13-07-14

De filosofie heeft die al wel de wetenschap bijgebeend ?

SAM_6750.JPG

1.De filosofie staat weer eens voor een revolutie

            Al vanaf er gefilosofeerd werd (filosoferen betekent ‘uitzien naar wijsheid’), kwamen een aantal denkrichtingen met mekaar in botsing.

Zo was de belangrijkste doelstelling van de Sofisten het welbespraakt leren verdedigen van een zaak…of de uitleg met de werkelijkheid strookte of niet was niet de hoofdzaak.  Mensen als Socrates verwierpen dit uitgangspunt. Na hem voegden anderen telkens belangrijke componenten aan het wijsgerig denken toe.

Zo vond bijv. Aristoteles dat de mens bij z’n geboorte ‘leeg’ was, hetgeen natuurlijke de genetische erfelijkheid van ook een aantal psychische faktoren buiten beschouwing liet.  De Stoicijnen zagen geen tegenstelling tussen het spirituele en het materiele, het geestelijke bestond binnen het stoffelijke.
De tegenstroming daarvan, de Epicuristen raakten gefrustreeerd door het element ‘lust’ als zin van het leven.  Meer en meer drukten wetenschappers hun stempel op de filosofie. Gallilei vond dat het boek van de materie op mathematische manier geschreven was.  Copernicus stierf op de dag dat zijn boek uitkwam en Kepler ontdekte dat de snelheid van de planeten verhoogde naarmate ze dichter rond de zon draaide.  Newton ontdekte dat de planeten in hun baan blijven door de kracht van de sterren.  De voornaamste wetten van de macro kosmos werden ontdekt, die van de micro kosmos zouden na de uitvinding van de microscoop dra volgen.  Spinoza schreef dat : “als we zouden inzien dat alles wat gebeurd noodzakelijk is, dat we dan tot een intuitieve kennis van de natuur zouden kunnen komen.”  Hume nam het dagelijks leven als uitgangspunt voor de filosofie.  Empiristen, zo van rationele standpunten doordrongen beweerden dat we niets meer van deze wereld kunnen weten dan dat we zien, maar vroeg zich toch al af of we niet ook door bewustzijn omgeven zijn.  Kant wilde de godsdienst tot iets natuurlijks maken, het geloof kon ook een uit de eigen praktijk afgeleid gegeven worden, zodat de mens minder afhankelijk van goeroes worden kon.  Artiesten beweerden dan meer en meer dat ze iets konden uitdrukken waar filosofen geen woorden of andere middelen voor hadden.  Hegel probeerde de filosofie te redden nadat de romantiek er iets compleets geestelijks van gemaakt had.  Hij toonde aan dat de dingen zich ontwikkelden volgens een structuur van these, antithese en synthese.  Marx en Engels verklaarden de geschiedenis eindelijk als een gevolg van de verschillende productiemethoden die de verschillende soorten maatschappelijke systemen (slavernij, feodaliteit, kapitalisme) gebruikt hadden.  ‘Om de werkelijkheid te kunnen veranderen, moet je ze begrijpen’ was hun credo.

Een burgerlijk econoom die de waarde van Marx onkent is hetzelfde als een medicus die het werk van zijn tijdgenoot Darwin zou ontkennen.

Darwin deed baanbrekend werk op gebied van de afstamming van de soorten.  .

Over waar mensen als Freud en Jung zich in dit landschap bevinden later meer onder het hoofdstuk psychologie.

Wat kan onze generatie aan het werk van al deze mensen toevoegen ?

Bestaan er zoals Einstein stelde inderdaad meer dimmensies dan gedacht.

Energie, aantrekkingskracht en al of niet toeval vormde alles.

Ook onze eigen energie zal eens terug uiteenvallen in de elementen die ons hebben gevormd.  Ons bewustzijn bestaat ook uit straling en andere energiën dan mineralen en water en zal ook in die elementen uiteenvallen.

Misschien leeft onze ongebonden geest  wel wel verder als straling en materie.  Gelukkig weten we dat niet…want we hebben hier allen om een boel onnavolgbare redenen ons leven te leiden. Gissiingen over de interaktie tussen de ‘werkelijke’ en de hypothetische ‘onwerkelijke’ geest kunnen alleen maar gissingen blijven, wat niet wegneemt dat het filosofisch GELOOF in onsterfelijkheid een enorme, ook reeds vaak misbruikte energiebron is ( zie bijvb. al die waanzinnige zelfmoordakties). 

                                                                                  2

 

Het enige raakvlak tussen leven en dood; kan gewoon ook ‘zich goed voelen’ zijn.

            Onze geest is tot enorm veel in staat.  Beschouw maar even hoe ‘intiutiviteit’ eigenlijk werkt.  We maken bijvoorbeeld een axioma, een ‘statement’ over iets of we stellen ons een vraag, bijv. ‘is de aarde rond’.  Omdat we hier nieuwsgierig naar zijn gaan we ons steeds nieuwe vragen stellen. 

De geschiedenis van de oplossing van dat vraagstuk heeft ons geleerd dat die mensen die hiermee bezig waren in hun zoektocht naar de oplossing de gebeurtenissen en mensen tegen kwamen, waarmee ze de sleutels tot de antwoorden op hun vragen vonden.  Stel ik mij de vraag naar hoe de menselijke geest subjektief werkt zal ik bijvoorbeeld notities beginnen maken die me daar op termijn een antwoord kunnen op geven , wat dan leidt tot bijvoorbeeld het artikel :  TOOLS (bespreekbaar op aanvraag).

            Ons bewustzijn bestaat duidelijk uit drie elementen : verleden, heden en toekomst.  Het verleden is de doorgegeven genetische informatie, onze opvoeding en onze levensomstandigheden vóór het punt NU.  Ieder moment zijn we ons in het heden van een aantal dingen bewust.  Dit punt is het werkelijke geestelijke bestaanspunt dat het verleden met het toekomstige integreren wil. 

De toekomst bestaat uit ons wensen, berekenen en willen verstaan

Ons totaalverleden (individueel zowel als kollektief) is als schakel in het heden opgelost.  We moeten leren de dagelijkse symptomen van onze problemen te overstijgen door vanuit het positieve in de mens struktureel en analytisch te leren denken  

Materie heeft dus duidelijk drie dimmensies :  natuurdimmensie, bewustzijnsdimmensie (eterie) en het vraagteken naar de ‘esoterie’ toe.

Sleutels tot het begrijpen van het begrip ‘oneindigheid’ hebben we nu al genoeg gegeven.  Belangrijk in het leren begrijpen is vanuit de praktijk tot de theorie komen.  Vanuit het meer stoffelijke naar het minder konkrete, de theorie.

Om dit te illustreren  zal ik dan toch ooit een roman rond m’n eigen praktijkervaringen moeten schrijven wil ik m'n visie op de verschillende deelaspekten van dit leven kunnen overbrengen.  Dat zal dan een filosofisch- geschiedkundig zowel als een psychologisch en artistiek werk moeten worden...hopelijk leidt dit dan tot meer inzicht dan bijgeloof.

            Om uit te leggen wat onze steeds evoluerende geest nu eigenlijk is, waar ie vandaan komt en wat uiteindelijk de bedoeling is van het leven als geheel, vertrekken we best van objektieve ontledingen van de werkelijkheid.

We mogen ons niet laten opdelen in aanhangers van mytische of religieuse verklaringen voor het interpreteren van alles wat met  het leven te maken heeft.

Geloven is een prachtig iets, en er bestaan inspirerende religieuse teksten in godsdiensten, maar de verklaring die men om niet in godsdienstig fundamentalisme te vervallen aan het leven geeft ; moet er eerder één zijn die een soort inleving in wetenschappellijk aantoonbare mechanismen geeft.  Een verklaring die de oneindigheid van de geest daarom helemaal niet op voorbaat uitsluit.

Basisveronderstelling van deze up-to-date natuurfilosofie is, dat alles wat bestaat zo eeuwig en onvernietigbaar is als de elektronen waaruit alles bestaat

De materie heeft zich tot eterie ontwikkelt, met mogelijk uitlopers naar de esotherie.  Waarom is alles wat bestaat materie ?  Omdat, zoals reeds aangehaald, iets kleiner of gelijk aan nul  niet kan bestaan; want als dat iets de ondraagelijke druk van de ‘zinloosheid’ benadert, ‘ontploft’het.  Net zoals een ster die ontploft en een zwart gat induikt…of een relatie die uitzichtloos wordt en bezwijkt…met mogelijk ook een ‘zwart gat’ tot gevolg.          Energie verdwijnt niet, maar verandert voortdurend van vorm.  Altijd is er een overgang, een brug naar iets anders.  Zie maar naar de wetten van de fysica die samen met die van de chemie de biologie schiepen.  Atomen, elektronen, licht, elektricitieit, waren de ouders van de eerste cel.  Toen kwam de overgang naar organisme en soort. 

 

                                                                       3

De vis werd reptiel en later zoogdier en vogel, aapmens en mens volgden.  Ook de ruimte op zich was (is )een kracht door haar omtrek, oppervlakte, inhoud, massa.  Zelfs tijd en snelheid speelden mee.

Ons automatisch oerbewustzijn begeleidde ons op onze reis doorheen de meer eterische vormen van zijn : de wording van de ekonomische, sociale en politieke mens. 

Deze evolutie was gekoppeld aan hoe we met onze instinkten omgingen.

Gekoppeld aan hoe we vanuit onze instinkten een aantal positieve en negatieve emoties ontwikkelden.  Gekoppeld aan hoe de angst plaats maakte voor onbevreesdheid, aan hoe de hebzucht plaats ruimde voor solidariteit en aan hoe jaloersheid door steeds meer handelen naar evenwichtig inzicht teruggedrongen werd.   Hoe meer de negatieve emoties door positieve emoties konden vervangen worden, des te meer kansen kregen de waarachtige gevoelens die het soms meer en meer op de blinde emoties haalden.

            Heel deze evolutie ging gepaard met de overgang van het ene maatschappelijk stelsel naar het andere…net alsof het menswordingsproces van een meer zachtaardigere dan wredere soort zich voortdurend met de vaak bloedige geschiedenis als achtergrond voltrok.  In de veronderstelling dat een materieel menswaardig leven voor alle naties en de wereld als één natie, mogelijk wordt, zal er dan meer tijd en interesse zijn om bijvoorbeeld bij het diepzinnige van de wording van het bewustzijn stil te staan ?   Maar terug naar materie en eterie nu.

 

            De anti-materie, een microwereld zoals de makrokosmos, met temperaturen van miljoenen graden celsius per kubieke millimeter of nog heter in dimmensies waar meetkundige maten niet meer bij kunnen.  Alle elektronen hebben er een eeuwige levensduur en draaien er als planeten om hun sterren (atomen).Wie zegt dat er geen leven op de kleine planeten van de mikrokosmos is ?  Welk energetisch verband bestaat er tussen de zichtbare en onzichtbare stoffelijke wereld, tussen mikro-en makromaterie ?

Misschien vormen die twee soorten bewustzijn bij leven één geheel en kunnen ze zelfs bij het wegvallen van het biologische huis apart bestaan ???

Miischien is het onze taak om ons bewustzijn zo energetisch mogelijk te houden teneinde een aan iedere nieuwe bewustzijnsmoment  aangepaste brug met de anti-materie te kunnen vormen ?   Het bespreekbare prozastukje ‘doodongewoon’ (op aanvraag) zal duidelijk maken wat ik hier mee bedoel... .

            Iedereen is te vergelijken met een soort elektrische weerstand waardoorheen veel eigen en energie van anderen stroomt.  De mensen met de lichtste weerstand nemen het meest van hun omgeving op, waardoor ze er soms meer onder te lijden hebben dan anderen.  Ze moeten een onverschillig evenwicht zien te vinden, dat hun in hun eigen energie houdt, slechts dan kunnen ze de stromen van anderen aan.

            Tot voorlopig besluit : Spiritualiteit is een energie die één met de stof is, omdat ze zelf ook een soort stof is.  Ze schijnt alleeen mogelijk op elk nieuw moment dat we ons bewust zijn van wat ons overkomt.

We weten niet of we na ons leven verhuizen naar de krachtvelden van al die waarden die we in tijden van nood aanroepen.  We willen ons niet laten vangen aan woorden zoals ‘god’ , die in de komplexiteit van het leven konkreet zo weinig betekenen.  Filosofisch gezien hebben we een heleboel geerfd en we zullen er nog veel aan toevoegen, door studie, diskussie…en het leven zelf.

We verschuilen ons nog teveel achter dagelijkse beslommeringen en maken geen tijd voor de zin van het leven vrij.  De stof baarde het leven en wij vonden een woord uit voor al hetgeen we niet begrepen : ‘god’.

Wij zijn de eerste soort die beseft dat we het leven kunnen laten ontstaan, alleen al maar door het te wensen.  Magie heeft geen grenzen, maar laat ons realistisch blijven.  Godgelovigen zeggen dat ‘schepping’ (eigenlijk het ‘wensen’) voor de feiten kwam, het

                                                                       4

‘idee’ voor de ‘materie’.  Andersgelovigen zeggen dat de idee de zoon van moeder materie is.  De mannelijk chromsoomkoppelk  XY is inderdaad van latere datum in de evolutie dan het vrouwelijke XX-koppel…wat ons intuitief symbolisch geneigd maakt het voordeel van de twijfel aan de ‘andersgelovigen’ toe te kennen.  Deze kip of ei-eerst-diskussie leidt de aandacht van de feiten zelf af.  Stof is geest en geest is stof.

We leren van en met mekaar…hoe we vanuit onze aardse zielen groei aan onze torkomstige geest kunnen geven…alle dagen ,tot de dag dat die geest misschien op zichzelf zal kunnen bestaan?… of één wordt met de geest van het al…als dat al niet zo is.

Een beetje mysterie moet  kunnen. Helpen ‘zij’ ons of wij ‘hen’?

Iedereen doet hier ervaringen op en leeft in de richting van z’n dood, het juiste moment waarop iemand een andere, niet-lichamelijke energie wordt, die al of niet gewoon genetisch deel zou kunnen gaan uitmaken van de verdere evolutie van de levenden hier.  Wie, hoe, wat, waar gaat helpen en of wij, vanwege onze genetische verwantschap niet eerder hen dan zij ons helpen…kan misschien vanuit hier net zoals in een detective-aflevering, praktisch alleen vanuit een aantal details naast de feiten geraden worden.  Alhoewel ‘hun’ hier ook alleen maar ‘ons’ hier is, vanwege de gemeenschappelijke genetische wortels...daar moeten we ons leren inleven : er is maar één wereld,1bestaan.

Dus zou de zin van het leven ook kunnen zijn dat iedereen hier ‘sterk’ moet worden en de waarheid in z’n eigen leven te ontdekken heeft; teneinde hier en nu en achteraf nog van nut voor anderen te kunnen zijn.  Een omnitalent aan inzicht zal een breed gamma aan ‘intuitie’ kunnen verstrekken aan vele mensen, organisaties, … Dus wachten we onze beurt af om een zo goed mogelijk begeleider te worden, ook na onze dood; we oefenen al tijdens ons leven.

Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er niet meer zijn; omdat wij biologisch bestaan  uit de voortzettingen van onze voorouders.

Wellicht keren we alleen op die manier biologisch terug.

            Dus één van de mogelijke zinnen van het leven is dat eens je dood bent, je blijft funktioneren ten opzichte van anderen die jouw (of ‘iets’ of ‘iemand’) om energie vraagt.  Vraagt iemand om energie die dan aanbeland bij iemand die medeverantwoordelijk was voor die iemands lijden; dan zal er ‘in de hemel’ misschien ook nog wel ‘leed’ zijn en zal er daarboven naar de wijsheid van buren moeten gevraagd worden als men het in z’n aardse leven niet gesnapt heeft.  Emotioneel zwakkeren vragen als dit axioma waar is,  dus best niet om hulp…of het zou in ‘het hiernamaals’ook zo moeten in mekaar zitten als hier…dat men via stukken hel en opnemen van verantwoordelijkheid en bereidheid tot uitwisseling tot stijgende wijsheid komt.  Tussen hoofdstuk 1 en 50 zitten jaren en ervaringen.Geduld.

            Als het allemaal niet zo moest zijn, kan slechts één ding waar zijn we keren terug naar de simple en ongecomliceerde bewustzijnsvormen van mineralen, water, en lucht en licht en golven… .  De biologische cellen die we erfden, (erven is hier een niet zo goed gebruikt woord, want we ZIJN die cellen)én heel het geestelijke deel van die cellen zetten we in onze nazaten voort, al blijken sommige scheuten eerst terug in volgende generaties uit te schieten..  Biologisch zijn we hetgeen anderen ononderbroken lichamelijk doorgaven.  Vermits de geest zich uit de materie ontwikkeld heeft, zijn die anderen in een welbepaalde, stoffelijke betekenis…nooit gestorven.

We kunnen alleen maar vasstellen dat ‘zijn’, ‘zijn’ is…wat al boeiend en moeilijk genoeg is.  Leven (inbegrepen dood misschien), lijkt een lange reis naar verschillende dimmensies, die je altijd achterlaat, verrijkt of verarmd met jouw bijdrage.  Tot slot, als er dan een opperwezen was, noemde het ‘zelfkennis’. 

 

 

                                                                                 

                                                                                  5

2. FILOSOFIE , GESCHIEDENIS EN KUNST ALS VOEDSEL VOOR DE GEEST

TITEL HAD OOK KUNNEN ZIJN : Waarom onwetendheid, lijden, armoede , oorlog…of waarom zo’n dure verzekeringen de dag van vandaag.

Waarom ‘filosofisch’ voedsel ? Omdat we het niet over de honderden soorten boekjes van de krantenwinkel of het oppervlakkige van de gewonde media en kultuur gaan hebben.

            @ filosofie is een woord dat we gebruiken als we de zin achter alle mogelijke kennis (waarneming, geloof, psychologie, wetenschappen…) willen achterhalen   Sinds de eerste, zich christelijk noemende keizers de filosofische scholen sloten werd wetenschappellijk redeneren meer een taboe.

Zin geven aan het geheel van het leven mag geen monopolie van godsdiensten zijn.

Ook de filosofie, geschiedenis en de wetenschappen en de kunst hebben een enorme bijdrage aan de evolutie van ons bewustzijn geleverd. 

            @Van een aantal dingen zijn we ons onvoldoende bewust .  Ze zijn gebeurd of gebeuren ; maar we kunnen ze onvoldoende interpreteren en daarom blijven ze zich op het niveau van de samenleving voor een stuk in negatieve kringlopen vertalen.

            @Voor een beter begrip vertrekken  we van het standpunt dat men het woord ‘God’ als schepper beter door het woord ‘natuur’ vervangt.  De  natuur heeft op een prachtige manier alle elementen samengebracht om de eerste biologische cellen tot stand te laten komen.  Telkens er iets rijp ‘Matuur’ wordt voor verandering veranderde de Natuur het. 

            @Door middel van een aantal  teksten of zelfs gedichten, proberen we onze band met het verleden aan te voelen .    Het deel ‘hoe filosoferen zingeving wordt' is een antwoord op het nihilisme  dat al veel te lang de zinloosheid van alles propageert. 

Het deel ‘'hoe graag leven mogelijk wordt’  handelt over het waarom dat mensen  in hun verschillende soorten relaties tot mekaar; bij mekaar horen of elkaar soms al of niet loslaten. De man-vrouw verhouding is het grote punt waar de godsiensten mee worstelen; net zoals de werknemer-werkgever verhouding het strijdpunt van politieke partijen is.

Het lijkt wel een eeuwigdurende strijd.

            @Onze leidraad zal ook het allesomvattende woord ‘geschiedenis’ zijn.   Waarom de geschiedenis als leidraad ?  Om het heden juister te kunnen interpreteren.  Het verleden zit ingebakken in het heden, net zoals de cellen van ons lichaam nog altijd verwant zijn met de eerste biologische cellen.

Het deel ‘hoe de planeet één natie wordt’ gaat meer over de geschiedenis van de mensheid met een aantal theoretische, praktische en literaire bijdragen. 

             @Een beter begrip van al deze elementen draagt bij tot ‘graag leven’.  Een betere kennis van de  geschiedenis van de  materie, de mens, het materiële overleven, de filosofie, de pshygologie en andere krachten…draagt bij tot een betere innerkommunikatie met jezelf en de dialogen die daaruit kunnen groeien.

            @Eén vraag kunnen we niet of  nauwelijks beantwoorden. Godsdiensten hebben altijd een patent gehad  op de vraag naar de onsterfelijkheid van de geest omdat de wetenschap nog niet ver genoeg gevorderd was.  Het geloof in het op een bepaalde manier voortbestaan van onze geest  hoeft niet tegengesteld te zijn aan de ontwikkelingen van de wetenschap…maar de wetenschap alleen zal er ook nooit een volledig antwoord op kunnen geven.  Het onsterfelijkheidsvraagstuk hoeft voor de humanistische, atheistische, gelovige of ongelovige mens geen reden tot nihilisme of somberheid te zijn.   Om dit vraagstuk te kunnen begrijpen moeten we eerst zelf begrijpen waar het  leven zelf over gaat en welke de taken zijn waarvoor we hier met z’n allen staan.  We moeten leren van de waarde van elk onderdeel van de zin van het leven op zijn waarde te schatten en te relativeren binnen het geheel  van betekenissen.

 

                                                                       6

 

 

3.filosofisch V O O R S P E L : de geest, één met de stof

In den beginne was er de ruwe onbewuste(?) energie. Onbewuste(?) oermaterie, maar toch reeds met de mogelijkheid tot evolutie en schepping in zich besloten.

De zin van het leven begon reeds toen.  De weg van natuur naar kultuur was nog

lang.  Alles was en is en wordt energie omdat iets zonder vorm en inhoud niet kan bestaan.  Kleiner of gelijk aan nul kan niet, want ontploft.   Al is de aarde en de mens niet op een weekje geschapen en stammen we af van één van de takken van de apen, wat daar allemaal aan voorafging is op zich al een heel stuk zingeving.  Dat nihilisten (zij die het leven maar een al of niet absurd toeval vinden) dit niet willen zien, geeft hen voor filosofie en wetenschap een nul op tien.  Het biologische leven werd verwekt door, 'is', de materie.  Het emotionele leven of de psychologie is nog steeds onlosmakelijk verbonden met de oermaterie en één met de biologie.  Het aardse, objektieve geestelijke  leven is het resultaat van de drie vorige personages : oermaterie, biologie en de strijd tussen positieve en negatieve emoties. Slechts vanuit een innerlijk evenwicht kunnen wij ons objectief bezighouden met ons te verdiepen in filosofie ,wetenschappen, geschiedenis en kunst…alhoewel het zoeken naar innerlijk evenwicht ook al mooie kunst heeft voortgebracht.   Over het subjektieve  geestelijke leven, bijvoorbeeld over de rol van de godsdienst als de voorloper van de moderne gedragspsychologie later meer.

            De materie bevat dus energie die op een bepaalde onbewuste én later meer en meer bewuste manier al eeuwig lang de wording van geestelijke energie heeft voorbereid.  DE EERSTE ZIN VAN HET LEVEN IS DE TOTSTANDKOMING en GROEI en INSTANDHOUDING VAN DE GEEST van dierlijk naar menselijk stadium.    In alle verschijnselen (ook in ons)die je je kan inbeelden zitten niet alleen chemische maar ook fysische krachten : de temperaturen, de afstanden, de snelheden en bijgevolg de tijd, de verschillende  grootes in druk,… .Bij alle stoffelijke bewegingen van atomen binnen dezelfde elementen en hun molekulaire combinaties, zijn positief of neutraal geladen atoomkernen en de rond  hun cirkelende, negatief geladen elektronen gemoeid.

De elektronen hebben een eeuwigdurend bestaan, ze kunnen niet vernietigd worden.  Onze geest bestaat niet alleen uit de elektronen van onze hersencellen, maar uit de atomen van al  onze andere soorten cellen.  Eigenlijk kunnen we stellen dat al onze cellen een eigen soort materieel bewustzijn hebben.

            We gaan ons niet bezig houden met de vraag welke krachten en stoffen tot het ontstaan van de elementen uit de tabel van Mendelejev geleid hebben, want we kunnen nog niet verder kijken dan de ‘quarks’ die weer door andere deeltjes zouden omgeven zijn.  Net zoals we niet kunnen kijken wat er na de ‘dood’ komt gaan we ons voorlopig alleen met onze aardse objektieve en subjektieve feiten bezighouden.   De vraag ‘waarom zijn we hier’ ? beantwoord je ‘t best, via de vraag ‘vanwaar komen we’? (…tot wie we individueel en kollektief zijn).

De vraag ‘waar gaan we uiteindelijk naar toe’?, heeft niet alleen te maken met ‘wat blijft er uiteindelijk van ons over’ ? , maar ook met de vraag ‘welke was en is onze bijdrage in het geheel van de relaties tussen mensen onderling en mensen en natuur’ ? Deze vraag staat niet los van de kwalitieit van onze innerlijke relatie.  Alles is filosofie en alles is geschiedenis en alles is wetenschap en alles is psychologie en taktiek (politiek).  Het is de opdracht van de mens om daar een zinnige en kunstzinnig betekenis aan te geven.  Zingeving mag geen monopolie van de godsdiensten blijven.  Geloof kan evengoed op kennis gebaseerd zijn of op een glimlach of stralende ogen of op juist gebruikte woorden of noten.  Stof ontwikkelde zich dus tot een meerwaarde die we ‘geest’ zouden kunnen noemen. De materie ontwikkelde zich,'was', tot ‘eterie’(straling),  de godsdiensten beloven ons de ‘esoterie’ die in feite ook gewoon 'eterie' is.  De stof heeft zich tot ‘ziel’ ontwikkeld, tot besturend organisme van biologisch leven.                                                      

                                                                       7

 

Voordat de eerste cel bestond, moet de rauwe oermaterie ook al een hoeveelheid ‘sturingsenergie’ bezeten hebben.  Het verschil tussen ons bewustzijn toen en dat van de mineralen, water, gassen, lucht-en lichtdeeltjes of golven die onze eerste vooroudercellen vormden was enorm.  Het verschil in bewustzijn heeft zich ondertussen ontzagelijk uitgebreid, maar heeft nog altijd een band met het oerbewustzijn waarnaar het wellicht terugkeren zal.   In esentie kunnen we dus stellen dat de oerzin van dit leven neerkomt op de capaciteit van het oerbewustzijn in de natuur om dit bewustzijn steeds beter te vertalen via levende wezens als wij.  Dit is iets waar we dagelijks even zouden moeten bij stilstaan om ons in te leven in die redenering en zodoende op een voelbare manier het kosmisch bewustzijn te ervaren.

            Eens we dit kunnen, kunnen we ons beginnen afvragen welk onderdeel in dit gigantisch geheel wij het beste kunnen vertegenwoordigen.  In welk onderdeel van de taken die in een samenleving moeten vervuld worden, passen wij het best ? Welke obstakels hinderen ons ekonomsich, sociaal, politiek, emotioneel, psychologisch…bij de verhoging van ons bewustzijn ?

            In heel de race naar meer bewustzijn die de laatste paar duizenden jaren en vooral de laatste honderdvijftig jaar is ingezet, hebben we met z’n allen (wij en onze voorouders die wij vroeger waren) al heel veel parcours afgelegd.

Niet alleen genetisch, maar ook sociaal , ekonomisch , politiek,   cultureel, filosofisch. 

Wij (hetgeen er overbleef van de voorgangers) , hebben een tijdsreis gemaakt langsheen primitieve gemeenschappen, slavenmaatschappijen en feodalisme en zitten globaal gezien al zo’n 500 jaar de groei-en kwijnpijnen van het burgerlijk-kapitalistisch systeem te beleven.

            Naast onze socio-ekonomische en politieke ‘bestaansangsten’ hebben we op filosofisch gebied ons bestaan via de godsdienst een zin proberen geven.

De godsdienst, net zoals ons op geld en loonarbeid gestoelde produktiesysteem, gaf ons de troost en zekerheid die ons altijd aan materiële omstandigheden  gebonden bewustzijn ons door onze onwetendheid lange tijd niet geven kon.

Teneinde vooruitgang mogelijk te maken, hadden we mytische verklaringen en strenge gedragsregels nodig.  Niet alleen gedragsregels wat de produktie voor ons levensonderhoud betrof, maar ook gedragscodes die ons sexueel en emotioneel  leven van teveel konflikten vrijwaarde.  Ook hierin speelde de zienswijze die de veelal gezagsgetrouwe godsdiensten ons door omstandigheden konden opleggen een belangrijke rol. 

            Het kollektieve dagboek van het ‘eeuwig leven’ van eeuwige ontwikkelingen zal nooit ‘af’ zijn.  Alles  heeft zin en bij het benaderen van ‘zinloosheid’ ontploft alles.

Net zoals een materie niet kleiner of gelijk aan nul wil zijn.  ‘Zin’ ontdek je voornamelijk op die rustige, heldere momenten waarop je de samenhang tussen allerlei raakvlakken in je eigen leven ontdekt.

Zoeken naar zin zet aan tot kennis, zelfkennis en kommunikatie, met bewustzijnsverruiming en ontwikkelling als gevolg.  Wij maken met ons individueel bewustzijn deel  uit van een kollektief bewustzijn.

De politiekers die we hebben zijn het resultaat van dat kollektief bewustzijn.  

Hoe egocentrischer we zijn des te rechtser politiekers we zullen voortbrengen.

Hoe meer we in negatieve emoties gevangen zitten en hoe meer we positieve emoties voor de verkeerde doelen ananwenden (bijv. door  alle dagen gemotiveerd harder werken  voor de superwinsten van enkelen) hoe langer we met oorlog en armoede, verspilling van menselijke talenten  en overdreven konsumptiedrang zullen gekonfronteerd worden.  

Een samenleving moet voorzien in alles wat met samenlevingsbeheer , voedsel, wonen, onderwijs, werk,  telematika, voedsel, energie, transport, gezondheid, produktie en distributie te maken heeft, in alles wat korter gezegd met werk en wonen te maken heeft. 

                                                                       8

Het is op internationale basis best mogelijk om op ekologisch aanvaardbare wijze  in het stoffelijke en geestelijke welzijn van de mensheid te voorzien. 

            Ooit zullen we het huidige politieke bestel door een alternatief samenlevingsbeheer vervangen, we zijn er eigenlijk al op verschillende manieren mee bezig.  Ons doen en laten en denken wordt voor een stuk door een uitgekiend maar uitgediend systeem bepaald.  Al is de heersende ideologie nog zo goed georganiseerd, we moeten bljven zoeken naar middellen om het bewustzijn op het algemeen belang te richten.

We moeten leren een kollektief alternatief uitwerken.

We moeten de bekwaamheid tot gelukkig zijn leren verwerven.

We moeten de waarheid achter toestanden, woorden en beelden leren vatten en ons aldus bezinnen over de mens en zijn kultuur.  We moeten de liefde in ons leven in al zijn aspekten doorleven om onze negatieve emoties te kunnen bannen.  We moeten vanuit een positief evenwicht leren handelen.

Dat is de nieuwe kunst die zich aan ons bewustzijn openbaren wil.

Loving life is the greatest art, living together also.

Graag leven is de grootste kunst, maar systemen en mensen en wijzelf maken het mekaar moeilijk.  Onze kinderen verwachten van ons dat wij het allemaal weten…maar elke generatie zit met dezelfde uitdagingen onder een andere vorm.  Geloof of wanhoop, Liefde of haat.  Werk of vernietiging

 

4. De hoofdreden waarom wij bestaan  

...is het feit dat iets zonder inhoud niet kan bestaan.   Iets kleiner of gelijk aan nul ontploft gewoon omdat zinloosheid gewoon niet kan bestaan...niet 'verdragen' wordt.  Alles wat bestaat is materie en hedentendage kan de wetenschap het bestaan van hele kleine materiedeeltjes bewijzen.  Vermoedelijk is er een soort materie waarvan we via de wetenschap niet zullen kunnen bewijzen dat ze bestaat.  Net zoals een mens geen oceaan kan overzwemmen, staat hij qua kennis bijna machteloos tegenover de geheimen van de anti-materie met z'n temperaturen met cijfers van vele nullen heet.  Feit is dat deze materie ons lichamelijk en geestelijk leven niet alleen heeft voortgebracht, maar dat we dus ook tegelijk de veruitwendiging en voortdurende voltooiing van deze materie zijn. 

Wat er voorafging aan die toestand van anti-zinloosheid, welke krachten die toestand gekreëerd hebben is een overbodige vraag die je voor mijn part invult met de gedachte dat het wel eens de goedheid die we in ons zelf kunnen ontdekken zou kunnen zijn.  Goedheid verdraagt ook geen zinloosheid.  Goedheid, godheid, natuur, ...noem je voorstelling zoals je wil.  't Voornaamste om te onthouden is dat die Goedheid 'met E na de O' ook de zinloosheid in relaties tussen mensen aanvalt.

Dagelijks zoeken wij ons evenwicht, net zoals de atoomkernen waaruit wij bestaan in hun relatie tot de  negatief geladen elektronen die hun kern omcirkelen; een neutrale of positeve geladenheid moeten innemen; moeten wij voortdurend kiezen tot reageren of niet reageren.  Plus en min, het spel van atoom en elektron, van ons dubbelpolige innerlijke, van man en vrouw, van mens en maatschappij...waarbij moeilijk bereikte evenwichten soms de voorbode van vrijwillig of onvrijwillig aangegane allianties zijn.  Allianties die soms tijdelijk tot de groei van jezelf en anderen kunnen bijdragen.

De enige onopgeloste vraag de dag van vandaag is of je geestelijke zijn gewoon weer uiteenvalt in die elementen die het leven van de eerste cel hebben mogelijk gemaakt : mineralen, water, gassen, licht, golven...en of er afgezien van het genetische doorgeven van het DNA nog een andere manier is waarop je geestelijke wezen blijft voortbestaan.  Indien wel is dat weer zo'n oceaan van kennis en inzicht die wij niet overzwemmen kunnen; maar waar onze intuitie vanop z'n dobberende boot wel eens vissen kan.  Sommigen gaan misschien best niet vissen; daar ze misschien haaien aan de lijn krijgen

 

                                                                                  9

die ze toch niet binnenhalen kunnen...want de waarheid waarnaar je vist kan ook heel pijnlijk en onverdraagelijk zijn misschien.

Moraal van dit verhaal : psychologisch, sociaal en politiek is het de dag van vandaag een onbruikbare stommiteit om ons in filosofisch of godsdienstig in bepaalde groepen blijven te verdelen.

            Omdat materie nu eenmaal aan wetmatigheden gebonden is, funktioneren ook wij en onze maatschapijen volgens een aantal regels waar we niet onderuit kunnen.

Net zoals een bepaalde materie onder bepaalde omstandigheden zich in een welbepaalde toestand bevindt, beantwoordt bijvoorbeeld de psychologische en sociale geschiedenis en voorgeschiedenis van ons allen aan wat aan ons bestaan voorafging en is het moment NU altijd de resultante van de som van alle mogelijke voorgeschiedenis daarvan. 

Een voorbeeld : de plaatselijke adel regeerde zijn graafschappen of dergelijke op basis van plaatselijke belastingen...dit alles werd zinloos toen onder impuls van van de burgerijen en het proletariaat de eerste grote naties tot stand kwamen.  Een ander voorbeeld : het heeft geen zin een werk te blijven doen dat je tegen je zin doet of bij iemand te blijven waar je wekelijks psychologisch of lijfelijk slaag van krijgt :  ondanks de materiële moeilijkheden zal men een oplossing in een ander richting gaan zoeken ...of ten onder gaan aan de zinloosheid van een situatie.  Een derde voorbeeld : indien het dragend vlak van de maatschappij, de boeren, de zelfstandigen en vooral de werkmassa’s niet beslissender gaan ingrijpen in het bestuur van deze planeet die er niet in slaagd om armoede,overuitbuiting , oorlog en vervuiling uit de wereld te helpen zullen zij hun rol in de geschiedenis niet kunnen opnemen en als werklozen of kannonnenvlees blijven dienen.                                                                                                                                             

            Onze soort zit in een evolutie waarbij ze zich probeert los te maken van een aantal negatieve emoties die nog aan onze dierlijke overlevingsinstinkten gekoppeld zitten :  uit angst om tekort te komen en een ander niets of weinig gunnen bijvoorbeeld.  Of een ander in jouw plaats te laten werken of je eigen deel van het werk niet willen doen.   Of met geweld de bestaansmogelijkheden van anderen te proberen ondermijnen bijvoorbeeld.   Tot nogtoe heeft de uitvinding van het geld het mogelijk gemaakt om deze ingebeelde overlevingsstrijd in het belang van de hoogste maatschappelijke groepen, regelend te begeleiden.  Het geld en de hebberigheid waren de motor achter oorlogen…de klassenstrijd ten gunste van de onderste lagen was er altijd het slachoffer van. 

Elke revolutie werd door Staten in bloed gesmoord.  Opkomen voor rechten lokt nog altijd geweld in plaats van oplossingen uit.  Zeker als dergelijk opkomen niet volgens vooraf uitgekiende taktieken gebeurd.  Een omwenteling moet niet langs burgeroorlog langs.

De technologische vooruitgang en de verbetering van het lot van de werkende lagen van een deel van de wereldbevolking; werd altijd geleid via de heersende klassen ten koste van overuitbuiting en oorlog en versterking van de onderdrukking.  Zonder de druk van de werkende lagen van de bevolkingen komen er nooit toegevingen ten hunner gunste.

Welk zijn nu de methoden waarop dergelijke druk de laatste paar eeuwen uitgeoefend werd ?

 

            Door toedoen van hongeropstanden, in het Frankrijk dat de adel van de feitelijke macht verdreef bijvoorbeeld, kwam de burgerij aan het hoofd van de regering.   Meer dan een halve eeuw later slaagde het proletariaat van Parijs er tijdelijk in van de macht aan de rijke burgerij te onttrekken; maar weer werd zijn streven in bloed gesmoord door het toenmalige Franse leger dat voor de gelegenheid met z’n aartsvijand, het Pruisische leger samenwerkte. Later ontstonden de eerste werkerspartijen en vakbonden die hun plaats in het systeem opeisten. De invoering van het stemrecht kon niet voorkomen dat het kapitalisme zijn zoveelste krisis via een eerste wereldoorlog wou oplossen. 

                                                                       10

 

Het Russische proletariaat deed een nieuwe poging om de macht van het kapitalisme te breken en kreeg bijna onmiddellijk met buitenlandse invasies te maken.  De Duitse massa’s waren oorlogsmoe, maar ook hun revolutie werd in het bloed gesmoord door het leger en door teveel vertrouwen in de sociaal demokratie.  Toen reeds werd de weg naar de tweede wereldoorlog toe geëffend.  Een tweede wereldoorlog die trouwens niet zozeer onder druk van het proletariaat, maar door toedoen van de politiek van de partijen van de dominante klassen beëindigd werd.  Uit schrik voor een heropleving van het socialisme deden die dominante klassen wel sociale toegevingen aan de werkende klassen.

Op wereldvlak ging de uitroeiing van die krachten die het socialisme als hun uitweg zagen ondertussen voort :  Indonesië, Zuid-Amerika, …overal was de jacht op linkse mensen nog altijd fysiek open.  In het ondertussen rijkere deel van de wereld van de arbeid bestond voornamelijk alleen de maatschappellijke onthoofding van iedere echte linkse die zijn nek te hoog uitstak.

            De verschillende partijen die opkwamen voor de werkende mens bleven bijgevolg zwak qua inplanting en onderling verdeeld qua politieke analyse, werkmethodes en programma.  Ze wilden wel allemaal een andere maatschappij, maar hoe die er zou uitzien daar zou na de revolutie wel aan gewerkt worden.  De enen poneerden dat nog nergens een kommunistische maatschappij mogelijk geweest was, want dat zulks de afschaffing van de loonarbeid en de warenproduktie behelste…waarop de tegenstanders hiervan antwoorden dat als iedereen z’n deel  zo kreeg er niet genoeg produktie zou zijn om te verdelen.  Anderen geloofden in deelname aan parlementaire verkiezingen en vakbondswerk als methoden om een echte werkerspartij op te bouwen.   Vermits ze de media niet in handen hebben en ons denken over de wereld nog altijd door de burgerij voorgekauwd wordt lijkt dit soms een onbegonnen zaak.  Feitelijk is het welvarenste deel van de werkenden ideologisch zo door rechts verarmd dat ze telkens kiezen voor rechts of centrum-links en niet zozeer voor de kleine eerder anti-kapitalistische partijen. 

Soms door onwetendheid, soms omdat ze een job hebben dank zij iemand, soms omdat ze denken dat de sociaaldemokraten groot genoeg moeten zijn om bij een coalitie met rechts een tegenwicht te kunnen vormen.  Op  een dergelijke manier zal er geen totaaloplossing voor de wereldproblemen komen via de parlementaire demokratie. 

De politiekers en hun kiezers blijven met handen en voeten gebonden aan het grootgeldsysteem dat niet uit zijn krisissen raakt.  Spekulatie blijft het denken beheersen.

Logischerwijze is er voor elk probleem een oplossing, het is alleen het grotewinstdenken dat in de weg zit.  We moeten dringend over andere taktieken gaan nadenken.

            Want.  De kleindere westerse boeren verdwijnen en de grotere worden betaald om een flink deel van hun grond braak te laten liggen, terwijl de rest van de wereld op armere gronden probeert te overleven.  Openbaar vervoer wordt niet betaalbaarder gemaakt, truckers worden afgejaagd en tegen mekaar opgezet.  Net als andere beroepscategorieën trouwens.  Door de moderne technologie wordt gelukkig wel een deel werk uitgeschakeld maar met minder werken zal de overschotten op de markt niet doen verdwijnen…dus nog meer ekonomische krisis en ekonomische en militiare oorlogsvoering dreigt eraan te komen.  Een wereldoplossing zoals beschreven in het ‘kollektief alternatief’  in    'toekomstig samenlevingsmodel http://bloggen.be/conscience2008 met eerst internationale programmaverkiezingen en daarna verkiezingen voor de ‘dirigenten ‘ervan, lijkt zoals in den tijd van Christus nog niet ‘van deze wereld’.  We lijken wel nog door de kapitalistische zweep voortgedreven omdat we voor ons alternatief emotioneel niet rijp genoeg zijn.  Naijver bestaat zowel bij proleten als kapitalisten…bijgevolg kisten deze laatsten de eersten met planken van flexibiliteit, werkloosheid, hoge werkritmes, armoede, honger, oorlog, culturele onwetenheid, herstrukureringen die op lange termijn de ekonomische krisis bestendigen...ondanks de gouden handdrukken.

 

De commentaren zijn gesloten.