13-07-14

Waarom nog schrijven/ Uitgangspunten

 

SAM_6700.JPG

11.Waarom nog schrijven ?

            Ik laad m'n gsm op en de biep verzekert me dat al de elektrodraden in m'n huis nog altijd met de bron verbonden zijn.  Ben ik eigenlijk nog wel wel goed met de bron van alle energie verbonden ?  Zijn mijn mogelijke oorzaken van kortsluiting weggenomen ? 

Ik denk van wel, want sinds een paar dagen ervaar ik een zalige rust in m'n eigen.

Een onverschillig evenwicht.  Ik probeer me door niets of niemand uit m'n evenwicht te laten brengen.  De duizenden draden tussen mij en de wereld mogen mekaar alleen daar raken waar ze geen kortsluiting kunnen opleveren.  Je zou die draden ook gewoon kunnen doorknippen en alleen nog afhankelijk zijn van de rechtstreekse verbinding met de bron.  De bron zelf blijft echter ook zijn andere klanten van stroom voorzien en knipt alleen als het niet anders meer kan...en ik, ik kan niet anders doen dan wat de bron doet, want eigenlijk lijken we op mekaar.  Hij is een soort eeuwig 'mij' die alleen heel goed in mij afdalen kan, als ik me goed voel; hoe minder weerstand ik tegen hem heb, hoe meer electriciteit dat er door me stromen kan, net als bij de natuurwet van Ohm himself. 

Het leven van Ohm,  ten dienste van de wetten van het 'hoe' van het  stromen. 

Mijn leven, ten dienste van het 'waarom' van de stroom. 

            Door alles kan je elekriciteit laten gaan.  Zo vertelde ook de telefoonstoringslichter-

                                                                                  27

leraar die ons wat elementaire dingen over elektriciteit bijbracht. Alles en iedereen heeft ook een bepaalde weerstand.  Hoe lager je weerstand, hoe meer electriciteit er door je kan.  Ik interpreteerde dat laatste als 'hoe gevoeliger je bent'.  Dat kwam zo.  De leraar had de weerstand van een melkfles en een paar andere objecten gemeten, toen hij met de subjecten, zijn twaalf leerlingen begon.  Ik noteerde de resultaten.  Er waren er een zestal tamelijk hoge en een zestal met een tamelijk lage, waarvan ikzelf de laagste waarde had.  Gewoon gevoeliger voor bepaalde observeringen die voor de rationelen meer zogzegd maar 'detail' waren.

Nu was het me voordien al opgevallen dat er een zestal onder ons eerder tot de overwegend hun linkerhersenhelft gebruikenden en een zestal meer hun rechterhersenhelft gebruikenden behoorden.  De eerste groep was beter in wiskunde, de andere hield  meer van literatuur en menswetenschappen.     De meer rationelen waren minder 'mals' dan de meer 'intuitieven'.  De intuitieven trokken zich meer dan goed voor hen was het lot van de lijdende mens aan, de rationelen zorgden er wel voor dat ze hun eigen broek niet zouden scheuren.  Intuitieven en rationelen zijn zowel onder mannen als vrouwen te vinden.  Soms geeft de ene groep er bij momenten of tijdelijk de voorkeur aan hun andere kant te laten overwegen.  Aantrekking en afstoting op z'n subtielst.

            De levensingesteldheid van de overwegend rationelen was er één van vasthouden aan de zekerheden die het leven te bieden heeft : geld en bezit, geloof in alles wat bewijsbaar was.  Je had een gamma tussen gematigd rationelen en fanatiek rationelen, net zoals je dezelfde indeling bij de intuitieven had.  In hun eerlijke momenten ontdekte ik dat beide groepen wel iets meer de andere groep wilde zijn. 

 

            Als schrijver kom je, nadat je alle mogelijke literaire disciplines hebt beoefend, tot de vaststelling dat je eigenlijk het meest de realiteit kunt benaderen op het moment van de beleving zelf.  Eigenlijk kan je het meest diepmenselijke boek niet schrijven, want dan zou het moeten gaan over jezelf en de mensen die je zelf kent...en ons leven is nu eenmaal ons leven...te zeer in vanlles vertakt en aan wortels trekken doet alleen een boom precies geen pijn.  We willen het om bepaalde redenen niet in de diepte delen met mekaar...de kleine dingen van dag tot dag zijn al voldoende.

Je kan tot in detail een heel hoofdstuk schrijven over je honden die uitgebroken zijn en die in de geburen op kippenjacht geweest zijn, maar één zin uit het dagelijkse leven is al subliem genoeg; een broer die voor een andere broer een bericht neerpent : 'Stephen, spring je fiets maar op, de honden hebben bij Mit zes kiekens doodgebeten". 

Realiteit is altijd beter dan roman. 

            Toch wil ik via m'n schrijven nog een aantal dingen meegeven.  Ze passen ieder voor zich in één van de drie schuiven van de kast van het leven. 

            De eerste schuif :  waar komt het leven vandaan en is het biologische leven eindig ?   Ik kon deze vraag enerzijds via de wetenschappen beantwoorden en als je dat wil doen, dan zul je voelen welk een krachten de eerste cel in mekaar staken en verbaast zijn over hoe het mogelijk was dat al het andere gebeurde.  Dan ontdek je ook dat vóór de deling van cellen als voortplantingsorganisme en vóór de uitvinding van de twee sexen er nog een andere soort voortplanting moet zijn geweest ,

(zie  'er was dus toch leven na de dood')

             De tweede schuif : de geschiedenis van de stoffelijke instandhouding van maatschappijen, of het sociale en politieke.

Ga eens langs een niet verharde, hellende landweg zitten als het geregend heeft en kijk naar het bergachtige landschap met de veelkleurige toppen en keien onder je voeten waartussen de mieren op de droge rivierbedding met hun overleven bezig zijn.

Onze huidige manier van tegen politiek aan te kijken als 'toevallige' passieve getuigen, gaat die blijven duren ?  Hoe kunnen we armoede en oorlog de wereld uithelpen ?                                                                                            28

            De derde schuif : hoe zitten we psychologisch in mekaar ?   Waarom is de man-vrouw verhouding niet altijd even makkellijk...om het zacht uit te drukken ?

SAM_6647.JPG

 

12. het heden is de proefbuis waarin het verleden de toekomst baart

Het verleden is de grondstof van 'zijn' en 'zal zijn', het heden de bewerker...de toekomst een voortdurend nieuw bewerkt verleden en heden.

 

            Alles is steeds op weg naar beleefd en uitgesproken te worden.  De natuur werkt al oneindig aan een systeem van reproduktie en steeds fijner kommunikatie ...en niet alleen zakelijke kommunikatie.   Mensen leren geleidelijk verwoorden wie ze zijn en wat ze met mekaar hebben...maar er is nog veel werk aan de winkel.

Het systeem werkt zelfs zonder woorden en heeft vele nevenuitdrukkingsvormen en hopelijk tijdelijke tekortkomingen.

Een slijkdoorploeterend varken of gewoon een tevreden kip drukken op hun nivo iets uit van het alles.

            Militairen die tegen hun zin op missie vertrekken en het niet met hun bazen eens zijn omdat ze het nut van de opdracht niet inzien, zijn onderdeel van het hele probleem...want het zijn zij die vertrekken en de miserie achteraf mogelijk maken.  

De uitdrukking van een dergelijke houding wordt nog erger in een tijd waar men weer als vanouds aanvalt zonder eigenlijk aangevallen te worden.  

Onze politiekers drukken voor een deel uit dat ze geen politiekers maar boekhouders zonder visie zijn. 

            Alles is uitdrukking en beleving...het zwaarste zakt naar de bodem van de vijver, zodat het water bij momenten toch helder is.  Laat op de bodem liggen wat er ligt, niet meer in ploeteren.  Doorgaan naar het licht en de beleving toe, vanuit graag te leven, graag te zien, letterlijk en figuurlijk, graag te zien. Op zo'n momenten kunnen we bijvoorbeeld schrijven.  De muze is dan sterker dan de a-muse.

            Op een kaartje voor een kind dat geboren is, schrijf je niet 'welkom, kom je littekens maar verzamelen'.  Daarom, moet je elke dag opnieuw weer positief in het leven staan.

Je verwonderen over alles en nog wat...over dromen bijvoorbeeld.
Dromen.  Ik besloot de bus naar het werk te nemen.  Elk halfuur was er een bus naar de stad waar ik moest zijn, in plaats van een paar 's morgens en 's avonds.  Tot mijn verbazing reed de bus niet naar het werk, maar op een brede stroom ergens in Engeland in plaats van in België.  Onderweg kwamen we een boot tegen die ons bijna ramde. 

We kwamen echter goed aan.  Het volgend ogenblik zat ik in een café in London en raakte de wang van de eigenaarster aan, ze had kanker en terwijl ik de energie in haar hand en op haar wang voelde, besefte ik dat ik dit moest onthouden, om in de toekomst nog zo'n diagnoses te kunnen stellen.  Ondertussen is de ochtendmist over het met fruit bezwangerde dorpslandsschap opgetrokken, eveneens de rest van m'n dromen dat zijn.

Knip-en plakwerk van de geest over de dag.  Freudiaans...? Blijf verwonderd.   

           

 

SAM_6670.JPG

 

 

13.LEREN  DOOR UITWISSELING

Uitgangspunt 1.   In hoeverre kunnen iemands gedachten iemands leven determineren ?

            Neem persoon XY  Gelukkige jeugd, houdt van buitenwerk, wil eigenlijk fruit kweken en biologisch verantwoord beesten houden, maar heeft nog veel in zich.  Vanwaar dat meer komt, laten we voorlopig in het midden.  Wil eigenlijk een landbouwtechnische scholing volgen, maar de patriarch in het familiebedrijf duwt hem in de richting van ekonomische wetenschappen en 'handel'.  Voelde aan dat daar veel overbodig gezever kwam bij kijken...en buisde, omdat hij er geen aandacht kon op houden tijdens de lessen,

                                                                       29

voor handelsrecht en boekhouden...zo kon hij menswetenschappen gaan studeren.

            Dan het leger, een job als kamioneur in het familliebedrijf met een vrachtwagen naar Duitsland, zag hij wel zitten, maar vanwege een bepaald soort kleurenblindheid, mocht hij dat in 't leger niet behalen.

Iedere keer uit koers geduwd in een andere richting.  Het familliebedrijf telde buiten de patriarch en zijn broer nog twee andere kinderen die erin werkten en zo zocht XY ander werk wegens makroekonomische omstandigheden...en ook omdat vrouwen vandaag veel minder hardwerkende zelfstandigen willen zijn.

 Hij was gewoon van fysiek hard te werken en verveelde zich in de burokratie van zijn bedrijf, dus als hij z'n werk de dagen van zijn klaar had, bestudeerde hij dingen in z'n eigen interessewereld.

            Hij wilde zijn eigen begonnen famillie bij mekaar houden en dat lukte d' eerste twaalf jaar goed zonder ruzie...maar waar hij mee bezig was...als een soort ongediplomeerd advokaat van de werkende klasse en zijn gefilosofeer en geschrijf...daar lag zijn omgeving niet van wakker.  Wie was er nu toch geïnteresseerd in een andere vorm van samenlevingsbeheer om de spekulatie en de oorlog en armoede te nekken ?

Wat de mensen wel interesseerden was 'scheidingen' en zo...dat maakt hen allemaal curieus, niet de honger en de oorlog in de wereld...dus deden 'de mensen' en z'n 'ex' XX ' door hun eigen achtergronden zijn aktiviteitsveld opschuiven in de richting van de psychologie.

            Op de uitvaart van een collega, gebeurde er iets speciaals met XY. 

Een magnetisch raadsel waar hij meer wou over weten, weer studeren en interpreteren en analyseren zonder de absolute waarheid willen te verkondigen en net zoals in de politiek, één van de mekaar vaak bestrijdende meningen te willen volgen.  Weer mensen gelezen en ontmoet die inzichten bijbrachten en mede zijn gedachten verrijkten.

            GEDACHTEN HEB  JE DUS NIET ALLEEN EIGENLIJK, een mening kan je wel naar verloop van tijd distileren en er je eigenheid inleggen.  Is het niet van dat punt af dat je eigenlijke plannen ontkiemen kunnen...en dat het uitgangspunt 'in hoeverre kunnen iemands gedachten iemands leven determineren' pas echt waar wordt.  Als het axioma dat in vorige zin vervat ligt, waar is...in hoeverre is het dan waar dat ieders leven eigenlijk op voorhand vast ligt, zolang je niet op het punt van je eigen allesomvattende mening aanbeland ?  Waarschijnlijk is de waarheid dat wat je denkt en schrijft en zegt bijna onlosmakelijk verbonden met de evolutie van de rest van de nadenkende en niet-nadenkende mensheid.

In dat geval is er altijd nog wel een beetje hoop naar de toekomst toe.

 

uitgangstpunt 2

            Ik wil het over de volgende vraag hebben : 'in hoeverre kan ik en kunnen ook anderen met mij, op basis van doorzetting en karakter hun leven en dat van anderen positief veranderen ' ?   Zijn daar eerst maatschappellijke struktuursveranderingen voor nodig of moeten we eerst zicht krijgen op onze emotionele problemen.  Of loopt het proces in beide richtingen tegelijk ?    users.skynet.be/octo  is er dagelijks mee bezig.

 

uitgangspunt 3

            bondige schets der leiddraden ener mensenziel

            Is er een kracht die evenveel of meer bewustzijn heeft dan wij...en die heel die weg van atoom tot cel en mens niet heeft moeten afleggen om dat bewustzijn te verkrijgen ?

Waarom is er nog geen samenlevingsmodel zonder oorlog en armoede enzomeer ?

Hoe komt het dat de uitkomst van iets altijd op voorhand lijkt vast te liggen ?

Waarom is de relatie tussen mannen en vrouwen soms meer problematisch vanaf een bepaald punt na het punt waarin vriendschap en liefde met de sexuele beleving ervan

                                                                       30

aangevuld worden ?  God, geschiedenis, geld, gebeurtenissen, genot. 

De mens heeft het er moeilijk mee. 

           

            Wat ik er nu van weet, en op het internet gepubliceerd heb, weet ik niet alleen uit geschriften vanuit verschillende invalshoeken, maar ook door me in het soms helse van de praktijk van het dagelijkse leven te wagen.  

Ik wou antwoorden en ze kwamen, soms zelfs via wegen die ik logischerwijze niet zou bewandeld hebben.  Voor iedereen staan er een aantal gelijkaardige dingen op het menu van het leven.  Wat je voorgeschoteld krijgt is voor een deel wat je besteld...en te vaak zitten er teveel zware resten van vroeger bij...dit vroeger is dan een mengsel van onze individuele emotionele leefwereld en onze kollektieve geschiedenis.  Meer bestellen dan je aankunt, is dom...maar zo moet het soms zijn, want anders raak je niet slimmer. 

 

            Ik wist niet dat deze gedachten, zonder dat ik ze toen als kind, zo kon vertalen; in feite het hoofdmotief van mijn leven zou worden.  Als kind wilde ik het 'goede' doen, het was evident dat je mee hielp planten, bemesten, snoeien, plukken, bewaren, verhandelen en zo veel meer verder.  Ik had met niemand ruzie en kon met iedereen om en was een nieuwsgierig kind.  Wat gebeurde er als je stierf ?  Adam en Eva, was dat wel waar ?

Die verhalen over die Christus die veel te goed was waren wel inspirerend, maar zonder die verhalen was me misschien een hoop leed bespaard gebleven en had ik me veel terughoudender tegenover de lijdende mens opgesteld.  Ik heb eigenlijk altijd al geloofd dat ik uit mijn eigen wist wat goed en slecht was, dat ik daar; alhoewel ze natuurlijk nut heeft , geen school voor vandoen had.  Onderwijs heb je nodig, maar de interpretatie van de filosofie achter het leven laat je best niet over aan scholen alleen en zeker niet aan kerken.  Op dit punt van deze tekst, zou het handig zijn om mijn boek VOEDSEL VOOR DE GEEST helemaal gelezen te hebben.  Tenminste als je een mens bent die nog geïntresseerd is in filosofie, geschiedenis, samenleving, psychologie.  Als je nog de moeite wil doen om al die zaken via essays, poëzie, citaten, proza en uitleg te willen begrjpen tenminste.

Indien je nog geen mens geworden bent die zijn kop in het zand steekt en jammert over alles en zegt dat niks zin heeft en dat je toch nergens iets kan aan doen...dan vindt je een deel van de antwoorden die ik zocht op   users.skynet.be/octo  

          

            Dus zoals gezegd, ging ik zelf op zoek naar antwoorden .  Ik trachtte iedereen en alles te begrijpen, maar werd er zelf weinig om begrepen.

 

uitgangspunt 4

het voorspelbare van een levensloop

            Wat moet gebeuren gebeurt.  Zoals een ster eens door onhoudbare druk ontploft, zo is ook het leven voor een groot stuk gebonden aan de mogelijkheden die het biedt. 

Die mogelijkheden zijn dan weer verbonden aan zoveel toestanden en levens van andere mensen dat er in tijd en ruimte altijd maar één ding tegelijk mogelijk is, namelijk datgene wat op een bepaalde dag of een bepaald moment gebeurdt.

           

uitgangspunt 5

inleiding

            In een poging de  mensheid, waaronder mezelf, nog meer bij te brengen over zichzelf en de zin van zijn bestaan, zal ik proberen een diepere benadering van het psychologische leven de dag van vandaag in kaart te brengen.  Ik ga proberen hetgeen ik reeds  begon, verder uit te werken. 

Zoals alle grote vernieuwers verstaan in 't begin weinigen waar je mee bezig bent. 

                                                                       31

            Aan mij om te blijven bewijzen dat er meer achter het leven zit dan we vermoeden.

            Ditmaal ga ik niet vertrekken met eerst een filosofische uitleg over het go(e)dheidsbeginsel en het ontstaan van het leven, de atomen en de moleculen, de eerste cellen en de 'intuitie' van de eerste afgestorven cellen die de zich nieuw uit de natuur vormende cellen, leerden van zich te delen en alzo de sex deden ontstaan.

Die uitleg was bedoeld voor al diegenen die op een fanatieke manier een uitleg over het leven alleenlijk in de godsdiensten blijven zoeken.  Godsdiensten zijn een poging om enerzijds, een deel waardevolle uitgangspunten in een vorm te gieten en anderzijds om de twijfelende en zoekende mens te misleiden en te overheersen.  Diegenen die zich laten overheersen, vragen er trouwens gewoon om, op alle gebieden van het leven. 

Het overheerst worden, is een stap in de groei; of het nu om de werkende mens of de emotioneel gebonden mens gaat.  Omdat niet iedereen in zijn ontwikkeling even ver staat zijn het ook diegenen die die overheersing niet meer nodig hebben die toch ook nog overheerst worden door de anderen.  Vandaar dat het moeilijk is om zowel werkloosheid, uitbuiting, armoede, oorlog...als individuele emotionele problemen tussen mensen op te lossen.  Alles is zo door het verleden bepaald dat de toekomst soms al lijkt vast te liggen.

            De holbewoners moesten wel landbouwgemeenshappen beginnen om te overleven.  De eerste stammen konden er niet buiten van zich in grotere strukturen te verenigen en later de adel en de clerus als hun leiding te nemen, ze waren niet rijp voor een alternatief, ondanks de vele pogingen in die richting.  De 'burgerij' dan , een woord voor die klasse die zich door de ontwikkellende industrie aan het feodale probeerde te ontsnappen, en daarvoor  een nieuwe klasse van moderne slaven ontwikkellde...niet de slaven van de adel (pachters, lijfeigenen..); maar de loontrekkers.   Op hun beurt ging dat proletariaat zich organiseren om zoveel mogelijk voordelen af te dwingen...maar hun vertegenwoordigers, partijen en vakbonden waren al zo nauw met de superstam 'Staat' verweven dat de macht in de handen van die Staat en de ekonomische machten die die Staat beheersten en beheersen ...bleef...en blijft.    Nog altijd is een deel van dat proletariaat zo zot om zich in Irak gaan laten op te blazen.  Zot, want ze zijn gebrainwashten die geld nodig hebben. 

            De volgende stap in de geschiedenis van de mensheid zal er één zijn van gewoon produceren en verdelen in funktie van de noden en gewoon administratief in plaats van spekulatief met geld omgaan.  Ook de burgerlijke manier van verkiezingen organiseren is aan vervanging toe.  Omdat we de moed niet hebben om daarmee bezig te zijn, kan dat nog wel tot 2040 duren.

 

            Ook op het persoonlijke vlak ligt de toekomst voor een deel vast.  Vanuit een bepaald punt in hun ontwikkeling ontmoeten mensen mensen tot wie ze zich meer of minder aangetrokken voelen; hetzij lichamelijk, hetzij emotioneel, hetzij intellectueel...of een combinatie daarvan.  De soorten energie die mensen bezitten bepaald hun aantrekkingskracht zowel tot dezelfde als andere dan hun soort energie.  Naargelang het verleden en het levensverloop kan men zich zowel tot gelijke als verschillende soorten menselijke energie aangetrokken voelen. Zelfs de meest oerlijke energie, de sexuele energie, is verschillend naar gelang het soort energie dat je vertegenwoordigt.   Terwijl men die periodes vroeger streng door huwelijken afbakende; kwam er de laatste decennia meer een verschuiving naar lossere verhoudingen op gang.

Die lossere verhoudingen zouden geen probleem mogen zijn, ware daar niet de sterke emotionele reakties van derden op het feit dat twee of meer mensen het goed met mekaar kunnen vinden. Het zijn niet alleen de hormonen die dit spel dirigeren. 

Er is meer aan de hand.  De verhaallijn van de voorouders trekt zich door in de volgende generaties, en wel dusdanig dat er steeds een soort tegenstelling 'in het leven geroepen'

                                                                       32      

 

wordt, die al van vóór de geboorte van iemand in de twee ouderlichamen tot stand komt.  Het punt van de verwekking van de eersteling is nooit hetzelfde als dat van de volgende spruiten.  Waarom verschillen we van onze ouders en willen we de dingen anders aanpakken...?  Omdat we een nieuwe kombinatie zijn van twee vroegere zelfstandige lichamen die op hun beurt weer enz enz...

We zijn eigenlijk als mensen-en dierenrijk één verbonden geheel dat zich tot in het oneindige verleden doortrekt...en het 'Nu' is slechts een bushalte naar de toekomst toe.  Vermits die toekomst ook al voor een stuk vastligt; telt elke dag weer het NU mee; als een verbinding tussen verleden en toekomst.  Hoe beter je dit snapt, hoe meer je de toekomst aanvoelen kan. 

HOE GROTER JE INTERESSEN EN BEREIDHEID VAN WIE JE BENT ECHT TE WILLEN EN KUNNEN BELEVEN,

HOE BETER JE HET NU LEERT STUREN.  EMOTIES ZIJN DAAR EEN BELANGRIJKE LEERMEESTERES IN.

ZE LEREN ONS DINGEN IN FASEN DIE WE ALLEEN KUNNEN BIJSTUREN ALS WE HET ALLEMAAL ZEKER BEGREPEN HEBBEN EN WETEN WAT WE WILLEN.  OP DAT MOMENT KUNNEN WE VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT ECHT HANDELEN OF BESLUITEN NIET TE HANDELEN...hetgeen allebei positief uitvallen kan.

WEINIGEN KUNNEN VOOR ANDEREN AANVOELEN WAT NU VOOR HEN EEN POSITIEVE RICHTING KAN ZIJN. In hoeverre zijn we eigenlijk emotioneel 'vrij' van iemand of meerdere mensen (partner, kinderen,collega's)  Soms worden onze emoties door het geheel van banden tussen mensen als door een haast onweerstaanbare kracht gebruikt om dingen te doen die je rationeel gezien niet zou doen...en toch blijkt soms achteraf dat je door bepaalde zware uitdagingen te aanvaarden, dat je toch nog dichter bij je groei en levenslijn geraakt bent.  Je lichaam zal je wel signaleren wanneer je iets niet meer aankan.   In periodes dat we wel degelijk verkeerd bezig zijn (omdat niet alles niet altijd door wilskracht gestuurd worden kan) , zowel als in andere periodes; zal je soms ook geconfronteerd worden met haast symbolische gebeurtenissen die je op bepaalde ontwikkelingen wijzen kunnen.

 

Wat er voorafgaandelijk aan liefdes- verhalen gebeurde blijkt net zo belangrijk als de verhalen zelf...alsof het verleden altijd naar een evenwicht met het heden tracht...en daarvoor soms onze toekomstplannen verkracht.   Zoals er in een bepaald geschrift van iemand al stond :

"des mensens ergste vijanden zullen zijn huisgenoten zijn". Niet één bepaald mens werd hier bedoeld, maar misschien het feit dat dieGENEN waarvan we het meeste houden in feite onze grootste uitdaging zijn. 

De liefde en zijn vele variaties en combinaties kunnen zowel vreugdevol en genietend als afmattend en vergankelijk tegelijk zijn, maar altijd wordt zowel positieve als negatieve energie gebruikt om een hogere staat van bewustzijn te bereiken...wat dan weer anderen ten goede komt...en in die zin is 'liefde' een oneindige energie. Alle belangrijke dingen in 't leven beginnen en eindigen met een verlies of een ontdekking of herontdekking van iemand of iets, onder welke vorm dan ook.Het is alleen die rustige stem binnen iemand zelf die dat begrijpen kan. In een sterke liefde begrijp je dat met z'n twee of meer zolang bepaalde passies en emoties buiten die liefde de rust niet verstoren komen...of het nodig is dat die rust verstoord wordt.

 

uitgangspunt 7

De' karma' waarover men het heeft, zie ik meer als een genetisch iets want de enige levens die we voor dit leven geleefd hebben gaan WAARSCHIJNLIJK terug tot onze genetische stambomen in oost- Afrika en vijftien miljard jaar eerder en vroeger tot bij de

                                                                       33

atomen die moleculen en die dan weer cellen wilden worden enz.. .

Het 'buitenaardse ingrijpen' waar men soms over praat zie ik ook alleen zitten in het stof waarvan we gemaakt zijn ...en dat inderdaad uit de kosmos komt.

Probeer het niet allemaal ingewikkelder te maken dan het al is, 'liefde' is misschien wie weet de oorspronkelijke stof,met haar eigen tegenstellingen. Als je alleen al je ouders en grootouders en vrienden en vriendinnen hun stories hoort en hun moeilijkheden, dan is die karma gewoon te herleiden tot overwinnen van negatieve emoties die zij zelf niet overwonnen of het leren van het positieve van hun. Iedereen komt zijn uitdagingen tegen en het ene roept het andere op . Uiteindelijk wordt je geconfronteerd met het echte beeld van jezelf dat anderen mee hebben helpen scheppen.

Van dat beeld schrik je soms wel, maar je moet het aanvaarden om verder te kunnen.

De ontleding van onze eigen innerkommunikatie via aanvoelen welk soort denken en voelen bezig is , en hoe we omgaan met uitwendige beelden en inwendige beelden,symboliek der gebeurtenissen en dromen en gevoelensis daar een verder dan het gewone gaande dimmensie in. (zie ook onder Tools).

uitgangspunt 8

Het goede proberen te versterken en in leven te houden.

Mijn pijnpunt en geluk is dat ik in de mens het goede zien kan...terwijl die mens dat soms niet meer weet.

SAM_6609.JPGNoorse schrijver die zich voor het werkvolk inzette

 

 

14.vijftig

Geworden. Als je de verwekking meerekent. Méér nog als je het onstaan van ons zonnestelsel meerekent. En daarvóór en daarvóór...ik moet toch altijd iets geweest zijn...vóór ik uiteindelijk een stukje iemand van m'n voorouders werd. Eigenlijk zijn we met z'n allen één voortdurend uit mekaar vallend wezen en komen we allen uit dezelfde bron van opbouwen. Vóór het mannelijke en vrouwelijke bij mekaar komen om een nieuwe lichamelijke eenheid te maken hebben ze al een miljarden jaren oude repititie achter de rug. Net zoals je tijdens je leven soms besluit om iets op een andere manier te gaan doen...is er nog nooit dezelfde kombinatie geboren.  Welke kombinaties moeten gewoon komen, kan je jezelf afvragen ?  Iedereen die hier moet rondlopen is er gewoon denk ik.

Hetgeen biologisch leven zo speciaal maakt is het vermogen om iets op een andere manier uit te proberen. Vanwaar komt dan dat vermogen ? Deels van de wetmatigheden der fysika en chemie...maar bepalen en verklaren onomstotelijke 'wetten' daarom alles ?

Is de scheppingskracht niet een voortdurend opbouwend en afbrekend...maar altijd vernieuwend iets...en is dat proces op zich niet de sleutel tot de eeuwigheid ?

Niet alleen vóór ons leven maar ook tijdens ons leven en zelfs na onze dood zijn we nog altijd een stukje of verschillende stukjes in iemand anders...omdat we één eenheid zijn...nog altijd kinderen van die goedheid, die nieuwsgierigheid, dat 'willen' dat al vóór het biologische leven in de atomen zat. Als we in de anderen meer ook deeltjes van ons eigen zagen zouden we meer in mekaars bestaan en welzijn geïnteresseerd zijn.

Het leven is gewoon een kunstenaar die zich op alle mogelijke manieren uit...in de pracht van de natuur zowel als in onze persoonlijke relaties...tot in het diepst van onze gedachten. Voel je de lijn van dit uiteinde naar het vroege begin in je eigen ? Mysterie en toch heel duidelijk soms.  Straling schiep materie en die materie valt in haar componenten én in straling weer uiteen. Na de schepping van materie door straling, 'in den beginne' werd alles alleen uitgebeeld als de vastheid van stof en eeuwige eigenschappen als kleuren en klanken en volume en ruimte en snelheid...als vorm...iets zonder stoffelijke vorm kan immers niet bestaan...zelfs de symboliek die we door onze woorden uiteindelijk deden ontstaan heeft een vorm...gemaakt uit de stof waarnaar we wederkeren.  Dewelke is jouw rol hierin...welke eigenschappen vertolk jij het best,...en hoe doe je dat dan ?

 

                                                           34

De commentaren zijn gesloten.