lot' (gedeeltelijk genetisch bepaald) noemen. Dan had ik het nog niet over die dingen die niet met negatieve emoties (de te overwinnen schaduwzijde, de aard te maken hebben...zoals  GELD bijvoorbeeld. Allerlei materiële onzin is altijd een welkome aanleiding om de wisselwerking tussen zielen of delen van zielen van onnodige suspense te voorzien. 

Heerlijk of cynisch over liefde pennen ?

Bij momenten van overpeinzing van evolutie in gevoelens nopens hem of haar.

Bij het raken aan de donkere zones van de ziel van mekaar.

Bij het weten hoeveel men om soms verder te kunnen, heeft moeten vergeten, verdragen, verduren.

Bij het overzien van de tijd in vervlogen jaren, dat je het beste van je eigen vrouw of man zijn stak in het karma van anderen hun vervlogen jaren voorgeschiedenis.

Bij het voelen van die inspiratie, je willen laten gaan en het negatieve door cynisch schrijven willen vermalen. Kunst zou het wel opleveren, net als de roddelbladjes, men zou er willen voor betalen.

Meer hoop en optimisme, zou je er niet meer verspreiden, alleen wrang verblijden...en ja toch...als lichtpuntje : doorgeven van met al of niet door eigen doen en laten gekwetste mensen, op de hoede te zijn.

Bio-jealousy

No offence to other woman or man who one has loved.

But why with one or two if one has slept with let’s say four…

There is a lot of bio-jealousy concerned ?

Are each other’ s lifelines so the same ?

Has it something to do with if the ‘dead’ energy became us, the living…

The stories of the past have to continue in a better way ?

Or are it simply tests to learn us that man must be captain of the boat

When the woman is not on the wheel.

But both must learn to be captain of their own inner boat.

If ordinary emotional jealousy is childish, bio-jealousy is for grownups.

Except the bio element, has it to do as well with the energy both put in a relation ?The deep one lay in one’s feelings, one ‘s writing ?

The amount of deep bio-energy present at the bottom of the bio ?

The experienced lust in triangle relations at a first stage ?

Or just plain and simple the spiritual link…

AND especially when it’s in danger.

No virus, no telepathy, no this and that can stop the connections love must make.

Relatieproblemen. Methodes van vroeger en nu.

 

Ergens zegt er een deel van jezelf, nadat je bij relatieproblemen voor voldongen feiten wordt gezet, ‘aanvaard en laat los’ , als troostprijs, zegt een ander stuk in jezelf, ‘krijg je je ‘vrijheid’ terug.’ Afhankelijk van je leeftijd en ervaring, laat je niet zo vlug meer toe dat allerlei hormonen, denk- en wensbeelden, de teugels overnemen. Afhankelijk ook van het aantal ‘doefen’ (dialect voor kwetsuren) dat je in je leven al gehad hebt. En in een relatieprobleem zal je zien dat dat voor de tegenpartij in meer of mindere mate ook geldt.

 

Op raad van een ander kan je dan niet rekenen, want die dingen zijn te delicaat om in een ander zijn plaats te beslissen. Waarom, dat is niet zo direct voer voor een blog,  die dingen zitten te diep en gaan te ver.       Te veel rekening houden met hoe een ander op de wendingen in je leven gaat reageren, , is ook al geen goede leidraad. Blijven geloven in je eigen waarde, des te meer…niet toelaten dat een ander je doet wanhopen. Ook ouders en grootouders hadden hun problemen en ook op basis daarvan maakt de derde generatie haar keuze om die te ontgroeien. Voor elke tegenstelling duikt er wel iemand in je leven op, die op basis van gelijkaardige ervaringen of de tegenovergestelde ervaringen uit liefde, (soms is bovenmenselijke liefde nodig,) een aantal negatieve emoties in de positievere sfeer kan trekken. Misschien is dat wel het geheim van ‘aantrekkingskracht’ in vele gevallen. Het begint altijd met verliefdheid en indien je pech hebt, heb je achteraf niet de wijsheid verworven die je zocht, maar een aantal confronterende waarheden die er toe leiden dat je je partner met andere ogen gaat bekijken…(en je eigen misschien ook),maar heb je dan pech indien die waarheden niet bijster positief uitvallen voor die partner of jezelf ? Dit kan natuurlijk in beide richtingen werken en dan heb je pas iets aan de hand, dat door relativeren door beide partijen misschien nog wel kan verholpen worden.

 

Waarom kan je niet gewoon zeggen van :

‘wat, heeft ze,(of hij) een ander, geef ze dan de bons ‘zoals dat vroeger misschien meer ging ?

Makkelijker als je geen kinderen hebt, zou je denken, en later zal je die mening onder andere omstandigheden misschien moeten herzien. Je wil er voor gaan en de band herstellen met diegene die er onder impuls van een andere (of anderen) of zichzelf aan de relatie een eind wil aan maken, misschien omdat je intuïtief weet dat dat in het belang van de kinderen is en ook in het belang van hun moeder bijvoorbeeld, op langere termijn. Eens je toch toegeeft om te scheiden vertel je wel in ’t rond dat de kinderen het goed verwerken en zo voort, maar is dat wel zo ? Beter dan aanhoudende ruzie , zijn in de meeste gevallen een aantal van de volgende opstellingen wel aan te raden :

 

"Geef mekaar toch wat ruimte verdorie. Denk je nu werkelijk dat

ge iemand, die je 'aan 't ontgroeien is', om redenen die ge

achteraf toch eerst zult begrijpen...dat je zo iemand moet

verwijten dat hij of zij ook al eens een stukske van zijn of haar

leven aan iemand anders 'bloot' wil geven en kunt ge er niet mee

leven dat dat ook werkelijk 2 maal bloot geven en ' bloot geven'

worden kan ? Natuurlijk , wij zijn hier om te leren waarom we

het lastig hebben met mekaar...wat ons in de andere stoort, daar

kunnen wij soms iets van leren, een mens moet zijn man of vrouw en

gezin niet zomaar opgeven, want de problemen die niet opgelost

zijn komen later toch in een andere vorm terug...

onder de vorm van een andere of hetzelfde 'liede'.

De liefde verleidt om te

kunnen verontrusten zowel als om te ‘lusten’.

En als ge met mekaar wilt beginnen praten, dan mag er van alles

onaangenaams bovenkomen...en dan mogen er verwijten

vliegen...maar kalmeer toch achteraf, en denk en herdenk niet de

hele tijd, maar, laat los...totdat ge weet waarom de kaarten zo

en niet anders liggen. Zit niet te denken dat het allemaal

gewoon om de seks, het geld, of het knapper zijn begonnen is...een

mens is eenzaam op meer dan 1 vlak. Natuurlijk , als ge al

geruime tijd niet weet wat ge in feite beter kunnen weten had ('t

was misschien voor een stuk om niet te kwetsen en uit schrik)dan komt dat, zoals

alles wat achter de rug moet gebeuren, hard aan. Niet vrijelijk kunnen praten, is al een symptoom dat er ergens haren in de boter zitten. Een haartje misschien...(dat haartje kan wel een heel pak haar worden)

Maar waarom stel je mekaar in zo'n situatie begot niet voor ?

Leer toch zonder angst te praten. Alleen als je kan loslaten is praten over die moeilijke dingen niet altijd of helemaal niet nodig.

Kan je dat niet en dringt praten zich op omdat er iets blijft doorknagen, ...dan

vliegen er op een dag natuurlijk verwijten in ’t rond.

Moet dat nu mensen ! Zelfs uw kinderen denken dan ’t best dat er in uw

bovenkamer iets niet meer klopt en je geeft je angsten dan nog misschien eens door.

Waarom leert men de schoolkinderen al niet welke soorten

verhoudingen er in 't leven kunnen bestaan ? Dat het voor vele mannen en vrouwen met geschonden of moeilijke vader- of moederbeelden niet altijd makkelijk is om relaties met anderen op te bouwen bijvoorbeeld.

 Begin toch niet te zuipen omdat 'jij altijd zo trouw geweest bent'. De liefde 'stop' je zo maar niet als je er door omstandigheden uit vorige generaties misschien, maar ook zeker door je eigen al of niet goede ingevingen open voor staat. Bezin eer je begint, maar verdring geen dingen die je met iemand waar je nog bij bent oplossen kan, ze keren misschien weer. Probeer achter het waarom van die dingen te komen.

Nog eens. Ga niet beginnen zuipen, want dan komen alle hebberige en jaloerse draken uit je onderbewuste en gaan samen met je

verstand een spelletje nefaste fantasie spelen. Je moet misschien kunnen drinken om te kunnen praten ? Wel dan moet je daar dringend iets aan doen en tegen eenieder waarbij je iets dwars zit op een diplomatieke, fijnzinnige manier je leren uiten, al zal dat vaak in ’t begin zo niet lopen.

Met twee echte slippers vermijden is ’t veiligst. En wanneer begint dat slippen dan ? Moet men jaloers zijn als twee mensen buiten een koppel heel goed kunnen, praten of schrijven met mekaar of eerst als er buiten het platonische ‘gepraat’ wordt. Is niet alles taal, communicatie , al dreigt deze laatste danig verstoord te worden door het gaan van een stapje verder en voor je het weet heb je er een pak ‘karma’ van een ander bij om op te lossen. Slippers die het gevolg zijn van een noodzakelijke evolutie, gezien het geheel der wezenlijke zielstoestanden, is een andere zaak.

Een beetje concurrentie in de liefde is goed, maar teveel kan nog lang erna wonden veroorzaken. Beter vermijden                                  

Ach, spijtig dat teveel mensen van hun gezicht staat af te lezen dat ze het leven een smakeloze grap vinden. Alle kanten komen op hun beurt in de zon. Mensen die het geluk

eerst in hun eigen vinden kennen echter nog een specialer soort

zon. Als je je hoofd helemaal leeg kan maken, verlies je minder

met pingpong, en zo is het ook in de liefde, alhoewel je in de

liefde niet bang mag zijn om te 'verliezen', want dan ben je nog niet

sterk genoeg op je eigen. De oudere generatie heeft spijtig

genoeg weinig liefdesraadgevingen aan de' overgangsgeneratie naar meer vrijheid' gegeven. Het onopgeloste wordt doorgegeven en door tegenstellingen opgelost. Man en vrouw mogen in de vrienden en vriendinnen of lieven van hun partners geen vijandsbeelden zien...wat ook niet wil zeggen dat ze geen trouw mogen vragen in hun relatie.

Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz

Ze zocht en vond een manier om hem te vertellen wat haar vader met haar had uitgezet...zonder het volledige verhaal daarrond te vertellen. Het leek hem ondoenbaar dat zoiets kon bestaan, dus probeerde hij het gewoon als wat ongelooflijk stomme perverse dingen te beschouwen. Eerst later zou hij begrijpen welk een gigantisch moeilijk taak het leven hem gegeven had. Wat een pijnlijke situatie moet dat voor haar geweest zijn...een driehoeksrelatie met je ouders opgedrongen krijgen...'s nachts misschien luisteren naar hoe hij het met haar moeder deed...als ie dat dan al deed omdat ze in een aanpalende kamer zonder gang sliep. Het 'overdreven aandacht leren trekken' en leren liegen wordt je zo als kind opgedrongen. Hoe ging zij uit haar zelf aangeleerde minderwaardigheid ten overstaande van andere kinderen geraken ? Een mens verdringt wel alles wat hem of haar hindert, maar zo'n dingen werken altijd verkeerd uit als je 't geheel niet snapt...met als risicofactor dat naarmate je leven een opeenstapeling van moeilijke dingen wordt, alles zo onbegrijpelijk onoverzichtelijk wordt dat je erin dreigt te verzuipen en je heel anders dan oorspronkelijk tegen de dingen gaat aankijken. Onverwerkte emoties maken veel kapot in 't leven...of het nu gaat om een meisje dat de 'schuldgevoelens' ten overstaan van haar moeder oplost door haar te laten domineren of om iemand die op welke manier dan ook tegen zijn zin met seks te maken krijgt...onze cultuur staat er niet bij stil hoeveel leed en ziekte het gevolg is van generaties lang telkens dezelfde, hopelijk door standvastiger bloed afzwakkende frustraties te overwinnen. Het kan ook meer subtiel dan in dit fictieve voorbeeld, mensen domineren mekaar op heel veel verschillende manieren, afhankelijk van het soort negatieve emotie (s) die ze te overwinnen hebben.

Aan mekaar vastgemaakt

Je hebt al wel eens bergbeklimmers bezig gezien, met een touw aan mekaar gebonden. Een fout van één kan gevolgen hebben voor de andere. Geprojecteerd op onze relaties en meer bepaald onze meest emotionele relaties, zou men er kunnen van uitgaan dat bijvoorbeeld families met kinderen best niet buiten de familiekern passionele relaties aangaan, daar deze tot enorme ingewikkelde reacties en verwikkelingen kunnen leiden die de dingen tussen mensen te complex maken. Vaak zijn zijsprongen ingegeven door de moderne maatschappelijke achtergrond die het tegen 100 percent willen genieten van het leven promoten; ‘genieten’ in de zin van zijn seksuele horizonten te verleggen in vele gevallen. Men heeft vaak niet door dat men de moeilijkheden die men in de bestaande relaties ontmoet opnieuw op zijn bord te krijgen met anderen. En van die anderen snapt men niet voldoende waarom ze bij hun oorspronkelijke partners zijn en vaak zeker niet dat het nieuwe relaties aangaan vaak een vluchtpoging is of zich willen indekken tegen mogelijke escapades van de eigenlijke partners. Langs de andere kant zit men met de feiten van diegenen die aan onze levens voorafgingen. Wat ons overkomt is vaak verbonden met wat hen overkwam en als tegenreactie daarop nemen wij onze posities in of gaan gewoon op hetzelfde pad verder, naargelang de eigenheden waarmee eenieder in het leven zijn zin en voldoening probeert te vinden. Ook komt men soms andere partners tegen bij wie men zich beter voelt om velerlei redenen…de voorouderlijke opdrachten, incluis moeilijkheden op een andere manier willen aanpakken is de voornaamste, soms, in niet platonische gevallen verbonden aan het lichaam dat hier op langs de sensuele en tenslotte seksuele manier, gunstig op reageert.

Eens in dit stadium gaat de jaloezie meespelen, met soms catastrofale gevolgen. De oorspronkelijke band tussen mensen zal dan wel aanvankelijk aangewakkerd worden, maar hoe dieper de spirituele band, des te meer de nieuwe partners naar mekaar zullen doorgroeien. Die spirituele band, wanneer gebouwd op gemeenschappelijke interesses naar dit domein van het leven toe én positief aansluiting vindend met wat er bij de voorouders moeilijk was, zal ook de lichamelijke band tussen mensen verstevigen en indien er dan niet voor mekaar exclusief gekozen wordt, krijgen de spoken uit het verleden vrij spel om vaak op een destructieve manier toe te slaan. Of het zou het geval moeten zijn dat de taak van iemand wel degelijk bij de oude banden ligt…indien dit al niet een verlenging betekent van het op eigen benen kunnen staan van het oorspronkelijke thuisfront.

 

Ach ja, de liefde, prehistorie                      

Eerste brief aan Willeke, zonder hem af te geven                          

               ...in onze voorplatonische tijd

©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©

        

        

         Er was eens een man.

Op een dag werd hij ondanks zijn werkwilligheid, ontslagen.

Hij was zich zo bewust van het feit dat niemand het recht heeft

om iemand zonder werk of inkomen te zetten, dat hij zijn

zoektocht naar het waarom van dingen zoals werkloosheid en oorlog

opdreef . Tal van organisaties hadden geprobeerd van hem te

verzekeren dat ze zijn klasse vertegenwoordigden.   Tenslotte werd zijn besef

van de noodzaak van een nieuw collectief bewustzijn zo sterk dat

hij de wereld rondom hem met hele andere ogen bekeek.

Hij ging van z'n vrouw en kroost gescheiden in de stad wonen, nadat hij een

paar jaar tegen alle conventies in met z'n kroost en z'n ex en haar nieuwe man in hetzelfde huis woonde, in gescheiden ruimten wel is waar. Maar da's een ander verhaal. Toen hij in de stad woonde en werkte kwam hij Willeke tegen.

 

         Er was dus eens een getrouwde vrouw een zuidelijker type, anders

dan de noordelijker energie van de ex van onze man, Willeke noemde zij; die haar huwelijk en haar minnaar in vrijheid en openheid beleven kon. Geen sinecure !

Op een dag doet zich weer een nieuwe ontwikkeling in haar leven

voor : in hoeverre blijft de uitdaging die het leven tussen twee

monogame mannen met zich meebrengt een leefbare opgave wanneer 1

van haar liefdes een tweede vrouw leert kennen ?

 

         " Welke maatschappelijke, genetische, biologische ,psychologische en

levensbeschouwelijke invloeden staan het liefdesleven, van meer

mensen dan het toegeven, in de weg…en toch weer niet “ ? blijven de man en Willeke, zich ze langsheen hun levenspad afvragen.   Ze werken zich tegelijkertijd

doorheen een berg academisch materiaal en komen in de wereld van

het intuïtieve terecht.

 

Ik intiem me, ik intiem jou.

 

Op een moment dat de band zo intiem is, en er niet gekozen wordt

voor een beleving alleen met twee en alleen van het beste met

jouw, m'n lieve vrouw op 'n ander, en het beste in mij, en als je dat beste in niemand anders hebt...als er dan niet gekozen wordt...kunnen

dingen niet meer zonder weer in pijnen te vervallen

 

Wanneer moet je banden met minder sterke, of misschien in deze periode van je leven minder passende vormen van bewustzijn breken ? Zijn wij vanuit onze ervaringen nu mensen die de verboden vrucht 'aten', en hadden we ons wel met het lichamelijke moeten inlaten.

Moet zijgewoon nog leren vanaf welk moment je samen iets niet meer delen

kan, of raakt ze vanuit haar gesplitste eigenheid niet

verder...door ons voor mekaar te blijven openstellen zullen we het

misschien te weten komen, door ons af te sluiten niet en waarom zou dat dan beter zijn ?

 

Twee paar botten, zwarte en bruine, de zwarte al ‘kosj’ (helemaal) versleten,

maar weggooien kan ik ze niet, want ze kunnen getuigen van onze ‘loving

liFe is the greatest art, living together also’- ervaringen in het woud.

De bruine, de jongere uit een andere periode, die van immense

intensiteit, die nog voortdurend zuigt, maar soms precies breken

met het minder krachtige eist. Ik ben niet alwetend maar de dagelijkse woorden of de stiltes van een andere, wending gevende aard; verraden dat er iets nieuws in de lucht hangt, iets nieuws tussen ons in ieder geval,

en zo is het eigenlijk al altijd geweest...en soms gooi je ze dan toch weg en kies je voor steviger exemplaren.

 

 

Heeft het zin van van je partner te eisen dat hij naar een soort sterkte in zijn eigen moet zoeken als er een andere man of vrouw in je leven is ? Ergens wel, want in mijn geval leerde ik van niet meer emotioneel onderuit te worden gehaald omdat mijn partner, jij dus (en de moeder van mijn kinderen nog wel) iemand anders had. Ergens wou ik aantonen dat ik wel anders kon reageren dan toen met jouw en mij het geval is geweest. Het is geen verworvenheid die je voorgoed verwerft, als de paden van mensen moeten blijven gelijklopen gaan de vreemdste energieën de kop opsteken om je nog een heel ander eind van de beklimming van bepaalde bergen in het leven bij te brengen.

Ik bewees dit dus aan te kunnen gedurende jaren...voor mijn eigen...voor mijn nieuwe partner in de driehoek misschien de evidentie zelve, voor té fundamentalistische feministen zeker, maar niet voor een man, neem dat maar van mij aan. Trouwens er zijn meer andere soorten dan de hetero die ik ben, je zou raar opkijken hoeveel mannen zich fysiek tot mannen aangetrokken voelen en met vrouwen lijkt dat ook al het geval.

Toen brak er een periode aan waarbij ik alles kon relativeren, eenmaal veel ervaringen allerhande opgedaan. Achter al die emotionele gebeurtenissen en verschillende soorten menselijke geaardheden, verzuchtingen, ging levenslijnen samen die mekaar niet geheel toevallig kruisten. Het leek of er een soort vooraf vastgelegd noodlot mee gemoeid was. Eigenlijk al die personages eens bijeenbrengen, zou nogal de moeite zijn, als ze in de telepathische wereld al niet één zijn...en wat voor een bijna niet na te speuren invloed heeft dat dan wel niet in onze levens en die van anderen. Moet je niet over beginnen redeneren, want voor je het weet sla je tilt als je alle verantwoordelijkheden alleen bij je eigen legt. Eenieder is verantwoordelijk voor het sturen van zijn of haar leven, maar af en toe trekken de passagiers toch wel erg hard aan het stuur van de bestuurder(ster).

Ik zou kunnen zeggen 'we of jij of ik' hadden niet moeten dit of dat', maar als je tal van kortverhaaltjes in mijn werk leest zal je wel snappen dat het ook met onze voorouderlijke erfenissen en met tal van andere omstandigheden in het praktische leven en het ontmoeten van mensen en omgaan met mensen en het waarom ervan te maken heeft. Laat me voorlopig afronden met te stellen dat er in de meeste mensen in andere proporties, wel een kwelgeest van overgeërfde of zelf opgebouwde kwelgeest aan negatievere emoties schuilt, bij de ene al wat meer dan bij de andere, zowel als een aantal engelachtige eigenschappen... . 'Boze geesten' bestaan alleen via het niet uitgezuiverde verleden dat nog in mensen aanwezig is...maar het goede is op termijn altijd overwinnaar...de strijd er tussen leren begrijpen, vergt veel kennis, wijsheid en intuïtie en leren observeren van je innerlijke wereld en een goed contact met wie het dichtst bij je ziel staat. Mensen die zo een innerlijk intensief contact hebben, lopen soms de kans dat contact door een niet monogaam of te gescheiden leven te verstoren.

Dit feit verklaard ook veel over de band tussen leven en dood, wat zich vertaalt in het feit dat eenieder die hier ter wereld komt eigenlijk logisch gezien al van in den beginne 'gepland' was, en jij die je geen gewenst kind voelde, heb ik je nu overtuigd ? Tegengestelde ladingen lijken mekaar aan te trekken en toch hebben ze ook een heleboel dingen gemeenschappelijk. Uit onze combinatie kwamen kinderen voort, die een heel andere kijk op de man-vrouw verhouding hebben...geen mensen met een over-begrip zoals ik, maar gewoon koele scheidsrechters die er van uitgaan van zodra er hun iets aanstaat (flirten met anderen bijvoorbeeld) dat het dan over en uit is. Veel makkelijker dan ‘over begrip’ aan de dag te willen leggen in driehoeken. Een verbetering van een bepaalde erfenis kan je dat op een bepaalde manier wel noemen. Aan de andere kant is er een stuk van hun vertrouwen weg, maar dat houdt hen alerter misschien.

Het leven is niet alleen keihard soms, maar ook heel mooi. Je ziet van alles heerlijks om je heen gebeuren, des te wijzer je wordt. Al lijkt het niet heerlijk en eerlijk soms ook. Ook bij mensen in jongere generaties gebeuren nog altijd dezelfde oude dingen op andere manieren, in een ruimer kader van met mekaar omgaan. Kinderen blijven geboren worden vanuit de evenwichten en on-evenwichten van de voorgeschiedenis en ze vullen de plaatjes volmaakt aan. Het wezenlijke in zielen zoekt immer zijn weg, ook in de mensen zonder kinderen. Jongeren komen de vlam van hun leven tegen en laten ze door hun handen glippen en haken af en iemand anders wordt er vader of moeder mee. Allen voelen we wel eens of we precies niet als wezen bij ons lichaam of familie passen en toch is dat zo, zelfs bij iemand die zijn echte vader of moeder niet kent. Dat onze eigenwijze kinderen er van ons zijn kan je echt helemaal zien. Alles heeft altijd welbepaalde redenen en die laten zich voortdurend doorheen het leven raden. Probeer dit niet alleen logisch maar ook intuïtief te begrijpen en leer ook vooral de details te begrijpen, geniet er van, probeer het niet altijd te delen of door te geven of er les in te geven zoals ik al te veel doe.

Toch heb ik zelfs de indruk dat het woord seks, ondanks de commercialiteit en het ruigere en de gelukkig ter voorkoming van verscheuring ,beperkte vrijheid er rond, voor velen meer een edeler woord aan het worden is. Er lijkt ook meer openheid rond te ontstaan. Toch beleven de meeste mensen niet de diepte van dit alles, van de ware achtergronden van hun zijn, zijn ze zich niet altijd (gelukkig niet altijd) bewust. Het zou te pijn doen en ook daarom hou jij zoveel afstand van een peiler van de ziel zoals ik. Mijn vorige en eerste brief na jaren, je hebt er niet op gereageerd. In het begin begreep ik zo iets niet, ik die jaren en jaren de kinderen alleen opvoedde enz... Ik begrijp het al beter, maar je wordt niet bedankt deze keer. Trouwens deze stuur ik je niet, want je reageerde niet en laten lezen of publiceren, bah nee, who cares en een ander zou het toch niet begrijpen. Te lang heb ik gedacht dat ik langs die weg een ander van onheil zou kunnen behoeden; wat twijfelachtig is, want eenieder moet zijn eigen weg tot inzichten komen...al zijn dat dan vaak kunstmatige inzichten die hem of haar moeten afschermen van wat er werkelijk gebeurde en waarom alles is zoals het is. Toch zegt iets in mij dat dit schrijven ooit zoals onze levens, velen ten nut kan zijn ook. Wait and see...misschien alleen door dit al schrijvend van je af te schrijven en overdenken, misschien verbetert de visie die je anderen met gesproken woorden doorgeeft er ook door.

Grootouders zijn we nog niet. Het waarom daarvan is weer eens een ander paar mouwen. Misschien bij een volgende reactie van jou, meer daar over.

We zijn geboren na een tijd waar er bijna niks mocht, mee geëvolueerd naar een tijd waarin bijna alles mag en kan op relatiegebied. Net als of alle onderdrukking van vroeger moest worden rechtgetrokken. Het leidde tot allerlei verlichting en spontaniteit, maar het bracht veel problemen mee en verschoof veel problemen bij onnodig geëxperimenteer. Maar als iets gebeurd zal het veelal wel nodig zijn zeker ?

Alleen liefdes, laat ons ze relaties noemen, waarbij materieel en geldelijk gewin aan de basis liggen, zijn echt heel heel lachwekkend en staan heel ver af van het wezenlijke in de mens...behalve als de praktische vruchten daarvan in een volgende generatie voor onbaatzuchtiger dingen aangewend worden (door als tegenreactie tegen bepaalde graden van hebzucht onbaatzuchtiger dan de vorige generatie te willen zijn. Ook dat kun je als kind of zelfs later als volwassene en oudere mens misschien aanvoelen in generatieconflicten of andere.

Of als je als puber een partner begint te zoeken en er geen wil die te veel op je moeder of vader lijkt, zal dat in het ene stuk van die iemand wel en in het andere stuk helemaal niet het geval zijn. We zijn zo'n beetje een puzzel van over de generaties heen, zal ik maar zeggen. Soms krijgen we zelfs een deel van de eigenschappen en looks van ooms of tantes mee.

In alle geval wat mij betreft en de redenen voor mijn bestaan, andere dan verwekking van kinderen en het bouwen van ons huis en het zorgen voor bestaanszekerheid...mijn literair en vorserswerk dus...ik ben daar toch ook maar ondanks onze scheiding of misschien ook desondanks in geslaagd... en ik ken er geen die me dat op een dergelijke manier hebben voorgedaan...ik zal mijn eigen maar eens bestoefen, ik ben toch maar een krak in het inhoudelijke schrijven geworden. Het heeft me wel ook een stuk van mijn gezondheid gekost. Een vrouw die volledig achter mijn werk stond, ik heb wel heel veel steun gehad, ik ben er heel kort bij geweest...maar ook dat werd me door omstandigheden niet gegund. Rest me nog de werking van het wezenlijke doorheen de geest een beetje in kaart te brengen, na de ontleding van filosofie, politiek, emoties en mijn voetafdrukken in de kunst om dit alles nog meer duidelijk te maken. Als ik dat nog ga aankunnen ten minste. Goed dat ik een paar dingen mankeer of ik zaagde alle dagen hout en ik zou met de wijsheid die ik nu heb ook tevreden zijn.

Een al bij al tevreden man, hopelijk aan het eind van de zomer van zijn leven gekomen, zodat hem nog herfst en winter resten om met een gewoon eenvoudig, ongecomplexeerd iemand van het leven te nemen en geven of de draad van mijn tweede 16 jarige relatie terug (min enkele perioden dat het af was) terug op te nemen dus...jij en ik hadden eigenlijk alleen de laatste drie maanden ruzie en iets in mij zei me dat ik je moest vergeven en terug proberen winnen, wat ik trouwens drie maand probeerde. Of, indien mijn huidige relatie stopt... zet het lot mij weer voor andere, bijna onmogelijke uitdagingen ? Ik ga er voor bedanken denk ik. Een gescheiden fietsmaker heeft mij eens gezegd dat een vrouw die niet tussen twee mannen kan kiezen of zich niet aan één bindt, dreigt minder evenwichtig te worden...of ik weet niet wat te krijgen...daar ben ik nu al wel een paar keer getuige van geweest...weet je nog je geknelde spier, toen ik ‘er’ nog van niks wist ?

Het lijkt er sterk op dat, indien men er niet in slaagt van ietwat een eerlijk mens en onbaatzuchtig mens te zijn en vooral, indien men zich op gevaarlijke paden beweegt; dat men in situaties terecht komt waarbij het ene personage de schuld van de eigen wegen op de andere probeert te laden...als de ezel eenmaal gezadeld en gepakt is, is deze dan weer klaar om het gewicht naar anderen die hij op zijn berg ontmoet te sleuren...op de duur herkent die ezel dan dat de anderen die hij of zij op zijn pad tegenkomt, eigenlijk ook bepakte ezels zijn die wel zouden willen ontsnappen, maar niet meer kunnen vaak. Zijn is niet alleen aan transport van dingen van de anderen doen.

Vannacht schreef ik tussen de jacht op twee muggen in door : 'velen moeten volledig door het verdriet van ook anderen heen om weer eens verliefd te kunnen worden'. En : 'normaal valt een goede, eerlijke inborst op een aardig, lief net meisje (en omgekeerd) en dat zou het begin van een gelukkig leven moeten zijn...voor sommigen lopen de dingen nu eenmaal wegens voorgeschiedenissen en het afwentelen van die geschiedenis op anderen nu eenmaal niet zo...het kan goed zijn dat de helderste wezens en de krachtigste schouders het meest te dragen hebben via een systeem waar we zelden een duidelijke kijk op hebben, voortgedreven door onze emoties en ons steeds maar willen en willen...(zelf invullen).  Wat kan je meer doen dan een vriend of vriendin raad geven, zonder je er mee te verbinden als je je niet vrij voelt. Een houding van onverschillig evenwicht, maar toch betrokkenheid, zorgt dan voor de nodige afstand.

Helderziendheid is eigenlijk niet paranormaal : helderziendheid bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men er mee bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan door algemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coördinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles____'de toekomst voorspellen kan je beter door je leven in handen te nemen', las ik eens ergens

 Heerlijk over liefde pennen-categorie ‘beeld en woorden’

geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten soms door klagen en zeuren, flirten met... bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is, soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan, wie weet welk een domino's van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie, celibaat... of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ?

Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..

Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf

Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren

-het jaloezie- monster in vele van zijn facetten :

Met een grapje beginnen : in plaats van jaloezie te hebben, gewoon de volgende beklagen. Menigéén heeft er al eens last van, van miniem tot gemiddeld en veels, veels te veel. Soms klopt de intuïtie, soms zit men er helemaal naast. Het vuur van de jaloezie, eenmaal in gang, probeert alles te verorberen...met wat brandstof uit herinneringen van het verleden er op gegoten, is het soms niet te stoppen en paranoia- achtig...we hebben het natuurlijk maar niet alleenlijk over de biologische jaloezie, die soms niet moet onderdoen voor andere vormen. De biologische jaloezie heeft natuurlijk zijn redenen in de vraag welk leven nu mag en moet tot stand komen en welk niet...als of wij in onze bescheidenheid daar allemaal een volmacht voor zouden hebben om dergelijke complexe codes te begrijpen.  Als men veel last heeft van jaloezie is het best niet al te zeer met het subject dat in bepaalde situaties (scheiding, ander verblijf...) niet direct 'controleerbaar' is, bezig te zijn. Alle soorten opwinding die dat met zich meebrengt schaadt waarschijnlijk de gezondheid...of activeert het de kwaliteit van de genen ? Niet alles moet en kan worden uitgetest.

Ook al heeft men het monster al lang overwonnen, toch kan het op bepaalde momenten weer opduiken. Mensen die al enkele partners hadden, merken soms op dat ze maar bij een paar echt jaloers konden zijn, namelijk bij de vrouw van hun kinderen en iemand waarvan ze denken dat hij of zij best geen kinderen met die of die man of vrouw krijgt...in sommige gevallen pushen ze het door hun gedrag, in andere gevallen niet. Niet alleen 'kinderen' hebben met of willen hebben met, is een reden tot jaloezie. Het monster is op zijn best bij fantasiebeelden over de partner met iemand anders. Grappig, of helemaal niet grappig, is dat men soms duldt dat de ander iemand nieuw' heeft' om ook iemand anders te kunnen 'hebben'...met of zonder onderlinge afspraak. Ijs is , zoals u weet, heel glad en het komt inderdaad bij tijd en wijlen terug.

Het echte belang van fysieke trouw, buiten de genetica, heeft qua menselijke goed voelen, bij de meesten (?) niet zozeer te maken dat men bij het scheiden armer wordt, maar is vooral belangrijk om jezelf niet al die zware emoties aan de hand te doen. In sommige gevallen is 'trouw' zijn echter een aangeleerd iets dat, indien je het echt te extreem wil volhouden, ontaard in de andere pool, de slipper...die alleen langdurig verrijkend kan zijn (soms met vallen en opstaan) indien twee mensen spiritueel meer bij mekaar horen dan twee anderen. Soms wordt er alleen maar wat geflirt omdat men de andere op het belang van de eigen 'waarde' wil wijzen of dat men er een melancholisch soort aandacht mee wil ervaren. Een klein beetje meer of minder van dit of dat hormoon, zal wel gezond zijn zeker ? Een brand kan je blussen, maar soms wordt hij oncontroleerbaar.

Soms is jaloezie iets dat ontstaat in voor iemand ongunstige ervaringen met ouders en de daaropvolgende soorten relaties of gewoon ook dat men zodanig geduld met iemand heeft gehad in lief, maar vooral leed, dat het dan driedubbel erg is dat je wordt ingeruild voor iemand waarmee de partner minder zichzelf worden kan. Soms kan dat niet anders en moet je je er mee neerleggen. Soms is alles aan je stiergehalte gebonden, heel gewoon in het dierenrijk, al zijn vrouwen vaak jaloerser dan mannen. Vaak potsierlijk is het als het niet zozeer om een gevecht voor de beste genen gaat, maar om materiële bezittingen bijvoorbeeld. Worden onze DNA-strengen er beter van ? Je zou ook kunnen stellen dat je niet daadwerkelijk ontrouw hoeft te zijn, om aanleiding tot jaloezie te geven. Sommigen voelen zich vaak belachelijk onnodig, of zijn verplicht van in de meeste gevallen anoniem; grote dosissen porno tot zich te nemen...als of dat ook niet meetelt in het aanvoelen van waar die energie achter af dan komt.

Tot slot, indien je je partner achteraf vraagt wanneer 'het' dan gebeurd is en het tijdstip klopt met een soort jaloers gevoel dat je overkwam, meldt het en we zullen het bij onze studies rond het fenomeen telepathie, voegen. Ook het tijdstip van intieme gesprekken die men 'aan de andere kant' had, kan interessant voor ons zijn. Trouw, uiteindelijk, heeft zijn goeie en minder goeie redenen, maar is een heel valabel iets. Ergens vertrek je van een maagdelijke situatie die soms evolueert naar 'hoe zou het zijn met die of die andere'...al is het soms maar een heel klein beetje, want je bent content met je partner of gezin. Toch kunnen mensen niet altijd de opgelopen trauma's van hun partner inschatten, nog het gestook achter hun rug van exen of schoonouders, vrienden, ouders... . Trouw heb je niet helemaal alleen in de hand, of je moet al vooraf over een soort grote wijsheid daarover beschikken. De situatie van 'je voelt je ok, alleen omdat je trouw zo vanzelfsprekend acht', kan danig uit de hand lopen.

Tweede slot. Er is meer tussen hemel en aarde, hoe meer men tijdens zijn leven met alle mogelijke schaduwkanten afrekent, hoe sterker we als ziel in de geestelijke wereld overgaan...en...hoe minder problemen je ouders onderling en naar ons toe oplosten dus , hoe meer er op ons bord komen ... ? Dat zou allemaal kunnen vermits de ziel en de geestelijke energie één zijn. We zijn immers een mix van de verlenging van onze voorouders en ook de meer en mindere hoeveelheden testosteron, dopamine (op opwinding gericht) en oxytocim (meer op kalmere ervaringen gericht), spelen mee in een spel waarvoor wij een leven tijd hebben om het te begrijpen...een leven en langs anderen langer. Zoals alles is alles een test...om ons weerbaarder te maken, maar dat het leven ons maar te veel jaloezie bespaart...het is niet nodig mensen die bij mekaar horen te provoceren.

 

De mate en de aard van lotsverbondenheid bepaalt de kwaliteit ervan...en beperkt soms doelbewust en daarom niet negatief...onze vrijheid...en is tegelijkertijd onze grootste vrijheid

Alleen voor wie er vanwege doorleefde ervaringen voldoende interesse voor heeft en er naar vraagt :

Moeten we als, voorouderlijke mix die we zijn, niet afrekenen met zoveel mogelijk negatieve emoties om tegen de tijd dat we sterven als energievorm een zo weinig mogelijk hinderlijke energievorm te zijn voor diegenen die we hebben gekend ? Wie was, beïnvloed wie is en wie is kan er door verheven of verstoord geraken en dientengevolge verheffen of verstoren. Op school leerde je vooral vroeger wel veel over de sociale en politieke geschiedenis, maar zelfs indien het echt nodig zou zijn, observeren weinigen welke de wezenlijke levenslijnen waren van hen die aan hun voorafgingen. Meestal onbewust, ondergaan we de domino’s van het leven. In dit proces ontmoeten mensen mekaar en hun aantrekkingskracht staat in relatie tot die domino’s.

Meer in concreto

Ooit kan je een liefdesband gehad hebben met, of heb je een band met iemand die de bovenvermelde dingen ook al door heeft, of volgens een bepaalde manier probeert door te hebben. Je kan dan urenlang onder mekaar, praten over de gewoonste tot de meest gecompliceerde of artistieke dingen enz… in enkele gevallen groeit zo een band uit tot een platonische, soms een lichamelijke band ook. Als er dan één van de twee niet vrij is, kan je twee richtingen uit, verdragen of niet verdragen van de lichamelijke éénwording van het klassieke paar. De sterkste schouders, die het doorheen hun eigen ervaring op de duur konden verdragen dat er nog iemand anders een biologische eenheid had met diegene met wie ze de innigste band hebben…zal op de duur toch spiritueel en biologisch eenzaam worden en hoe langer de andere niet kiest, des te pijnlijker de gevolgen voor eenieder bij tijd en wijle tussen de hoogtepunten door. Zeker in een relatie die al heel veel lijden te verduren kreeg, is het aangewezen van niet te twijfelen, ook al zijn er kinderen; ofwel van uit te maken in hoeverre je oude partner dan toch je lotgenoot is. Wil je op de duur niet aan pillen, dan moet je voor je spiritualiteit kiezen, niet voor de domino’s…anders maak je het leven van mekaar soms tot een hel.

Het kan natuurlijk ook zijn dat de partner gewoon uit ijdelheid verder wil gaan met het zoeken van partners onder zijn of haar spirituele waarde en niet in de lijn van de spirituele maar de zuiver aardse lotsverbondenheid. (alhoewel beide stevig vermengd verschillen de gehaltes). Of was de lotsverbondenheid een vergissing en een spoor dat voortkwam uit de eerste nare aardse ervaringen van één van de partners of alle twee. De assertiviteit om van uit mannelijke of vrouwelijke principes te ageren, gefnuikt door allerhande vormen van misbruik, uitbuiting of brute overheersing bijvoorbeeld.

De scenarioschrijvers, wetten, nauw met genetica, gezondheid verwant :

-kom je in contact met bijvoorbeeld ouderen dan leeftijdsgenoten van dezelfde sekse dan verlies je een deel van je assertiviteit en dat brengt op je latere heteroseksuele weg in contact met mensen die op de één of andere manier ook slachtoffer waren van bijvoorbeeld incest, of mensen die eigenlijk niet heteroseksueel zijn en tal van aanverwante problemen waarvan de dragers hun pijnen op anderen proberen overdragen of hun frustraties uitwerken (na een periode van bloei, wel te verstaan)(als of de scenarioschrijvers van de domino's de touwtjes in handen hebben)

Nog anderen ontmoeten personages op die weg, mensen die om de ene of andere niet-medische redenen abortus moeten menen plegen enz.... . Over de ware redenen van ongeluk wordt soms best niet gesproken, want die zijn te pijnlijk en pillen makkelijker (al is dat in een aantal gevallen nodig, als een geschenk van de voorzienigheid, maar in hoeverre doorleef je dan het leven ?) strelen bijvoorbeeld of enz...is veel gezonder.

-soms is een mens van al dat emotionele gedoe zo moe dat men na een negatief einde van een positieve ontmoeting beland in een toestand waarop, door een soort fase tussen rusten en slapen in, een aantal positieve telepathische energieën de ether in gaan, met uitwerking wie weet waar

-de totstandkoming van nieuw leven, wanneer voorafgegaan door partners die niet meer zeker van mekaar zijn, kan (hoeft niet) later problemen meebrengen op vlak van eigenwaarde of ook een over behoefte aan aandacht met behaagzucht en jaloerse aanleg tot gevolg...weggeduwd worden door iemand kan misschien wel positief zijn in die zin, maar wat gebeuren moet, gebeurt nu eenmaal, alleenlijk om samen met een aantal mensen tot diepere inzichten te komen

-sommige problemen in relaties zijn er omdat men de partner vreest omdat deze een heldere zicht heeft op het wezenlijke van de wederhelft (kan ook tussen niet samenwonenden of zo zijn)

-men kan zijn ziel bij de overgang naar het spirituele helpen door zijn of haar schaduwkanten alleen of samen te overkomen of gewoon te negeren en een andere weg te zoeken (als we die vrijheid tenminste al zouden hebben binnen de hierarchie van het spirituele)..de situaties die aan de basis liggen van de schaduwkanten, moet je telepathisch de baas kunnen (het gaat hier alleen om de levenden, vermits de dood niet echt bestaat en hun energie die van de levenden nog beïnvloedt door hun zijn van vroeger

-schaduwkanten die overheersen brengen mensen in onvermijdelijk negatieve banen

-de rol van de ouder wordende vrouw en man (vooral bij de vrouw mag dit geen jaloersheid meebrengen daar haar ouder worden vaak duidelijker is dan dat van de man)---ook op seksueel gebied hoef je daarom niet voor een jongere partner te kiezen

-man of én vrouw voeren soms gewoon uit wat de moeders en vaders niet durfden of konden via de huidige mix van de geërfde genenstrijd van vroeger.

-ik schreef wel eens dat iedere partner voorbereid op de andere, maar in feite is men best met een deugdzaam iemand die zich ernstig met je verbindt en die op je vibraties van rust of kalmte zit, ongeacht (in sommige gevallen) de intellectuele vermogens of het kort bij het spirituele staan (de dingen die men zich herinnert, zegt men, beduiden altijd iets, bijvb. uitspraak van leraar destijds, iemand zoeken van eigen intellectuele kunnen)het hangt allemaal af van de gedeeltelijk voorbestemde wegen die je ingevolge je wezenlijke erfenis moet gaan

-stel, men blijft kiezen voor de oorspronkelijke verhouding en men leeft in begrip verder en de verhouding versterkt wel, maar bij de vrouw bijvoorbeeld blijft het verlangen naar spirituele intimiteit---gesteld dat deze wordt gevonden en men voelt inderdaad het verschil (als dat al niet het gevolg is van de aanvankelijk verhoogde hormonendans van een al of niet weggestoken driehoeksverhouding)...meestal, eens de opwinding van de eerste ervaringen met de afzonderlijke partners achter de rug én de unieke en meer spirituele band met de nieuwe partner blijft…moet er gekozen worden (nog uit te werken)

-lotsverbondenheid in al deze voorbeelden is iets dat leven en dood verbindt, niemand zou mogen ten onder gaan aan zijn schaduwkanten en zo het mooiste van zijn ziel verliezen en in een mindere uitgangspositie na de dood terechtkomen

-soms heeft men te laat door , al weet men het, dat men een verhouding heeft met iemand die al een driehoeksverhouding achter de rug heeft, of een verhouding had in een huwelijk met iemand die in een ander huwelijk zit (is er daardoor geen andere verbintenis ontstaan en doet men gewoon verder, maar niet met het afbreken van de buitenechtelijke relatie tot gevolg, dan is de betrokkene die door de andere gedumpt wordt wel eigenaar of eigenares van de wijsheid dat ' men in dergelijke relatie mekaar dreigt op te branden'...maar toch geneigd opnieuw te beginnen...een logisch vervolg op het niet bij mekaar passen van het oorspronkelijke koppel....de nieuweling moet dan weer zorgen voor aanvankelijk een opflakkering en later een nieuwe repetitie van spanningen tussen de oorspronkelijke partners, maar de nieuweling weet vaak niet dat hij of zij de ervaring van complexe relaties nog doormoet en eigenlijk een achterstand heeft...eenmaal die achterstand ingehaald, zal ook de nieuweling complexe relaties mijden;

- in plaats van jaloezie te voelen na of tijdens een relatie kan men gewoon ook de volgende beklagen, al blijft de eigenlijke liefde voor iemand duidelijker aanwezig in één van beide...met momenten van sarcasme en cynisme tussendoor, al moet men blijven proberen van heerlijk over de liefde te schrijven en praten...op duur slaat het tegenover sommigen om in vermaningen

-wat men in de eerste kus al voelen kan (uitwerken)

-de paar laatste keren dat men met iemand de liefde biologisch bedrijft, die zeggen heel veel over de hele relatie (het begin en de toppen onthoudt men het beste) , de evolutie van de energieën en fantasieën die naar orgasmen leiden evenzeer, al zou een liefdesspel best altijd in pure aanwezigheid van heel spirituele intieme, invoelbare energie kunnen gebeuren...of de geleidelijke totale verstoring van energieën zou al moeten zijn in de sterren geschreven

-het soms niet verdragen van de energie van zelfs iemand die dichtbij staat , heeft te maken soms met het te laat afbreken van een relatie of het te ver gegaan zijn of het ‘gebruikt worden’ ten opzichte van anderen (al kan lotsverbondenheid bijwijlen pijnlijk zijn, ze hoeft daarom nog niet te stoppen...de genen spelen hier als echte vorm van bewustzijn een zeer medebepalend spel in)---en eenieder die hier ter wereld komt, moet er ook zijn binnen een bepaalde evolutie van een relatie

-in hoeverre is waar dat 'indien men iemands diepmenselijk probleem gekend had' dat dan een afgebroken relatie wel voortgeduurd zou hebben of niet begonnen zou zijn ? (zou meestal toch blijven meespelen zijn)

-ofwel heeft men in zijn leven de verkeerde keuzes gemaakt, als dat al mogelijk zou zijn, of niet durven kiezen...ofwel is men gewoon te veel schaduwkant, met bijgevolg te veel slecht humeur

Nogmaals.

Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf

Iedereen gaat in het leven door een reeks ervaringen.

Neem nu een driehoeksrelatie waarin één zijde van het oorspronkelijke koppel afhaakt van de andere en de andere 2de zijde toch probeert zijn partner te behouden. Aan de andere kant haakt na een tijd de derde zijde los van de eerste zijde. Telkens probeert de eerste zijde de derde zijde weer te winnen, wat lukt, want in feite houden ze van mekaar. Maar dan na jaren merkt de tweede zijde dat de eerste zijde absoluut niks meer met de eerste zijde wil te maken hebben. Na een tijd te midden van veel problemen projecteert de eerste zijde, midden een aantal moeilijke omstandigheden deze ervaring op de derde zijde...en uiteindelijk neemt de eerste zijde eens een deel afstand van de derde zijde. Deze, nieuw met dit soort uitgangspositie, doet pogingen om de tweede zijde weer te winnen...aar, wat onder meer tot dit inzicht en nog te volgen inzichten zal leiden leidt. Mooi toch ?

Of klopt het niet ?

Kerken en godsdiensten hebben het woord religie niet gebruikt in zijn ware betekenis : het verbinden van alle menswetenschappelijke en wetenschappelijke kennisgebieden met het innerlijke van de mens in het begrijpen van zijn eigen

-dichter bij de ziel is iets heel anders, het is niet alleen de theorie, maar die theorie in de praktijk ervaren dat telt :

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

cirkels zijn rond, driehoeken soms onvermijdelijk, het geheim van een pyramide onverwoordbaar* (alle drie één)

Een driehoeksrelatie, zoals alles en iedereen, heeft altijd een voorgeschiedenis. Onafgewerkte situaties van voorouders bijvoorbeeld. Maar dan kom je in het leven om daar op te reageren, in feite heb je gelijkaardige energieën, maar toch met dat eigene dat je vertegenwoordigt als een fundament naar de toekomst toe. Meestal is de partner waarmee je van start gaat nog zo geen slechte keuze niet. Het kan ook zijn dat je al heel vroeg in het leven op een andere baan geraakt, door overheersing van je niet-eigenlijke ik, door de tegenstellingen waarmee anderen zitten, hun twijfels, hun angsten, hun driften...die soms ook in vormen van fysisch misbruik uitmonden, maar dat hoeft zelfs niet.

Zelfs al nemen ze geen fysische of psychische aard aan die de hunne niet is, bestaat het risico dat men de oorspronkelijke koers van zijn leven verlaat en de rest van het leven geleefd wordt in vaarwaters die de zijne of de hare eigenlijk niet zijn. Soms is dit te moeilijk of pijnlijk om te doorgronden, heel vaak moet het zo zijn om dat mensen leren door mekaar en de toekomst om een vervolg op ontwikkelingen lijkt te zuigen.

Op een dag, na de soms moeilijke confrontaties van de ouders zelf, besluit men te trouwen en een familie te stichten. Men valt op een partner die bijvoorbeeld in 't algemeen zacht en volgzaam is, of streng, veeleisend, tot op zeer hoogte begripvol en zo voort, of combinaties daarvan. Het samenleven zelf wijst uit in hoeverre men mekaar kan verdragen. Voor men het weet zit men in sommige gevallen bij de huwelijkstherapeut. Om allerlei redenen, waarover al genoeg is geschreven. Aan toe te voegen, is een factor die onderschat wordt. Alle ervaringen, gedachten, gevoelens, fantasiën, intuitie enz....die niet uitgesproken worden, raken mekaar op telepathische manier en zorgen voor wrijvingen...OF JUIST NIET Indien mensen, familie, vrienden...je bijvoorbeeld eigenlijk iets verwijten of je verwensen of wat dan ook, zal die energie ook aanwezig zijn, tussen en in mensen. Mensen die verliefd worden op mekaar, met of zonder periode van langdurige platonische verhouding, mensen die vrijelijk alles met mekaar kunnen bespreken gaan een geweldig intensieve band met mekaar aan, die in vele gevallen te niet dreigt te gaan wanneer er een lichamelijk intiem vervolg van komt, dit ten gevolge van afkeuring en jaloezie van anderen, maar ook door het niet kiezen voor mekaar en te veel zware bindingen met anderen...die een gevolg zijn, gedeeltelijk van het GENETISCHE karma van de voorouders en het eigen opgestapelde en wijd vertakte karma.

Mensen die nog nooit alleen geleefd hebben, zullen ervaren dat er wel degelijk een verschil is met vorige toestanden, maar zodra ze daardoor (of, én de medicatie?)weer enigszins in hun sterkte komen en met een propere lei weer aan het leven willen beginnen, zullen ze in vele gevallen merken, dat de vrijheid die ze hebben, sterk gebonden is aan wat op allerlei manieren vooraf ging aan zo een gunstige periode .

In een driehoeksrelatie kan het oorspronkelijke koppel bijvoorbeeld een tijd samen blijven leven, met vooral op gebied van dialogeren of het lichamelijke, een tijdelijke opflakkering, waarheden die kwetsen, dingen die worden opgehelderd, al of niet leren loslaten...in zoverre dat al zou moeten. Groeit de liefde en het samenzijn met de minnaar of minnares en overschaduwt deze soms de oorspronkelijke band in energetische sterkte op tal van manieren, dan komt er bij de meeste koppels een geleidelijke scheiding van tafel of bed of welke vorm van scheiding dan ook. Ook door de invloed van een nieuw personage (een eventueel nieuwe partner van de oorspronkelijke partner van de driehoek, die zonder minnaar of minnares was), leren mensen mekaar in hoeverre ze jaloers of angstig zijn en wat ze aankunnen, al beseffen ze vaak niet dat ze in dusdanig proces zitten.

Indien men dit alles in bepaalde periodes psychisch heeft overleefd en fysisch heeft aangekund, zal blijken of minnaar en minnares, eens er ruimte is om hun relatie vollediger te beleven, dat zonder veel kleerscheuren zullen kunnen doen. Misschien proberen ze eerst een living apart together situatie, met of zonder kroost in de buurt, of als dat niet lukt vallen ze op een open relatie terug die vaak dezelfde wegen op kan gaan als de moeilijke wegen die het oorspronkelijke koppel had, met inbegrip van de vaak pijnlijke ervaring dat minnaar of én minnares weer de etappe van een nieuwe driehoek door moeten.

Al reageert hun naaste omgeving op minnaar en minnares als nieuw gesetteld koppel (of in vorige etappes in de evolutie van de driehoek), neutraal of begrijpend of tolererend of afwijzend tot vijandig (is vaak alleen innerlijk en je merkt het nauwelijks, het wezenlijke resultaat kan, indien één of beide nieuwe partners niet tot rust komen, zijn dat men zijn eigenwaarde en eigenheid ondergraven heeft, ja zelfs het gemeenschappelijke soms, van levenslopen, moeilijker aanvoelen kan. Al zijn die 'toevallen' nog zo wonderlijk, verdere evoluties lijken aan dat verleden van mensen gebonden. Of men besluit het allemaal eens van bijna nul proberen over te doen, (met of zonder nieuw personage) of men verdraagt mekaars heldere inzichten van het eigen perspectief of dat van anderen niet meer... . Dan lijkt alles wel een nederlaag tegenover jezelf, mekaar en de buitenwereld, die maar al te graag heeft dat men een mea culpa slaagt, terwijl ook in minder woelige levens dezelfde problemen in meer of mindere mate spelen. Dan lijkt het als of men een overmatige dosis verantwoordelijkheid draagt tegenover de beslissingen van anderen, terwijl alles niet anders kan zijn dan een samenspel van factoren en mensen en positieve en neatieve emoties in hun interactie, verleden en projecties in het nu. Dan lijkt het of één of beide van de nieuwe partners uitstotingsverschijnselen gaan vertonen in bepaalde periodes. Wat kan ontaarden in nieuwe vijandsbeelden of hechte vriendschap, al of niet als opstapje naar het vroegere of het meer rijpere.

De ene krijgt een eenvoudig dictee voorgeschoteld en maakt zeven fouten en de andere een heel ingewikkeld, en maakt ook zeven fouten. Het leven, een complex, zowel als simpel gegeven dat dan nog eens des te moeilijker wordt door alle mogelijke verschijningen van maladiën allerhande, allerlande, en alle elementen uit de cultuur en het sociale en politieke leven, die een verfijning van een echt filosofisch wereldbeeld met regelmaat blijven hinderen.

-------------------------

luister eens naar de mooie geluiden in deze link

mooie geluiden nu veel tot stilstand gekomen is,

dit is geen smeekbede, wees gerust

the master of resistance

stelt zich overwegend neutraal op tegen alles en iedereen

het in je eigen genieten van dingen zoals dit

sublimeert het lijden en genereert inzicht

maar te prefereren is de warmte van de ontmoeting

die de beste energie in iemand boven haalt

om soms op wrede en dan weer zachte manier

de weg naar achtergronden en wijsheid te duiden

 

Some of Willekes Writings

©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©

"Zolang men zijn eigen met allerlei overbodige dingen belast,

zullen tranen blijven vloeien"…de derde hoek van de driehoek ?

"Kijk deze avond naar de volle maan en er zal licht zijn in je

hart"…troost voor de eenzame ?

"Ik vraag me af hoe je er morgen zal uitzien . ALs de wijze man

met de jongensachtige pretogen, als de rijpe man met een

mysterieuze rust, of als de alerte jonge man die het juiste

moment afwacht(op een verliefde man met verleidelijke ogen, durf

ik niet speculeren). Hoe zal je zijn ? Afwachtend of

ondernemend ? Rustig of onrustig ? Geduldig of kordaat ?

Fijngevoelig of sarcastisch ? Open of gesloten ?

Toegankelijk of afstandelijk ? In overgave of in angst ? Ik ben

op niets voorbereid. Dat heeft geen zin. Ik slaap en laat

zoveel mogelijk verteren. Morgenvroeg hoop ik je met een

onbeschreven blik te ontmoeten ?

"Deinend in bad, het druppen van de kraan houdt me wakker.

Woorden van voorbije nacht sijpelen binnen. Elke porie wil

gevuld worden met warmte en vocht.   Je hart pompt het bloed door

m'n aders . In gedachten zie ik je zwemmen onder een volle maan.

Laat me jou maan zijn in donkere nachten. Laat me het water zijn

dat je drijvende houdt. Laat ook mijn hart het levenssap door je

lichaam sturen."

"Bedankt lieve schat voor de warmte en de sterkte waaraan ik me

mocht laven vannacht. Buiten is het wit en stil. Zo is het ook

in mijn hart"

"Hoe groter mijn ruimte, hoe groter mijn liefde, hoe meer mensen

ik kan bereiken"

"Plots was er weer de chaos... Zullen we er dan toch vrede

moeten mee nemen dat het diepste der diepten, het pure, het

heerlijke gevoel waar we steeds weer naar verlangen, eens we het

kennen...ongrijpbaar lijkt te worden ?"

 

Toen ze wist dat een andere dame de man op een bepaalde dag bezocht

 :"Eerst wou ik dronken raken, weer beginnen roken, misschien een

man verleiden (dat streelt het ego), vrijen tot ik er ...van

word...eigenlijk 'me te grabbel gooien ,(terwijl ik het opschrijf

kots ik er al symbolisch van) bevestigen wat men me voorgehouden

heeft, vroeger dagen :' jij valt op alles wat een                          

broek aanheeft, jij denkt dat je iets weet, maar je gelooft              

alleen in sprookjes' Ik voelde een ongemakkelijke jaloezie

opduiken. 'Ha neen', zeg ik tegen mezelf 'daar blijf je boven'

'je bent toch geen 16 meer' en je weet toch wat jij met hem hebt

zomaar niet door de eerste de beste kan overgenomen worden.

Maar stel eens dat ze niet de eerste de beste is? Zoveel te

beter voor hem en misschien win je er zelf wel een vriendin bij,

zegt een weinig enthoesiaste stem in mij. In ieder geval , zo kon

het niet langer...even de ogen sluiten en in het nulpunt geraken

zou niet slecht zijn. 'De stilte die ik jullie leerde, is de som

van alle geheimen' stond er in een boek. Ik glijd ontspannen

weg. Maar o wee, welk beeld ontpopt zich voor mijn ogen !(noem

het voor mij 'angstdroom'   Drie mensen vrijen in jouw bed. Je

kwam heerlijk klaar in mijn mond en ik streelde met mijn lippen

langs je dijen en je buik. Maar zij dronk van je ogen en genoot

van je verhalen en je streelde wel langs mijn wang, maar kuste

toch haar mond. Een mes van pijn ging door mijn hart. Onder het

voorwendsel van dringend te moeten plassen verdween ik door de

deur, jullie merkten het niet eens. Het volgende beeld was dat

van haar en mij, bij het vallen van de avond. Ik huilde in haar

armen onder een boom van jouw woud.

En ik verontschuldigde mij voor de last en zij begreep me...en ik wist dat je nooit meer van

mij zou zijn en het deed verschrikkelijk pijn..." "De drang om

je te bellen was er weer. Verdomme, wat een miserie ! Dan maar

eten"

 

"Ik zou zo graag iets verwoorden van het zalige gevoel dat mij

bewoont"

"Om liefde in vrijheid te ervaren, mag er geen angst zijn of

kwetsbaarheid, geen schuldgevoel of innerlijke onrust, geen

eenzaamheid of geen jacht naar genot...maar ik denk hoe

toleranter je bent...hoe meer je twijfelt"

"De mens koos als opdracht om zich te verheffen boven de

vastomlijnde programmatie van het mineraal, de plant en het dier.

Hij koos als opdracht 'de vrije wil' Maar die opdracht heeft hij

overschat. Want is het niet zo dat hij juist het 'willen' weer

moet afleren ? Beseffen wij wel genoeg dat we ons niet kunnen

'verheffen' als we ons ook niet 'nederig' kunnen maken ?

Niets is mooier en maakt meer gelukkig dan het beleven van de

kleine momenten."

"Afscheid nemen is nog niet hetzelfde als 'vaarwel' zeggen.

Vanaf er nieuwe gegevens en mensen in een relatie hun intrede

doen, neemt de relatie een einde in de hoedanigheid dat ze

bestaan heeft. Je moet telkens kiezen, laten vallen of opnieuw

beginnen."

"Op de valreep toch nog iets schrijven over dit chalet, dit

huisje. Om de of andere reden kwam het er nooit van, ook al heb

je me dikwijls aangespoord het te doen. Misschien hangt jouw

energie hier te geweldig om me te kunnen concentreren.

Ik ben hier eerder geneigd te dromen, dan te werken"

"Je sarcastische opmerkingen kunnen me gestolen worden. Ik

probeer mijn eigenwaarde te behouden, maar ik begin te twijfelen

of jij me daar wel behulpzaam wil bij zijn. Voor mijn part kan

je de boom in, koppig, eigenwijs, pretentieus ventje.

PS Na die laatste woorden heb ik terug kunnen glimlachen, maar

denk maar niet dat ik daarom iets ga terugnemen van het

voorgaande.

"Ik hoop maar dat ze sterk genoeg is, dat ze beseft, dat ze naast

je liefste lief ook je studieobject? is, dat ze niet verbitterd

raakt, maar wat vertel ik allemaal, misschien is ze wel veel

slimmer dan ik, misschien ben ik wel zo interessant als

studieobject , omdat ik me zover durf geven en liggen haar

troeven ergens anders.   Door weinig te zeggen blijf je

natuurlijk ook interessant en je blijft je eigenwaarde tenminste

behouden.                                                                

"Ik heb soms de indruk dat we de laatste tijd zoveel energie              

gebruiken om anderen de weg te tonen...dat wijzelf in kringen

draaien"

"Moet ik eerst geen schepen verbranden voor ik aan iets nieuw kan

beginnen ?Ik voel me ook niet sterk genoeg en als ik sterk ben is

weggaan het laatste waar ik aan denk. Ik weet niet of ik de

gedachte aankan dat mensen mij zullen oordelen als iemand die

alles 'in plan' laat."

"Ik kan me soms niet van de indruk ontdoen dat mijn lichtheid en

'goed voelen' angst teweeg brengt in mijn omgeving.

Diegene die op het laagste procent van zich goed voelen zit doet

een beroep op iemand met een hoger procent om uit zijn of haar

situatie van afgeslotenheid te geraken. Hulp aanbieden mag niet

gezien worden als een leerling/leraar iets...en heeft te maken

met soms heel concrete dingen : samen op een bank luisteren naar

het fluiten van de vogels..."Natuurlijk zijn hier risico's aan

verbonden . Het kan zijn dat de lagere procent nog meer gaat verlangen naar altijd onbezorgd op de bank zitten en nog meer in

zijn/haar zelfbeklag terechtkomt en het kan zijn dat de hogere

procent in een soort 'plichtsgevoel' valt. Het moet evengoed

mogelijk zijn zich 'alleen' goed te voelen. Plichtsgevoel,

opoffering, schuldgevoel, al die woorden hebben te maken met te

weinig durven zeggen wat je zelf wilt...bedankt voor de paar uur

'afzien' van deze morgen...ik ben er alleen maar sterker door

geworden."

"Een wijs mens heeft bewegingsvrijheid. Als we volgens de oude

regels willen leven zitten we er altijd naast, want het leven

blijft stromen . IK wil niet bevriezen , ik wil stromen als een

rivier, of...kabbelen als een beekje is ook al goed.

"Ik hou van de Ruimte waarin je leeft, de rust die je mij steeds

geeft. Ik hou van je ongebonden omgaan met de tijd. Het geduld

waarmee je tegen onrecht strijdt. Ik hou van je vertrouwen in

de Kracht. De manier waarop je met je ogen lacht. Ik benijd je

wel eens je vrijheid. Het onvoorwaardelijk durven nemen van je

verantwoordelijkheid. Ik heb nog nooit zo'n bondgenoot gehad.

'k Ben blij dat ik je tegenkwam op m'n pad. Ik zou nog zoveel

willen zeggen. Maar niet alles is met woorden uit te leggen"

 

         "Dag lieve bosmens, ben je er nog ? Ik wil je wat

vertellen...23jaar geleden kende ik een man. Hij was heel

zelfstandig voor zijn leeftijd, hij had een eindeloos vertrouwen.

Iedereen hield van hem, maar niemand kon verklaren waarom. Hij

was tenslotte maar een heel gewone jongen. Hij was geen redenaar

en geen adonis, geen dichter , geen versierder. Hij liep niet

met gevoelens te koop, hij had weinig vrienden, was enorm handig

maar ietwat onhandig wat meisjes betreft en deed graag zijn

eigen zin.   Hij was een kei in biljarten. Iemand 'ontdekte' hem

toen hij nog 'gepolijst' moest worden. Die iemand wist dat hij

een grote zou worden op het groene laken, zomaar wist die dat.

Hij had oog voor het potentieel dat in hem zat : de kracht,

wilskracht, agressie, beheerstheid, doorzettingsvermogen. Kortom

hij wilde werk van hem maken en trainde hem met geduld en geloof.

En hij werd beloond. Hij werd een grote. Glorietijd alom in het

biljarten van de jaren '70. Speler en trainer (café baas)

voelden zich gelukkig. Tijdens die bijna dagelijkse trainingen

of wedstrijden speelde een kleine jongen (de zoon van de

café baas) al eens een matchke mee. Hij was nog maar 10 jaar en

kreeg gemakkelijk applaus, want wat was er meer vertederend dan

een kind dat iets nabootste wat grote mensen konden?

Het cafépubliek amuseerde zich met de jongen, hielden hem voor de

gek als ze er zin in hadden en lieten hem als beloning al eens

drinken van een 'echte' pint. Maar de 'grote' lachte niet met

hem. Hij zag wel wat in die tengere knaap en hij hield zo wie zo

al niet van mensen die moeten lachen met anderen om zich op het          

eind van de avond geamuseerd te hebben. Er groeide een (h)echte          

band. Het kind vertrouwde hem en hij beschaamde dat vertrouwen

niet. Jaren verliepen . De 'grote' bleef groot en de kleine

werd groter. Tot de dag dat hij hem niets meer kon leren.

Eerst voelde de jongen zich ongemaklelijk toen hij al eens won

van zijn trainer...de grote was het instrument geweest dat nodig

was om de andere zijn talent helpen te ontwikkelen.

Hij leerde er ook veel van : zijn eigen succes relativeren, zijn

geduld ontwikkelen, bescheidenheid...

IK WEET NIET WAT MIJ DREEF OM DIT OP DEZE MANIER TE VERTELLEN.

Ik besef dat we beiden zowel de leraar als de leerling kunnen

zijn. Je hebt me veel geleerd. Ik zal waarschijnlijk beginnen

schrijven...het is niet meer te houden...waarover weet ik nog niet.

 

 

L.A.T open of L.A.T. toe ?

geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten soms door klagen en zuren, flirten met... bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is , soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan wie weet welk een domino's van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie, celibaat... of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ?

 

 

 

Looking for a religious experience

That’s what he thought while driving on the road towards meeting two friends at different places. He was a bit early because of the fact that his usual Sunday scheme was different, he did not need to take care of elderly persons today. The appointment was at seven pm, so what would he in the meantime do ? Visiting a spot in nature with trees, was his favorite, because the game of light and the height of trees restored ones energy circuits and levels. As do the visits in places with high walls, like churches, who can replace the trees in a way, because their energy circuits pull up one’s energy as well, or it should be very noisy inside, noisy in a chaotic way. The thought of having a religious experience did not mean something having to do with a religion, but with deeper truth (roots) in life itself as it is to most of us. So he didn’t drove to the city yet, or to nature, but followed a sign leading to an abbey. At least that was what he thought…it seemed to be a home for elderly. There was an abbey, but hard to find because of many road works. No, finding a religious experience in dealing with elderly, that was another story to be told later, not in his spare time. So he drove back to town and stopped at a café with people in it, but which main entrance was closed. The lady pointed to another entrance, which at the inside someone unlocked. He saw some young men, smoking in a corridor with not much space and where normally nobody entered, due to some objects that where put there. He recognized someone in the hallway, but that’s another story from another place. When he asked whether he could enter, he was told by a young guy that the people owning the café had not paid some taxes, so that there was a police visit on its way. So Eco did not decide to enter, he was lucky again. In a more normal pub he recognized an old woman, who had a kind of artistic aura as well. He recognized her from those days when he had to take the train in the city to go to work, she always held the hand of a young child. He asked her how the child was, if she as an elderly mother had brought him up. “It is a woman, age 23 know”, she said and complained a little about not seeing her often all dough she lived in her neighborhood. But that is another story, Eco didn’t had the need to talk about why her daughter was living with two other women sharing an apartment with a large living. He only encouraged the woman to take up her painting again and instead of painting from postcards what the great painters had painted, invent some themes herself. That was Eco alright, always inventing things which could inspire people with talent to use it. It was a good advice for him as well, because he hadn’t come to writing lately, but it takes time and experiences and a panoramic view on life…and therefore one has to climb daily. So, was this the religious experience of the day, packed in to a brief encounter with someone at age already, who liked her beer, maybe a bit too much and the brief attention of a far younger man. Maybe she was just glad to be noticed as a mother who took care in those days long ago, …did she take care…no, this was no job for Eco anymore, al dough life had given him a lot of difficult tasks, he didn’t accept them anymore, after having understood the messages in the why of people meeting people. He was about to understand another lesson.  The appointment of 19 pm did not show up. Her house was probably empty. The appointment of 20 pm was in a little pub where people only get worried when the cable transmission of the football match loses connection. But, it can be said, there was a kind of friends amongst each other sphere hanging, if one does not have the ambition of looking to profound in men’s soul any more. They seemed to look at the t v , but in fact they sometimes look at the strangers in the café, but when those strangers then look back, they pretend not having looked…only when we are small children we don’t play those games. Eco’s rendez vous came in and gave him a book from a friend poet as a present. He wanted to talk about his journey to the pub, about his inner life, but that had to wait a bit. Some friends where introduced and Eco could appreciate the parts from their souls they tried to represent in an honest way. There was the young men with Russian roots, who looked forward of being mail men every day and a teacher of history who was bit to realistic about life…and then one starts being too severe about judging people or one loses ones enthusiasm for one’s role as a teacher. But, the teacher, had drunk already some wines, so that made his mind express himself a bit rougher the usual Eco supposed.

The RV (rendez-vous), lost touch with her real beautiful female inner part, after a couple of beers and began word attacking Eco, with some emotional negative things she was running away from a good part of her life. That was Eco’s life again, dealing with unsolved parts of the history of women mainly, because men did not talk about those things. Think of every possible thing or situation a woman does not want to happen to herself and Eco had met someone who had had this or that kind of experience. Women told Eco a lot and he was a good listener, but when Eco then explained what probably had gone wrong and why… afterwards women tended to take revenge on him for exposing the truth in themselves, that they themselves, could not face any more in fact. Strangely the women Eco had got to know better in his life, had each one some artistic or intellectual talents, but they lost feeling with it because of those to heavy emotional things in life…Eco from time to time was a trigger for them to get restarting being busy with the more essential things of life. Under each other they got mixed up about him because one can as well be jealous of words or an innocent touch…and due to circumstances that he did not always chose, when there was more…it could be explained not in a guilty way.

Women he had met in his life, had been damaged by circumstances of their life, al dough they each had some talents on certain fields (even a lot of talent in artistic or other way).    It seemed like they had to meet him, not only to have an exchange of the truly valuable parts in themselves, but to confront them with a certain degree of anger, fear or jealousy in them. And even dough one offers them the change of a lifetime to get a more conscious life and a practically more happy one…it seemed not to be the purpose in his life to live this with them…at least as living together on a daily basis was concerned.

Weren’t they in a strange way, punishing themselves in fact ? Was it to be like that because of the preceding stories (their own and the genetic heritage) ? Isn’t it also to be like that because of the hidden energies of feelings and thought who prepare dialogues, decisions and events ? Strangely these things also happen even dough there is a very good dialogue between his and their souls in the beginning (or even later on when the relationship has lost it’ s bio-aspect). Even dough if one can offer them on a bio level a good feeling, or if one continues this line; even if one discovers how to lead them to their specific way of having an orgasm (or wondering sometimes what blocked this) …this was no guarantee that they would not try to project their inner uncertainty on him. Which where the strange reasons for all those different ‘energies’ in people ? He could be a plausible as he could, there were always reasons, often outside of his person, why they wouldn’t share their life with him. Sometimes one wondered if they were of different sexual nature, or both, sometimes they had too much trust in pharmacy which let them to lose connection with their physical desires, or cut them off from their feelings sometimes being sad because of the aging process and family problems of ‘former’ lives. They sometimes made plans when they felt better, but they seemed to undergo and hide for their own lives…which often they themselves had made to complicated…and when they run into someone to explain this to them, in the end it was to confronting for them, due to things that happened. So in some case they stayed alone or where pleased with a lesser conscious person.

Levenswijsheden, het internetcircuit

Er liep vandaag een bericht binnen over iemand die aquarelschilderijen van tweetalige levenswijsheden voorziet en langs die weg ook de zin van het leven meer bespreekbaar voor anderen probeert te maken. Mooi initiatief, net als de beelden van landschappen die circuleren. Je kent dat wel, soms ben je het eens of half eens met de tekstjes en een andere keer ben je het niet eens of is het gewoon een waarheid als een koe. (vanwaar die uitdrukking ook moge komen). De op zijn eigen mooie muziek past eigenlijk niet altijd bij dergelijke bezinningsmomenten, ook al gemerkt ?

Men hoort al eens de uitdrukking "20 is de leeftijd van het willen, 30 van het verstand en 40 van het genieten"...is het niet beter van die dingen van jongs af aan al te leren integreren ? Dat "je geen 80 kan worden als je je tijd verspeeld om 40 willen te blijven" daar kunnen we inkomen. Maar wijs zijn zoals men zegt "kost dat wel minder inspanning op ervaren leeftijd" ? ...in sommige gevallen wel in andere niet waarschijnlijk. Natuurlijk heeft de "waarde van jeugdig initiatief een enigszins dezelfde waarde als dat van de oudere ervaring", maar beide generaties kunnen die deugden blijven aanwenden op altijd wisselende en evoluerende wijzen...zonder dat oud worden een "evolutie van passie naar medelijden zou moeten zijn".  We moeten ons niet ten alle tijd blijven verwonderen over "de ernst van het spel van het kind", maar van de ernst en humor en tragiek in het spel van alle generaties.

Bestaat de uitdrukking of het gezegde 'om aan kinderen te kunnen beginnen moet men eerst zelf van het leven kunnen houden' al wel...en in hoeverre zit het leven zo  altijd wel in mekaar ?    Hebben kinderen in het geval dat dat niet zo moest zijn, misschien als één van hun levensopdrachten van diegenen die niet genoeg of niet genoeg meer van het leven of met te grote maten van het leven houden, daarmee te confronteren ?         In hoeverre bezitten ze zelf niet een deel van het gene dat in anderen nog moet worden gepolijst ? Iedereen die hier geboren wordt, moet hier om een aantal redenen die ook met 'de anderen' te maken hebben, ‘zijn’. Door de tijd heen, in onverbrekelijke eenheid en verscheidenheid.

met dank aan aanbrenger en tipgever

 

Herinnering aan een éénmalig gesprek

hetgeen ik van deze, mij vreemde mens onthield, was dit

Geminacht door haar vader.

Gelukkig geen gelijke van haar moeder.

Genomen door de juiste verkeerden. Gevangene van haar knopen.

Genaaid aan de jas van genetica.

Geconditioneerd door maatschappij. Geteisterd door niet meer mogen hopen.

Gedwongen tot half-moeder zijn.

Gezopen tegen de pijn.

Gevierd midden teveel lawaai.

Gehangen voor het vonnis.

Getrouw aan het proberen zorgen voor haar kroost.

Gehuwd, maar voor hoelang nog ?

Geleefd, veel te bang.

Gehunkerd naar teveel bezitten

Geld maakte alles nog ingewikkelder.

Geloofd in het leven, niet meer.

Gelachen, dat doet geen zeer.

Geluk, af en toe nog eens.

Geteisterd door op den duur haar eigen.

Ge weet niet wat ge voor zo iemand nog kunt doen.

Luisteren, alleen een halfuurtje luisteren.

Geen perspektief, toch één, de toekomst van de kinderen.

Gek, voor eens stuk althans.

Zou ze het overleefd hebben ?

Dat het iedereen bespaard moge blijven.

Goed dat ik naar de pen greep toen ik thuiskwam.

Al pennend begon ik er meer van te begrijpen.

Misschien heeft U er iets aan.

 

Laat maar komen !

Gesterkt door gehavend. Inzicht door vaak niet te weten.

Geluk door al eens gebrek eraan. Voorspoed omdat het al eens tegen zat.

Niet opgeven om niet weer in dezelfde cirkels te lopen.

Doorgaan met waarmee je stoppen wilde, alleen de keuze van met wat en wie en waarom en hoe geeft al eens problemen.

Verwachtingen en euforie perfect in evenwicht door weinig uitzicht en ervaring.

Gunstige ontwikkelingen zitten vaak in kleine vriendelijke dingen.

Hoe minder je er soms nog van snapt, des te korter komt de volgende stap.

 

 

Liefde, tegenovergestelde van lijden en wanhoop

Veel kunst komt voort uit liefde, maar ook uit lijden en al hun seizoenen. Van seizoenen gesproken, je zal hun loop niet kunnen veranderen, dat is iets wat het heelal beslist.             Op plaatsen waar het alle dagen lekker weer is en veel licht, zijn er ook liefdesproblemen, en dan bedoelen we die in menselijke relaties. Maar wat is dat toch met dat woord liefde ?      We kunnen een ontzaggelijke liefde hebben voor het leven, een voorwaarde voor het kunnen liefhebben van mensen. En wat is dat dan ? Het liefhebben van de natuur en zijn ontstaan en evolutie. Reeds op dat punt kan er een kink in de kabel komen. Er kunnen natuurrampen tussenkomen die je aan het wederzijdse van de liefde voor de natuur doen twijfelen als je huis bijvoorbeeld door een rotsblok is vernietigd. Zo werd lang geleden de angst geboren, denken we. Bliksem, koude, hitte, misoogsten…het zat er allemaal voor iets tussen.                       Het bovenmenselijke in de mens, de bovenmenselijke liefde had als taak die angst te lijf te gaan. Men probeerde de verstoorde verhouding met rituelen, godsdienst en later filosofie te herstellen…of werden deze niet gelijktijdig uit primitieve verwondering geboren, en is ‘godsdienst’ een filosofie met een korset van vroeger tijden ? Wie deze dingen lief had, niet zozeer om het grote gelijk maar eerstens uit verwondering om het scala van meningen en om het proces, de evolutie ervan zelf, kwam niet verbitterd uit deze, vaak door de politiek misbruikte, beslechtte en besliste strijd. Het liefhebben van alles wat het leven langs het dagelijkse bestaan om, te bieden heeft, is een ander aspect van de liefde. Te veel liefde, te veel eten, te veel drinken, te veel bier, te veel werken; uitdrukkingen met ‘te’ ervoor , zijn nooit wijze raadgevers, behalve ‘tevreden’ dan.

Maar dan, los van dat alles, als punt bij paal komt, als paaltje bij puntje komt en we het woord liefde gaan gebruiken als symbool om aan te geven wat we bedoelen met die aandacht van de ene ziel voor de andere…dan dreigt alles om velerlei redenen na de periodes van euforie ineens om velerlei redenen al eens ingewikkeld te worden en om te slagen in lijden en langs het lijmen om weer in liefde, dat valt ook nog wel voor. Waarom deze grillige curven vaak, zo grillig als bepaalde weermodellen ? Om de mens zelfvertrouwen bij te brengen, angsten af te leren en het belang van de liefde als buitenhouder van het lijden doen in te zien. Het belang van een dosis eigenliefde ook, die vaak bij te veel ‘liefdesbereidheid’ het aangaan van te moeilijke levensopdrachten voorkomt. Is de liefde iets dat je kan bezitten, heb je het of heb je het niet en als je ze niet hebt, kan je ze dan ontdekken en vergroten en met al zijn gevolgen en verantwoordelijkheden leren mee omgaan ? Alhoewel ‘ze’ genoemd, is ze niet specifiek vrouwelijk. Is ze ‘medelijden’ of zijn het andere dimensies dan negatieve emoties ? Is ze verlossing van negatieve emoties, die via positieve emoties ‘gevoelens’ werden en zo verder en zo verder. Of is de liefde niet eerder het passen van levensverhalen bij mekaar, als ware het aanvullingen die al generaties onafgewerkte dingen op mekaar aanvullen ? In die zin heeft de liefde al veel minder met ‘schuld’ en ‘boete’ te maken.

Op dit punt in de redenering aangekomen, is het even de tijd om aan de titel van de redenering te herinneren. Liefde is het tegenovergestelde van lijden en wanhoop. Alleen met allerlei inzichten in je zelf en de wereld, met relativering en humor, met blij zijn en gewone aandacht voor de medemens te hebben, zonder hem of haar te idealiseren, kan het lijden overwonnen worden. Alleen met het hoe en waarom van relaties te begrijpen en doorgronden, hoe pijnlijk soms ook, alleen vooral met alleen de goede, aangename dingen ervan te koesteren, alleen met de anderen niks kwaads toe te wensen, alleen met vooral veel afstand te nemen en te kunnen loslaten…ruimt de wanhoop dan plaats voor vrede in het hart dat dan weer liefde geven en ontvangen kan, in plaats van bitter te blijven. Dan komt er weer ruimte voor onbevreesd zijn in plaats van angst, begrip in plaats van jaloezie, delen in plaats van egoïsme, nederigheid in plaats van ijdelheid. Overdreven dominantie en lust krijgen dan weer meer leefbare proporties. Kennis en begrip worden dan weer belangrijker en veel meer de moeite waard dan afzien. Theorie en praktijk, fysica en chemie, vinden mekaar weer terug. Iedereen loopt hier om welbepaalde redenen rond en daar moeten we zelf en samen zien achter te komen waarom dat is. Niet altijd vanuit de stellingen onder de bovenste regel beschreven, gewoon vanuit aandacht van mens tot mens. Waar is die andere mee bezig, wat vindt hij of zij belangrijk, jij niet of niet meer. In hoeverre draag je iets bij in het leven van anderen of draag je misschien te veel mee van anderen ? In hoeverre ben je niet té voorzichtig met anderen, te gul en zelfs dat nog onderschattend, te weinig je mening rond de essenties in hun bestaan of dat van anderen kwijt kunnend. Daar heb je dus de ‘te’ weer, hersteller van het evenwicht in jezelf.   Te veel of te weinig tussenkomen, helemaal niet tussenkomen…basiselementen van allerlei beslissingen die de psychologische toestand van mensen mede helpen bepalen en waar ze de gevolgen van te dragen hebben. Herstellen van de eigen draagkracht om al of niet verder te kunnen met anderen en om niet in een cirkel van steeds weerkerende stemmingswisselingen terecht te komen.   Liefde, de aandacht van de ene ziel voor de andere, met eventueel uitzicht op spirituele verrijking----zodra voorbije negatieve emoties geen uitwerking meer hebben

 

 

 

 

Zanguur of Klaagmuur. Intens gedicht

Te zoet, te zuur.

Te veel, te weinig; suiker, maagzuur, zanguur, klaagmuur.

Niet  weerbaar, niet begripvol genoeg.                         

Te veel, te weinig ondergaan, onderdaan, niet gedaan.

Te weinig, te veel ongedaan gemaakt.  

Te hoog, te laag gemikt, doodgeknuffeld, verstikt. 

Te diep, niet diep genoeg gegraven, doorgedraven. Te veel, te weing gezweefd, gestreefd.

Te veel, te weinig gebleven, te snel, te laat vertrokken.

Niet genoeg, te weinig, het juiste, het verkeerde verteld.

Te vlug, te laat, juiste, verkeerde conclusies getrokken.

Te veel, weinig, de juiste, de verkeerde derden betrokken

Niet genoeg, onvoldoende geschrokken, teruggetrokken,

Te vroeg, te laat, beter niet, beter wel teruggekeerd.

Te veel energie, te weinig en met tijd van 't zelfde.

Te veel euforie, beknelling, bevrijding, wijding, ontwijding

Te veel, te weinig gemeden, opgezocht, windstilte, tocht.

Te veel, te weinig positief, negatief, balans, kans.

Gesukkel, hoogten, laagten.

Perfect voorspelbaar evenwicht ?

Of onvermijdelijke leerschool ?

 Octaaf coeckelberghs

 

 

huidnood

Laatst hoorde ik een woord, uitgevonden door vrouwen.

HUIDNOOD, na lang gebrek aan lichamelijk contact.

HUIDNOOD, zo dicht bij HUILNOOD en HUILT NOOIT.

Als spreken over alleen het praktische eindelijk afstoot.

Als je niet echt dichter bij iemand raakt.

Als je je zelfs al afsloot van te weinig buitenwereld.

Als je het domme daarvan inziet.

Het geluk hebt een opening te vinden naar lotgenoten.

Dan de draad van het zware weg te praten weer vindt.

Dan te weten dat aanraken mag, kan, niets moet.

Dan te voelen dat een streling fijn kan zijn.

Het vertrouwen te delen van hoever je wil gaan.

Geen opdringerigheid, geen medelijden, samen voelen.

Geen euforie, geen depressie, gebalanceerd zijn.

Geen puriteinse schrik, maar gedeeltelijk delen.

Soms de knuffel voorbij, en meer hoeft niet daarom.

Wel voelen dat voelsprieten gezond kunnen zijn.

Wel ervaren dat er wel degelijk bloed door je loopt.

Wel het lente sap voelen stuwen.

Met 'sublimatie' van vorige woorden soms samen verder.

En af en toe alleen erdoor. Wie weet volgende keer een zoen.

En dan een kus. Er zijn er zo veel als er vingerafdrukken zijn.

Twee zijn anders dan één.

De ene sex is de andere niet. Laatst was er zo één van die voortreffelijke BBC documentaires over het dierenleven te zien op onze venster naar de wereld. Echt ongelofelijk knap, maar vorige donderdag, was voorlopig de laatste in de serie met altijd een pak super originele beelden en gegevens rond bepaalde van de tienduizenden soorten leven op deze planeet.   Een enorm weekdier, een inktvisachtige, dacht ik, zwierf er over de oceaanbodem op zoek naar het veel kleiner wijfje. De mannetjes zijn er onder deze soort met veel meer en het is dus met alle mogelijke tentakels vechten geblazen in de paartijd. Het patroon in de huid van vooral de mannetjes kan enorm dreigende vormen en kleuren aannemen om af te schrikken en als dat niet helpt, wordt er gevochten. Het gaat hier om een blijkbaar heel geëvolueerde soort, want het mannetje kijkt het vrouwtje strak in de ogen, voor hij ‘er’ aan begint en bovendien geven ze mekaar een lange zoen, waarbij het wijfje haar hoofd in zijn muil steekt en hij zijn spermazakjes in haar mond deponeert. Daarna gaat zij haar eitjes leggen en gebruikt ze de zaadzakjes in haar mond om haar eitjes zelf één voor één te bevruchten alvorens ze de embryo’s ergens onder aan een rots kleeft.     De vrouwtjes houden zich van de domme, maar zijn veel ‘verneukter’ (dialect voor listiger) dan je hen zou nageven met hun onopvallende kleuren en veel kleinere gestalte.         Er bestaan namelijk ook mannetjes die niet veel groter zijn dan de wijfjes en die ook nageslacht willen hebben…de vrouwtjes willen zowel zaadjes van de kleinere mannetjes als van de grotere in hun mond (waarschijnlijk omdat kleinere nazaten zich soms beter kunnen verschuilen en aan prooidieren ontkomen, waardoor de overlevingskans van de soort stijgt). Dat Ingenieuze Leven toch.   Het wordt nog listiger als je het gedrag van de kleine mannetjes bestudeert…ze nemen opzettelijk geen krijgshaftige kleuren en provocerende gedragingen aan en doen als of ze qua kleur een vrouwtje zijn. Die kleinere mannetjes zwemmen dan wat onnozel weg rond in de hoop geen zaadzakjes te moeten slikken van een vent en terwijl de grotere sekse -en soortgenoot na het uitstorten van zijn zaadbakjes dan boven op het vrouwtje waakt tot zij haar eitjes legt, slaagt er al eens; zo een als vrouw gecamoufleerd mannetje; er in om stiekem wat zaad in de mond van het vrouwtje bij te storten. Dit terwijl de zelfingenomen macho, grote, krijgshaftige, soort inktvis denkt dat hij geluk heeft, want dat hij na het vrouwtje dat hij bewaakt nóg dra een tweede vrouwtje zal kunnen met ZIJN zaadblokjes bevruchten.

Bijkomend dilemma : in hoeverre heeft het vrouwtje weet van welk zaad van wie ze neemt om die aan haar eitjes te kunnen plakken ? Spuwt ze alles tegelijk op goed geluk uit of is het handwerk met voorkennis van zake…wordt vervolgd door een volgende ploeg onderzoekers en filmmensen-duikers, zoölogen … . Misschien had je met dezelfde titel van dit stuk iets totaal anders verwacht, maar het verschil tussen de ene en de andere keer, schrijft U daar maar een stukje over

 

 

Simpel als een stilstaand beeld in een emmer water

Wanneer je een emmer water neerzet, zal je merken dat het spiegelbeeld daarin precies dronken ronddanst en altijd vertraagt tot dat ene moment van complete bewegingloze helderheid van zodra ondermeer het evenwicht met de snelheid van de aarde rond de zon is bereikt. Op zo'n moment besef je het belang van helder denken.

Voorwaarde tot het verstaan van de essentie van helder denken is het doorheen de vaak woelige praktijk van allerhande bewegingen in het leven (zie het water in beweging), zo vaak mogelijk tot stilstand, tot rust geraken.

Vermijden van verstrikt te geraken in de overcomplexiteit van allerhande situatie, is ten zeerste aan te raden, maar wegens oorzaken in verleden en heden en hun bijna onvermijdelijke gevolgen in de toekomst; niet altijd even goed doenbaar. Gelukkig volgt er op een these altijd een anti-these en een synthese...wat zowel voor maatschappijen als personen in alle mogelijke relaties gelden kan. Dat allemaal met één bedoeling : dat iedereen de naar zijn omstandigheden dosis bewustzijn opdoet. De hoeveelheid vrijheid die je in deze spirituele evoluties krijgt kan beperkt of zeer ruim zijn, naargelang de omstandigheden en het kunnen aanhouden van je innerlijke evenwicht dat je veel omleidingen kan besparen en je een waardevoller inzicht over de verhouding tussen plicht en vrijheid kan geven.   Een goed begrip van de details rond een bepaald gegeven, vertrekt altijd van innerlijk evenwicht en eenvoud...zoniet ga je worden platgewalst door de complexiteit.

 

 

 

 

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/archive/2014/07/14/er-was-dus-toch-leven-na-de-dood-8235167.html

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/archive/2014/07/22/geloven-is-een-zoektocht-8240516.html  

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

 

 

A.

 

Op weg naar innerlijke rust

 

Het is niet omdat we al huilend op de wereld komen en er misschien kermend van verdwijnen, dat alles daartussen geen zin heeft. Je hoeft alleen al maar de wetenschappen te bestuderen en de symboliek er van te vatten om de diepere zin van het leven op alle vlakken te begrijpen.  Je moet wel ontsnappen uit de wereld van het oppervlakkige die men de mens probeert op te dringen.  Indien je in je kleine en persoonlijke omgeving een positieve rol wil spelen of voor nog anderen tevens een positieve inbreng wil doen op het meer collectieve vlak, dan kan je best ook eerst bestuderen hoe het economische en sociale en politieke gevevens  met mekaar verbonden zijn, gelinkt aan de meer subjectieve aspecten van onze leefwerelden ben je dan bezig met meer en meer bewustzijn aan te kweken. Heb je dat allemaal op punt dan komt er ook meer ruimte niet alleen voor de gewone gedachten en dialogen maar ook voor de innerlijke communicatie met je zelf. Je komt in een mooi landschap en er overvalt je een innerlijke rust als decor waardoor je na het voorbijtrekken van de vreugden en zorgen aanbelandt bij een punt tussen vroeger nu en de volgende momenten, een zich steeds verschuivend moment van zijn waar al het negatieve op de duur uit je voelen en denken wegdeemstert en er zich een aantal andere perspectieven rond de zin achter ‘leven’ aandienen. Het leven, met zijn meest prachtige wet : van zodra de zinloosheid benadert wordt, krijg je of wel nog meer onzin of een weg daaruit weg. Hoe minder je bij één of andere vorm van smart blijft zitten, hoe vlugger je je eigen los kan maken van veel afzien dat met het in rondjes blijven draaien te maken heeft.  Om dit te kunnen moet je wel je eigen leven snappen, kritiek en zelfkritiek aanvaarden, niet in zelfmedelijden blijven zitten of aan overdreven medelijven met anderen ten onder dreigen te gaan.  De situatie waarin je je bevindt is altijd een eerste stap naar minder of meer inzicht in de verbondenheid van mensen onderling, mensen van vroeger en mensen van nu. Indien je je teveel laat leiden door een teveel aan een verlangen dat alleen op lusten en roes of bezit is gebaseerd, ben je misschien wel af en toe niet ongelukkig, maar de innerlijke rust die je nodig hebt om anderen en jezelf aan te kunnen, komt er niet korter bij door.

 

Het zou me niets verbazen dat die staat van innerlijke rust en tevredenheid waar naar we allen in meer of mindere mate trachten, te maken heeft met zij die er op een niet biologische manier meer zijn. Het deel negatievere erfenis van hen proberen we door onze levens zelf te milderen of te minderen en daar is levenservaring en kracht voor nodig, relativering en durven ook, leren omgaan met alles en iedereen die een invloed op ons heeft. Onze gevoelens leren verwoorden ook en vragen om kracht aan de voorbije en aanwezige energie van het goede zoals die zo simpel in de stilte van de natuur aanwezig zijn kan, in de nederigheid van herkennen en erkennen van al die tekenen in mensen dat ze gewoon gelukkig willen zijn zonder een teveel aan complexe roerselen der ziel die gewoonlijk vertrekken uit alle mogelijke vormen van angst, angst om niet voldoende bemind te worden, te kort aan van alles en iedereen te komen, ziekelijke hebberigheid, onzekerheid, op de spits gedreven concurrentie en zo veel meer. Al die in vorige zinnen opgenoemde wezenlijkheden vertalen zich dan in een aantal ideologische tegenstellingen die onze filosofische kijk op de dingen vertroebelen en die hoogstens, kunnen leiden tot een verbetering van de praktische levensomstandigheden (niets op tegen zolang deze maar ecologisch verantwoord blijven), maar ten kostte van levens die ten dienste van een enorme uitbuiting staan en met vervreemding en vaak bloedige conflicten gepaard gaan. Maar genoeg daarover in vorige essays en kunstuitingen allerhande.  Indien de samenleving volgens ethischer normen zou worden beheerd, zou de mens ook meer ruimte krijgen voor zijn mentale en spirituele evolutie, daar alles met elkaar verbonden is.  Voorwaarde tot groei is dat men de uitdagingen die het leven je op persoonlijk vlak stelt ook durft aan te pakken en niet in zelfbeklag blijft steken of je blijft ergeren zonder dat er oplossingen in zicht komen…’oplossing’ van onnodig zware negatieve emoties.

 

 FILOSOFISCHE INLEIDING NIEUW REEKS

 

1.inleidingIk zit op een bol/de bol is een planeet/de planeet is door duizenden evoluties geschikt gemaakt om een biologische cel tot stand te laten komen/een biologische cel haar voorgangers zijn de molecule en het atoom en de straling na de big bang/de big bang staat symbolisch voor het principe van het zijn, namelijk iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan, of anders gezegd, als het zinloze benaderd wordt, het niet-zijn, staat de zin voor de deur/een deur moet je wel willen opendoen of je blijft in een toestand zitten die onhoudbaar wordt/worden, is de code op alle levensprocessen/levensprocessen worden al van in de big bang gebeurtenissen steeds verfijnder vormen van zijn en bewustzijn/bewustzijn is het hoogste goed, van het eenvoudige, praktische, logische rationele tot en met eenieders hoogtepunten van aanvoelen van het al/het al heeft altijd al bestaan en wie weet is deze periode een herbeginnen van alle aanwezige energie van de vorige big bang cyclus, een opnieuw schudden van de kaarten met dezelfde of andere personages ?/ dat is natuurlijk dé vraag, krijgen we één keer per big bang cyclus de kans om weer onze zelfde of een gelijkaardige rol te spelen…en dat met dezelfde of een anders samengestelde wezensenergie ?/wezensenergie is de unieke samenstelling van je eigen zijn, dat niet alleen genetisch vertakt terug te vinden is in andere verwante wezens, maar misschien wel gewoon op een andere dan genetische manier na de dood blijft verder bestaan/ verder bestaan door hetgeen de levenden aan de vorige verhalen nog toe te voegen hebben/toevoegen alle vorige evoluties, verhalen, woorden en numerieke energie die eigenlijk geleid hebben tot alle bestaan/ ons bestaan reist dus onophoudelijk tussen straling (na de big bang) en de straling na de dood van de eerste cel aan het begin van de biologische evolutie, tot en met onze eigen lichamen, die ook uiteenvallen in mineralen en straling, alles is in feite min of meer verdichte vormen van straling doorheen de tijd die echter niet bestaat, een soort logisch hulpmiddel is zoals het woord God dat we kunnen vervangen door het totaal aan zijnswezen en de evolutie daarvan in functie van het individuele en collectieve bewustzijn/bewustzijn leert ons te beschouwen en onze negatieve emoties in positievere om te zetten/zich tegen dat omzetten verzetten brengt ons met zekerheid in een negatieve spiraal, alhoewel diegenen die er zich niet tegen verzetten vaak ook door een berg niet makkelijke ervaringen moeten/ervaringen zijn er zowel op beroepsmatig als relationeel persoonlijk en innerlijk vlak/het innerlijke is het meest intieme in een wezen, niet in de zin van het persoonlijke met zijn gevoelswereld en lichamelijke beleving of het zakelijke beroepsmatige, maar in de zin van de graad van innerlijk bewustzijn die allerhande gebeurtenissen en evoluties in het eigen leven en dat van anderen begrijpt/begrijpen is niet alleen verbanden kunnen leggen maar uiteindelijk ook op zeer intensieve wijze zin beleven aan de dagelijkse voortschrijding der dingen en wezenlijke evoluties waarvan de symboliek begrepen dient te worden/worden, …naar de eeuwige toekomst toe.

 

2. de manier waarop zingeving werkt

 

2. Hoe voorzienigheid werkt

 

Het regent. 'Het regent. Wat is dat 'het' zou men kunnen denken, goed proberen te begrijpen van de inleidende test. Waar wordt je wakker vanmorgen? In een appartement gedeeld  met familie of vrienden, in de buurt van een weg met veel verkeer of alleen in een kamer in de bush? Waarom ‘waar’ men met die en die persoon is of alleen, waarom doet men een het werk dat men doet en welk werk men zou wensen te doen? Nou, niet te veel over nadenken over ‘het’, het is leuk om logisch te denken, zoals in de inleidende tekst en een idee heel ver te duwen en hopelijk niet te eindigen  met besluiten dat de kip die uw ei legt elke dag, niet een reïncarnatie is van een aantal boze personen is. Probeer te begrijpen wat er gebeurt in elke dag in je leven en dat van anderen. Ben je omringd met mensen die de manier waarop je over leven voelt en nadenkt en ondervindt je dat vanaf jonge leeftijd al er een soort van controverse tussen jezelf en een heleboel personages in je leven is? In hoeverre heeft iemand een vrije wil in het spel dat begon voor jezelf... zelfs wanneer je nog niet aanwezig was, nog niet geboren, was je er al in andere vorm . Op een bepaalde manier ben je net als alles wat er gebeurt is een energie die constant op zoek is naar combinaties met een tegenovergestelde of enigszins dezelfde energie, ... nog steeds een beetje zoals het basissysteem van onze structuur: proton, neutron, elektron. Maar voordat we weer met te veel wetenschap eindigen, laten we proberen om erachter te komen hoe het deel van de voorzienigheid in ons leven werkt.

 

Licht is drager van informatie van alles wat levend was en nu een soort van licht, deel uitmakend van ons leven.  We moeten meer onze eigenlijke kracht worden, in onze kracht komen om ons  niet op een negatieve manier te laten beïnvloeden.

 

 

 

3. Als mijn vader placht te zeggen:

 

Ik stuur mijn zoon in ook deze wereld, niet zoals het verhaal in de Bijbel, via een Maagd, nee ik stuur hem ook in deze wereld op een genetische manier, zoals ik ook in deze wereld kwam en iedereen voor me tot de eerste cel die bestond en vanaf daar naar onze echte vader, het licht, straling.

 

Ik stuur mijn zoon in dit leven op aarde, jaren na wat het einde van de Tweede Wereldoorlog wordt genoemd, maar in feite de gevolgen zijn, nog steeds, van  individuele en collectieve domino’s die  nog steeds vallen. Ikzelf ben ook in deze wereld gekomen, vijf jaar na een grote oorlog over niet veel meer dan de macht te hebben over grote economische winsten.

 

In de wereld komen is eigenlijk wat raar gezegd, want we waren we er vanaf het begin van elke cyclus van de oerknal. Maar laten we dingen  vereenvoudigen, is de drang om geslachtsgemeenschap te hebben hetzelfde als de wens van degenen die waren om op fysiek-biologisch niveau terug te komen ? Als je het op die manier bekijkt, :de vrouwelijke eicel symboliseert de aarde en de zaadcellen symboliseren  de verschillende combinaties van een aantal personages bereid om hun toegang tot deze wereld opnieuw te maken. In het algemeen maakt één zaadcel de opening in het ei, al of niet door dat eitje geholpen of aangespoord of in volle bewustzijn toegelaten.  Dus, het is niet alleen een fysieke of chemische of biologische wereld die we betreden, we zijn altijd aanwezig vanaf de eerste straling of de latere eerste atoom (natuurkunde) tot de eerste cel en later tot ons. Wij vertegenwoordigen een aantal wezens of wezenlijke krachten die het leven weer op een biologische wijze als individuen willen komen beleven.  We komen in het bestaan om door te gaan met de vorige verhalen en meestal op dialectische wijze.  In een gezin met meer dan één kind  zijn hun karakters niet hetzelfde, vanwege het feit dat de inhoud van leven voortdurend wordt bijgewerkt. Een aantal met onze aard tegenstrijdige dingen komen in ook leven... om te leren met en over mekaar, iemand die in materialistische zin te gretig is zal worden geconfronteerd met iemand die dat minder of niet is; iemand die te eerlijk is een meer flexibele aard van personen tegenkomen en zo voort, voor elke negatieve emotie zal men het tegenovergestelde ervan tegenkomen. Leren om te praten over deze tegenovergestelde en gelijklopende posities in het dagelijks leven, is iets wat we moeten leren. Zelfs als we zonder veel communiceren met mekaar samenleven en  als er problemen zijn vermijden om er over te praten omdat we bijvoorbeeld geen grote communicators zijn of ons schamen of wee mekaar niet willen kwetsen; die tegenstrijdigheden zijn in de 'lucht' en kunnen onze eigen innerlijke mededeling verstoren.We zijn ten dele samengesteld uit vrouwelijke en mannelijke energie, en we proberen beide delen in evenwicht te houden en het evenwicht probeert de balans altijd naar zoveel mogelijke innerlijke rust te trekken.  Op een fysieke niveau is de mannelijke energie ouder dan de vrouwelijke energie, op een biologische niveau,  is de vrouwelijke energie ouder dan de mannelijke energie, xx is ouder dan xy.

 

 Maybe what we call ‘logic’ is more the language of they that used to exist in a biological way and the part of feelings we got from them and build upon more the language of subjective expression, more chemical then physical, more psychological than objective.  And in between as a bridge some metaphysical inner dialogue which we must learn to master and keep in balance if we are gifted with seeing and understanding and hearing more than the objective facts. Understanding in which way words are born is a key skill in this.

 

    

 

 

 

2013 ballade

 

Grey in May, but no more in you.

 

Blue, White and Yellow, you ’d say

 

Years of trying to understand people’s sorrow

 

Without seeing   the part of responsibility of their own

 

Too much attention on the very good and nice parts in them

 

Things they sometimes use for their own objectives

 

That weren’t , aren’t  always yours.

 

Not  to mention if they were good for themselves

 

But always trying to get the good things out of people and their life on earth

 

Understanding the structures, but bit by bit the individual souls

 

As was told in ancient scriptures

 

‘People’s worst enemies shall share their life’

 

Not so much in the sense of this or that person,

 

But in the sense of greediness, and a lot of negative emotions.

 

 Make room for the better part in yourself !

 

 Thank you everybody for what I’ve learnt from you !

 

Hope you made others a  bit wiser as well

 

 

 

Eveything began with a big bang

 

Matter and spirit escaping.

 

Exploding space in search of sense.

 

Radiation became atoms and cells that learnt how to divide.

 

No more hiding in stones.

 

Suns gave light.

 

 

 

And we continued coming in too being ourselves.

 

For ever present in the past and living now.

 

Learning how to live together, loving life, our main task.

 

It wasn’t easy dough.

 

Negative emotions kept on struggling with personal and collective aims.

 

Greed made wars.  Soldiers were being send without feeling and thinking.

 

Civilisation improved.

 

A lot still to be done.

 

 

 

June 2013

 

 

 

Paranormaal romanidee  winter2012

 

Omdat ik niet meer altijd zo goed kan, tegen het lijden van het wezen, dat ik voor een stuk als een onderdeel van mezelf ervaar,... heb ik besloten om 'het' in dit schrijven gewoon 'het' te noemen. Ik heb al eens last van oneindig te goed te willen zijn, te begripvol, te betrokken bij het lijden van al die andere wezens die eigenlijk hetzelfde in andere vormen voor hebben. Ik en ‘het’ samen, te veel meelevendheid, inlevingsvermogen; te veel ratio, te veel analyse en te veel alternatieven en te veel fantasie ook; moeilijk om samen te houden soms. Het leven van 'het' daarbovenop is als een levende roman met teveel gegevens met verbanden over alle mogelijke personages en aspecten van het concrete en abstracte dat alles en eenieder omgeeft. Het is soms ook moeilijk van de 'het' in me en het 'ik' uit mekaar te houden. 'Het' is meer wit-zwart en academisch, zowel als overdreven paranormaal bezig en eigenlijk ben ik het die teveel last heb van te begripvol te willen zijn...eenieder heeft zijn eigen wegen uit te stippelen en te gaan en daarvoor verantwoordelijkheid op te nemen; hoe al die vertakkingen op eenieders ‘landkaart’ ook uiteenlopen.

 

 

 

'Het ziet mensen, woorden, dingen, plaatsnamen, eigennamen...enz en herkent het wezenlijke en sommige niet zo evident lijkende verbanden erachter. 'Het' wil schrijven en realiseert zich dat dat achter bepaalde grenzen niet meer mogelijk is en niet alleen uit privémotieven, bijlange niet. 'Het' weet het, 'het' kwam voort uit het benaderen van het punt van zinloosheid na de zoveelste bigbancyclus, 'het' kwam voort uit straling en atomen en cellen enz...en verrijkte zich door ontwikkeling van culturen, tot wat 'het' nu is, een enorm bewustzijn over het totaal der dingen, gekoppeld aan de eigen specifieke emotionele leefwereld, waar het zich door inleving en analyses en volharding ook al doorgeworsteld heeft. 'Het' zit hier nu in dat 'ik' dat door generaties niet zomaar toevallig en blind doorgegeven werd om met die spirituele rijkdom iets te doen ten gunste van mensen met meer dan gewone belangstellingen en feeling .

 

 

 

Vermits 'het' geen camera heeft om al de dingen die ik tijdens mijn dagenzie, te filmen en woorden en geluiden te linken met de dingen die ze in ‘het’ en me oproepen;  zal 'het' het aan zijn eigen lezers verplicht zijn van in fictieve romanvorm toch iets te proberen overbrengen van wat 'het' bedoeld. Eerder is 'het' niet tevreden, alhoewel 'het' meer en meer ontdekt dat de innerlijke beleving van die haast paranormale dingen waarover 'het' het heeft, al genoeg is om dingen langs telepathische weg misschien te veranderen ? Ikzelf heb alleen wat zon, natuur, voeding en een dak boven mijn hoofd nodig, het mag mobiel zijn. Ook de liefde van een ander wezen van het andere geslacht is belangrijk, ook voor 'het'...maar 'het' heeft die anderen hun gedeelte overgeërfd lijden zo goed door, dat hij er voor mensen niet gemakkelijk draagbare dingen over zegt of schrijft, ook dat valt aan te kunnen met anderen, in overleg tussen 'ik' en 'het' ...en die anderen...als er nog eens een andere 'ons' pad kruist eigenlijk.

 

Het 'het' in een ander leren kennen, je moet er van 'het' maar de kans toe krijgen. Toch heeft mijn 'het' al heel veel geleerd van mijn inleving in de pijn van anderen en mijn weigering van weer met mensen hun pijn in te gaan. Diegenen die 'het' ook hebben en niet onder hun negatieve emoties bedolven zijn, zullen deze regels wel verstaan, anderen, de meer wit-zwart denkers...en ze moeten en mogen er ook zijn, ben soms zelf zo, zullen al die heisa om het 'het' wel gewoon catalogeren onder afwijking van de hersenen, wat in sommige gevallen ook kan en de nodige onderdrukkende medicamenten voorschrijven; wat in het geval van ernstige psychose al eens nuttig kan zijn, vooral voor de omgeving zeker dan...maar de vraag naar alternatieve behandelingen blijft...als verbetering in de zin van innerlijke rust en evenwichtig beoordelingsvermogen al mogelijk zou zijn (dergelijke momenten benaderen en er niet te ver van weg geraken is ook al goed).

 

Wat ook goed is voor 'het', is nog minder en minder vooral het gedeelte afstompende media analyseren, moderne telecommunicatie is wel heel aardig meegenomen, al was het maar als alternatieve bron van nieuwsverspreiding of om te merken, langs facebook bijvoorbeeld dat mensen meer dan normaal met mekaar in contact staan. Zelfs wanneer ik eens sterk aan een facebook contact dacht bijvoorbeeld, bleek het uur en al en hetgeen men postte te kloppen, volgens 'het' althans, ik sta daar eerder sceptisch tegenover.

 

Veel moet een mens kunnen loslaten op familiaal en liefdesgebied en al die anderen dingen, om uiteindelijk bij zichzelf kunnen thuis te komen. Ik zou weer eens een half Europareis kunnen maken, maar de eerste dagen bewezen al dat ik me tot het vinden van één streek diende te beperken. Voor ik die vond wilde ik eerst nog een plezier doen aan een heel goede, doch te cynische schrijver, die ergens in de voorlopers van het meer woeste gedeelte van Frankrijk woont. De dood wordt er extra geaccentueerd door van die kerkhoven met tonnen betonnen zware kruisen, de natuur is er prachtig, maar zwaarder, klimatologisch en letterlijk door zijn massiviteit, dan nu hier in de Aveyron streek.  Door omstandigheden moeten we mekaar hebben gemist. En als voorbereidingen om mekaar te zien al zo al niet meezitten, hoeft het op langere termijn ook vaak niet, zo blijkt achteraf; zo wil ‘het’ me maar duidelijker maken.

 

 

 

 ‘Het' weet niet of in metaal een ziel zit, die eens tijdens een andere big bang cyclus al een auto was en dat weer wilde worden, maar bij de mensen lijkt dat toch zo te zijn. We zijn uit zovele vroegere genetische samenstellingen en verhalen eigenlijk samengesteld. Zo van dié gedachten, daar is 'het' goed in...nog zo eentje ? " Als je rijdt ben je een soort ridder, maar slaap je aan de kant van de weg en de 'ridders' razen door, dan zijn ze muggen. Het 'het' is goed in dergelijke relativiteitstheorieën  ...in studeren van de bijbel en filosofie en politiek en al wat je maar wil ook, hij leest vijf keer meer dan er staat en verbindt de dingen moeiteloos met mekaar...voorbeelden zullen nog wel volgen. Als 'het' droomt en minder ik, maakt 'het' op basis van collages van de dag of jaren terug heel helder makende zingeving over het zielenleven van anderen meestal, tot in de voorspelling toe.

 

 

 

 ‘Het’, ‘hij’ dus

 

 

 

 “De praktische dingen in ’t leven zeggen veel over de psychologische en emotionele uitdagingen die moeten worden aangegaan”, schreef hij dus, terwijl ik buiten naar het voedselbankje voor de vogels keek. Best leuk om een schrijver als medebewoner van je ziel te hebben, eens hij de kans krijgt om net zoals dit bepaalde moment, dit nu, aan de gang te gaan met woorden.  Hij had het me voorspeld, want al rustend was ik aan ’t proberen of ik zelf niet eens wat zou schrijven en ik stelde me een blanco beeld voor van een pc scherm en zonder nadenken wilde ik dat er woorden zouden op verschijnen, en ze kwamen ook : “’t Was in de eerste wereldoorlog…” Nu, achteraf op dit moment weet ik dat het ‘het’ was die mij een kwartier eerder voorspelde dat wij samen een kwartier later aan het schrijven zouden zijn.  Met een potje essentiële Atlasceder olie naast ons…waar dat ook moge zijn waar ik me met hem bevindt, niet alleen in de hersenen denk ik.  Ik ken iemand die een deel van zijn hersenen na een ongeluk letterlijk kwijt was en nog vogelhokjes en nestkastjes maakt, normaal praat en zo verder…al is hij soms wat minder aanwezig bij de dingen.  Iemand anders kreeg volledig ander bloed bij een ziekte en had nog altijd dezelfde vorm van humor.  ‘Het’ beweert dat hij in een andere tijdsdimensie leeft, die soms dingen jaren van tevoren kan weten en dat mijn doorzicht er eerst een kwartier of een jaar later over komt.  Volgens hem was hij al aanwezig toen de eerste cel voor de allereerste keer splitste, hij was de energie van alle afgestorven cellen die altijd van af bijna nul moesten beginnen om zich te vormen, die energie gaf die cel de inspiratie om zich te delen en het ‘ik’ van al mijn cellen nu, profiteert nu nog van alles en iedereen dat met bestaan ophield omdat hun energie een soort intüitie is om te weten wat, hoe en wanneer je iets moet doen.  ‘Het’, is zoiets als licht dus, straling.  Een keer of vier in mijn leven denk ik dat ‘het’ zichtbaar voor me werd, een soort voedende kleuren die zich in een andere soort trillende en bewegende, verschuivende vormen aan één van je ogen, het rechtste denk ik ineens openbaart, duurt een kwartier ongeveer tot iets langer en je geniet er gewoon van, en je weet alleen dat er iets gegeven wordt en genomen…uitwisseling van informatie of wat…kan ook zijn dat het ‘het’ niet is, ik weet het niet.  In twee van de gevallen was ik wel lang intensief met teksten of lezen bezig geweest.

 

‘Het’ beweert dus dat hij mij al heel mijn leven lang en daarvoor ondersteunt om uit het proces dat de materie met de emoties verbindt te geraken. Terwijl hij dat doet, zo laat hij mij weten, lost hij tegelijk dingen op voor andere mensen en brengt hij dingen in beweging, samen met de ‘’het’ van anderen.  Het leven zou volgens ‘het’  een op bijna volledig op voorhand vastliggend iets zijn, waarvan de uitkomst afhangt van hoe wij onder meer met al de onafgewerkte verhalen van de vorige generaties omgaan. Omdat de overgang van het dierlijke naar het menselijke zo moeilijk liep bij wijlen, en nog steeds bezig is en er zo velen meer dan een gewoon achterstandje hebben, gebeuren er voortdurend op het persoonlijke, interindividuele en collectieve vlak dingen die de bedoeling hebben van er iets uit te leren.  Telkens je je eigen een filosofische vraag stelt ‘wat is dit of wat is dat’ , gebeuren er dingen die je op je weg houden om daar achter te komen. Al zou je wel een ander leven en een andere weg willen, je blijft op je baan, al wordt je er soms wel een andere baan voor in geslingerd.  Wil je op elk domein van het leven doorgronden wat er te doorgronden valt, dan heb je praktijk en theorie voortdurend nodig.  ‘Het’ is meer de theorie en ik de praktijk, maar eigenlijk is ‘het’ een soort scenarioschrijver denk ik wel.  Hoe raak ik terug naar de eerste periode in mijn leven, die van rond de kleutertuin ?  Daar heft ‘het’ al voor gezorgd, vandaar het beeld van dat ene meisje, beetje een moederskindje dat ik zo een tien minuten geleden zag.   Laat ik eens even kijken, wat schreef ‘het’ hier eigenlijk rond ?  Of welke stukken zijn van mij en welke van hem of vormen we niet een team.  “zie link 1 achteraan” (voor als je dit boek uithebt, ik kan het ook overnemen ergens tussenin om dingen te verduidelijken)…of wordt dit een één auteur roman ?

Bij het even buiten gaan zoeken naar een usb stick in de camper, en het voederen van de kippen en kuikentjes, vrij rondlopend, vloog er een krijsende reiger over mijn hoofd, als was het een verontwaardigde, in zijn voedsel vinden gestoorde vliegende dino van vroeger.  “Hee, die metafoor is er eentje van mij hoor ‘het’. “ “Tuurlijk”, repliceert ‘het’ nu “, je moet ook dat soort inzicht leren krijgen hee, want eens wordt jij ook het ‘het’ bij anderen.  Het leven is een voortdurende keuze uit indrukken ook (ik zal het maar even van ‘het’ overnemen)…er zijn er soms duizenden nodig voor een paar van die zinnen hier die je nu leest.  “Ben je weer bezig”, komt ‘het’ nu tussen, “ik dacht dat ik dit boek voornamelijk mocht schrijven”.  “Ach, ga maar je gang jongen, we zullen blijven afwisselen.  Wat heb je me nog te vertellen voor de moment”.

 

 

 

 “Dat weinig toeval is.  Ik vindt het als ‘het’ altijd tof als ik een heel nieuw blad mag beginnen, zoals deze bijvoorbeeld, laat me nu even kijken, waar was ik gebleven.  Wel, jij noemt mij altijd ‘het’, maar in feite ben ik een soort engelbewaarder, daarom dat je aandacht vandaag viel op die engelbewaarder, dat schilderij op facebook van een man die een ploeg bedient op het land en zijn trekpaard is een engel wiens vleugels de grond omploegen…het zou vandaag nog in een rol spelen in dit schrijven…om duidelijk te maken dat het grote werk door ons gedaan wordt, het vruchtbaar maken van de omstandigheden waar jullie kunnen in zaaien dan om te kunnen oogsten. De zogezegde onzichtbare wereld wil jullie duidelijk maken dat wij bestaan.  Daarom hebben we voor jou de mogelijkheid geschapen om tijd te hebben  om mij hierover te laten schrijven.  Natuurlijk, jij schrijft, ook…maar net zoals op je reizen met je kamper was ik jouw gps, jouw landkaart, jouw overzicht.   Waarom jij ? Iedereens genen zitten wijdverspreid de wereld rond en iedere nieuwe compositie waarvan jij in jouw geval de leiding hebt, of zou moeten hebben soms; bestaat uit een verzameling wezens eigenlijk die genetisch aan jou voorafgingen…zo uitgekiend bij mekaar gebracht om een rol te spelen in het bewustmaking proces van anderen (in jouw geval, voor dat jij doorhebt wie er voor zo’n dingen als deze rijp is en wie niet; je sukkelde soms wel wat af, maar omdat je zo puur altruïstisch bent en het leven met je goedheid wilde vullen; zonder rekening te houden met het genetisch (niet het Boedhistisch)  karma van anderen, kwam ik samen met jou uit de wereld van straling, kleuren en wezens om samen met jouw geboren te worden, allee, in feite stond ik op je te wachten in de zin van dat ik je toen al voorlichtte over hoe men geboren moet worden.  Hallo ?  Je volgt toch nog ? Vandaar ook de gedachte die je enkele uren geleden had, dat je vader die reeds negen jaar geleden overleed, vandaag zou sterven, je zag een beeld van hem en je oom in de loods van het fruitbedrijf…langs de ene kant vertelden ze je dat het vandaag hun dag was omdat je eindelijk begonnen bent met de roman die je altijd al wou schrijven, en ook zij hebben dat mogelijk gemaakt met hun leven, waarin jij hen ook met werken gesteund hebt eigenlijk…het grote wonder van de voorbereiding van je roman kende al enorm vele vertakkingen.  Het feit dat je vader een tweede keer zou overlijden, wil gewoon zeggen dat je, omdat je alle negatieve emoties overwonnen hebt, nu meer mij dan je vaders als desgevallende gids gaat nodig hebben, en dat je vader zich voorbereidt op  het leiderschap van een nieuw bestaan op aarde, om meer een leven te leiden zoals zijn naamgenoot in Zweden die belangrijke uitgaven in verband met kunst, politiek en religie in zijn uitgeverij met vestigingen in heel Europa aanbood.  Je kwam er achter toen je je vaders naam na zijn dood op google inleidde.  Je vader zal vlug anders omgaan met de dingen in zijn karakter die hem parten speelden in een vorig leven . Maar laat ik je enkele dingen in herinnering brengen die ik je probeerde doorgeven toen je je verhaal schreef over hoe jij dacht dat leven en dood in mekaar zaten, je hebt er geen vervolg aan geschreven, in het verhaal stierf je in het begin en je liet een beetje een och wel voortijdig testament achter…er schuilt nog veel meer achter die realiteiten van de andere kant…wie het niet geloven wil moet maar eens een boek lezen over de afmetingen van de piramiden in Egypte en hun symmetrie met bepaalde natuurwetten en afstanden.  Wij, het ‘het’ hebben hun die maten spontaan doorgegeven, ze wisten toen nog niet met wat ze eigenlijk symbolisch gezien bezig waren. http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/archive/2014/07/14/er-was-dus-toch-leven-na-de-dood-8235167.html

 

 ‘Het’ s geheim van de stilte   

 

 Mensen doorheen het leven begeleiden, men moet er niet gestorven voor zijn.  Wit bevat de totaliteit van kleurencomponenten en gebroken door een prisma, zie je alle kleuren van de regenboog.  Met de stilte is iets gelijkaardigs aan de hand, het niet aanwezig zijn van geluid en toch bevat de ruimte een lading, iets wat op grote hoogte vaak nog overweldigender is dan beneden.  De stilte is niet de som van alle geluiden, maar de mogelijkheid, de sleutel tot het hebben van geluid.  Zoals ‘wit’ de sleutel tot kleur is, zo is de stilte ook een soort onverschillig evenwicht dat je positief of negatief kan gebruiken.  De stilte kan je ontspannen of je kan er schrik van hebben, zoiets als schrik hebben in de donker.  Tussen mensen kan iets ongemakkelijks hangen, zo iets van ‘wie breekt het ijs’, veroorzaakt door niet genoeg mondigheid, niet durven spreken over dit of dat, gebrek aan dingen om over te spreken…allemaal dingen die men niet zo vlug meemaakt tussen mensen met een goede tot uitstekende dialoog. Vaak is het ook zo dat men niet eens hoeft te spreken, dat er al een soort gedachtenoverdracht gebeurd is, zonder dat men het weet, je kan dat zelfs op een paar seconden aanvoelen.  Woorden kunnen worden geuit onder emotionele druk of onder ontspanning of intellectuele inspanning. Woorden zijn de geordende geluidsvorm van interacties tussen mensen hun innerlijke, of de geschreven neerslag hiervan, al kan je ook beweren dat gedachten ook woorden zijn…maar toch zijn het eerder wezenlijkheden, wezens in hun stralingsvorm.  Na de big bang, het symbolische benaderen van de zinloosheid was er eerst straling, een beetje de wetenschappelijke versie dan van ‘in den beginne was het woord’ (big bang : kleiner of gelijk aan nul is uit en boze in het bestaan…spoken zonder materie bestaan niet).  Van daaruit heeft alles zich ontwikkeld maar mét de intelligentie uit de vorige big bang…de som van al het wezenlijke der schepsels tot en met de digitale info uit de vorige big bang.  Net als of de schepping op basis van miljarden foto’s weer de zin kreeg om dat allemaal opnieuw tot stand te laten komen.  Wat mensen niet genoeg beseffen is dat het woord een eigen kracht en leven heeft en dat je het voorzichtig moet gebruiken. Nu we in een tijdperk gekomen zijn waar objectieve kennis in belangrijke mate mogelijk is geworden maar nog op vele momenten geweld wordt aangedaan, rijpt er ook meer en meer begrip om de subjectieve belevingswereld naast het zuiver rationele op een andere manier te gaan interpreteren.  Indien er meer mensen positief ingesteld moeten zijn zou het telepathische netwerk en de anderen manieren van communicatie veel beter werken.  Sommige mensen hoeven mekaar niet eens tegen te komen.  Heel dit netwerk, werkt zowel op het individuele als collectieve vlak, maar het collectieve vertrekt van bij de individuen die vaak een achterstand in hun ontwikkeling hebben ten gevolge van stoffelijke levensomstandigheden van allerlei aard en van de stand van hun emotionele evolutie.  Zo is het feit van niet voldoende politiek bewust te zijn niet alleen een gebrek aan goede wil en apathie maar ook van onderlinge competitie die tot zeer gespannen verhoudingen kan leiden op werkvloeren en elders.

 

 

 

"' Het probleem met alles tussen leven en dood, is dat we niet weten of de info die we over een bepaalde persoon of personen binnenkrijgen, na analyse, ofwel naar een hogere hierarchie gaat ofwel door de bewuste personen zelf als energie gebruikt wordt om uit bepaalde moeilijke situatie te geraken...ofwel gaat naar personen die eens hebben geleefd en ook al met deze moeilijkheden hadden te maken...waarschijnlijk naar een combinatie van de drie mogelijkheden...op basis van het gegeven dat het goede dat mensen ooit deden, de energie daarvan, nog kan worden aangewend door diegenen die op een bepaalde manier de verlengstukken van vorige verhaallijnen waren...op voorwaarden dat ze zichzelf niet overwegend door negatieve emoties laten overweldigen hebben en ze er niet los van raakten, bij wijze van spreken. Eigenlijk, al ik zo de meeste van je kortverhalen lees, (ik heb ze je helpen ingeven trouwens, dan heb jij nogal het een en ander meegemaakt-weet ik wel hoor)" : http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...    Dat is jouw deel van het werk voornamelijk.  Het mijne was eerder dit soort van sfeer : http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar... 

 

 

 

 

 

 

 

Iedere tekst is een ander kind, want woorden zijn levende wezens

 De avond vergleed in de nacht en er was, zoals de ochtend toen vader zijn eerste ochtend dood was, geen elektriciteit, maar echt donker nu dus.  En een wandelzoektocht door het dorp, van niet dorpsgenoten zo te horen.  Ik heb een zaklantaarn zonder batterijen gewonnen vandaag, wat me doet denken aan de zoektocht die het leven eigenlijk is.  Geboren worden en sterven , alles ertussen en ervoor kunnen we achterhalen, maar beiden blijven in feite een soort half opgelost mysterie; met alleen de zekerheid dat je beiden niet kan tegenhouden, indien het lot, waar alles op geschoven wordt, het geboren worden toch niet verhinderd natuurlijk.  Zo, de eerste zinnen in mijn recent opgeruimde kamer zitten er op.  Het oude behangpapier van een jaar of twintig verwijderd en gekozen voor het blanke witte bezet van de muren; stille wijze getuigen van veel.  Ik zou naar buiten kunnen gaan naar waar ik heb gehoord dat Oost Europese gastarbeiders samen komen of in stilte weer eens kunnen genieten van de rust van zo veel momenteel in deze periode van mijn leven.   Of verder schrijven over de niet economische verbanden tussen mensen, linken en waaroms die je wel kan beschrijven, maar dan moet je te diep graven en mensen kwetsen waarschijnlijk of ook weer niet, want zijn ze niet zelf op zoek, al kabbelen de minst bewusten vaak rustiger door het leven… .

 Je kan me vragen hoe het met me gaat en het antwoord zal afhankelijk zijn van de persoon die het vraagt, niet dat ik het type ben dat zo maar iets verzint of wil voorwenden, het tegengestelde eigenlijk, maar vooral omdat niet iedereen hetzelfde aankan of verstaat of recht op heeft.  Van iedereen gaat ook een andere muze uit zo lijkt het wel, allen samen een prachtig geheel van ongelofelijke aanvullingen in een spel te samen.

 

Het is zo een ochtend in oktober met zacht weertje, al kan oktober wel voor verassingen zorgen, deze is er één met een beetje mist en een vroeg fluitende vogel, terwijl je je eigen vogel mineralen laat wateren aan de boom waarvan de kat zelfs weet dat het je plaatsje is. Is dit nu mijn weer zelf geschapen plaats onder het weer zelf gebouwde huis al waar ik zinnen zoals deze op hun plaats ga krijgen ? Of zal ik er weer voor moeten reizen of gewoon nog verder weg van dit dorp hier de bos aan het water intrekken, waar het veel stiller is of heb ik niet een nog veel stillere plek nodig hoog boven op een beboste berg met stromend water in de buurt en nog een uitzicht op zee als het even kan ?  Ach, het zal hier ook wel gaan zeker ?  Maar waarover schrijf je in een wereld waar er velen leven als of alles reeds is verteld en zomaar wat vervolg breien aan hun levens zonder inzicht in veel meer dan de praktische dingen en met weinig gevoel voor symboliek en verwondering ?  Veel van de stof waar van een dichter met weinig genoeg van heeft om één van de essenties van te vatten, zegt anderen weinig tot absoluut niks.  Bij elke opruimbeurt krijgt alles een nieuwe plaats en zelfs een stukje gebroken hout boven op een kast, lacht je blij en verscheurd tegelijk toe als verhaalde het over de essentie van leven.

 

 

 

Hoe het met me gaat, lezer in ’t algemeen, wel in ’t algemeen zoals altijd goed en als dat al minder is dan zit die gekke wereld waar ik van uit mijn perspectief nu soms overdreven veel om gaf daar wel voor veel tussen zoals in tal van geschriften die ik al schreef en in tal van literaire stijlen en vormen staat te lezen en in meer dan één taal en ook die taal die er alleen één van de eigen innerlijke communicatie is, zelden doeltreffend met iemand anders te delen.  Iedere tekst is een ander kind, want woorden zijn levende wezens. 

 

 

 

Woorden drukken uiteindelijk niet alleen uit hoeveel ochtendkoekjes er aan welke prijs bij de bakker liggen, maar ook hoe U zich voelt.  Bent U een kettingroker of rookt U er maar een viertal per dag in zeven keren met een klein sigaartje er tussen dat ook overmorgen nog kan worden opgerookt in twee keren…en ervaar je dan dat halve of hele dagen zonder kunnen ook heerlijk kan zijn ?   Dat is nou net het probleem met velen…niet zonder die of die of dat meer kunnen…al is het natuurlijk niet altijd een probleem, het hangt van de verhalen en de bedoelingen van de persoonlijke en onderlinge levens af.

 

 

 

Als alles wiskunde is, inbegrepen muziek, dan zijn woorden de harmonie van de ziel, zonder harmonie, ondanks de wiskunde geen muziek, zonder gevoelens weinig woorden.  Zonder bewuste beleving, geen muze.

 je hebt niet gebeld,

 hoop dat je het wel stelt

weet bovendien

 al wat ik in gedichten over liefde en jou schreef

 leeft in mij ongeschonden

 alles wat ik kreeg, gaf, deelde,

 was van uitzonderlijke menselijke weelde

 niet kapot, verdwenen

ergens altijd in genen

 tegen dat we vertrekken

 weg al die zere plekken

 maar liefst dag na dag

 nu nog op onze wegen

 je weet wel wat liefde vermag

 ondanks evoluties en kruispunten van

 en met anderen

 

x

 

http://achjadeliefde.skynetblogs.be   http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

 

 

 

“Wat zeg je 'het' ?” “Ik zal je een voorbeeld geven” ?.

 

“Ja, Vi(e)cCA, een voorvader van me-van jou ook eigenlijk- (zie 'een jump van 400jaar'-verhaal *), was een Spanjaard, ja de CA van Carne (vlees) en van CAtholiek heeft misschien voor papenman Alva wel wandaden begaan vanuit het in de CArne, teveel Vie in het vlees nog te zitten, (“in jouw taal spreken is echt niet makkelijk 'het'. “‘Victory’ zit er ook in, ja, ik weet het. En in message zit massage, maar nu terug naar jou denklijn weet je wel alstublieft !  De gewone Christenen wilden van de negatieve emoties al meer van los komen en mijn voornaam en familienaam is bijna identiek als deze uit de stamboom van de vrouw , waarmee ik een diepe Carne maar ook spirituele relatie had, alhoewel de rest ook niet min was, integendeel en ik weet het, we zullen na enkele jaren terug platonisch omgaan met mekaar misschien wel uit mekaar groeien omdat het lichamelijke geen plaats meer krijgt, de plaats waar het zich tweemaal acht jaar in wisselende gewaarwordingen van energie en beelden in kon koesteren. Toch merkwaardig die verhaallijnen over generaties hee, de oude Dionysus Vicca liet een kapel bouwen die nog bestaat en een grootvader van Willeke werkte nog voor een afstammeling van die Vicca. Een andere afstammeling die overliep van levenslust, één met zuiderse trekken en een blauw én een donker oog kwam samen met een meer Germaanse die het leven precies wat beu was soms omwille van de hardheid van het bestaan toen en ze maakten prachtige kinderen. Ook een merkwaardige lijn was het samengaan van een tak van de familie Vicca vier eeuwen later met de familie Pasttimes, waar de mannen een eerder zachtere inborst hadden en de vrouwen overaanhankelijk. De man met het Germaanse en Romaanse oog, alhoewel levenslustig, had daardoor al niet meer de macho-karaktereigenschappen van een deel van de zuiderlingen.

 

Hou jij je maar met de analytische kant van het leven bezig, 'het', werk maar verder aan je modellen van ofwel is een mens iemand met een zeker mannelijk en vrouwelijk evenwicht van de desbetreffende krachten in hem of haar , ofwel neigt hij of zij naar het homofobe door teveel mannelijkheid of vrouwelijkheid in zijn of haar eigen toe te laten en de verbanden die je ziet met de structuren van onder andere atoommodellen en reageren en niet reageren of in een ogenschijnlijk onverschillig evenwicht blijven met de omgeving of niet. Zal ik me wel bezig houden met hoe mensen met dezelfde en verschillende familiale achtergronden en karakters met mekaar interfereerden en nog altijd interfereren en dat tenminste voor de leek begrijpelijker dan jouw schema's dat zijn, voor te stellen, waarde 'het'. Ik ben er toch maar in geslaagd van op deze reis te doen wat ik al lang voorvoelde, ergens een aanknopingspunt vinden om vanachter een tafel in de zon over de diepere lagen van de geest en zijn onderste met de zuiverste stoffelijke verbonden zielelagen te schrijven (ook het geestelijke is een soort stof, niet mis te verstaan, maar van een gedeeltelijk andere dimensie en samenstelling wel te verstaan, daar zijn we het eens , 'het'. En wat die ‘Het’ met hoofdletter betreft, die tref ik bij mijn wandelingen aan in alle geuren en kleuren en temperaturen en lichtinvallen en menselijke en andere creaties, zowel in de vondst van die boer hier op de hoek om een kapotte stoel in een kippenhok als zitplaatsen voor de kippen te integreren, zowel als in de machtige watervallen hier in deze mooie streek waar je in de zijwegen van de hoofdwegen nog kan wandelen met je ogen toe, wijl de vermoeidheid van je afglijdt. Het is allemaal niet voor niets geweest, als ik zie dat ik nog vele blogbezoekers dagelijks heb bijvoorbeeld, al vul ik de blogs al maanden bijna niet meer aan en hadden ze in de tijd dat ik ze dagelijks aanvulde samen een 1000tal bezoekers per dag, nu dat ik het niet meer doe, volgens de nieuwe statistieken van mijn operator niet veel minder. Niets is nooit voor niets, altijd betekent alles iets dat naar meer zingeving en bewustzijn neigt, inbegrepen de vrouw en man en kinderen in het leven. Niemand komt zo maar zonder redenen dit leven in, net zoals men zich kan afvragen wat diegenen met bijna dood ervaringen te 'horen' krijgen soms : "wat kom jij hier al doen, ga maar terug".

 

Men hoeft geen intelektuele of intellectuele verhouding met iemand te hebben of een diepgaande spirituele band die nooit of weinig in woorden of moeilijke of prachtige teksten is omgezet om een zeer diepgaande spirituele band te hebben…maar het helpt in het soort aan hem of haar of aan hun ‘het’s’ aangepaste vervolmakingsproces dat eenieder doorloopt.

 

Onderweg viel ‘het’ ook nog een doremifasollasi-theorie te binnen : do-stuit1(oerdriften) re-onderbuik2(sensueel-zorgend), mi-maag 3(verwerken-denken-emoties) fa)hart-midden4 (combinerend),

 

Sol5-spreken, la-6ruiken-lucht, si-7zien,scherpte. Allemaal gedurende kilometers en kilometers reizen en genieten, observeren, vergelijken… samen met ‘het’ tot stand gekomen. "’Gecombineerd met de eerste klanken van voornamen van mensen die je kent, kan je ze korter of verder bij een bepaalde klank onderbrengen"’, wou ‘het’ me nog wijsmaken.

 

‘Het’ vond ook dat bij iedere geografische streek niet alleen aardrijkskundige typen, maar ook een bepaald type van mensen hoorde die zich niet alleen vanwege hun taalgebruik onderscheiden, maar ook van type van warme of koudere menselijke aard…en overal, niet alleen in Frankrijk, heb je nogal wat verschillende streken en onderverdelingen. Ook vond ‘het’ dat je ook voor filosofische denkrichtingen een soort landkaarten en waar naartoe die wegen leiden kon opstellen. En van wie, van mij of ‘het’ was de bedenking "het kan zijn dat U een menig heb over mij, maar ik ook over U, en de mijne zal wel vaker genuanceerder zijn dan die van U denk ik."

 

 

 

 

 

B. Mijn Boek

 

 

Iedere tekst is een ander kind, want woorden zijn levende wezens

 

 

 

De avond vergleed in de nacht en er was, zoals de ochtend toen vader zijn eerste ochtend dood was, geen elektriciteit, maar echt donker nu dus.  En een wandelzoektocht door het dorp, van niet dorpsgenoten zo te horen.  Ik heb een zaklantaarn zonder batterijen gewonnen vandaag, wat me doet denken aan de zoektocht die het leven eigenlijk is.  Geboren worden en sterven , alles ertussen en ervoor kunnen we achterhalen, maar beiden blijven in feite een soort half opgelost mysterie; met alleen de zekerheid dat je beiden niet kan tegenhouden, indien het lot, waar alles op geschoven wordt, het geboren worden toch niet verhinderd natuurlijk.  Zo, de eerste zinnen in mijn recent opgeruimde kamer zitten er op.  Het oude behangpapier van een jaar of twintig verwijderd en gekozen voor het blanke witte bezet van de muren; stille wijze getuigen van veel.  Ik zou naar buiten kunnen gaan naar waar ik heb gehoord dat Oost Europese gastarbeiders samen komen of in stilte weer eens kunnen genieten van de rust van zo veel momenteel in deze periode van mijn leven.   Of verder schrijven over de niet economische verbanden tussen mensen, linken en waaroms die je wel kan beschrijven, maar dan moet je te diep graven en mensen kwetsen waarschijnlijk of ook weer niet, want zijn ze niet zelf op zoek, al kabbelen de minst bewusten vaak rustiger door het leven… .

 

Je kan me vragen hoe het met me gaat en het antwoord zal afhankelijk zijn van de persoon die het vraagt, niet dat ik het type ben dat zo maar iets verzint of wil voorwenden, het tegengestelde eigenlijk, maar vooral omdat niet iedereen hetzelfde aankan of verstaat of recht op heeft.  Van iedereen gaat ook een andere muze uit zo lijkt het wel, allen samen een prachtig geheel van ongelofelijke aanvullingen in een spel te samen.

 

Het is zo een ochtend in oktober met zacht weertje, al kan oktober wel voor verassingen zorgen, deze is er één met een beetje mist en een vroeg fluitende vogel, terwijl je je eigen vogel mineralen laat wateren aan de boom waarvan de kat zelfs weet dat het je plaatsje is. Is dit nu mijn weer zelf geschapen plaats onder het weer zelf gebouwde huis al waar ik zinnen zoals deze op hun plaats ga krijgen ? Of zal ik er weer voor moeten reizen of gewoon nog verder weg van dit dorp hier de bos aan het water intrekken, waar het veel stiller is of heb ik niet een nog veel stillere plek nodig hoog boven op een beboste berg met stromend water in de buurt en nog een uitzicht op zee als het even kan ?  Ach, het zal hier ook wel gaan zeker ?  Maar waarover schrijf je in een wereld waar er velen leven als of alles reeds is verteld en zomaar wat vervolg breien aan hun levens zonder inzicht in veel meer dan de praktische dingen en met weinig gevoel voor symboliek en verwondering ?  Veel van de stof waar van een dichter met weinig genoeg van heeft om één van de essenties van te vatten, zegt anderen weinig tot absoluut niks.  Bij elke opruimbeurt krijgt alles een nieuwe plaats en zelfs een stukje gebroken hout boven op een kast, lacht je blij en verscheurd tegelijk toe als verhaalde het over de essentie van leven.

 

Hoe het met me gaat, lezer in ’t algemeen, wel in ’t algemeen zoals altijd goed en als dat al minder is dan zit die gekke wereld waar ik van uit mijn perspectief nu soms overdreven veel om gaf daar wel voor veel tussen zoals in tal van geschriften die ik al schreef en in tal van literaire stijlen en vormen staat te lezen en in meer dan één taal en ook die taal die er alleen één van de eigen innerlijke communicatie is, zelden doeltreffend met iemand anders te delen.  Iedere tekst is een ander kind, want woorden zijn levende wezens. 

 

Woorden drukken uiteindelijk niet alleen uit hoeveel ochtendkoekjes er aan welke prijs bij de bakker liggen, maar ook hoe U zich voelt.  Bent U een kettingroker of rookt U er maar een viertal per dag in zeven keren met een klein sigaartje er tussen dat ook overmorgen nog kan worden opgerookt in twee keren…en ervaar je dan dat halve of hele dagen zonder kunnen ook heerlijk kan zijn ?   Dat is nou net het probleem met velen…niet zonder die of die of dat meer kunnen…al is het natuurlijk niet altijd een probleem, het hangt van de verhalen en de bedoelingen van de persoonlijke en onderlinge levens af.

 

Als alles wiskunde is, inbegrepen muziek, dan zijn woorden de harmonie van de ziel, zonder harmonie, ondanks de wiskunde geen muziek, zonder gevoelens weinig woorden.  Zonder bewuste beleving, geen muze.

 

 

 

 

Paranormaal romanidee

 

Omdat ik niet meer altijd zo goed kan, tegen het lijden van het wezen, dat ik voor een stuk als een onderdeel van mezelf ervaar,... heb ik besloten om 'het' in dit schrijven gewoon 'het' te noemen. Ik heb al eens last van oneindig te goed te willen zijn, te begripvol, te betrokken bij het lijden van al die andere wezens die eigenlijk hetzelfde in andere vormen voor hebben. Ik en ‘het’ samen, te veel meelevendheid, inlevingsvermogen; te veel ratio, te veel analyse en te veel alternatieven en te veel fantasie ook; moeilijk om samen te houden soms. Het leven van 'het' daarbovenop is als een levende roman met teveel gegevens met verbanden over alle mogelijke personages en aspecten van het concrete en abstracte dat alles en eenieder omgeeft. Het is soms ook moeilijk van de 'het' in me en het 'ik' uit mekaar te houden. 'Het' is meer wit-zwart en academisch, zowel als overdreven paranormaal bezig en eigenlijk ben ik het die teveel last heb van te begripvol te willen zijn...eenieder heeft zijn eigen wegen uit te stippelen en te gaan en daarvoor verantwoordelijkheid op te nemen; hoe al die vertakkingen op eenieders ‘landkaart’ ook uiteenlopen.

 

 

 

'Het ziet mensen, woorden, dingen, plaatsnamen, eigennamen...enz en herkent het wezenlijke en sommige niet zo evident lijkende verbanden erachter. 'Het' wil schrijven en realiseert zich dat dat achter bepaalde grenzen niet meer mogelijk is en niet alleen uit privémotieven, bijlange niet. 'Het' weet het, 'het' kwam voort uit het benaderen van het punt van zinloosheid na de zoveelste bigbancyclus, 'het' kwam voort uit straling en atomen en cellen enz...en verrijkte zich door ontwikkeling van culturen, tot wat 'het' nu is, een enorm bewustzijn over het totaal der dingen, gekoppeld aan de eigen specifieke emotionele leefwereld, waar het zich door inleving en analyses en volharding ook al doorgeworsteld heeft. 'Het' zit hier nu in dat 'ik' dat door generaties niet zomaar toevallig en blind doorgegeven werd om met die spirituele rijkdom iets te doen ten gunste van mensen met meer dan gewone belangstellingen en feeling .

 

 

 

Vermits 'het' geen camera heeft om al de dingen die ik tijdens mijn dagenzie, te filmen en woorden en geluiden te linken met de dingen die ze in ‘het’ en me oproepen;  zal 'het' het aan zijn eigen lezers verplicht zijn van in fictieve romanvorm toch iets te proberen overbrengen van wat 'het' bedoeld. Eerder is 'het' niet tevreden, alhoewel 'het' meer en meer ontdekt dat de innerlijke beleving van die haast paranormale dingen waarover 'het' het heeft, al genoeg is om dingen langs telepathische weg misschien te veranderen ? Ikzelf heb alleen wat zon, natuur, voeding en een dak boven mijn hoofd nodig, het mag mobiel zijn. Ook de liefde van een ander wezen van het andere geslacht is belangrijk, ook voor 'het'...maar 'het' heeft die anderen hun gedeelte overgeërfd lijden zo goed door, dat hij er voor mensen niet gemakkelijk draagbare dingen over zegt of schrijft, ook dat valt aan te kunnen met anderen, in overleg tussen 'ik' en 'het' ...en die anderen...als er nog eens een andere 'ons' pad kruist eigenlijk.

 

Het 'het' in een ander leren kennen, je moet er van 'het' maar de kans toe krijgen. Toch heeft mijn 'het' al heel veel geleerd van mijn inleving in de pijn van anderen en mijn weigering van weer met mensen hun pijn in te gaan. Diegenen die 'het' ook hebben en niet onder hun negatieve emoties bedolven zijn, zullen deze regels wel verstaan, anderen, de meer wit-zwart denkers...en ze moeten en mogen er ook zijn, ben soms zelf zo, zullen al die heisa om het 'het' wel gewoon catalogeren onder afwijking van de hersenen, wat in sommige gevallen ook kan en de nodige onderdrukkende medicamenten voorschrijven; wat in het geval van ernstige psychose al eens nuttig kan zijn, vooral voor de omgeving zeker dan...maar de vraag naar alternatieve behandelingen blijft...als verbetering in de zin van innerlijke rust en evenwichtig beoordelingsvermogen al mogelijk zou zijn (dergelijke momenten benaderen en er niet te ver van weg geraken is ook al goed).

 

Wat ook goed is voor 'het', is nog minder en minder vooral het gedeelte afstompende media analyseren, moderne telecommunicatie is wel heel aardig meegenomen, al was het maar als alternatieve bron van nieuwsverspreiding of om te merken, langs facebook bijvoorbeeld dat mensen meer dan normaal met mekaar in contact staan. Zelfs wanneer ik eens sterk aan een facebook contact dacht bijvoorbeeld, bleek het uur en al en hetgeen men postte te kloppen, volgens 'het' althans, ik sta daar eerder sceptisch tegenover.

 

Veel moet een mens kunnen loslaten op familiaal en liefdesgebied en al die anderen dingen, om uiteindelijk bij zichzelf kunnen thuis te komen. Ik zou weer eens een half Europareis kunnen maken, maar de eerste dagen bewezen al dat ik me tot het vinden van één streek diende te beperken. Voor ik die vond wilde ik eerst nog een plezier doen aan een heel goede, doch te cynische schrijver, die ergens in de voorlopers van het meer woeste gedeelte van Frankrijk woont. De dood wordt er extra geaccentueerd door van die kerkhoven met tonnen betonnen zware kruisen, de natuur is er prachtig, maar zwaarder, klimatologisch en letterlijk door zijn massiviteit, dan nu hier in de Aveyron streek.  Door omstandigheden moeten we mekaar hebben gemist. En als voorbereidingen om mekaar te zien al zo al niet meezitten, hoeft het op langere termijn ook vaak niet, zo blijkt achteraf; zo wil ‘het’ me maar duidelijker maken.

 

 

 

 

 

 

 

‘Het' weet niet of in metaal een ziel zit, die eens tijdens een andere big bang cyclus al een auto was en dat weer wilde worden, maar bij de mensen lijkt dat toch zo te zijn. We zijn uit zovele vroegere genetische samenstellingen en verhalen eigenlijk samengesteld. Zo van dié gedachten, daar is 'het' goed in...nog zo eentje ? " Als je rijdt ben je een soort ridder, maar slaap je aan de kant van de weg en de 'ridders' razen door, dan zijn ze muggen. Het 'het' is goed in dergelijke relativiteitstheorieën  ...in studeren van de bijbel en filosofie en politiek en al wat je maar wil ook, hij leest vijf keer meer dan er staat en verbindt de dingen moeiteloos met mekaar...voorbeelden zullen nog wel volgen. Als 'het' droomt en minder ik, maakt 'het' op basis van collages van de dag of jaren terug heel helder makende zingeving over het zielenleven van anderen meestal, tot in de voorspelling toe.

 

 

 

 

 

 

 

 ‘Het’, ‘hij’ dus

 

 

 

 “De praktische dingen in ’t leven zeggen veel over de psychologische en emotionele uitdagingen die moeten worden aangegaan”, schreef hij dus, terwijl ik buiten naar het voedselbankje voor de vogels keek. Best leuk om een schrijver als medebewoner van je ziel te hebben, eens hij de kans krijgt om net zoals dit bepaalde moment, dit nu, aan de gang te gaan met woorden.  Hij had het me voorspeld, want al rustend was ik aan ’t proberen of ik zelf niet eens wat zou schrijven en ik stelde me een blanco beeld voor van een pc scherm en zonder nadenken wilde ik dat er woorden zouden op verschijnen, en ze kwamen ook : “’t Was in de eerste wereldoorlog…” Nu, achteraf op dit moment weet ik dat het ‘het’ was die mij een kwartier eerder voorspelde dat wij samen een kwartier later aan het schrijven zouden zijn.  Met een potje essentiële Atlasceder olie naast ons…waar dat ook moge zijn waar ik me met hem bevindt, niet alleen in de hersenen denk ik.  Ik ken iemand die een deel van zijn hersenen na een ongeluk letterlijk kwijt was en nog vogelhokjes en nestkastjes maakt, normaal praat en zo verder…al is hij soms wat minder aanwezig bij de dingen.  Iemand anders kreeg volledig ander bloed bij een ziekte en had nog altijd dezelfde vorm van humor.  ‘Het’ beweert dat hij in een andere tijdsdimensie leeft, die soms dingen jaren van tevoren kan weten en dat mijn doorzicht er eerst een kwartier of een jaar later over komt.  Volgens hem was hij al aanwezig toen de eerste cel voor de allereerste keer splitste, hij was de energie van alle afgestorven cellen die altijd van af bijna nul moesten beginnen om zich te vormen, die energie gaf die cel de inspiratie om zich te delen en het ‘ik’ van al mijn cellen nu, profiteert nu nog van alles en iedereen dat met bestaan ophield omdat hun energie een soort intüitie is om te weten wat, hoe en wanneer je iets moet doen.  ‘Het’, is zoiets als licht dus, straling.  Een keer of vier in mijn leven denk ik dat ‘het’ zichtbaar voor me werd, een soort voedende kleuren die zich in een andere soort trillende en bewegende, verschuivende vormen aan één van je ogen, het rechtste denk ik ineens openbaart, duurt een kwartier ongeveer tot iets langer en je geniet er gewoon van, en je weet alleen dat er iets gegeven wordt en genomen…uitwisseling van informatie of wat…kan ook zijn dat het ‘het’ niet is, ik weet het niet.  In twee van de gevallen was ik wel lang intensief met teksten of lezen bezig geweest.

 

‘Het’ beweert dus dat hij mij al heel mijn leven lang en daarvoor ondersteunt om uit het proces dat de materie met de emoties verbindt te geraken. Terwijl hij dat doet, zo laat hij mij weten, lost hij tegelijk dingen op voor andere mensen en brengt hij dingen in beweging, samen met de ‘’het’ van anderen.  Het leven zou volgens ‘het’  een op bijna volledig op voorhand vastliggend iets zijn, waarvan de uitkomst afhangt van hoe wij onder meer met al de onafgewerkte verhalen van de vorige generaties omgaan. Omdat de overgang van het dierlijke naar het menselijke zo moeilijk liep bij wijlen, en nog steeds bezig is en er zo velen meer dan een gewoon achterstandje hebben, gebeuren er voortdurend op het persoonlijke, interindividuele en collectieve vlak dingen die de bedoeling hebben van er iets uit te leren.  Telkens je je eigen een filosofische vraag stelt ‘wat is dit of wat is dat’ , gebeuren er dingen die je op je weg houden om daar achter te komen. Al zou je wel een ander leven en een andere weg willen, je blijft op je baan, al wordt je er soms wel een andere baan voor in geslingerd.  Wil je op elk domein van het leven doorgronden wat er te doorgronden valt, dan heb je praktijk en theorie voortdurend nodig.  ‘Het’ is meer de theorie en ik de praktijk, maar eigenlijk is ‘het’ een soort scenarioschrijver denk ik wel.  Hoe raak ik terug naar de eerste periode in mijn leven, die van rond de kleutertuin ?  Daar heft ‘het’ al voor gezorgd, vandaar het beeld van dat ene meisje, beetje een moederskindje dat ik zo een tien minuten geleden zag.   Laat ik eens even kijken, wat schreef ‘het’ hier eigenlijk rond ?  Of welke stukken zijn van mij en welke van hem of vormen we niet een team.  “zie link 1 achteraan” (voor als je dit boek uithebt, ik kan het ook overnemen ergens tussenin om dingen te verduidelijken)…of wordt dit een één auteur roman ?

Bij het even buiten gaan zoeken naar een usb stick in de camper, en het voederen van de kippen en kuikentjes, vrij rondlopend, vloog er een krijsende reiger over mijn hoofd, als was het een verontwaardigde, in zijn voedsel vinden gestoorde vliegende dino van vroeger.  “Hee, die metafoor is er eentje van mij hoor ‘het’. “ “Tuurlijk”, repliceert ‘het’ nu “, je moet ook dat soort inzicht leren krijgen hee, want eens wordt jij ook het ‘het’ bij anderen.  Het leven is een voortdurende keuze uit indrukken ook (ik zal het maar even van ‘het’ overnemen)…er zijn er soms duizenden nodig voor een paar van die zinnen hier die je nu leest.  “Ben je weer bezig”, komt ‘het’ nu tussen, “ik dacht dat ik dit boek voornamelijk mocht schrijven”.  “Ach, ga maar je gang jongen, we zullen blijven afwisselen.  Wat heb je me nog te vertellen voor de moment”.

 

 

 

 “Dat weinig toeval is.  Ik vindt het als ‘het’ altijd tof als ik een heel nieuw blad mag beginnen, zoals deze bijvoorbeeld, laat me nu even kijken, waar was ik gebleven.  Wel, jij noemt mij altijd ‘het’, maar in feite ben ik een soort engelbewaarder, daarom dat je aandacht vandaag viel op die engelbewaarder, dat schilderij op facebook van een man die een ploeg bedient op het land en zijn trekpaard is een engel wiens vleugels de grond omploegen…het zou vandaag nog in een rol spelen in dit schrijven…om duidelijk te maken dat het grote werk door ons gedaan wordt, het vruchtbaar maken van de omstandigheden waar jullie kunnen in zaaien dan om te kunnen oogsten. De zogezegde onzichtbare wereld wil jullie duidelijk maken dat wij bestaan.  Daarom hebben we voor jou de mogelijkheid geschapen om tijd te hebben  om mij hierover te laten schrijven.  Natuurlijk, jij schrijft, ook…maar net zoals op je reizen met je kamper was ik jouw gps, jouw landkaart, jouw overzicht.   Waarom jij ? Iedereens genen zitten wijdverspreid de wereld rond en iedere nieuwe compositie waarvan jij in jouw geval de leiding hebt, of zou moeten hebben soms; bestaat uit een verzameling wezens eigenlijk die genetisch aan jou voorafgingen…zo uitgekiend bij mekaar gebracht om een rol te spelen in het bewustmaking proces van anderen (in jouw geval, voor dat jij doorhebt wie er voor zo’n dingen als deze rijp is en wie niet; je sukkelde soms wel wat af, maar omdat je zo puur altruïstisch bent en het leven met je goedheid wilde vullen; zonder rekening te houden met het genetisch (niet het Boedhistisch)  karma van anderen, kwam ik samen met jou uit de wereld van straling, kleuren en wezens om samen met jouw geboren te worden, allee, in feite stond ik op je te wachten in de zin van dat ik je toen al voorlichtte over hoe men geboren moet worden.  Hallo ?  Je volgt toch nog ? Vandaar ook de gedachte die je enkele uren geleden had, dat je vader die reeds negen jaar geleden overleed, vandaag zou sterven, je zag een beeld van hem en je oom in de loods van het fruitbedrijf…langs de ene kant vertelden ze je dat het vandaag hun dag was omdat je eindelijk begonnen bent met de roman die je altijd al wou schrijven, en ook zij hebben dat mogelijk gemaakt met hun leven, waarin jij hen ook met werken gesteund hebt eigenlijk…het grote wonder van de voorbereiding van je roman kende al enorm vele vertakkingen.  Het feit dat je vader een tweede keer zou overlijden, wil gewoon zeggen dat je, omdat je alle negatieve emoties overwonnen hebt, nu meer mij dan je vaders als desgevallende gids gaat nodig hebben, en dat je vader zich voorbereidt op  het leiderschap van een nieuw bestaan op aarde, om meer een leven te leiden zoals zijn naamgenoot in Zweden die belangrijke uitgaven in verband met kunst, politiek en religie in zijn uitgeverij met vestigingen in heel Europa aanbood.  Je kwam er achter toen je je vaders naam na zijn dood op google inleidde.  Je vader zal vlug anders omgaan met de dingen in zijn karakter die hem parten speelden in een vorig leven . Maar laat ik je enkele dingen in herinnering brengen die ik je probeerde doorgeven toen je je verhaal schreef over hoe jij dacht dat leven en dood in mekaar zaten, je hebt er geen vervolg aan geschreven, in het verhaal stierf je in het begin en je liet een beetje een och wel voortijdig testament achter…er schuilt nog veel meer achter die realiteiten van de andere kant…wie het niet geloven wil moet maar eens een boek lezen over de afmetingen van de piramiden in Egypte en hun symmetrie met bepaalde natuurwetten en afstanden.  Wij, het ‘het’ hebben hun die maten spontaan doorgegeven, ze wisten toen nog niet met wat ze eigenlijk symbolisch gezien bezig waren.

 

‘Het’ s geheim van de stilte   

 

 

 

Mensen doorheen het leven begeleiden, men moet er niet gestorven voor zijn.  Wit bevat de totaliteit van kleurencomponenten en gebroken door een prisma, zie je alle kleuren van de regenboog.  Met de stilte is iets gelijkaardigs aan de hand, het niet aanwezig zijn van geluid en toch bevat de ruimte een lading, iets wat op grote hoogte vaak nog overweldigender is dan beneden.  De stilte is niet de som van alle geluiden, maar de mogelijkheid, de sleutel tot het hebben van geluid.  Zoals ‘wit’ de sleutel tot kleur is, zo is de stilte ook een soort onverschillig evenwicht dat je positief of negatief kan gebruiken.  De stilte kan je ontspannen of je kan er schrik van hebben, zoiets als schrik hebben in de donker.  Tussen mensen kan iets ongemakkelijks hangen, zo iets van ‘wie breekt het ijs’, veroorzaakt door niet genoeg mondigheid, niet durven spreken over dit of dat, gebrek aan dingen om over te spreken…allemaal dingen die men niet zo vlug meemaakt tussen mensen met een goede tot uitstekende dialoog. Vaak is het ook zo dat men niet eens hoeft te spreken, dat er al een soort gedachtenoverdracht gebeurd is, zonder dat men het weet, je kan dat zelfs op een paar seconden aanvoelen.  Woorden kunnen worden geuit onder emotionele druk of onder ontspanning of intellectuele inspanning. Woorden zijn de geordende geluidsvorm van interacties tussen mensen hun innerlijke, of de geschreven neerslag hiervan, al kan je ook beweren dat gedachten ook woorden zijn…maar toch zijn het eerder wezenlijkheden, wezens in hun stralingsvorm.  Na de big bang, het symbolische benaderen van de zinloosheid was er eerst straling, een beetje de wetenschappelijke versie dan van ‘in den beginne was het woord’ (big bang : kleiner of gelijk aan nul is uit en boze in het bestaan…spoken zonder materie bestaan niet).  Van daaruit heeft alles zich ontwikkeld maar mét de intelligentie uit de vorige big bang…de som van al het wezenlijke der schepsels tot en met de digitale info uit de vorige big bang.  Net als of de schepping op basis van miljarden foto’s weer de zin kreeg om dat allemaal opnieuw tot stand te laten komen.  Wat mensen niet genoeg beseffen is dat het woord een eigen kracht en leven heeft en dat je het voorzichtig moet gebruiken. Nu we in een tijdperk gekomen zijn waar objectieve kennis in belangrijke mate mogelijk is geworden maar nog op vele momenten geweld wordt aangedaan, rijpt er ook meer en meer begrip om de subjectieve belevingswereld naast het zuiver rationele op een andere manier te gaan interpreteren.  Indien er meer mensen positief ingesteld moeten zijn zou het telepathische netwerk en de anderen manieren van communicatie veel beter werken.  Sommige mensen hoeven mekaar niet eens tegen te komen.  Heel dit netwerk, werkt zowel op het individuele als collectieve vlak, maar het collectieve vertrekt van bij de individuen die vaak een achterstand in hun ontwikkeling hebben ten gevolge van stoffelijke levensomstandigheden van allerlei aard en van de stand van hun emotionele evolutie.  Zo is het feit van niet voldoende politiek bewust te zijn niet alleen een gebrek aan goede wil en apathie maar ook van onderlinge competitie die tot zeer gespannen verhoudingen kan leiden op werkvloeren en elders.

 

 

 

"' Het probleem met alles tussen leven en dood, is dat we niet weten of de info die we over een bepaalde persoon of personen binnenkrijgen, na analyse, ofwel naar een hogere hierarchie gaat ofwel door de bewuste personen zelf als energie gebruikt wordt om uit bepaalde moeilijke situatie te geraken...ofwel gaat naar personen die eens hebben geleefd en ook al met deze moeilijkheden hadden te maken...waarschijnlijk naar een combinatie van de drie mogelijkheden...op basis van het gegeven dat het goede dat mensen ooit deden, de energie daarvan, nog kan worden aangewend door diegenen die op een bepaalde manier de verlengstukken van vorige verhaallijnen waren...op voorwaarden dat ze zichzelf niet overwegend door negatieve emoties laten overweldigen hebben en ze er niet los van raakten, bij wijze van spreken. Eigenlijk, al ik zo de meeste van je kortverhalen lees, (ik heb ze je helpen ingeven trouwens, dan heb jij nogal het een en ander meegemaakt-weet ik wel hoor)" : http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...    Dat is jouw deel van het werk voornamelijk.  Het mijne was eerder dit soort van sfeer : http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar... 

 

 

 

je hebt niet gebeld,

 

 hoop dat je het wel stelt

 

 weet bovendien

 

 al wat ik in gedichten over liefde en jou schreef

 

leeft in mij

 

ongeschonden

 

alles wat ik kreeg, gaf, deelde,

 

 was van uitzonderlijke menselijke weelde

 

 niet kapot, verdwenen

 

 ergens altijd in genen

 

tegen dat we vertrekken

 

 weg al die zere plekken

 

 maar liefst dag na dag

 

nu nog op onze wegen

 

 je weet wel wat liefde vermag

 

 ondanks evoluties en kruispunten van

 

 en met anderen

 

 http://blogfilosoof.skynetblogs.be  artikelroman

 

 http://achjadeliefde.skynetblogs.be

 

                    http://achjadeliefde.skynetblogs.be/archive/2014/07/10/in...

 

http://achjadeliefde.skynetblogs.be/archive/2012/06/08/a-...

 

http://achjadeliefde.skynetblogs.be/archive/2012/06/08/d-...

 

http://achjadeliefde.skynetblogs.be/archive/2012/06/08/e-...

 

http://achjadeliefde.skynetblogs.be/archive/2012/06/08/ac...

 

http://achjadeliefde.skynetblogs.be/archive/2012/06/08/fo...

 

 

 

uit   de verzamelblog :    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be   zie ook de andere kortverhalen uit de overige categorieën die samen de roman maken, afgerond met het deel nul, waar eigenlijk deze roman mee begon -----in deel zeven, Engelse teksten zitten naast vertaalde teksten ook origineel direct in het Engels geschreven teksten.

Het voortijdig testament

Deel IV kortverhalen

 

Tussen Allerzielen En Euroshima

   http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

Dichter bij de geest 

 http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/de... 

WP_20140701_18_13_52_Smart.jpg

 zie onder categorie kortverhalen

De Blogfilosofen              

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

BLOGKUNSTENAAR.  BLOGNOVELLEN 

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar... 

 

Gotlev en het te schetsen leven        

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

Karel Kompel's revolutie, 'referendumroman'        

Planetary News 2040         

Geloven is een zoektocht

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

Ach ja, de liefde :zie     http://achjadeliefde.skynetblogs.be

 A. Dagelijkse concrete leven

B.  http://blogfilosoof.skynetblogs.be  artikelroman

 

C .  http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

 

D.   http://achjadeliefde.skynetblogs.be

 

E.    http://filosofischverzet.skynetblogs.be

 

Zie linkenlijst plusminus 5OO artikels over wat er met de wereld mis is en hoe het anders kan

 

F.  dagelijkse beleving van vorige

 

A-F samen : innerlijke communicatie

 

 

De duidelijkheid der dood.

 

  1. DDDD. De eerste zin.

 

De eerste zin van een nieuw geheel van zinnen die een boodschap dragen waar weer maanden is naar toe geleefd, is niet altijd zo maar een gegeven dat zo maar plotseling zonder aanleiding binnen zoeft. Gewoonlijk, bij het teveel trachten naar weer kunnen schrijven, komt er weinig; maar dan enkele dagen na een vreemde droom, komt er dan toch iets bovendrijven. Zo droomde hij van drie schriften. Het eerste was een blauw ruitjesschrift, voor hem symbool van de logica, het verstandige meetkundige denken, verbonden met wetmatigheden die hij in een deel van zijn werken al voldoende literair had belicht. Blauw staat ook symbool voor ‘straling’, lichtmaterie waar uit alle andere materie en de daar uit volgende rode wetmatigheden zich ontwikkelden.               Het tweede schrift was een rood lijntjesschrift, lijntjes, door hem al zo vaak gebruikt om de meer subjectieve dingen des levens op alle mogelijke literaire manieren te proberen vertalen zonder te veel in cynisme te vervallen, maar integendeel begeestering voor het leven mee te geven, verwondering ook.   Het derde schrift, merkwaardige genoeg, bestond uit geen lijntjes of ruitjes; maar uit een wit blad, waar met de regelmaat van een soort evolutionaire, geen wetmatige tijd een soort op wiskundig op een monitor voorgestelde hersengolven verschenen, continu eigenlijk, met zeer verschillende patronen soms, zoals je in van die uitzendingen ziet rond de verschillende soorten slaap en de dito activiteit in iemands brein. Dit was het sluitstuk van de droom dus : papier is vergankelijk, maar de geestelijke wereld, de stand van zaken qua objectieve kennis en bewustwording van wat je hier tijdens het leven met wie te leren hebt en wat dat met het doodgaan te maken heeft; dat was naast die objectieve logische kennis en al die uitdagingen om anderen en onszelf boven negatieve emoties uit te krijgen, wel nog andere koek om te begrijpen…of liever, aan te voelen. Het gaat hier immers om het achterhalen van hele verhaallijnen van mensen die met mekaar vermengd geraakt zijn, emotionele evoluties die al generaties doorgegeven werden en nog dagelijks in ons leven een vertaling zoeken. De droomboodschap, de ‘nachtelijke email aan je eigen’ zoals hij die al een paar dagen tot nu dit moment met zich meedroeg, was gewoon, ‘niet te zeer fixeren op nog willen schrijven’, de interpretatie van alle mogelijke observaties om je heen is belangrijker ; of is nog een tijd belangrijker dan willen te schrijven. Bovendien er was altijd dat praktische werk dat tussen door nog moest worden gedaan. De dagelijkse praktische beslommeringen leidde soms wel wat af van de centrale diepgang van de opdrachten die hij zich nog naar zijn leven toe gesteld had; ‘afleiden’ in positieve en negatieve betekenis eigenlijk. Je hebt wel praktijk nodig om de theorie te begrijpen, maar je kan je er als schrijver of vorser ook in vast komen te zitten. Niet alleen de praktisch te stellen daden maar ook, laat ons ze de Emodinges noemen in het leven, werken in twee richtingen, ze kunnen je zowel teveel belasten als verlichten. Al dat mekaar willen bewijzen van dit of dat of mekaar willen domineren dat het niet mooi meer is of noem maar op; je krijgt er indien je boven de negatieve emoties uit blijven kan wel een beter zicht op…maar het kan je ook zo immens vermoeien, zeker als je je ook sommige collectieve sociale en politieke toestanden in de wereld aantrekt en al dat dragen niet juist hebt leren doseren. Soms hoop je dan weleens dat er met de dood op het einde van al deze blauwe en rode en witte lijnen een toestand intreedt waar je niemand iets nog hoeft uit te leggen en waar het feit dat je overwegend van goede wil en vol positieve energie was, gewoon terechtkomt bij diegenen die dat nog niet snapten, of ze nu in een al of niet denkbeeldig hiernamaals met of zonder finale justitie zitten of niet. Na het hier en het hiernamaals, een daarnamaals, dat zou pas mooi zijn, maar daarvoor moet je al zijn essay-kortverhaal ‘er was dus toch leven na de dood’ gelezen hebben om te begrijpen eigenlijk dat de inspiratie van de eerste cel die zich leerde delen om niet van voren af aan te moeten beginnen met weer een cel te vormen, dat die intuitie daarvoor nodig eigenlijk van de al afgestorven cellen kwam…of van sommige of van één, wie zal het zeggen ? Energie is een nog weinig begrepen toestand, als je leest wek je ze op en zelfs als je schrijft en niet gelezen wordt, wie weet in hoeverre zelfs…en ’t is tevens mooi meegenomen dat je de dingen voor jezelf op tijd eens ordent of gewoon literaire vondsten waarvan je normaal gezien alleen in dat derde schrift van de droom van hierboven geniet, dan toch ook in de tweede schrift krijgt. En het eerste schrift ? Af misschien of tijd voor een ander deel ooit eens.

 

De Blogfilosofen              

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

BLOGKUNSTENAAR. BLOGNOVELLEN

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar... 

 

Gotlev en het te schetsen leven        

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

Karel Kompel's revolutie, 'referendumroman'        

Planetary News 2040        

Geloven is een zoektocht

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be/ar...

Ach ja, de liefde :zie    http://achjadeliefde.skynetblogs.be

 

De commentaren zijn gesloten.