13-07-14

Evolutie in het bewustzijn, theatermonologen/Ach mens !/Hier staan we dan

 

 

SAM_6544.JPG

 

23.evolutie in het bewustzijn

 

Eerst was ik supersnel...straling weet je wel.  Toen begon ik te vertragen...atoompjes gingen me dragen.  Daarna begonnen die wat te prullen...en dra zaten we met molekullen.  We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten.  Wat dan weer redelijk eenzaam was...zo ver van mekaar afstaan...maar dat deden we toch ook al als atomen...maar nu was 't gedaan...want er zaten celletjes aan te komen.

 

Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes...ze moesten zichzelf niet meer kopiëren toen ze met sex begonnen experimenteren.

 

Van die celletjessex kwam het eerste orgaan en lichaam...en nog was 't niet gedaan.  Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten.  Wat had hij een leven misschien.  Bleef hij in 't begin niet in de buurt van z'n bomen hangen, eten genoeg, aan werken ging hij zich niet laten vangen. 

 

Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen.  Van zodra 't ergens te koud werd zijn we dan van d'ene gordel naar de andere getrokken...altijd maar van 't goeie leven blijven dromen.

 

Toen kwamen er tussen de mensen zij die nooit kontent waren met zomaar genoeg of een beetje...ze wilden stamhoofd, koning, beursspekulant en zo heten.  Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe...ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen.

 

Zo werd dus het geld, de duiten, geboren...en hoe meer er werd gevochten om die duiten...hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten.

 

Toen vonden de nooit-kontenten dan ook nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kwamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onze-Lieven-Heer en den Allah, ze hadden misschien wel goed voor...maar wij hadden genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten, aan ons innerlijke bestaan...de rest was allemaal goed om weten en soms goed vertaald.  Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgde ze alle wel en wee op de been. 

 

't Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van boze machthebbers wisten.  In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit-kontenten; maar was het al niet te laat...ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt, altijd tot kollaboratie met het kwaad bereid.  We besloten ons wel ten allen tijde tegen hen te keren.

 

Waarom zouden we voor hun onzin blijven kreperen ?  We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam...dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam.  De ene keer riepen ze "'t zijn de heidenen, hak ze toch in de pan".  Dan weer "pak ze"want ze lezen de Koran.  Nu durven ze wel niet meer te roepen "pak de olie"...maar we zijn nog altijd de dupe verdorie.

SAM_6529.JPG

 

 

 

24.Ach mens !

 

Weet je nog hoe we destijds lang vóór de kip en lang vóór het eerste ei en het eerste atoom, als alle gezamelijke energie in één basispuntje samenwoonden ?  Ons huisje was het kleinste ietsiepietie groter dan nul...en bij het benaderen van niks zou het zeker ontploffen...want iets zonder zin, iets zonder inhoud...weet je wel...kan niet bestaan.

 

Weet je nog hoe onze oervorm van leven miljarden jaren geleden weer opnieuw...voor de hoeveelste keer... met componeren begon ?  We geloofden als pure straling nog stellig niet in de dood, niet in nul en niet in spoken.  We zaten gewoon vol energie, vol straling, we waren gewoon licht dat eeuwiglangzaam met hoogten en laagten, vertragingen en versnellingen weer eens opnieuw aan het eerste atoompje materie werkte. 

 

We konden het gewoon weer niet laten...toen het heelal na onze vorige belevenissen weer tot één punt in mekaar was geklapt. Als gebundeld licht voelden we mekaars voorbije belevenissen en konden niet anders dan weer eens via de grootouders van de electriciteit

 

                                                                                  49

 

en het magnetisme, via de zijnsstroom van ervaring en kennis, weer eens aan een nieuw avontuur te gaan bouwen.

 

            We hebben dus op een ongeloofelijke, niet zomaar toevallige, maar soms wel zeer bewuste manier de aarde ontworpen.  De eerste tien sekonden na de oerknal waren echt dé ejaculatie aller tijden...jullie laten ze trouwens nog regelmatig in miljarden tonen nagalmen.

 

Maar zelfs toen we vijftien miljard jaren later onze lieveling, de aarde, ons superei hadden geövuleerd...was het werk nog niet af.  Er moesten celletjes en hele wezens worden gevormd...en ook natuurlijk  wij...de mens.  De eerste prachtige documentaires die we er nu over maken vallen spijtig genoeg in een tijd dat die wereld van ons weer eens aan de strijd om grondstoffen en bezit dreigt ten onder te gaan.  Sommigen onder ons proberen dat natuurlijk te verdoezellen en zeggen dat het een strijd tussen rassen, talen, godsdiensten en naties is.  Bang als ze zijn om hun plaats onder de zon te verliezen, maken ze er in hun proces van onderwerping van de rede en de menselijke verbeelding een bloederige bedoening van.  Ze slepen ons mee in hun achterhaalde praatjes. 

 

Ze misbruiken soms zelfs de grootste wijzen die ooit onder de  mensen leefden.  Wordt het geen tijd dat hun onderdanen uit de gezamelijke wijsheid totnutoe een bruikbare, echt menselijke wijsheid distileren ? 

 

            Wat houdt ons mensheid nog zoal verdeeld ?

 

We kunnen het leven toch verklaren zonder mekaar in de haren te vliegen...dan gaan we mekaar toch niet naar het leven staan in verschillende soorten uitleg over de dood ? 

 

We vallen toch weer uiteen in materie en straling en straling...dat weten we nu toch...is een 'beginmaterie' met totaal onvernietigbare kracht...de bundeling van het al.  Bovendien leven we dan nog eens  naar de anderen of sommige anderen biologisch vertakt door omdat we nu eenmaal komponisten zijn.  Iedere generatie opnieuw proberen we via de nieuwe formules die we allemaal zijn...van onze negatieve emoties af te raken. 

 

'Bestaan' is dan ook mekaar op de meest uiteenlopende manieren aanvullen.  Eigenlijk zijn we miljarden persoonlijke versies van het "er zij licht in de duisternis"...van onze begindagen.  Alhoewel we onze beurt zullen moeten afwachten om te weten hoe het ons als zuivere straling zal vergaan...of die toestand dadelijk na de dood ingaat of eerst echt begint als het heelal weer één punt wordt...en we weer eens vijftien miljard moeten wachten om nog eens als een lichaam kunnen te verschijnen...wie zal het zeggen ?

 

Een beetje mysterie moet blijven.

 

Laten we toch hier op aarde toch maar ons best doen om 'echt' en niet 'zogezegd' mens te zijn...misschien wordt onze overblijvende straling dan wel rechtevenredig gelukkiger...energie die dan misschien weer door anderen kan worden gebruikt.  Misschien daarom dat we al eeuwen tot onze voorouders 'bidden'..., misschien vereist hun verdere groei naar bewustzijn ook onze medewerking...zoals dat bij leven al was.

 

 Niet alleen het 'hier en nu' kan zalig zijn...die evolutie stopt wel nooit.

 

            Veel van wat er nu bestaat, kon men zich vroeger amper voorstellen.  De mensen die in de stammenverbanden van vóór de feodaliteit leefden, wisten weinig over hoe het leven als slaaf of pachter zou zijn.  Ook het omgekeerde is waar...want veel is relatief...wij beseffen maar al te weinig hoe veel slaaf we van deze op geldgewin gebasseerde maatschappij zijn.

 

Ons systeem staat of valt met het al of niet 'winstgevend' zijn van onze aktiviteiten.  Hetgeen trouwens niet alleen vooruitgang, maar ook achteruitgang en instandhouding van armoede en oorlog met zich mee bracht. Hopelijk komt eens de dag waarop ook de manier waarop we onze leiders verkiezen veranderd.  Waarom geen internationale verkiezingen in twee ronden bijvoorbeeld : in de eerste ronde zouden de bewoners van deze bol een programma van mensenrechten voor de hele wereld kunnen goedkeuren : recht op een deftig, ecologisch verantwoord en gestandardiseerd inkomen voor iedereen,

 

                                                                       50

 

afbouw van legers en armoede,... .  In een tweede ronde zou men dan de dirigenten voor zo'n programma op projektlijsten in plaats van op partijlijsten kunnen kiezen : projekt werk, projekt veiligheid, projekt telekom...enz...misschien zou er dan ook meer omwille de kennis dan de opbrengst van zaken geregeerd worden.

 

            Wat nu onze overige, diepmenselijke 'problemen' betreft.  'Doe niet aan een ander wat ge zelf niet graag hebt dat U overkomt', lijkt toch zo geen slecht uitgangspunt.  Als je tegen die stelregel handelt immers, ontwikkelt zich een moeilijk stopbare dominoreeks van akties en reakties die zelden iniets positiefs uitmonden.

 

Ook de liefde in al zijn gradaties is een prachtig instrument maar toch nog een aan die grondregel onderworpen iets.  Sommigen vinden zelfs dat als ze in hun leven 'maar' één of een paar partners hebben gehad, dat er dan 'niet veel in hun leven is gebeurd'.  Moet je in elk dorp van de wereld geweest zijn om iets van deze aarde te snappen...moet je de hele taart gegeten hebben om ze te kunnen smaken ?  Als je een vriend of vriendin, echtgenoot of hoe dat je die 'wie' ook noemt kent, en je wordt er niet nerveus van en je vult mekaar aan...prijs jezelf dan gelukkig...en volg de wegen van vooral het hart maar ook de rede en vraag om kracht als je die ontbeert...of in bepaalde situaties...de 'intuitie' die bijna uitsluitend als een soort halfverborgene in alles leeft zal je zo als een soort heilige geest begeleiden.  'Heilig', was dat niet een ander woord voor 'eenmakend'...de eenwording van straling (geest) en 'materie'...?  Blijf rechtvaardig en standvastig...zeker zolang we als mensheid al die wetten en het geld als ruilmiddel nog nodig hebben en rechtvaardigheid nog altijd niet de evidentie zelf is. 

 

 

SAM_6453.JPG

 

 

25. t' is ni et makkelijk van hier nu messias te zijn

 

            Zoals ik gisterenavond al tegen m'n kat zei : "Als ge moest weten wat hier allemaal gebeurdt op de wereld en wat er allemaal al met mijn leven gebeurdt is, dan kroopt ge in nen boom en ge kwaamt er niet meer uit ".  Ge moet weten dat sinds ik heb vastgesteld dat ik geen volgelingen bij mekaar krijg, ik soms al eens tegen m'n kat of m'n hond praat.    Alle mogelijke dingen die een mens kunnen gek maken zijn mij namelijk overkomen in mijn leven totnogtoe, andere, gelukkige dingen zijn mij ook overkomen...en overkomen me nog steeds...vandaar dat ik toch nog evenwichtig ben. 

 

Ik voel me de laatste dagen zelfs beter nu ik geen pillen tegen m'n maagzweren meer pak, maar veel meer water en thee met honing dan gewoonlijk drink, water van de minnebron van de kapel van Steenbergen...waar dat die ligt ga ik niet verklappen want anders maakt men daar weer een bedevaartsoord van.  Ik heb ook besloten van wel weer willen een messias, een boodschapper te zijn...er wel weer in te geloven dat ik de wereld een boodschap moet brengen.  't Is te hopen dat het met mij beter afloopt dan met filosofen zoals Socrates of Christus.   Zalig zijn zij natuurlijk die dat gewoon kunnen door voor hun gezin te gaan werken of voor hun bejaarde vrouw of vriendin te zorgen.  Vrouw of vriendin ?  Daar gaan we weer, ik val weer in één van de taalvallen... ons woordgebruik splijt ons hoofd soms...je vrouw is toch gewoon je hele goeie vriendin, niet ? 

 

Zo pijnigen we ons ook met 'echtscheidingen'...met louter papier eigenlijk.

 

Geen wonder dat we zoveel therapie nodig hebben en soms is het zelfs zo erg met ons gesteld dat we pillen nodig hebben, terwijl je die eigenlijk niet nodig hebt.  Zoek gewoon uit hoe je in mekaar zit en wees gewoon jezelf, vertolk de boodschap die je te vertolken hebt op jouw alledaagse manier.  Als je dan zoals in mijn geval al van in je jeugd het gevoel hebt dat je de mensen een geestelijke en een wereldlijke boodschap moet overbrengen, doe dat dan...er moet een manier zijn waarop dat kan. 

 

Zo heb ik al een eigen website gemaakt, waarop weinigen reageren natuurlijk, het lijkt wel of ik toch met moeilijke zaken bezig ben.  Toch maakte iemand al een muzikale cd over een ingewikkelde tekst.  Nochthans heb ik op die site het leven in al zijn aspekten ontrafeld en geprobeerd van jullie een flink stuk levensenthousiasme mee te geven. 

 

                                                                       51

 

En mijn eigen levensloop dan, die mag er toch ook zijn.  Op school en op 't werk  was ik kritisch en sociaal en probeerde ik iets aan 't sociale geweten van m'n omgeving te doen, op familiaal vlak gaf ik iedereen, mezelf inkluis de vrijheid om z'n eigen stomiteiten te doen Op politiek vlak merkte ik dat rechts voor het oude stond en links voor het nieuwe dat op termijn ook aan ouderdomsverschijnselen leiden kon.  Hoe rechtser hoe bedorvener en egoïstisch, hoe linkser, hoe priller en minder levensvatbaar door al de miserie die door de hebzucht in stand gehouden wordt.  Bovendien beschuldigd men links er in mijn geval onterrecht van geen antwoord op de 'zijnsvraag' 'is 'dood' dood te kunnen geven.   Uiteindelijk, merkte ik dat ik al m'n ervaringen met  groepen of enkelingen wereldverbeteraars beter in een nieuw soort politiek partijprogramma met een andere vorm van verkiezingen kon vertalen.  Staat trouwens allemaal op die site waar slechts een beperkt aantal mensen op reageerden.  Zal ze moeten blijven toegankelijker maken.

 

      

 

            Voor de prijs van een combi- personenwagen kocht ik zelfs een soort aards paradijs met veel water en bomen en een chalet en een paar bootjes, waar ik jullie wou ontvangen en onderwijzen over de filosofische zin van het leven...zo ontmoette ik wel een dozijn mensen die allen naast hun gewone levens met één of andere kunsttak bezig waren, maar hen echt mobiliseren om hun kunst in engagement, in daadwerkelijke betrokkenheid om te zetten, kon ik tot dusver met beperkt maar symbolisch resultaat...waar ik maar mee wil zeggen dat niet iedereen zich op het politieke vlak durft te begeven...of het leven en de dood wil begrijpen.

 

Het is dan ook een riskante bezigheid, zoals je uit het overzicht van de geschiedenis die ik om m'n site schets, kunt opmaken.  We hebben allen samen al vele watertjes doorzwommen in al die levens die we vóór het onze op een genetische manier hebben gehad, we waren er altijd voor een stukje zelf bij.

 

We zouden ons bij de hele mensheid meer betrokken moeten voelen, onze genen zitten overal wel een beetje en gaan terug tot vóór de eerste cel tot stand kwam.   We lijken dit sinds de dodelijke Tsunami in Azië wel ineens fel begrepen te hebben, al hebben we wel tegen de oorlog in Irak gedemonstreerd maar er niet dagenlang tegen gestaakt.  Wanneer gaan we er eens op vertrouwen dat we 'er' wel iets kunnen aan doen als we ons maar bewust genoeg zijn van hoe de vork van het leven in de steel zit.

 

Aangezien  het bijbels scheppingsverhaal enigszins voor een andere tijd bedoeld is, en we ons niet door het woord 'god' mogen laten verdelen  zal ik een poging ondernemen het wezen van jullie oorsprong nog eens uit te leggen.  Waarom scharen we ons niet achter het woord 'goed' eigenlijk, maar één letter verschil.   Moesten we hier een film over maken, dan zou de film ' Genesis' een mooi voorbeeld zijn.  Beelden met de volgende tekst :

 

 

 

26.hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong   (kabaretvorm)

 

Goeiendag.  Ik weet het, 't is een simpel woord om mee te beginnen.  Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben.  Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

 

Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben.  We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water.  Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht...ik kan dat trouwens nog goed, dat laatste...dat zal een door de eeuwen heen aangeleerde overlevingstechniek zijn.  In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz...zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft ...tot en met wie we nu zijn.

 

Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen.  Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus.  Den helen dag waren ze me aan 't provoceren, zo

 

                                                                       52

 

uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft.  Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

 

 

 

Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen.  In ons taal betekent dat 'uw NEUTRON-evenwicht' verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is.  Het lijkt wel 'sexen' voor het uitgevonden was.

 

Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan...

 

opeens wisten een deel van ons het wel zeker.   WE BOUWEN EEN CEL.

 

 

 

In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens 'waren we met z'n allen gewoon' 'cel'...ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

 

Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem.  We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

 

Maar die cellen waren geen stommerikken...ah nee, heel de natuur, wij dus, ...hadden het beste van ons eigen daar ingestoken...gij zat daar trouwens ook al in.  Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten 'delen' om kunnen blijven voort te bestaan...en zo werd de solidariteit  geboren.  We moesten ons eigen 'delen' om ons kunnen voort te planten.  Hoe we daar achter kwamen ?  Wel, het stuk 'modder' ,modder, zoals 'mother' in 't Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit.  Die 'licht' en die 'lucht' waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen 'drukten' als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

 

Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

 

Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

 

 

 

Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven.  Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen...het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar 't was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie 'biologie' bij : de 'sex'.   Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen...ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , "we zijn nu op ons gemak". 

 

 

 

 Maar ja...' t was nu éénmaal toch zover gekomen...en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen.   Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen.  We werden organismen en organen in 't water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duiznden manieren...van dino's tot mieren.  Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik...waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

 

Ik hoor het me nog zeggen(allé 'zeggen', 't is te zeggen we waren aan 't leren spreken) tegen dienene op die andere tak, 'jongen, hou toch uw gemak'.  Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer

 

                                                                       53

 

wijfkes, meer eten, meer grond...tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond.  Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen. 

 

 

 

En zo ging de geschiedenis maar voort.   Op den duur zaten  de afstammelingen van 'Meer' in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen.  Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken.  Omdat 'stilzitten' ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken.  De 'boer' was geboren.  Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur.  Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden.  Iedereen deed een stukske van 't werk...en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar.   Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

 

 

 

Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had ...en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig.  Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood...als we niet naar hem luisterden !  

 

Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker !  Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

 

Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren...en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn...dan die dorpsruzies van ons in den tijd.  Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de 'dappersten' der Galliërs waren.  Sinds toen kwamen er hier veel met hun 'legers' binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

 

Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd :  wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

 

 

 

Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben...om ook nog iets positiefs te zeggen.  Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

 

waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen.  Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de genetica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen...zullen we ons nazaten er aan herinneren...pas op, zie wie jullie volgen...jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen...en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

 

 

 

            Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, wat gaan we nu met de rest van de avond doen ?

 

Zal ik even de atoomkern zijn.  Ik beweeg niet, jullie ook niet, maar toch verlangen jullie nog iets van mij; wat gaan we maken...een rechtvaardiger wereld ?  Of handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

 

Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart...je mag dan nch tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs.   Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

 

Ook op ons werk, houden we ons gedeist.  Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze 'vooruitgang' hebben mogelijk gemaakt. 

 

                                                                       54

 

Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen  en verarming laten meetrekken.  We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door 'konkurrentiepositie', door oplossingen als tot 65 blijven werken en al die zever meer.  Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden.  De politiek is dringend aan herstrukturering nodig. 

 

Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen ...er zou zelfs een andere manier van internationale verkiezingen moeten ingevoerd worden, eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders...die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen.  We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, als je je geheugen daarover wil opfrissen, moet je maar eens naar m'n krantenknipsel , boeken en documentaires komen kijken, of surfen naar users.skynet.be/octo  Maar weet je wat we er kunnen aan doen : 

 

Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd.  De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien in het aantal kaders en lekt dit naar de pers.  Waarom ie dit doet...de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks  nemen.  Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo'n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

 

 

 

Wat men (s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt.

 

Als ne kleine geboren wordt zoudt ge hem al op vanalles moeten voorbereiden. (of ge kunt daarmee ook al vroeger beginnen door tegen uw buik of onderbuik te praten)  Ik zou zo zeggen, manneke of maske, pas op, want ge gaat eenmaal gemaakt of hier buiten het één en 't ander meemaken.  Vroeger was je een beetje half en half, een beetje bij je pa , een beetje bij je ma.  Wie weet wat een erfenissen hebt ge niet bij.

 

Zie maar da ge een beetje verschillend bent van ons, dat we al eens kunnen botsen later want we zullen zeker veel van jouw kunnen leren.

 

En omgekeerd natuurlijk.  Al drie generaties hebben we in de famillie zo geen gemakkelijke huwelijksrelatie, misschien kan de famillie dat in jouw kombinatie beter...of gaade gij nie meer aan langetermijnprojekten beginnen ?

 

 

 

Dan nog iet anders.  Ge wordt wel geboren, maar dat blijft hier niet duren, want dat is maar tijdelijk.  Sommigen zullen U zeggen da ge nadat ge hebt geleefd terugkkomt al een mier of ne pier of een varken of iets of iemand anders .  Wat denkte gij daarvan ?  Misschien komt iemand dat alles altijd kritiekloos slikt terug als een mier...of hoe een iemand zou terugkomen als een varken...komt ne vis terug als ne pier ?  We weten het nie.  Maar pieren worden we allemaal als ze ons niet opstoken.   Ik wil je geen schrik aanjagen, verre van; want als gij hier  rechtvaardig en goed proberen zijn hebt (wa zegde ?  milieubewust ook ? wel ja, ga zo maar door; dan moogde vanboven uit die die nog ne goeie mens willen zijn beneden helpen; anders moet ge de pijnen van de anderen helpen verdragen of zo.  Ik weet het ook niet.  Probeer er maar niet te fel achter te komen, ge zult al wel dingen genoeg te leren en te doen hebben eens buiten. 

 

 

 

                                                                                  55

 

Laat je in 't begin maar eens goed vertroetelen...want da blijft niet duren da ge zo op uw wenken gaat bediend worden.  Da's niet goed ook niet, ge moet zelf de wereld in.  Pas goed op voor hen die beweren dat ze het allemaal het best weten...ge kunt er misschien wel iets van leren; maar als ge gevonden hebt waar ze fout zitten, moeten ze je niet meer hebben. Als ge teveel bloed en geschiet op tv ziet, zet hem dan maar op iets anders, ne goeien documentaire of zo.  Die TV, en die gazet, dat is zoals met eten, ge moet goed kiezen en zien da ge genen bucht binnenkrijgt.    Beetje humor tussendoor ?

 

Laatst zat ik op de stoep van m'n venster naast m'n kat.  "Kat", zei ik, "je moest het eens allemaal weten wat hier allemaal gebeurd op deze aarde.  Je zou een boom inkruipen en er niet meer uitkomen".  In 't dialect klinkt dat allemaal veel sappiger natuulijk. "Kat, ge must het es allemol wieëte, ge kreoup ne bouem in en ge kwamt er nimieeh nemiauw uit

 

Pauze

 

 

 

En...wat vonden jullie van het eerste deel...toch belangrijk dat jullie weten waar we van komen...waar sex eigenlijk vandaan komt enzo...(pauze)oh...weer geen respons.   Bon.  We waren bij de menswording aanbeland.  Ik sla wel veel van het vervolg op waar sex vandaan komt over...maar dat hebben jullie tijdens de pauze toch op je gsm op 't internet via de radiostraling opgezocht.  Ik zal 't even saamenvatten.  De aarde was er dus. 

 

De atomsfeer werd gunstig voor de ontwikkeling van biologisch leven.  Water lostte mineralen uit de gesteenten op...de rivieren voerde ze mee naar de plassen van allerlei grootte en daar reageerden ze met de molekulen die gedurende miljoenen jaren uit de atmosfeer neergeregend waren.  Natuurlijk stond ook de zon al in de keuken van het leven...op de kruidenpotjes in de keuken stonden namen als 'vulkanen', 'elektrische ontladingen', 'straling'...en dat alles werd in de oersoep gekapt.   Met de koolstofketen als ruggegraat ontwikkelden zich complexe strukturen zoals suikers, vetten, eiwitten...en al wat goed is.  Door molekulen af te breken kwam er energie vrij die de deeltjes samenbond.  Zo ontstond na miljarden jaren experimenteren een zichzelf vermenigvuldigende molecule en de eerste celletjes die zich leerden delen, voeden en vermenigvuldigen.   De vragen zijn niet voor na de voorstelling...jullie kunnen me ze naar je huisdokter mailen of zo.

 

           

 

            Voor we het wisten woonde een oerdeel van onszelf veertigduizend jaar geleden in een grot.  Waarschijnlijk zaten we toen al met vele moeilijk hanteerbare driften en angsten.  De ene of de andere madam heeft daar een triologie over geschreven, als ge dat leest kunt ge U goed in die tijd inleven.  We leerden jagen en boeren, huizen bouwen, praten en schrijven.  Zoek dat allemaal maar eens op, ge moogt ook iets doen om uw bewustzijn omhoog te krijgen.  Ik heb daar veel over op mijn huisbladzijden op staan...ge moet dat adres maar eens vragen als ge het op de ene of andere manier in mijn huis doet bellen.  Samengevat komt onze geschiedenis er op neer dat hij bij tijd en wijlen nog meer beestig dan menselijk was...en daar zijn we nog niet vanaf.  Chapeau natuurlijk voor alle geproduceerde kunst, maar boe voor alle op rang en stand en afkomst gebaseerde slachtingen.  Hoera en eureka voor het werk van filosofen en de wetenschappelijke vooruitgang, maar oh wee voor al diegenen die de onwetendheid des mensen misbruikten en misbruiken.  Hand in hand met al diegenen die het sociale in het vaandel droegen en dragen...maar weg met de lakeien van de spekulatie die de wereld altijd richting oorlog en armoede duwden en duwen.       meer op http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.