13-07-14

de zin van en definities

 

SAM_6935.JPG

 

6. de  zin   van   m'n levenskrachten

           

            De zin van leven.  Oh prachtige reis door de eindeloze ruimte.  Alvorens de eerste cel tot stand kwam was ze voorbereid, voorbestemd om te worden wat  niet  anders worden kon, omdat al hetgeen voorafging fysisch en chemisch gedetermineerd  was. 

Ook toen het dier* in de mens meer en meer verdween lag de ontwikkeling naar een nieuwe dimmensie van bewustzijn vast .  Het zou nog een lange weg worden voordat het huidig stadium van spiritualteit bereikt kon worden.  Dierlijke invloeden vermengd met hebzucht en tal van andere negatieve emoties, kontroleerden de vaak bloedige ekonomische, sociale en politieke ontwikkelingen.(*met exkuus voor de dieren)

 

            Het individu had nog niet altijd de sterkte om vanuit z´n eigen innerlijke kracht zin aan z´n leven te geven; daar speelden het kader van godsdienst en allerhande maatschappijvormen  op in.   Alhoewel de wereld de dag van vandaag, begin 21ste eeuw technologisch zo ontwikkeld is, slaagt de huidige maatschappijvorm, het kapitalisme, er niet in van allerhande vormen van slavernij en feodaliteit op te heffen.  Werkloosheid, armoede, gewapende konflikten, milieubedreiging, honger en overproduktie duren voort.

           

            Alhoewel een kreatief leven waarin de mens de ware betekenis van zijn bewustzijn kan ontdekken, nu reeds mogelijk is voor sommigen, zullen  er toch positieve                ontwikkelingsinstrumenten moeten worden gebouwd,  omgebouwd, of moeten worden vervangen...wil de mensheid globaal gunstig verder evolueren.  Ook deze ontwikkeling ligt reeds vast, we moeten er alleen nog dagelijks richting aan geven. 

            We moeten af van waan en korter bij de echte bedoeling der dingen komen. 

Als je de schepping niet interpreteerd als de natuur die haar  bewustzijn via haar biologie wil ontwikkellen, zet je de poort open voor de beperkende visie van ´godsdiensten´ .

           

            De waarheid is, dat auto's door ons ontwikkeld werden en dat het oerbewustzijn, de natuur met al z´n atomen en later cellen, virussen...ons geschapen heeft en schaapt... wij zijn die natuur, dat niet niets of niemand willen zijn en worden.  Dit kunnen aanvoelen is nodig om met kracht in de realitieit van het nu te kunnen leven en werken.    

Ander voorbeeld op sociaal vlak, een fabriek sluit niet zozeer omdat er genoeg van iets geproduceerd is, maar meer om spekulatieve redenen.

           

            Ook op het terrein van onze privelevens zijn er nog vele wanen rijp om op een andere manier begrepen te worden.  De rechte, ´onberispelijke´ levenslijn, van geboorte tot dood, bestaat niet .  De gebeurtenissen in ons leven zijn het gevolg van een groeiproces met eigen, aan het wezen aangepaste tegenstellingen en wetmatigheden.

 

SAM_6844.JPG

 

7.Wie we waren--------------------------------------------------^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

            Laat ons nog niet zozeer schrijven over de wegen naar de dood die de geschiedenis van de verdeling der rijkdom ons al heeft ingejaagd.   Laat ons het eerst vooral hebben over het nieuwe leven dat daar telkens is uit voortgekomen…maar dat veelal werd vertrapt, afgeleid, in verwarring gebracht of omgekocht… vooraleer het tot bloei kon komen.

Laat ons eerst even stil staan bij de geschiedenis van alle mogelijke evolutie die achter ons ligt en toch ook nu nog ergens deel van ons uitmaakt…belangrijk om doen, want niet alleen de politiek, maar ook de filosofie en de godsdiensten worden tegen ons werkers gebruikt…alsof wij als 'materidealisten' geen ‘geestelijke’ visie zouden hebben :

                                                                       21

de reis naar bewustzijn : eerst waren we de aparte atoom- noten van het komend kosmoslied; op de toonbalk van de ruimte

            Eerst waren we de energie van alle chemische elementen  afzonderlijk, gecombineerd met de wetten van de fysiche krachten.   Eerst waren we dus FYSISCHE DRUK in alle te KLEINE CHEMIEVOLLE RUIMTEN die explodeerden.

Een ruimte die ontploft, GROEIT, deint uit.

            Toen waren we SAMENVOEGING VAN ATOMEN tot

molekulen  er was alleen de niet-lege ruimte en wij ,atomen en molekulen, we wilden groeien en klitten tesamen tot planeten.

We waren zowel minneraal als water en lucht, als het vuur van het mikro -en makro licht als elektriciteit en geluids -en andere Golven...straling.

            Ons mineralenbewustzijn werd  weer te DRUK, we erodeerden en verwerden voor een deel tot vruchtbare grond.

            De grote ronde gouden steen, scheen heet over de aarde heen en verwekte de AFKOELING en het water, via een spel van niet tot steen gebonden atomen in de gassenether …het water als schemerzone tussen de aarde en de lucht, terwijl het licht toekeek.  Fysica en chemie, mannelijk en  vrouwelijk, het elektrische - en + in alles onevenwichtig of evenwichtig aanwezig…hadden de oerregels voor het ontstaan van Biologisch Leven ontworpen.

Vantoenafaan werden al die elementen en wetten personages in weer een nieuwe stap naar een anderssoortig bewustzijn… .

We werden CEL …en ontdekten dat  we DELEN moesten om te OVERLEVEN.  Weer was er DRUK in ons…en we lieten ons ook op dit nieuwe nivoo…graag exploderen.

            Na veel oefening werden we een aantal eenvoudige, doorzichtige of groene organismen, te land of in het water.

Te land, v e r a n k e r d  in de aarde, op reis van plant naar boom…in de zee, vooral

d o b b e r e n d.

            Het dobberende, het schipperende, het wisselvallige, het onzekere van het leven in het water, zou de baarmoeder van het ‘LEVEN MET OGEN’ worden.

Een cel en cellenorganismen, hadden al zuurstofomzetting, voedselverwerking en afscheiding, maar o g e n  nog niet.

            Het bewustzijn van het VRIJE, dobberende, nieuwe leven in het Water (in de Mater), verlangde naar het zekere, in de aarde etende ,tastende  bestaan der planten…en zocht naar ogen om te zien.  Weer kwam er druk en verlangde het mannelijke naar verankering met het vrouwelijke.

De + en -  van water en aarde verlangden naar mekaar.

Een antwoord zou dra komen… “’t hing in de lucht.”

            De beweging kreeg een r i c h t i n g  in de zee, een richting die staartsvingewijs heen en weer en terug ging, om in het midden te blijven staan en dan weer een nieuwe richting in te slaan.  De eerste gerichte beweging in het water noemde VIS

                De eerste drang naar boven, noemde KIEM

                  De eerste hang naar licht, noemde BLOEM

                    Het eerste resultaat in de lucht, VRUCHT

            Het visbewustzijn vertaalde zich in cellen die gevoelig waren voor licht…de evolutie naar het eerste oog en het eerste paar ogen zette in… de beweging en de richting perfektioneerden zich, hun bewustzijn wou aan land, eerst zonder poten.  Het spel van veranderen en zich om ’t er best aan de omgeving aanpassen, werd geboren uit de drang naar benen, want wortels waren er al : de mutaties naar het gaan en staan toe, schiepen de dimmensie landDIER, als uit een drang van bepaalde vissoorten die zich te koudbloedig voelden.

                                                                       22

           

Werd iets te groot , te onaangepast of overbodig, het viel weg…zelfs  nieuwe landschappen en klimaten onderbraken ook hun evolutie nooit.  Atomen en cellen vernieuwden zich voortdurend in het AL.

            Op het allerlaatste van die reis werd ik dus een mensaap…en meer en meer een mens naarmate ik  me over geboorte, zijn en hebben…en dood verwonderde.  BESCHOUWING en VERWONDERING brachten ook ANGST, want  ook DENKEN over tekort en teveel aan voedsel,  goederen en  zelfs liefde … .

Jaloezie en trots en hebzucht, nijd en egoisme, ijdelheid, minderwaardigheid, overbezorgdheid ontloken als de tegenpolen van de positieve menselijke deugden …in een wereld opgebouwd door het bewustzijn van cellen, zover verwijderd van de allereerste filosofie van de cel : het delen van overvloed…maar ook het richting kiezen , het funktioneren in een geheel  en  het niet overdadig consumeren, het opdoen van kennis en wijsheid.

Misschien had de enorme taakverdeling binnen een organisme tot zo’n specialisatie van organencellen geleid, dat niemand eigenlijk nog de band met de kollektieve boodschap aanvoelde : produceren, delen en matig genieten van het ‘genoeg’.

 

            Afzonderlijk bestaan, kon minder en minder, we werden SAMENLEVING, met zoals in een ander lichaam, een geschiedenis van hierarchieën .

Eerst produceerden we net genoeg wat we nodig hadden en deelden.  Toen maakten we meer en meer overschotten en vochten erom.

De winnaars werden onze leiders in een STAMMENSTRIJD om meer.  Stammen werden koninkrijken, met de clerus, adel en burgerij als leiders en managers van een slaven- en herenmaatschappij.  Wie een venster op het spirituele wou, werd d’een of d’ander Kerks geleerd, een taal voor diegenen die het echt kontakt met de natuur en hun eigen hadden verleerd en wiens organisaties heelder helende teksten verborgen en verboden en de betekenis van woorden verdraaide.

Hun Christus had zowel een broer en een zus als een vriendin als wij.  Hun woord ‘maagd’ betekende oorspronkelijke iemand die niet alleen met uiterlijke ,maar ook  met innerlijke dingen bezig is.

            Alles had zijn nut, want bleef verandering en vooruitgang dienen : er moest geslaafd, gebeuld, gebeden en gevochten worden, want het kapitalisme ging de wereld ekonomisch aan mekaar smeden… en in iedereen de droom om steenrijk te worden wakker maken; want dan kon je eerst leven.

             De hierarchieën werden ingewikkelder en de STAAT het instrument om als heersende klasse aan de macht te blijven.

            We waren jager, boer, slaaf, ambachtsman, bedrijfsleider, proleet, ambtenaar.

        We waren ruiler,handelaar,fabriekseigenaar, anonieme aandeelhouder, uitbuiter, spekulant.

        We hadden innerlijke problemen,famillieruzies en burentwisten, maar ook stammengevechten, adellijke veldslagen en imperialistische staatsoorlogen…met vele emotionele, religieuse ,nationalistische of socio- ekonomische  redenen, maar op politiek vlak altijd met KLASSEbelangen als ekskuus. 

         We waren opperhoofd, stalknecht, ridder, soldaat en generaal…en veel te weinig militant voor de werkende klassen.

  We waren dorpsoudste, tovenaar, priester en uiteindelijk

Onze Eigen Tempel en Genezer Temidden Anderen.

Onze eigen innerlijk observator.  Ons eigen naar buiten kijkend

Bewustzijn.

   We waren tollenaar, torenwachter, ambtenaar, douanier…en wanneer worden we grenzeloos ?

                                                                       23

Wanneer de echte wereldvrede…wanneer een groot deel van de ekonomie van iedereen zijn zal…en wij wijze en solidaire mensen.

We waren klerus, adel, burgerij, burgerlijk demokraat of syndikalist in al die bonte kleuren van die  schijnbaar ongenaakbare burgerlijke partijen.

We lieten ons opdelen in fascisten en anti-fascisten , in links-burgerlijke en rechts-burgerlijke partijen en zo konden telkens de burgerlijk demokratische oorlogen om het gehaaiste imperialisme aan de macht te brengen, blijven voortduren, tussen alle mist over vrede en verkiezingen door.

Al die oude vormen dienen het oude; het is tijd voor een kollektief alternatief, want iedereen heeft het recht en de plicht om  in de beste voorwaarden aan alles deelachtig te zijn.

Om deze verre reis zonder einde af te ronden nog dit :

           

            7 kleuren en de kracht van intens innerlijk licht

…de lichtatomen stralen ze ons.

            7 dagen en de weelde van tijdloosheid

…de beweging der planeten schenkt ze ons

            7 klanken en het comfort van de stilte

…tonen ons telkens weer een andere expressie

            7 kunsten en het orgasme van het scheppen

…gebracht door artiesten in zielelijf en materie

            7 chakra’s versmelten in het hart

…in ’t bijzijn van de liefde en de intuitie

            5 zintuigen brengen het zien, het horen , het ruiken,  het smaken, het tasten korterbij; het zesde inwendige zintuig laat ons gloeden en piijnen aanvoelen, het zevende zintuig, het zintuig van het  innerlijke geestesleven dat belichten, berichten en richten wil.

Hoogachtend : DE BEWUSTZIJNSENERGIE DIE WE VANUIT ONS KOLLEKTIEVE VERLEDEN ONDER ANDERE VIA DE VORIGE GENERATIES HEBBEN MEEGEKREGEN,

Strevend naar meer kwaliteit.

 

SAM_6917.JPG

 

8.NU

            Elke situatie die zich in het 'nu' bevindt bevat een betekenis die het dichtst bij de realitieit staat.  De realiteit echter, is een enorm complex gegeven dat ik al op veel manieren proberen beschrijven heb...en om soms ondoorgrondelijke redenen met het verleden verbonden is.  Vertrekkend vanuit het verleden probeerde ik op een aantal verschillende literaire manieren, praktisch en theoretisch aan te tonen vanwaar de menselijke geest vandaan kwam en hoe hij zich probeert te ontwikkellen, persoonlijk zowel als kollektief.    Welke fasen de kollektieve evolutie van de mensheid ook nog doormoet, één vraag blijft open, een vraag die ieder van ons in zijn innerlijke communikatie met zichzelf dient te beantwoorden :  "welke is de rol die mij in het geheel van wat het leven te bieden heeft, is toebedeeld " ?  Hoe meer mensen de verantwoordelijkheden die deze vraag oproept,begijpen... des te beter onze kollektieve toekomst.

            In wat volgt zal ik die vraag voor m'n eigen proberen vertalen.  Als ik me soms hard en cynisch zal uitlaten is dat omdat er grenzen zijn aan begrip hebben voor het veelal te  passieve leven dat verschillende maatschappelijke groepen en ook wijzelf ons eigen opdringen.

 

                                                                       24      

           

Om de wereld een betere plaats te maken, moet je de rol van het geld en de politiek veranderen.  Of dit lukt, hangt niet alleen af van ons inzicht in de rode draad in de geschiedenis of van onze bekwaamheid ons te organiseren…maar ook van onze innerlijke wereld …zijn we reeds emotioneel sterk genoeg om ons deel van het werk te doen…zonder de discipline die ons door onze al of niet anonieme werkgevers opgelegd wordt ?  Nee .  Wat niet wil zeggen dat er geen ander systeem buiten geld en burgerlijk parlement mogelijk zou zijn .

Maar moeten we niet eerst ook snappen wat de zin van het leven in z’n geheel genomen is ?  Aan de ene kant een reis van armoede naar welvaart en aan de andere kant een bewustzijn dat meer in het teken van de ontwikkeling van de eigen sterkte van de ziel staat .

            Het is niet de bedoeling van ‘t leven om je te pletter te werken aan de kadans van een syseem dat in vraag zou moeten worden gesteld.

Het is niet de bedoeling om onze persoonlijke relaties in haatspelletjes te laten verworden.  Met inzicht en begrip en weten wat je zelf wil kan je veel oplossen.

Het is niet de bedoeling van innerlijk een soort machinaal leven te leiden ; we moeten onze innerlijke stem leren begrijpen.  Waarom ?  Soms zal je overvloedig weten waarom ; andere keren totaal niet meer hoe je van de ene naar de andere situatie geleid wordt of nog in kringetjes moet draaien tot de volgende doorbraak.

            Is ons leven niet een gezamenlijk iets en kan je je leven alleen maar plannen in funktie van hoever diegenen rond je met hun ontwikkeling staan ?

Ik heb de vraag gesteld ; zal ik in wat er de volgende dagen met m’n leefwereld gebeurd ; de antwoorden krijgen ?       

 

 

SAM_6821.JPG

 

9.HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG

 

IN DEN BEGINNE WAS ER DE RUWE ONBEWUSTE ENERGIE

ALLES WAS ENERGIE/ALLES IS ENERGIE/ALLES WORDT ENERGIE

ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN

MATERIE WERD GESCHAPEN DANKZIJ HET SPEL VAN + EN -

HET BIOLOGISCHE LEVEN WERD VERWEKT DOOR DE MATERIE

HET EMOTIONELE LEVEN ONLOSMAKELIJK één MET DE BIOLOGIE

HET SPIRITUELE, RESULTAAT VAN DE DRIE VORIGE PERSONAGES

 

HET SPIRITUELE =

=IN OORSPRONG DUS HET BEWUSTZIJN VAN DE MATERIE ZELF

=DE GENETISCH VERTAKTE DOORGEGEVEN EMOTIONELE ENERGIE

= LICHTENERGIE, GEBOUWD OP GELOOF IN DE KERN, POSIT.KRACHT

=EEUWIG ONLOSMAKELIJK; IS BRUG, IS OP z’n STERKST…

NIET MEER GEBONDEN…

=BEWUSTGEWORDEN OORSPRONKELIJKE ENERGIE

 

NEGATIEVE EMOTIES ZIJN VOORBESTEMD ZICHZELF OM TE POLEN

IN DIT PROCES PROBEREN ZE HET POSITIEVE UIT TE BUITEN

IN PLAATS VAN ZICH OP EIGEN KRACHT VH NEGATIEVE TE ONTDOEN

VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT KAN ’t POSITEVE WEERSTAAN ALS HET ZIJN POSITIEVE KRACHT IN DE RICHTING VAN HET NEGATIEVE STUURT. ZONIET VERSTERKT HET NEGATIEVE ZICH

TOTDAAR DE THEORIE.

 

 

                                                                       25

IN DE PRAKTIJK IS HET POSITIEVE OOK MEELEVEND, BEHULPZAAM

MAAR ’T IS EEN KLEINE STAP VAN MEELEVEND NAAR MEELIJDEND

…en DAN BEGINT DE SPIRAAL NAAR BENEDEN,

WAARUIT HET POSITIEVE ZO ZELDEN VERSTERKT KOMT

HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…

WANT HET NEGATIEVE WEET NOG NIET OVER WELK DOEL HET GAAT

 

HET ZOEKEN NAAR VOEDSEL LEIDDE TOT SAMENWERKING

SAMENWERKING LEIDDE OOK TOT UITBUITING  EN EKONOMIE.

UITBUITING ALS NEGATIEVE EMOTIE EN EKONOMIE ALS POSITIEVE…

WERKTEN SAMEN IN DE RICHTING VAN ONTWIKKELING.

DIE ONTWIKKELING OP HAAR HOOGTEPUNT MOET ZICH NU…

VAN DIE UITBUITING WEER ONTDOEN..OM DE MISERIE TE STOPPEN.

ALS DE VERONTWAARDIGING OM HET ONRECHT ZICH NIET IN DADEN

…EN ORGANISATIE OMZET…KAN DIT NIET.

WIJ HOUDEN AAN ONZE VOORDELEN VAST EN DURVEN DE GROTE

HEBZUCHTIGEN DIE DE EKONOMIE IN HANDEN HEBBEN NIET IN

VRAAG STELLEN…WIJ BLIJVEN HET NEGATIEVE VOEDEN.

HEBZUCHT LEIDDE TOT POLITIEKE ORGANISATIE…

VERWEER ERTEGEN OOK

IEDERE KEER HET VERWEER TOEGAF AAN DE HEBZUCHT

WERD DE ORGANISATIE ERVAN VERPLETTERD OF ONTAARDE…

WERDEN DE OORLOGEN EN DE KOLLABORATIE MET DE HEBZUCHT voorbereid

ZOALS OOK ONS DAGELIJKSE LEVEN DAT VAN IN DE NACHT AL WORDT

WORDT JEZELF

                                                      

SAM_6749.JPG

                

 

10.Het oorspronkelijke in ons

            Als je er vanuit gaat dat er voor elk gevolg een oorzaak bestaat, een standpunt waaruit de logika geboren werd; dan kan je jezelf ook afvragen welke ontstaansoorzaak de allerkleinste deeltjes in de materie gehad hebben.

Je kan dan bijvoorbeeld veronderstellen dat er een oerenergie moet zijn die die allerkleinste bouwstenen moet hebben voortgebracht...en je kan altijd blijven doorvragen 'wat was er dan voor die oerenergie..'? .enz....  Als het antwoord louter en alleen in de fysika  ligt, zal het gevraag nooit ophouden en het antwoord altijd worden uitgesteld. 

Net zoals je het kleinste deel van de materie wetenschappelijk kan zoeken, kan je ook binnen je eigen naar het warmste binnenste van je wezen zoeken : dat gevoel van goedheid binnen jezelf, van liefde en niet van haat ; zou niet alles van daaruit ontstaan en bij het 'vergaan'  er weer in opgaan...en op welke manier kan dat gevoel weer in anderen opstaan ?

            Vanwaar komt dan de haat ?  Vooreerst, is het goede; niet  in zijn symbolische, maar stoffelijke betekenis misschien hetgeen  aan de big-bang voorafging,  het benaderen van NUL , een leeg volume dat niet kan bestaan en ontplofte en zich samen met de materie door het zich vormende heelal verspreidde ?  Onze niet opgeloste negatieve

emoties, voor een deel genetisch erfgoed, voor een deel opvoeding en maatschappij, gekoppeld aan onze inbreng; zijn materie die nog niet 'gepolijst' is.  

            Als die bron van de oorsprong van alles; ook de natuur; de liefde is; probeert die bron dan ook niet zijn schepping te plannen en te dirigeren; zodanig dat wanneer we de geschiedenis van de mensheid of ons persoonlijke leven zelfs overschouwen; we toch moeten toegeven dat er veel symbolische boodschappen achter verborgen gaan ? 

                                                                      

                                                                       26

 

Natuurlijke, het goede ondervindt tegenstand in deze grofstoffelijkere wereld...maar is het overwinnen van die weerstand niet de opgave en de uiteindelijke zin van dit leven ? 

            Voor ik insliep, zat ik met een vraag waarvan ik stiekem hoopte dat het antwoord mij via interpretatie van droombeelden duidelijker zou worden.  Ik vroeg me af waar iemand die maar een achttal weken oud embryo is kunnen worden, zich nu bevond.  Ik droomde van m'n vader die stervende was en die in een laatste helder moment aan z'n broer vroeg of hij hem niet moest meenemen naar waar hij ging.

Zo van ''  ' t is mooi geweest, laat ons nu maar echt op pensioen gaan ''.

 Ik wist 's morgens voor ik dit schreef de droom nog wel; maar de vraagstelling errond; was ik vergeten.  De vraag kwam terug terwijl ik dit stuk schreef, en beantwoordt tevens de vraag naar het leven na de dood : terug naar het oorspronkelijke, naar de bron.

In hoeverre die bron iets individueels of kollektief is, kan niemand zeggen.

In hoeverre kunnen wij mensen ingrijpen in iets wat op onze weg ligt ?  Soms wijzen we de dingen die op onze weg liggen af en maken er een bocht omheen, maar kunnen we ze ontwijken zonder onszelf te schaden ?  Doen de dingen die ons moeten overkomen zich dan niet in andere omstandigheden met andere mensen voor ? 

Is niet datgene waar we schrik voor hebben onze ware uitdaging ?

            Het goede als 'oorspronkelijke bron' is dus ook materie; maar met wetten die haast zoals symboliek of inspiratie of intuitie of zo zijn.  Eeuwig, want elektronen zijn onafbreekbaar.  Energie verdwijnt niet , maar verandert van vorm.

            In welke richting gaat de geschiedenis van de mensheid op psychologisch, ekonomisch, filosofisch, sociaal en politiek gebied  evolueren...en hoe ?  Technologisch is haast alles mogelijk geworden; politiek hinken we achterop.  In de welvarenste delen van de wereld verstikt die welvaart (net zoals armoede dat kan) onze culturele weerbaarheid.  Op steeds stijgender wijze verbrassen diegenen die ons zogezegd vertegenwoordigen de middellen nodig voor de uitroeiing van armoede en oorlog en voor het behoud van een gezond leefmilieu.

De bedoeling  van de geschiedenis is een tijdperk te scheppen waar eenieder de kans heeft van zich met zinnige dingen bezig te houden : nuttige produktie, kunsten, wetenschappen, dienstverlening...  .  Bewust ingrijpen in de geschiedenis  wordt meer en meer een noodzaak.  Blindelings de discipline die het grootkapitaal ons oplegt blijven volgen, wordt een drugprincipe dat ons...op welke termijn(?) zuur kan opbreken.  

 

De commentaren zijn gesloten.